Кіріспе

Австралиялық футболшы, 1946 жылы туған. Питер Найтс (30 наурыз 1952 жылы туған) – Виктория футбол лигасының (VFL) құрамында ойнаған бұрынғы кәсіби австралиялық футболшы. Ойыншылық карьерасын аяқтағаннан кейін, ол жаңадан құрылған команданың бас жаттықтырушысы болып тағайындалды, ал кейін 1990 жылдары «Хоторн» клубын жаттықтырды. Найтс – Австралиялық футбол тарихындағы ең үздік орталық қорғаушылардың бірі саналады, ол әділ ойынымен және тамаша шеберлігімен, әсіресе жоғары секіріп допты алуымен және керемет торпедалық соққыларымен көрермендердің ықыласына бөенді. 1996 жылы Австралия Футбол Даңқы құрылғанда алғашқы қатысушылардың бірі болды, ал 2017 жылы «Хоторн» Даңқының сегізінші аңызы атанды. Ойынның ең бағалы жеке наградасы – Браунлоу медалін жеңіп алмағаны өкінішті, себебі ол дауыс беру кезінде екі рет екінші орынға ие болды. Дегенмен, Найтс «Хоукс» клубының өте табысты кезеңінде VFL чемпионатында үш рет жеңіске жетті. «Хоторн» үшін Найтстің мансабы, тағы бір «Хоторн» және AFL чемпионы Ли Мэтьюспен бірге өтті. Екеуі де 1969 жылы VFL-де дебют жасады және 1985 жылы карьераларын аяқтады. Алайда, Мэтьюстің күшті дене бітімі оған 300-ден астам ойын ойнауға мүмкіндік берсе, Найтс, допқа баруда кем батыл болмаса да, көптеген ауыр жарақаттарға байланысты сол уақытқа дейін 250 ойынға жеткізе алмады.

Алғашқы жылдар

Найтс Линдсей Томас Найтс пен оның әйелі Фэйдің екі баласының бірі, екіншісі оның әпкесі Элисон болды. Олар Мельбурннан оңтүстік-шығысқа қарай 80 шақырымнан астам қашықтықта орналасқан Лонгварри қаласының жанындағы отбасылық сүт фермасында өсті. Найтс сол кезде Батыс Гиппсленд футбол лигасына кіретін Лонгварри футбол клубы үшін ойнады және Друин орта мектебінде (қазір Друин орта колледжі) оқыды, онда соңғы курста (1970) мектеп капитаны болып тағайындалды. Дегенмен, Хоторнмен жаттығулар мен ойындарға үнемі қатысу кестесінің тығыздығына байланысты Найтс қалаған академиялық нәтижелерге жете алмады. Соңынан Хоторнның бапкері Джон Кеннеди аға Найтске Камбервелл орта мектебінде 12-ші сыныпты қайта оқуды ұсынды. 2020 жылы Кеннеди қайтыс болғаннан кейін Найтс сол кезді еске алып былай деді:

Ол [Кеннеди] сол кезде білім беру саласында жоғары лауазымда болды, мұғалімдер трибуналында жұмыс істеді және менің ата-анама жас Питерді Мельбурнға шақырып, оқуын Мельбурнда жалғастырғанын қатты ұсынды. Ол ата-анама бұл оның [Найтстің] футболына және әрине оқуына көмектесетінін айтты. Мен мұны істеуден қорқып, алаңдадым, бірақ ақырында бұл мен үшін ең дұрыс шешім болды. Ыңғайлы жағдайға байланысты Найтс Кентберридегі туыстарымен бірге тұруға мүмкіндік алды, ал Камбервелл орта мектебі осы престижді ауданда орналасқан еді. Сондай-ақ мектеп Хоторнның үй стадионы болған Гленферри Овалға жақын орналасқан. Ол алаңда сары шашымен және жоғары деңгейде допты ұстау қабілетімен оңай танылды. Ол сонымен қатар допты төмендету және торпедалық пас беруде шебер болды. Дебюттік маусымда тек бес ойын өткізгеннен кейін, 1970 жылы Найтс бірінші құрамда өзін бекітті. Келесі жылы ол осы позицияда өте жақсы ойнады, нәтижесінде Виктория құрамасына шақырылып, Пертте Батыс Австралияға қарсы өткен матчтағы ең үздік ойыншысы үшін Симпсон медалін жеңіп алды. Алайда, тізе жарақатына байланысты Хоторнның 1971 жылғы чемпиондығынан қалыс қалды. 1972 жылы Питер Хадсонның тізе жарақатынан кейін Хоторн бұл позицияда тәжірибе жасауға мәжбүр болды, соңында Майкл Монкриффке тоқтады, ал Найтс қысқа мерзімге шабуылшыға ауыстырылды. Ол 46 гол соққан Хоторнның ең көп гол соққан ойыншысы болды, бірақ маусым аяқталғанға дейін қорғауға қайта оралды. 1973 жылы жарақаттарына байланысты оның өнері шектелді, ал келесі үш жыл бойы Найтс ойынның ең жақсы орта қорғаушысы деп есептелді. 1975 жылы Найтс төрт Гранд финалдың біріншісіне қатысу мүмкіндігіне ие болды. Солтүстік Мельбурн сол күні күштірек болды және өз тарихында алғаш рет чемпион атанды. Найтс сол күні Хоторнның ең үздік ойыншысы болды және клубтың «Ең үздік және адал» сыйлығын жеңіп, жеке өміріндегі сәтті жылды аяқтады.

Премьер-лигадағы табысы

Knights-тың жарқын формасы 1976 жылы 14-раундта қарсылас командаға қарсы матчтың басында мойын сүйегінің сынуына дейін жалғасты, бұл оны келесі жеті матчтан алаңнан шығарды. Осыған қарамастан, Knights 1976 жылғы Brownlow Medal санағында екінші орын алды, таңғажайып 45 дауыс жинап, Essendon-ның Грэм Мосс-тан үш дауысқа қалып қойды. Ол бұл көңіл көшіруді жеңіп, 1976 жылғы VFL Grand Final-дағы Хоторнның ең үздік ойыншыларының бірі болды, кейін Питер Кримминстің жанында өз командаластарымен бірге болды. 1977 жылдан бастап Knights жарақат алу қаупін азайту үшін жиі шабуылға шығарылды, бірақ 1978 жылғы Brownlow Medal санағында Малькольм Блайттан бір дауыс қалып қою үшін орталық қорғаушы ретінде де жеткілікті жұмыс жасады. Браунлоуда екінші орын алған көңіл көшіруді ол 1978 жылғы VFL Grand Final-да жарқын ойын танытып жеңіп алды. Қорғауда ойнап тұрғанда нокаутқа түскеннен кейін, Knights соңғы төртінші ширек сағатта шабуылға көшті, онда ол бірнеше керемет қабылдаулар жасап, Хоторнның төртінші чемпиондығын жеңіп алуға көмектесетін екі гол соқты. 1978 жылғы жарқын маусымында Knights Виктория құрамасының WA-ға қарсы Пертте өткен матчындағы үлкен үлесi үшін екінші Simpson Medal-ін де жеңіп алды.

Ойынның кейінгі жылдары

Кәсіби мансабында Knights-қа түскен жарақаттар оны қуып жете бастады, және 1979 жылдан 1981 жылға дейін ол мүмкін болған 66 ойынның 26-сында ғана ойнады. Зейнетке шығу туралы қауесеттер арасында, ол соңғы жылдары тамаша футбол ойнауға қайта оралды. 1983 жылы ол Hawthorn командасына Фицройға қарсы ширалы төрт ұпаймен жеңіске жету үшін іріктеу финалда алты гол соқты, және Hawks командасы Grand Final-да қарсыласын ойсырата жеңгенде, ол тағы да алаңдағы ең үздік ойыншылардың бірі болды. Knights келесі маусымда 250 ойынға жетіп, 23 допты жинады және екі гол соқты, бірақ тізе жарақаттары оны тек үш ойынмен шектеді. 1985 жылғы VFL маусымына дейін, Knights 23 наурызда VFL Park-та Essendon командасына қарсы резервтік матч кезінде қайтадан бақытсыздыққа ұшырады, ол ауырып қалды. Ол төртінші ширек сағатта алаңнан шығып, ойыннан кейін Фэрфилд ауруханасына жеткізілді, ол құсу мен дірілге шалдықты. Шығу тегі белгісіз вирус жұқтырған деген болжам бар, бірақ ыстықтан шаршағандық жоққа шығарылды, және Knights бірнеше күн ауруханада жатты. Негізгі құрамға оралған соң, Knights тамаша формасын көрсетті – 10-шы турда қарсыласына қарсы тоғыз гол соқты. Алдын ала финал қарсыласына қарсы оның VFL-дегі соңғы ойыны болды. Ол тек төрт допты жинады және Grand Final-ға қосылмады, бұл кейбір адамдар үшін таңқаларлық шешім болды, өйткені ол VFL-дің ең үлкен сахнасында өнер көрсетуші ретінде танымал еді. Дегенмен, Knights көңіл көтеріп, мансабын сәнді аяқтады, Hawthorn командасының резервтердегі Карлтонға қарсы жеңісіне көмектесу үшін бірнеше гол соқты.

Жаттықтырушылық мансап

"Шыңқырлар" алаңдағы сәттіліктерімен көзге түскенмен, бас жаттықтырушы ретінде жағдай өзгеше болды. Дегенмен, ол жаңа ғана құрылған немесе тәжірибесіз командаларды (Брисбен) немесе қайта құрылымдалу кезеңіндегі командаларды (Хоторн) басқарғанын ескеру керек.

Брисбен аюларының аға жаттықтырушысы

1986 жылы VFL кеңейіп, Батыс Австралия және Квинслендтен бір командадан қосуға шешім қабылдады. Оңтүстік-Шығыс Квинслендтегі Голд-Кост қаласында орналасқан «Брисбен Аюлары» жаттықтырушылық тәжірибесі болмаса да, Найтсты алғашқы бас жаттықтырушы ретінде тағайындады. Клуб алғашқы ойынын жеңіп алды, және жаңа командадан үміт аз болғанымен, команданың алғашқы маусымда соңғы орынды алмай қалуы үлкен жетістік деп есептелді. Дегенмен, «Аюлар» 1988 және 1989 жылдары нәтижелерін жақсарта алмады, клуб үнемі жеңіліске ұшырады. Жақсы емес жаттығу және ойын базасы, VFL-дің қолдау көрсетпеуі және командадағы келіспеушіліктермен қатар, Найтстың команда құрамын іріктеудегі бақылауы шектеулі болды. 1988 жылғы VFL маусымының ортасында ол жұлдыз ойыншы Уорвик Каппердің нашар формасы үшін аға командадан шығарылуын қалаған, бірақ клуб президенті Пол Кронин бұған келіспеді. 1989 жылғы маусымда жеті ойын қалғанда Найтс «Брисбен Аюларының» бас жаттықтырушысы лауазымынан босатылып, оның орнына команда психологы Пол Фелтем тағайындалды. Найтсқа бұл оқиғата әсер еткен факторлар ретінде клубтың тиімсіз басқаруы және нашар өнер көрсеткен ойыншылары арасындағы жағдайлар себеп деп саналды.

Хоторн футбол клубының аға жаттықтырушысы

1994 жылғы АФЛ маусымында Найтс "Хоторн" командасының бас жаттықтырушысы болып қайта келді. Ол команданы финалдық турнирге шығаруға қол жеткізді, бірақ алғашқы финалда олар жеңіліске ұшырады. Бірақ келесі жылы команда турнир кестесінде соңғы екінші орынды иеленді және Найтс тағы да жұмыстан босатылды.

Басқа да жаттықтырушылық рөлдер

2009 жылы Найтс Виктория аймақтық футбол лигасының бас жаттықтырушысы болып тағайындалды және 2016 жылға дейін осы қызметін атқарды.

Жеке өмір

1978 жылы бірінші әйелі Джулиден Бенжамин атты ұлы дүниеге келді. Кейін ол ажырасып, мектеп мұғалімі Анжелаға үйленді және екі қызы болды: Сара (1993 жылы туған) мен Ребекка. 2015 жылдың ақпан айында Найтс Сараның түсініксіз аурумен күресіп жатқанын, оның нәтижесінде оның мүгедектер коляскасына мұқтаж болғанын жария етті. Сара мен анасы Германияға мамандандырылған ем алу үшін ұшып кетті, онда Лайм ауруының диагнозы расталды. Олар сол жылдың соңында Мельбурнға оралып, қарқынды оңалту курсын бастады.