Кіріспе

Кеннет Стэнли Вашингтон (31 тамыз 1918 – 24 маусым 1971) – американдық футболшы. Ол Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі заманада Ұлттық футбол лигасының (NFL) командасымен келісімшартқа қол қойған алғашқы афроамерикалық болды. Ол жоғары оқу орнында UCLA Bruins командасы үшін ойнады.

Ерте өмір

Кеннет Стэнли Вашингтон Лос-Анджелесте дүниеге келді және қаланың Линкольн Хайтс ауданында өсті. Оның ата-анасы, Мариан Ленан және негр лигасының бейсболшысы Эдгар "Блю" Вашингтон, ол екі жасқа толғанда ажырасып кетті. Кенни Вашингтонды әжесі Сюзи Вашингтон, оның емілген ағасы Рокки, Лос-Анджелес полиция департаментінің (LAPD) бірінші афроамерикалық лейтенанты және оның жеңгесі Хейзел тәрбиеледі. Вашингтон Абрахам Линкольн орта мектебінде бейсбол мен футболда көзге түсті, онда ол "Амос 'н' Энди" радиошоуының кейіпкерінің атымен "Kingfish" деп аталды.

Колледж мансабы

Вашингтон Калифорния университетінің Лос-Анджелес бөліміне (UCLA) оқуға түсті, онда ол «Брюинс» бейсбол және футбол командаларының құрамында өнер көрсетті. Бейсболшы ретінде Вашингтон өз командаласы Джеки Робинсоннан жақсы деп бағаланды. Бір әңгімеге сүйенсек, «Бруклин Доджерс» клубының бас жаттықтырушысы Лео Дюрочер Вашингтонға командада ойнауға шарт жасауды ұсынған, бірақ ол бұл үшін алдымен Пуэрто-Рикоға баруы керек еді, бірақ Вашингтон одан бас тартты. Колледж футбол командаларында ойнаған афроамерикалықтардың саны санаулы болған кезде, мұндай жағдай сирек кездесетін. «Брюинс» 1940 жылғы «Роуз Боул» турнирінің жолдамасын сарапқа салып, болашақ конференция және ұлттық чемпион «USC» командасымен 0:0 есебімен тең түсті. Бұл – ұлттық деңгейде маңызды UCLA–USC дербисінің алғашқы матчы болды. «UCLA» командаластары Вашингтонның нәсілдік айыптаулар мен кемсітушілікке қарсы тұрғанда қаншалықты күшті болғанын айтады. Ол 1940 жылы «Мыңдаған қолдаушылар» фильмінде басты рөлде ойнады.

Кәсіби футбол

Мектепті бітіргеннен кейін колледж командасының жұлдыздық ойынына жаттықтырушы болған Джордж Халас, өзінің «Чикаго Беарс» командасы үшін Вашингтонға қызығушылық танытты, бірақ лиганы интеграцияға рұқсат беруге көндіре алмады. Ол әр жыл сайын лиганың танылуын алды, тіпті бірінші жылы тізесіне жарақат алғандықтан соғысқа шақырылудан қалды. Еззрет Андерсон және Вашингтонның «UCLA» командаласы Строд та сол командада болды. «Кливленд Рамс» Лос-Анджелеске көшкен кезде, команда «Лос-Анджелес Мемориал Колизейінде» ойнауға тырысты, бұл команданың нәсілдік интеграциялануына дереу қысым жасады, себебі ақсақалдармен қатар қара нәсілді салық төлеушілер де осы құрылысқа қаржы салған еді. Колизейдің жалға алу шарты Вашингтонға қол қою және НФЛ-ге қайта интеграция жасау үшін шешуші факторға айналды. «Рамс» командасының шабуыл шебінің жаттықтырушысы Билл Снайдер кейіннен: «Егер біз Кливлендте қалған болсақ, Вашингтонға қызығушылық танытқан болар едік деп күмәнданамын» деді. «Лос-Анджелес Трибьюн» газеті, өзінің афроамерикандық спорт редакторы Уильям Клэр «Хэлли» Хардингтің арқасында, Вашингтонды қолға алу үшін «Рамс» командасын ынталандырды. Хардинг бұрынғы кәсіби спортшы және Уайли колледжінің дебат клубының мүшесі болған. Вашингтонның келісімшартына қол қойылғаннан кейін, кейбір БАҚ өкілдері оның «Бруклин Доджерс» командасымен дебют жасаған Джеки Робинсонға ұқсас екенін айтты. Вашингтон жарақаттарына қарамастан, үш маусым бойы «Рамс» командасы үшін өнімді ойын көрсетті. Ол екінші маусымында бір тасымалдауға шаққандағы қашықтық бойынша лига көшбасшысы атанды. Оның НФЛ-дегі мансабы колледждегідей статистикалық көрсеткіштерге жетпесе де, лигаға кіргенінің өзі афроамерикандықтардың қазіргі заманғы НФЛ-ге қабылдануына жол ашқандықтан, үлкен маңызға ие. 1948 жылы ол зейнеткерлікке шыққанда, оның соңғы ойынына 80 000 адам келді және стадиондағы барлық жанкүйерлер тұрып қол соқты. Алайда, 1960 жылғы президенттік сайлауда Вашингтон Никсонның орнына Джон Ф. Кеннедиге дауыс берді және өмірінің соңына дейін демократтарды қолдады, бірақ ол ешқашан қай партияға жататынын жариялаған жоқ. Футболдан зейнеткерлікке шыққаннан кейін Вашингтон полиция қызметіне қайта оралды. «Пинки» (1949) және «Джеки Робинсонның оқиғасы» (1950) фильмдерінде түсті.

Өлім

Вашингтон 52 жасында Лос-Анджелесте жүрек және өкпе мәселелерінен қайтыс болды. Ол Евергрин зиратында көмілген.

Мұра

Лос-Анджелестегі спортқа қосқан үлесі үшін Вашингтон Лос-Анджелес мемориалдық Колизейінің "Құрмет аллеясы" тақтасымен марапатталды. Ол 1956 жылы Колледж футболының Даңқ залына енгізілді және оның 13-ші нөмірі бар футболкасы UCLA-да алғаш рет зейнеткерлікке жіберілді. Оның бітірген мектебі, Авраам Линкольн орта мектебі, 1949 жылдан бері жыл сайын мектептегі ең үздік футболшыға Кенни Вашингтон кубогын табыс етеді. Вашингтон мен Стродтың NFL-дегі тәжірибесінің маңызды салдары – 1946 жылы бәсекелес All America Football Conference-де расалық шекараны бұзған Марион Мотли мен Билл Уиллис сияқты болды – Бруклин Доджерс президенті Бранч Рики ақ және қара терілі спортшылардың қатыгез спортта көп қиындықсыз қатар өмір сүре алатынын түсінді және Меліг Бейсболды да біріктіруге болатынына көз жеткізді. Ол 1947 жылы Вашингтон мен Стродтың UCLA-дағы командаласы Джеки Робинсонды Доджерс клубына шақырды. Дегенмен, көп жылдар бойы Вашингтонға NFL тарапынан назар аударылмады және кәсіби футболдың соғыстан кейінгі интеграциясы туралы аз айтылды. Мұның бір себебі – 20 ғасырдың көп бөлігінде бейсбол АҚШ-тағы ең танымал спорт түрі болды, ал екіншісі – Вашингтонның NFL карьерасы үш жыл ғана созылды. Вашингтон мен Строд екеуі де Профутбол Даңқ залына енген жоқ, бірақ AAFC және NFL-дің «Кливленд Браунс» командаларынан Марион Мотли мен Билл Уиллис осы құрметке ие болды. Линкольн орта мектебі стадионына Вашингтонның есімін берді және 2011 жылдан бері жыл сайын Вашингтонның қайтыс болған күніне орай футбол матчын өткізіп келеді.