Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Renault Frégate (fʁeɡat) – француз автомобиль өндірушісі Renault компаниясының 1951 және 1960 жылдар аралығында өндірілген бизнес-класс көлігі. 1956 және 1958 жылдары Renault Domaine және Renault Manoir универсал түрлері ұсынылды.
The Renault Frégate (fʁeɡat) is an executive saloon car produced by the French automaker Renault between 1951 and 1960. Estate variants, the Renault Domaine and the Renault Manoir, were introduced in 1956 and 1958 respectively.
Шығу тегі
"Фрегат" екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі жылдары жобаланды. Француз мемлекетінің бақылауына жақында өткен Renault компаниясына өзінің беделін жақсарту және күтілетін экономикалық жағдайы жақсарғанда орта тап тұтынушыларының қажеттіліктерін қанағаттандыру үшін жаңа, заманауи, жоғары сапалы модель қажет болды. "Фрегат" дизайны өндіріске түсер алдында бірнеше прототиптер жасалды. Алғашқы жоспар бойынша, автомобильдің қозғалтқышы жақында ұсынылған 4CV сияқты артқы жағында орналасуы тиіс еді, бірақ Renault артқы қозғалтқышты "Project 108" жобасын тоқтатты және 1949 жылы, дизайн процесінің соңғы кезеңінде болса да, қозғалтқышты жүргізушінің алдына орнатуға шешім қабылдады. Алдыңғы қозғалтқышқа көшуге байланысты инженерлік жұмыстар асығыс түрде жүргізілді.
The Frégate was conceived in the years immediately following World War II. Renault, which then had recently been brought under the control of the French state, needed a new modern, upmarket model both to improve its image and to cater to the needs of middle class consumers in the expected economic recovery. Before the Frégate design was put into production, several prototypes were created. Initially, the car was to have had a rear engined layout as in the recently launched 4CV, but Renault abandoned the rear engined "Project 108" and in 1949, although it was late in the design process, decided to go with an engine mounted ahead of the driver. The engineering was rushed because of the switch to a front engined configuration.
Іске қосу
Фрегат 1950 жылы Париж автосалонында таныстырылды, бірақ алғашқы модель 1951 жылдың қараша айына дейін жеткізілмеді. Автомобиль құрастырылған Флинс зауыты, Пьер Лефаушоның қайтысынан кейін оның атымен аталатын болды, 1952 жылдың қазан айында ресми түрде ашылды. Өндіріс баяу қарқынмен дамыды. Тіпті 1953 жылы да, француз нарығында шамамен 25 000 дана сатылған Фрегат, Citroën компаниясының "11 Normale" моделінің стандартты доңғалақ базасы бар нұсқаларынан (шамамен 35 000 дана сатылған) қалып қойды, Citroën бұл модель он бес жыл бұрын таныстырылғаннан бері көтеріңкі өзгеріске ұшырамаған және соғыстан бері өндірушінің француз зауытында тек қара түсте ғана қолжетімді болды.
The Frégate was unveiled at the 1950 Paris Motor Show, but the first model was not delivered until November 1951. The assembly plant at Flins where the car was assembled, which was to be renamed after Pierre Lefaucheux after his death, was formally opened in October 1952. Production built up only slowly. Even in 1953, it was reported that the Frégate, with approximately 25,000 units sold on the French market, was comfortably outpaced by the standard wheelbase versions of Citroën's '11 Normale' model, with approximately 35,000 sold that year, despite the Citroën being little changed since its unveiling fifteen years earlier and, since the war, available from the manufacturer's French factory only in black.
Домен және Маноир
1956 жылы 2 литрлік қозғалтқышы бар Renault Domaine универсал нұсқасы шығарылды. 1959 жылдың ақпанынан бастап ол 2141 см³ Étendard қозғалтқышымен жабдықталды. 1950 жылдардың соңында ірі автомобильдер сегментінде Simca және Citroën компанияларының бәсекелестігі күшейгендіктен, сатылымдар көлемі қалпына келмеді. 1960 жылдың 18 сәуірінде соңғы Frégate жиналды, сол жылы 1158 автомобиль жасалды. Барлығы, Flins-sur-Seine зауытында 163,383 Frégate автомобильдері өндірілді. Автомобильдің сатылымы көңіл көншілік тудырды. Кейбіреулер алғашқы үлгілердегі көптеген ақауларға, көліктің жеткілікті қуатқа ие болмауына және, әсіресе онжылдықтың екінші жартысында, Citroën ұсыныстарының артықшылықтарына балады: бірақ кейбір сарапшылар француз саяси контекстіне де назар аударады. Өндіруші соғыстан кейін мемлекеттендірілді, ал Луи Реноның 1944 жылғы қазасы осы күнге дейін даулы жағдайларда болды. Мұндай автомобильді алуға шамасы жететін (әлі де салыстырмалы түрде шағын) жоғары буржуазияның көптеген өкілдері жеке өндірушіден автомобиль сатып алуды қалаған, әсіресе Peugeot 403 Frégate-тің бәсекелестер қатарына қосылғаннан кейін. Онжылдықтың соңында Шарль де Голль 1958 жылы президенттік лауазымға қайта оралды, ол сол кездегі киножурналдарда көрсетілгендей, Citroën DS машинасының жанкүйері болды. Тек бір ғана ұзын дөңгелек базасы бар "президенттік арнайы" Renault Frégate бар.
An estate variant, the Renault Domaine was launched in 1956, with the 2 litre engine. From February 1959 it was powered by the 2141 cc Étendard engine. volumes failed to recover as competition from Simca and Citroën intensified in the large car sector through the later 1950s. On 18 April 1960, the final Frégate was assembled after 1,158 cars had been made that year. In total, 163,383 Frégates were made in the Flins sur Seine factory. The sales performance of the car was regarded as disappointing. Some were content to blame the excessive number of teething troubles in the early models, the car's lack of power and, especially during the second half of the decade, the superior attractions of the Citroën offerings: but some commentators also draw attention to a very French political dimension. The manufacturer was nationalised directly after the war and the death in 1944 of Louis Renault took place under circumstances that were and have remained controversial. Many members of the (still relatively small) haute bourgeoisie class able to afford such a car were simply more comfortable buying from a private manufacturer, especially after the Peugeot 403 was added to the Frégate's competitors. At the end of the decade Charles de Gaulle returned to power as president in 1958, and he was an unapologetically partisan fan of the Citroën DS, as newsreels of the period attest. Only a single long wheelbase "presidential special" Renault Frégate exists.