Кіріспе
Томас Джордж Анструтер Моллой (4 қазан 1852 - 16 ақпан 1938) – австралиялық саясаткер. Ол 1892 жылдан 1894 жылға дейін Перт сайлау округінен Батыс Австралия заңнамалық ассамблеясының депутаты болды, содан кейін 14 рет парламентке сайлануға тырысты, бірақ сәтті болмады. Ол 1908 жылдан 1909 жылға дейін және 1911 жылдан 1912 жылға дейін Перт қаласының мэрі болып екі рет қызмет етті. Моллой Перттің мәдени өміріне де маңызды үлес қосты, қалада көптеген қонақ үйлер мен алғашқы екі театр салды, олардың ең танымалсы – бүгінгі күнге дейін ашық тұрған «Оның Ұлылығы» театры.
Thomas George Anstruther Molloy (4 October 1852 – 16 February 1938) was an Australian politician. He was a member of the Western Australian Legislative Assembly for the electorate of Perth from 1892 until 1894, and thereafter became a perennial candidate, unsuccessfully standing for parliament 14 times. He also served two terms as the Mayor of Perth, from 1908 to 1909 and from 1911 to 1912. Molloy also made a significant contribution to the cultural life of Perth, building numerous hotels and the first two theatres in the city, most notably His Majesty's Theatre, which is still open today.
Өмірбаян
Моллой Канаданың батысындағы Торонто қаласында дүниеге келді. Оның әкесі Джон Моллой – Крым соғысы мен 1857 жылғы Үндістан көтерілісінде Корольдік Уэльс фузилерлері құрамында қызмет еткен әскер болған. 1862 жылы олар Батыс Австралияға көшіп келді, онда Джон Моллой Ұлыбританиядан келген сотталғандарды бақылау үшін зейнеткерлер күзетшісі ретінде жұмыс істеді. Ал Томас Моллой Перттегі Христиан бауырлары колледжінде білім алды, 13 жасында мектепті тастап, баспаханада жұмыс істеді. Содан кейін ол J. T. Reilly есімді адаммен кооперативтік қозғалыста жұмыс істеп, Барак және Мюррей көшелерінің қиылысындағы қалалық кооперативтік дүкеннің директоры болды. 1870 жылға қарай ол жеткен табыстарының арқасында Мюррей мен Веллингтон арасындағы бүкіл учаскені 900 фунт стерлингке сатып ала алды. 1873 жылдың 18 ақпанында ол Амелия Литтлжонға үйленді, олардың екі қызы мен бір ұлы болды. Олар Оңтүстік Австралияға көшіп, онда ол саудагер болып жұмыс істеді, бірақ 1875 жылы Пертке оралып, сәтті нан пісіруші болды. Ол Goderich Street-тегі дүкеніне ғана емес, сонымен қатар жұмысшылары үшін 10 екі бөлмелі коттеджге де ие болды. Кейін баспа саласына оралған ол 1881 жылдан бастап Daily News газетінде жұмыс істеді, ал 1884 жылдан бастап The West Australian газетінің коммерциялық директоры болды. Ол қаланың орталық және батыс бөліктерінде жылжымайтын мүлікті сатып алу-сатумен айналысты. 1890 жылдары алтын асығу кезінде және Батыс Австралияға капиталдың көптеп құйылуына байланысты, бұл кәсіп оған өзінің қаржылық тәуелсіздігін қамтамасыз етіп, Перттегі ең ірі жер иелерінің біріне айналуға мүмкіндік берді. Оның әйелі 1888 жылдың 21 сәуірінде қайтыс болды, содан кейін ол 1889 жылдың 23 қаңтарында Мэри Рини МакХейлге үйленді, одан екі қызы дүниеге келді.
Саяси өмір
1884 жылы Моллой Перт қалалық кеңесіне сайланды, онда ол 1906 жылға дейін Орталық және Батыс округтерін өкілдік етті. 1891 жылдың желтоқсанында доктор Эдвард Скотт Батыс Австралия заңнамалық ассамблеясының Перт округінен депутаттығынан кетті, соның нәтижесінде өткен сайлауда Моллой қала әкімі Эдвард Киңге қарсы жеңіске жетіп, 1892 жылдың 13 қаңтарында бос орынға тағайындалды. Оны сол кезде құрылған Сауда және еңбек кеңесі қолдады, олар сайлау реформасын, парламент мүшелеріне жалақы төлеуді, Азиядан келгендердің көші-қонына тыйым салуды және арбитражды сот құруды жақтады. Рим-католик дінінің өкілі болғандықтан және сол кездегі парламентті бақылаған жер иелерінің қатарына жатпағандықтан, ол халыққа жақын, демократиялық көзқарастары бар адам ретінде танылды, барлық адамға сайлау құқығын және энергия мен коммуналдық қызметтердің мемлекеттік меншігін жақтады. Бұл жеңілістен кейін Моллой 1894 жылы Батыс Австралия заңнамалық кеңесіндегі Метрополитен провинциясының орындығы үшін сайлауға түсті, бірақ сол кезде бұл орган толыққанды сайланатын болды. Содан кейін ол әртүрлі партиялар тізімімен немесе тәуелсіз кандидат ретінде Парламентке қайта кіруге он екі рет тырысты, ал 1917 жылдан бастап Ұлттық партиядан кандидат ретінде бақ сынады. Оның соңғы әрекеті 1932 жылы Метрополитен провинциясынан өткен қосымша сайлау болды. Ол осы кезеңде Перт қалалық кеңесінің мүшесі болып қызмет етті, 1908-09 және 1911-12 жылдары Перт қаласының әкімі болды. Ол радикалдық көзқарастарымен белгілі болды, бұрын қолдаған идеяларын жақтады. Әкімдік қызметін атқару кезінде 1912 жылы Перт газ компаниясының электр қуаты мен жарықтандыру саласындағы монополиясын тоқтатуы оның ең маңызды жетістіктерінің бірі болды. Ол Перт трамвайларының мемлекеттік меншікке өтуін де жақтады, бірақ басқа кеңесшілердің көпшілігі оның пікірін қолдамады. 1958 жылы Метрополитен көлік трасты құрылғанға дейін көлік жеке меншікте қалды. Ол сондай-ақ Эспланададағы қоғамдық кеңістіктерге және спорттық іс-шараларға кіру үшін ақы төлеуге қарсы болды және тегін қоғамдық жуынатын орындар салуды қолдады. Сол кезде Батыс Австралияда 53 177 адам тұрды, ал бұл көрсеткіш алдағы бес жылда екі есеге өсуі тиіс болды. 1893 жылдың 20 қыркүйегінде Молой Перт қаласының сол кездегі әкімі Александр Форресттің көмегімен қазіргі Хей-стрит-Моллдың оңтүстік жағында орналасқан Перт лоты F3-ті сатып алды және бір аптадан кейін базар иесінің лицензиясын алды. 1894 жылы бұл жерде Метрополь қонақ үйі салынды, ал 1895 жылдың ақпанында ол қонақ үйге іргелес жерде 1000 орындық театр салу жоспарларын жариялады. 1895 жылдың 8 мамырында А. Форрест әйелдері іргетасын қалады, ал Корольдік театр 1897 жылдың 19 сәуірінде ашылды. Бастапқыда табысы тұрақсыз болғанымен, негізінен Перттің экономикалық және демографиялық ерекшеліктерінің өзгеруіне байланысты, 1930 жылдары ол Перттегі ең танымал кинотеатрға айналды. Ақыры ол 1977 жылы жабылды. 1901 жылы Перт алтын асығынан туған оптимизм мен сенімге толы орынға айналды. 1902 жылы король Эдуард VII Англия тағына отырғаннан кейін, Молой Хей және Кинг көшелерінде жаңа театр салу жоспарларын жариялады, ол Оның Ұлылығының Театры деп аталатын болады. Архитектор Уильям Вольф және құрылысшы Фредерик Либе 46 000 фунт стерлинг жұмсаған, ол көптеген жылдар бойы Австралиядағы ең үлкен сахнаға ие болды. Батыс Австралияның мұралық кеңесі 1999 жылы ғимаратты тізімге енгізген, оны "Австралиядағы кез-келген Федерациялық емес классикалық театр ғимаратының ең сәнді және жақсы безендірілгені" деп сипаттады. Молой басқа да қонақ үйлерді салған, мысалы, Перттегі Австралия қонақ үйі, Солтүстік жағажай қонақ үйі, Скарборо қаласындағы Брайтон қонақ үйі және Океаник (кейінірек Мосман Парк) қонақ үйі.
Кейінгі өмірі
Екінші әйелі Мэри 1925 жылдың 7 ақпанында қайтыс болды. 1931 жылы ол Ұлы Григорий орденінің паптық командоры атағын алды. Ол рыцарь атағына деген құлшынысын ескере отырып, осы кезден бастап өзін "сэр" деп атады. 1938 жылдың 16 ақпанында Субиакодағы Әйіргі Сент-Джон-оф-Год ауруханасында қайтыс болды, ал Сент-Мария соборындағы реквиемнен кейін Карракатта зиратының католик бөліміне жерленді. Оның екінші некесінен бір қызы қалды.