Жон Томас Лэнг (1876-1975) – австралиялық саяхатшы, Жаңа Оңтүстік Уэльс премьер-министрі (1925-1927, 1930-1932). Саяси мансабы, «Lang Labor» партиясы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралиялық саясаткер (1876–1975)
Australian politician (1876–1975)
Джон Томас Ланг (21 желтоқсан 1876 – 27 қыркүйек 1975), мансабында көбінесе Дж. Т. Ланг деп аталған, және "Джек" деп танымал болған, сондай-ақ "Үлкен жігіт" деген лақап атымен белгілі болған, Австралиялық саясаткер, негізінен Еңбек партиясының Жаңа Оңтүстік Уэльс бөлімшесі үшін жұмыс істеген. Ол екі рет 1925 жылдан 1927 жылға дейін және 1930 жылдан 1932 жылға дейін Жаңа Оңтүстік Уэльстің 23-ші премьер-министрі қызметін атқарды. 1932 жылғы конституциялық дағдарыстың қақпасында Жаңа Оңтүстік Уэльс губернаторы сэр Филипп Гейм оны қызметтен босатып, нәтижесінде өткен сайлауда және оппозиция жетекшісі ретінде келесі сайлауларда айқын жеңіліске ұшыратты. Кейіннен ол федералды және штаттық сайлауларға қатысқан Ланг Еңбек партиясын құрды және қысқа мерзімге Австралия Өкілдер палатасының депутаты болды.
John Thomas Lang (21 December 1876 – 27 September 1975), usually referred to as J. T. Lang during his career and familiarly known as "Jack" and nicknamed "The Big Fella", was an Australian politician, mainly for the New South Wales Branch of the Labor Party. He twice served as the 23rd Premier of New South Wales from 1925 to 1927 and again from 1930 to 1932. He was dismissed by the Governor of New South Wales, Sir Philip Game, at the climax of the 1932 constitutional crisis and resoundingly lost the resulting election and subsequent elections as Leader of the Opposition. He later formed Lang Labor that contested federal and state elections and was briefly a member of the Australian House of Representatives.
Ерте өмір
Джон Томас Ланг 1876 жылдың 21 желтоқсанында Сиднейдегі Джордж көшесінде, қазіргі «Метро» театрының орнына жақын (Батерст және Ливерпуль көшелерінің арасында) дүниеге келді. Ол Шотландияның Эдинбург қаласында туған сағатшы Джеймс Генри Ланг пен Ирландияның Галвей қаласында туған шляпник Мэри Уиланның үшінші ұлы (және он баланың алтыншысы) болды. Оның анасы 1848 жылы, әкесі 1860 жылы Австралияға келді, олар 1866 жылдың 11 маусымында Виктория штатының Мельбурн қаласында үйленіп, бес жылдан кейін Сиднейге көшіп келді. Лангтың әкесі пресвитериан дінінде туғанмен, кейін әйелі сияқты католик дініне ауысты, ал отбасы «Сидней католиктерінің көпшілігі құратын қарапайым әлеуметтік топқа» жатты. Лангтың балалық шағының көп бөлігі отбасы ішкі қаланың кедей аудандарында өтті, соның ішінде Сурри-Хиллстегі Вексфорд көшесінде де тұрды, онда ол Кастлерег көшесіндегі жергілікті Сент-Франсис Марист бауырластары мектебінде оқыды. Лангтың балалық шағында әкесі ревматизм ауруынан көп зардап шекті, ол отбасының кірісін арттыру үшін таңертең және түстен кейін қалада газет сату арқылы толықтырды.
John Thomas Lang was born on 21 December 1876 on George Street, Sydney, close to the present site of The Metro Theatre (between Bathurst and Liverpool Streets). He was the third son (and sixth of ten children) of James Henry Lang, a watchmaker born in Edinburgh, Scotland, and Mary Whelan, a milliner born in Galway, Ireland. His mother and father had arrived in Australia in 1848 and 1860, respectively, and married in Melbourne, Victoria, on 11 June 1866, moving to Sydney five years later. Although Lang's father had been born Presbyterian, he later became a Catholic like his wife, and the family "fitted into the normal low social stratum of the great majority of Sydney's Catholics". The family lived in the inner city slums for the majority of Lang's early childhood, including for a period on Wexford Street in Surry Hills, where he attended a local school, St Francis Marist Brothers' on Castlereagh Street. His father suffered from rheumatic fever for most of Lang's childhood, and he supplemented his family's income by selling newspapers in the city on mornings and afternoons.
Ерте мансап
1890 жылдары Австралияны қиратып кеткен банктік дағдарыс кезінде Ланг саясатқа қызығушылық танытып, радикалды кітап дүкендерін жиі аралады және 1891 жылы Жаңа Оңтүстік Уэльстегі алғашқы сайлауға қатысқан, құрылымы жаңа ғана қалыптасқан Еңбек партиясының газеттері мен басылымдарына көмектесті. 19 жасында ол 17 жастағы Хилда Амелия Бредтке (1878–1964), көрнекті феминист және социалист Берта Бредттің қызына, сондай-ақ Кастлереаг көшесінде кітап дүкені болған В. Х. Макнамараның келініне үйленді. Хилданың Берта есімді әпкесі жазушы және ақын Генри Лоусонға үйленген еді. Ланг есептесу практикасында кіші кеңсе кызметкері болып жұмыс істеді, оның өткірлігі мен зиялылығы оның мансабының өсуіне ықпал етті. Шамамен 1900 жылы ол сол кездегі жартылай ауылдық Ауберн қалашығындағы жылжымайтын мүлік фирмасының директоры болды. Ол өте табысты болды, сондықтан көп ұзамай қаланың орталық аймандарының тарлықтары мен тығыздығынан қашуға тырысатын жұмысшы табының отбасылары көп сұранысқа ие болған аймақта жеке жылжымайтын мүлік бизнесін құрды. Ланг 1907 жылдың сәуір айында жаңа округте бірінші лауазымға сайланды және 1909–1911 жылдары Ауберн қаласының мэрі болып екі мерзім қызмет етті. 1913 жылы Гранвилл округінен сайланды және Уильям Холман басқарған Еңбек партиясы үкіметінде оппозиция мүшесі ретінде қызмет етті. Бірінші дүниежүзілік соғыста Премьер-министр Билли Хьюз екі рет елге әскери шақыруды енгізуге тырысқанда, Ланг Әскери шақыруға қарсы болған АЛП-ның қанатын қолдады. Әскери шақыруды қолдаған парламентарийлер мен жақтастарының АЛП-дан жаппай кетуі мүмкіндіктер ашты және Ланг өзін алға жылжу үшін дайындады. Оның қаржылық біліктілігі оны 1920–1922 жылдары премьер Джон Сторидің Еңбек үкіметінде қазынашы қызметіне жеткізді. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі қаржылық төмендеуге байланысты мемлекеттік қаржы тапшылыққа ұшырады; Ланг бұл тапшылықты едәуір қысқартуға қол жеткізді. 1920–1927 жылдары Паррамата көпмандатты округінің депутаты болды. 1922 жылы Еңбек партиясы (АЛП) үкіметтен айырылғаннан кейін, Ланг 1923 жылы әріптестері – Еңбек партиясының депутаттарымен келісім бойынша оппозиция жетекшісі болып сайланды. Ол 1925 жылғы Жаңа Оңтүстік Уэльс штатының жалпы сайлауында АЛП-ны жеңіске жеткізіп, премьер-министр болды. 1927 жылғы сайлауда Еңбек партиясы жеңілгеннен кейін Ланг 1927 жылдан 1930 жылдың қазанына дейін оппозиция жетекшісі болды. Жаңа Оңтүстік Уэльс бірмандатты сайлау жүйесіне оралғаннан кейін Ланг Ауберн округінен сайланды және 1946 жылы мемлекеттік саясаттан кеткенге дейін осы мандатты сақтап қалды. Осы кезеңде Австралияда Ұлы депрессия басталды, ол елдің әл-ауқаты мен қауіпсіздігіне ауыр соққы берді.
During the banking crash of the 1890s which devastated Australia, Lang became interested in politics, frequenting radical bookshops and helping with newspapers and publications of the infant Labor Party, which contested its first election in New South Wales in 1891. At the age of 19 he married Hilda Amelia Bredt (1878–1964), the 17 year old daughter of prominent feminist and socialist Bertha Bredt, and the step daughter of W. H. McNamara, who owned a bookshop in Castlereagh Street. Hilda's sister, also named Bertha, was married to the author and poet Henry Lawson. Lang became a junior office assistant for an accounting practice, where his shrewdness and intelligence saw his career advance. Around 1900 he became the manager of a real estate firm in the then semi rural suburb of Auburn. He was so successful that he soon set up his own real estate business in an area much in demand by working class families looking to escape the squalor and overcrowding of the inner city slums. Lang was elected to first position in the new ward in April 1907, and served two terms as Mayor of Auburn in 1909–1911. He was elected as a member of the New South Wales Legislative Assembly in 1913 for the district of Granville, serving as a backbencher in the Labor Party government led by William Holman. When Prime Minister Billy Hughes twice tried to introduce conscription to the country in WWI, Lang sided with the anti conscriptionist wing of the ALP. The mass defection from the ALP of parliamentarians and supporters who supported the military measure opened up opportunities and Lang positioned himself for advancement. His financial skills led him to become Treasurer in Premier John Storey's Labor government from 1920 to 1922. Due to the post World War I financial recession, the state's accounts were in deficit; Lang managed to cut this deficit significantly. From 1920 to 1927, he was a member for the multi member seat of Parramatta. After the Labor Party (ALP) lost government in 1922, Lang was elected as Opposition Leader in 1923 by his fellow Labor Party MPs. He led the ALP to victory in the 1925 NSW general election and became Premier. After Labor's defeat at the 1927 election, Lang was Opposition Leader again from 1927 to October 1930. After New South Wales returned to single member electorates, Lang was elected as the member for Auburn, a seat he held until he left state politics in 1946. In this period the Great Depression in Australia had begun in earnest with devastating effects on the nation's welfare and security.
Екінші мерзім, 19301932
1930 жылы Жаңа Оңтүстік Уэльстегі әрбір бес ересек ер адамның бірі жұмыссыз қалды. Австралия үкіметтері Ұлы Депрессияға Лангтың пікірінше, жағдайды одан бетерлеткен шаралармен жауап берді – үкіметтік шығыстарды қысқару, мемлекеттік қызметшілердің жалақысын төмендету және жобаларды тоқтату. Ланг бұл шараларға қарсы күресті және 1930 жылғы қазанда үлкен артықшылықпен сайланды. Премьер-министр ретінде Ланг мемлекеттік жалақы мен шығыстарды қысқартудан бас тартты, бұл оның сайлаушыларына ұнады, бірақ мемлекеттің қаржылық жағдайын нашарлатты. Осы кезеңде басқа алты австралиялық үкіметтің экономикалық жағдайы да көп жақсарған жоқ. Ұлы Депрессиядан кейін, үйден қуылған жалдамалы тұрғындардың қиындықтарын жеңілдету, сондай-ақ үй иелері мен қарыздарын төлей алмаған басқа да қарызгерлерге көмектесу үшін шаралар қабылданды. Ол жер иелерінің қарызын төлемейтін жалдамалы тұрғындарды шығару құқығын шектеу туралы заңдар қабылдады және барлық жұмыс орындарындағы жұмысшыларға заңмен белгіленген ең төменгі жалақы төлеуді талап етті. 1931 жылы Канберрада өткен экономикалық дағдарыс конференциясында Джек Ланг өзінің экономикалық жаңару жоспарын жариялады. «Ланг жоспары» Ұлыбританияға қарыздар бойынша пайыздық төлемдерді уақытша тоқтатуды, барлық мемлекеттік қарыздар бойынша пайызды 3%-ға дейін төмендетуді, экономикаға ақша құю үшін қаражатты босатуды, алтын стандартынан бас тартуды және оны айналыстағы ақша мөлшері өндірілген тауарлар санына байланысты «Тауар стандартымен» алмастыруды, сондай-ақ Австралия Коммерциялық Банкінің кредиті түрінде экономикаға 18 миллион фунт стерлинг жаңа ақшаны дереу енгізуді ұсынды. Премьер-министр және басқа барлық штат премьерлері бұл жоспарды қабылдамады. Ланг шешен сөйлейтін саясаткер болды және Депрессия кезінде Сиднейде және басқа да қалаларда көпшілік алдында сөз сөйлеп, өзінің популистік бағдарламасын насихаттады, қарсыластарын және байларды қатты сынады. Оның жақтастары «Ланг дұрыс» және «Ланг Лениннен артық» деген ұрандарды таратты. Ланг революционер немесе тіпті социалист емес еді, ол Коммунистік партияны жек көреді, ал партия оны әлеуметтік фашист деп айыптады. 1932 жылғы 19 наурызда Ланг Сидней порты көпірін ашты. Ланг көпірді ресми түрде ашу құқығын өзіне беруі және губернаторға, корольдің Жаңа Оңтүстік Уэльстегі өкіліне рұқсат бермеуі дау тудырды. Ол ашылу салтанатында Австралия саяси тарихындағы маңызды сөйлеу жасады, Сидней порты көпірінің аяқталуы Австралия халқының тарихы, дамуы және армандарына тең екенін айтты. Бұл сөйлеу Лангтің Жаңа Оңтүстік Уэльстің өткені, қазіргісі және болашағы, сондай-ақ Австралияның Британ империясы мен әлемдегі орны туралы жеке көзқарасын көрсетеді (осы сөйлеуді оқу үшін Майкл Кэткарт пен Кейт Дарьян Смиттің редакциялаған «Австралиялық сөйлеулер» кітабына қараңыз). Ланг Сидней порты көпірін ашу үшін лентаны кесуге дайындалып тұрғанда, жаңа гвардия қозғалысының мүшесі капитан Фрэнсис де Грот атпен келіп, лентаны жыртып салды. Жаңа гвардия Лангті ұрлап алуды жоспарлап, Лангтің премьер-министрліктен кетуіне әкелген дағдарыс кезінде оған қарсы төңкеріс жасауға әрекеттенді.
In 1930, more than one in five adult males in New South Wales were without a job. Australian governments responded to the Depression with measures that, Lang claimed, made circumstances even worse cuts to government spending, civil service salaries and public works cancellations. Lang vigorously opposed these measures and was elected in a landslide in October 1930. As Premier, Lang refused to cut government salaries and spending, a stand which was popular with his constituents, but which made the state's fiscal position more parlous, though the economic state of the six other various Australian governments fared little better during this same period. In the wake of the Great Depression, measures were taken to ease the hardships of evicted tenants together with the hardships facing householders and other debtors battling to meet repayments. He passed laws restricting the rights of landlords to evict defaulting tenants, and insisted on paying the legal minimum wage to all workers on relief projects. At an economic crisis conference in Canberra in 1931, Jack Lang announced his own programme for economic recovery. The "Lang Plan" advocated the temporary cessation of interest repayments on debts to Britain and that interest on all government borrowings be reduced to 3% to free up money for injection into the economy, the abolition of the Gold standard to be replaced by a "Goods Standard" where the amount of money in circulation was linked to the number of goods produced, and the immediate injection of £18 million of new money into the economy in the form of Commonwealth Bank of Australia credit. The Prime Minister and all other state Premiers rejected the plan. Lang was a powerful orator, and during the crisis of the Depression, he addressed huge crowds in Sydney and other centres, promoting his populist program and denouncing his opponents and the wealthy in extravagant terms. His followers promoted the slogans "Lang is Right" and "Lang is Greater than Lenin." Lang was not a revolutionary or even a socialist, and he loathed the Communist Party, which in turn denounced him as a social fascist. On 19 March 1932, Lang opened the Sydney Harbour Bridge. Lang caused some controversy when he insisted on officially opening the bridge himself, rather than allowing the Governor, the King's representative in NSW, to do so. He delivered what has come to be regarded as a landmark speech in Australian political history during the Opening, citing the theme that the completion of the Sydney Harbour Bridge was analogous to the history, development and dreams of the Australian nation and its people. It may be inferred that this speech depicted Lang's personal vision of the past, present and future of New South Wales and Australia's place in the British Empire and world, (to read this speech, refer to 'Stirring Australian Speeches', edited by Michael Cathcart and Kate Darian Smith). Just as Lang was about to cut the ribbon to open the Sydney Harbour Bridge, Captain Francis de Groot, a member of the paramilitary New Guard movement, rode up and broke the ribbon. The New Guard also planned to kidnap Lang, and plotted a coup against him during the crisis that brought Lang's premiership to an end.
1931-1932 жылдардағы дағдарыс
1931 жылдың басында Джек Лэнг депрессиямен күресу үшін өзінің жоспарын жариялады; ол «Лэнг жоспары» деп аталды. Бұл 1930 жылы барлық басқа штаттық үкіметтер мен Федералдық үкімет келісімге келген «Мельбурн келісіміне», кейін «Премьерлер жоспары» деп аталғанға қарама-қарсы болды. Лэнг жоспарының негізгі қадамдары: Ұлыбританияға қарыздар бойынша сыйақы төлемдерін уақытша тоқтату және барлық мемлекеттік қарыздар бойынша сыйақы мөлшерлемесін 3%-ға дейін төмендету, экономикаға қаражат құю үшін ақшаны босату, шетелдегі облигация иелері мен мемлекеттік қарыздар бойынша қаржыгерлерге сыйақы төлемдерін жою, өнеркәсіп пен сауданы жандандыру үшін орталық банк кредиті ретінде ұлттық ақша айналымына қосымша қаражат енгізу және алтын стандартын «Тауар стандартымен» алмастыру, онда айналымдағы валют мөлшері Австралия экономикасында өндірілген тауарлар көлеміне байланысты болар еді. Банктер, егер ол сыйақы төлесе, оған сыйақыдан артық сома беретінін, осылайша оған оң ақша ағынын қамтамасыз ететінін мәлімдеді. Лэнг Джеймс Скуллин басқарған федералды Еңбек үкіметі мен бюджетті теңгерлеу үшін мемлекеттік шығыстарды одан да қатаң түрде қысқартуды талап еткен басқа штат премьерлері келіскен Премьерлер жоспарына қарсы болды. 1931 жылдың қазан айында Лэнгтің федералды Өкілдер палатасындағы жақтастары консервативті Біріккен Австралия партиясымен бірігіп дауыс беріп, Скуллин үкіметін құлатты. Бұл әрекет NSW Еңбек партиясын екіге бөлді – Лэнгтің жақтастары «Лэнг Еңбегі» деп аталды, ал Чифли басқарған Скуллиннің жақтастары NSW-де «Федералды Еңбек» деп танылды. Партияның көптеген бөлімшелері мен филиалдық кәсіподақтары Лэнгті қолдады. 1928 жылы Конституцияға енгізілген түзетуге сәйкес, Орталық үкімет штаттық қарыздарға жауапты болғандықтан, Жозеф Лайон басқарған жаңа UAP үкіметі шетелдегі облигация иелеріне сыйақы төледі, содан кейін 1932 жылғы Қаржылық келісімді күшіне енгізу туралы заңды қабылдап, NSW-ден ақшаны алуға кірісті, ол Жоғарғы соттың заңды деп тапқан. Лэнг бұл заңның 1833 жылы Британ империясының барлық аймақтарында құлдықты тыйым салған қағидаға қайшы келетіндіктен күшін жойғанын мәлімдеді; Премьер-министр Лайон үкіметінің әрекеттері Жаңа Оңтүстік Уэльс штатын мемлекеттік қызметкерлердің жалақысын төлеу мүмкіндігінен айырды және бұл қажетті түрде құлдықтың (заңсыз) күйін құрайды деп мәлімдеді. Жауап ретінде Лэнг мемлекеттік банк шоттарынан барлық мемлекеттік қаражатты алып, оларды Сауда үйінде қолма-қол ақшада сақтады, осылайша федералдық үкімет ақшаға қол жеткізе алмады. Губернатор, зейнеткердегі Корольдік әуе күштерінің офицері сэр Филипп Гейм Лэнгке бұл әрекеттің заңсыз екенін және ол оны өзгерте алмаса, Лэнгке жеке симпатиясы болғанына қарамастан, үкіметті таратуға мәжбүр болады деп кеңес берді. Лэнг тұрып берді, ал 1932 жылдың 13 мамырында Губернатор Лэнгтің өкілеттіктерін алып тастады және UAP жетекшісі Бертрам Стивенсті премьер-министр етіп тағайындады. Стивенс дереу сайлау шақырып, оның нәтижесінде Еңбек партия ауыр жеңіліске ұшырады. Джеральд Стоун өзінің 1932 жылғы кітабында Лэнгтің Губернаторды оны қызметтен босатудан сақтау үшін тұтқындауды қарастырғанына дәлелдер бар екенін айтады (Лэнг өзінің «Тұрбулентті жылдар» кітабында мойындады). Бұл мүмкіндік соншалықты жоғары болды, сондықтан Ұлттық қарулы күштер дайындыққа келтірілді. Эндрю Мур және Майкл Кэткарт сияқтылар мұндай қақтығыстың болуы мүмкін екенін алға тартты. Бұл Австралия үкіметінің төменгі палатаның сенімін алған парламенттің вице-регалды өкілімен таратылуының алғашқы жағдайы болды, екінші жағдай 1975 жылдың 11 қарашасында генерал-губернатор сэр Джон Керр Гоф Уитлэмнің үкіметін таратып жіберген кезде болды (Лэнг осы оқиғаға 45 күн жетпей қайтыс болды). Гейм Лэнгке қарсы жеке жеккөрушілігі болмаса да, өзінің шешімінің дұрыс екенін сезінді. 1932 жылдың 2 шілдесінде Гейм енесіне былай деп жазды: «Барлық кемшіліктері мен қателіктерімен бірге мен Лэнгке деген жеке симпатиямды сақтадым және оның идеалдарына үлкен жанашырлық таныттым және оны қызметтен босатуға мәжбүр болғанымды мүлдем ұнатпадым. Бірақ мен мұны істеу немесе бүкіл империядағы губернатордың жұмысын фарсқа айналдыру деген екі нәрсенің біріне тап болдым». Лэнг өзінің жұмыстан босатылуына қарсы болғанына қарамастан, кейін Геймді ұнатып, оны әділ және сыпайы адам деп санағанын және онымен жақсы қарым-қатынаста болғанын мойындады.
Early in 1931, Jack Lang released his own plan to combat the Depression; this became known as "the Lang Plan". This was in contrast to the "Melbourne Agreement", later known as the Premiers' Plan, which all other State Governments and the Federal Government had agreed to in 1930. Key points of the Lang Plan included the temporary cessation of interest repayments on debts to Britain and that interest on all government borrowings be reduced to 3% to free up money for injection into the economy, the cancellation of interest payments to overseas bondholders and financiers on government borrowings, the injection of more funds into the nation's money supply as central bank credit for the revitalisation of industry and commerce, and the abolition of the gold standard, to be replaced by a "Goods Standard," whereby the amount of currency in circulation would be fixed to the number of goods produced within the Australian economy. The banks had indicated that if he paid the interest they would advance him an additional amount which was greater than the interest, thus giving him a positive cash flow. Lang opposed the Premiers' Plan agreed to by the federal Labor government of James Scullin and the other state Premiers, who called for even more stringent cuts to government spending to balance the budget. In October 1931 Lang's followers in the federal House of Representatives crossed the floor to vote with the conservative United Australia Party and bring down the Scullin government. This action split the NSW Labor Party in two – Lang's followers became known as Lang Labor, while Scullin's supporters, led by Chifley, became known in NSW as Federal Labor. Most of the party's branches and affiliated trade unions supported Lang. Since the Commonwealth Government had become responsible for state debts in 1928 under an amendment to the Constitution, the new UAP government of Joseph Lyons paid the interest to the overseas bondholders and then set about extracting the money from NSW by passing the Financial Agreement Enforcement Act 1932, which the High Court held to be valid. Lang then contended that the Act was rendered null and void by contravening the 1833 prohibition of slavery throughout the British Empire; the Premier held that the actions of the Lyons government deprived the State of New South Wales means of paying the wages of State employees and that this necessarily constituted an (illegal) state of slavery. In response, Lang withdrew all the state's funds from government bank accounts and held them at Trades Hall in cash, so the federal government could not gain access to the money. The Governor, Sir Philip Game, a retired Royal Air Force officer, advised Lang that in his view this action was illegal, and that if he did not reverse it, he would be forced to dismiss the government despite his personal liking of Lang. Lang stood firm, and on 13 May 1932, the Governor withdrew Lang's commission and appointed the UAP leader, Bertram Stevens, as premier. Stevens immediately called an election, at which Labor was heavily defeated. Gerald Stone, in his book 1932, states that there is evidence that Lang considered arresting the Governor to prevent the Governor from dismissing him, (which Lang admitted in his own book, The Turbulent Years). The possibility was sufficiently high that the armed forces of the Commonwealth were put on alert. Andrew Moore and Michael Cathcart, among others, have put forward the possibility that such a clash would have seen the Commonwealth Armed Forces fighting the New South Wales Police. This was the first case of an Australian government with the confidence of the lower house of Parliament being dismissed by a Vice Regal representative, the second case being when Governor General Sir John Kerr dismissed Gough Whitlam's government on 11 November 1975 (which Lang would not live to see by just 45 days). Game himself felt his decision was the right one, despite the fact that he had no personal animosity towards Lang. On 2 July 1932 Game wrote to his mother in law: "Still with all his faults of omission and commission I had and still have a personal liking for Lang and a great deal of sympathy for his ideals and I did not at all relish being forced to dismiss him. But I felt faced with the alternative of doing so or reducing the job of Governor all over the Empire to a farce." Lang himself, despite objecting to his dismissal conceded afterwards that he too liked Game, regarding him as fair and polite, and having had good relations with him.