Лоуренс Скотт: Футболшы және жаттықтырушының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Лоуренс Скотт (23 сәуір 1917 – 18 шілде 1999) – ағылшын футболшысы және жаттықтырушы. Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін және кейін Брэдфорд Сити, Арсенал және Кристал Пэлас клубтарында қорғаушы ретінде ойнады. Ол Англия ұлттық құрамасы сапында 17 матч өткізді.

Мансап

Шеффилдте туған Скотт жасөспірімдер құрамасында «Брэдфорд Ситиге» қосылды және клуб үшін 39 рет ойнады, көбінесе қанат шегінде. 1937 жылғы ақпанда ол «Арсеналмен» Эрние Такеттке алмасу шартымен келісім жасады, бірақ клубтағы алғашқы екі жыл бойы резервте ойнады. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда Скотт Корольдік әуе күштеріне дене шынықтыру инструкторы болып қосылды, бірақ соғыс жылдарында RAF, «Арсенал», «Шеффилд Юнайтед» және Англия құрамасы үшін қонақ ойыншы ретінде де алаңға шықты. Бейбітшілік орнаған кезде Скотт елдегі ең сенімді қорғаушылардың біріне айналды, ол жылдамдығымен және допты ұстау кезіндегі сабырлылығымен танымал болды. 1946 жылы ФА кубогында «Уэст Хэм Юнайтедке» қарсы «Арсеналдың» ресми бірінші құрамында дебют жасады, ал 1946–47 маусымының бірінші күні лигада дебютке шықты; сондай-ақ ол сол жылдың қыркүйегінде Ирландияға қарсы Англия құрамасы сапында ресми дебют жасады. «Арсенал» 1947–48 маусымында Бірінші дивизионда жеңіске жетті, бірақ содан кейін Скотт жарақаттармен қиналды; 1948 жылы ол аппендицитке шалдықты, ал 10 қарашада Уэльске қарсы Англия құрамасының халықаралық матчында тізесіне жарақат алды. Скотт 1948–49 маусымының қалған бөлігінде алаңға шыға алмады және келесі бірнеше маусымда «Арсенал» үшін оның ойынға қатысуы шектеулі болды. Дегенмен, ол 1950 жылы ФА кубогын жеңген «Арсенал» құрамында болды және Англияның В құрамасында сәтті өнер көрсеткеннен кейін 1950 жылғы ФИФА әлем чемпионатына Англия құрамасына шақырылды. Алайда, ол бұл кезде 33 жасқа толып, екі жылдан бері ұлттық құрама сапында ойнамаған еді. Тұрақты құрамдағы оң қапталдағы қорғаушы Альф Рамзи болды, ал Скотт турнирде бір минут та ойнамады. 1950–51 маусымында Скотт «Арсенал» үшін 17 матч өткізді, бірақ жарақаты жиі қайталағандықтан, ол енді бірінші құрамға автоматты түрде ілігіп отырмады, оң қапталдағы қорғаушы позициясын Уолли Барнспен бөлісті. Барлығы ол «Арсенал» үшін 127 ресми матчта (және 191 ресми емес соғыс жылдарындағы матчтарда) және Англия үшін 17 рет (плюс 16 соғыс уақытындағы матчтарда) ойнады. 1951 жылғы қазанда ол «Кристал Пэлас» клубына ойыншы-бапкер ретінде қосылды. Ол үш жыл бойы «Бүркіттерге» (сол кезде «Глазиерлер» деп аталған) басшылық етті, бірақ айтарлықтай жетістікке жете алмады; клуб 1953–54 маусымының соңында Футбол лигасына қайта қабылдану үшін өтініш беруге мәжбүр болды. Ол 1953 жылғы тамызда «Палас» сапында 30 рет алаңға шығып, 1954 жылғы қазанда клубтан кетіп қалды, «Палас» маусымды нашар бастаған еді. Кейіннен ол лигадан тыс «Хендон» және «Хитчин Таун» клубтарында ойнады, соңғысымен екі рет ФА Аматор кубогының жартылай финалына жетті. Ол 1999 жылғы 18 шілдеде ұзақ аурудан кейін 82 жасында қайтыс болды.

Born in Sheffield, Scott joined Bradford City as a youth player, and played 39 times for the club, mostly as a winger. In February 1937 he was signed by Arsenal, in exchange for Ernie Tuckett, though he only played as a reserve for the first two years at the club. At the start of World War II, Scott joined the Royal Air Force as a PT instructor, but still guested as a player for the RAF, Arsenal, Sheffield United, and England in wartime matches. By the time peace broke out, Scott had grown into being one of the country's most assured full backs, known for his pace and composure on the ball. He made his official first team debut for Arsenal against West Ham United in the FA Cup in 1946, and his League debut on the first day of the 1946–47 season; he also made his official England debut against Ireland in September of that year. Arsenal won the First Division title in 1947–48, but after that Scott was blighted by injury; he was stricken with a bout of appendicitis in 1948, and then injured his knee whilst playing in an international for England against Wales on 10 November 1948. Scott was out for the rest of the 1948–49 season and his appearances for Arsenal were limited for the next few seasons. However, he still figured in Arsenal's 1950 FA Cup winning side and after a successful run in the England B side, he was picked for England's squad for the 1950 FIFA World Cup. By now though, he was 33, and had not played for his country for two years; England's first choice right back for the entire tournament was Alf Ramsey, and Scott did not play a single minute. In 1950–51 Scott played 17 matches for Arsenal, but with his injury often recurring, he was no longer an automatic first team choice, sharing the right back position with Walley Barnes. In all he played for Arsenal in 127 official matches (and 191 unofficial wartime matches), and 17 times for England (plus 16 wartime caps). He joined Crystal Palace, initially as player manager, in October 1951. He managed the Eagles (then known as the Glaziers) for three years, but with little success; the club had to apply for re admission to the Football League at the end of the 1953–54 season. He retired as a player in August 1953 having made 30 senior appearances for Palace and left the club in October 1954, with Palace having made a poor start to the season. He later had stints with non league Hendon and Hitchin Town, reaching the semi finals of the FA Amateur Cup twice with the latter. He died on 18 July 1999 after a long illness, aged 82 years.