Кіріспе

1990 жылдан 1994 жылға дейін Либерияның уақытша президенті

Амос Клаудиус Сойер (15 маусым 1945 – 16 ақпан 2022) – Либерия саяшысы және ғалымы, ол 1990 жылдың 22 қарашасынан 1994 жылдың 7 наурызына дейін Либерияның уақытша президенті қызметін атқарды. Ол жеті саяси партия және он бір мүдделік топты біріктіретін 35 көшбасшының дауысымен сайланды.

Өмірбаян

Амос Клаудиус Сойер 1945 жылы Абель мен Сара Сойердің ұлы ретінде дүниеге келді; оның бауырларының бірі – Джо Сойер. Сойерлер Сино округіндегі белгілі отбасы болды, олардың тегі Мэриленд колонизациялау қоғамы құрған «Африкадағы Мэриленд» деп аталған колонияға келген еркін африкалық американдықтарға дейін жетеді. Колония 1857 жылы Либерияға қосылғанға дейін Мэриленд Республикасы ретінде тәуелсіздік алды. Сойер жергілікті мектептерде білім алып, 1966 жылы Либерия колледжін (қазіргі Либерия университеті) бітірді. Ол жоғары білім алу үшін АҚШ-қа барып, Иллинойс штатының Чикаго қаласындағы Солтүстік-Батыс университетінде саяси ғылымдар бойынша магистр және доктор дипломдарын алды. Бұл ел 100 жылдан астам уақыт бойы үстемдік құрды. 1980 жылғы төңкерістен кейін Сойер біраз уақыт академиялық қызметке оралып, Либерия университетінде саяси ғылым профессоры болып жұмыс істеді. 1980 жылдың желтоқсанында ол Әлеуметтік ғылымдар колледжінің деканы және университет директорының міндетін атқарушы болып тағайындалды. Ол Африкадағы әділет үшін қозғалыстың (MOJA) негісқалаушы мүшесі болды және 1983 жылы Либерия халық партиясын құрды. Президент Сэмюэл Доудың ұрлануынан (кейіннен өлтіруінен) кейін, 1990 жылдың 9 қыркүйегінен 22 қарашасына дейін бас көтерілісші Принс Джонсон мен оның серігі Чарльз Тейлор екеуі де президенттік лауазымға талапкерлік етті. Тамыз айының соңында Гамбияда жеті саяси партия мен он бір мүдделік топты білдіретін 35 либериялық делегация төтенше конференция өткізді. Олар Сойерді уақытша президент, ал епископ Роланд Диггсті вице-президент етіп сайлап, үкімет құрды. 1992 жылы Сойер «Либериядағы автократияның пайда болуы: трагедия және сын» атты кітабында диктаторлық биліктің қалай өркендегенін, билік пен жеңілдіктерді жинақтау дәстүрінен туындағанын және прогрессивті президенттердің иелігіне шоғырланғанын көрсетеді. Бұл абсолютизмнің мысалы, өзі қысым көрсетпесе де, әскери диктатураға әкеп соқты. Осы басшылар Сойердің бір жылдық тағайындалу мерзімін төрт жылға ұзартты. 1994 жылы Сойер бейбіт процеске байланысты қызметтен кетуге мәжбүр болды, содан кейін Либерияның ресми басшысы президент емес, Мемлекеттік кеңестің төрағалары болды. 1996 жылы қайтадан қақтығыс жандарды және 1997 жылдан 2003 жылға дейін Чарльз Тейлордың президенттігі кезінде жалғасты. Сойер АҚШ-қа қайтып оралды, ол Индиана штатының Блумингтон қаласындағы Индиана университетінің Саяси ғылымдар факультетіндегі Саяси теория және саясатты талдау жөніндегі семинарда директордың орынбасары және зерттеуші ғалым ретінде қызмет етті. Сойер Либериядағы басқару реформасы жөніндегі комиссияның төрағасы болды, ол кейіннен Басқару комиссиясы болып өзгерді. Оның «Жаутанудан тыс: Либериядағы демократиялық басқаруға қарай» (2005) атты кітабында елдегі көппартиялық демократияның дамуы зерттелді. Ол 2005 және 2011 жылғы қазан айындағы сайлауларда Эллен Джонсон Сэрлифті қолдады.

Жеке өмір және өлім

Сойер 2022 жылдың 16 ақпанында Мэриленд штатының Балтимор қаласындағы Джонс Хопкинс ауруханасында 76 жасында дүние салды.

Мұра мен құрмет

Сойер 2011 жылы Гуси бейбітшілік сыйлығымен марапатталды.