HMS Electra: 1930-жылдары салынған британдық эсминец, Ява теңізі шайқасында батып, Prince of Wales және Repulse кемелерінің қирауына куә болды. Қазіргі жағдайы.
HMS Electra – 1930 жылдары Корольдік әскери-теңіз флоты үшін салынған тоғыз E класты эсминдердің бірі. Жава теңізі шайқасында батып кеткен «Электра» Дания бұғазы шайқасы және «Уэльс принці» мен «Репульс» кемелерінің батуы сияқты көптеген теңіз шайқастарының куәсі болды. Кеменің құлғыны 2003 жылы табылған, ал 2016 жылға дейін заңсыз із кесушілермен қатты зақымдалған.
HMS Electra was a one of nine E class destroyers built for the Royal Navy during the 1930s. Sunk in the Battle of the Java Sea, Electra was a witness to many naval battles, including the Battle of the Denmark Strait and the sinking of Prince of Wales and Repulse. The ship's wreck was discovered in 2003 and had been badly damaged by illegal salvagers by 2016.
Сипаттама
E класындағы кемелер алдыңғы D класының сәл жақсартылған нұсқалары болды. Олар стандартты жүктемемен және толық жүктемемен сәйкесінше тонна және тонна суды ығыстырды. Кемелердің жалпы ұзындығы 100 метр (329 фут), ені 10 метр (33 фут) және суға бату тереңдігі 4 метр (12 фут) болды. Олар екі Парсонс тісті бу турбинасымен қозғалды, әрқайсысы бір жетекті білікке жалғанған, үш Адмиралтейство үш барабанды қазандықтарымен қамтамасыз етілген буды пайдаланды. Турбиналар барлығы жылдамдыққа жеткізіп, максималды жылдамдыққа қол жеткізді. Электра максималды түрде май отынын тасыды, бұл оған жылдамдығында ауқымды мүмкіндік берді. Кемелердің экипажы 145 офицер және сарбаздық шенеуніктерден тұрды. Кемелерде төрт 45 калибрлі 4,7 дюймдік (120 мм) Mark IX зеңбірегі жеке орналасқан. Әуе шабуылына қарсы қорғаныс үшін олар 0,5 дюймдік Vickers Mark III пулеметін орнату үшін екі төрттік Mark I ұясы болды. E класы су үстіндегі екі төрттік торпедалық аппараттармен жабдықталған, олар торпеда тасыды. Бір тереңдік зарядтағыш және екі лақтырғыш орнатылды; бастапқыда 20 тереңдік заряды тасымалданды, бірақ соғыс басталғаннан кейін көп ұзамай бұл көрсеткіш 35-ке дейін артты.
The E class ships were slightly improved versions of the preceding D class. They displaced at standard load and at deep load. The ships had an overall length of 329 feet (100 m), a beam of 33 feet (10 m) and a draught of 12 feet (4 m). They were powered by two Parsons geared steam turbines, each driving one propeller shaft, using steam provided by three Admiralty three drum boilers. The turbines developed a total of and gave a maximum speed of Electra carried a maximum of of fuel oil that gave her a range of at The ships' complement was 145 officers and ratings. The ships mounted four 45 calibre 4.7 inch (120 mm) Mark IX guns in single mounts. For anti aircraft (AA) defence, they had two quadruple Mark I mounts for the 0.5 inch Vickers Mark III machine gun. The E class was fitted with two above water quadruple torpedo tube mounts for torpedoes. One depth charge rack and two throwers were fitted; 20 depth charges were originally carried, but this increased to 35 shortly after the war began.
Құрылыс және мансап
Ол 1931 жылғы әскери-теңіз бағдарламасының бір бөлігі ретінде 1932 жылғы 1 қарашада тапсырыс берілді. 1934 жылғы 15 ақпанда Хабберндегі Хоторн Лесли кеме құрылыс шебінде суға түсірілді. Кемені салуға кеткен шығын шамамен 300 000 фунт стерлинг (Джейнс), 247 000 фунт стерлинг немесе 253 350 фунт стерлинг (Адмиралтейство жеткізген қару-жарақ және байланыс жабдықтары сияқты заттарды есептемегенде) деп көрсетілген. 1934 жылы қолданысқа енгізілгеннен кейін, ол 5-ші эсминецтер флотилиясына, басқа әпкелерімен бірге, Ұлттық флотқа қосылды. 1935 жылдың қыркүйегінде 5-ші флотилия келесі наурыз айында Ұлттық флотқа оралғанға дейін Абиссиния дағдарысы кезінде Жерорта теңіз флотына ауыстырылды. 1936 жылы «Электра» Испания азамат соғысы кезінде испандық суларда араласпау патрульдік миссиясына жіберілді. 1938 жылы ол Ширнессте күрделі жөндеуден өтті, содан кейін «резервке» қойылды. 1939 жылғы 2 тамызда ол «қайта қолданысқа енгізілді» (резервтен алынды) резервистік кеме экипажымен бірге, ал 1939 жылғы 26 тамызда ол король Георг VI-ның тексеруіне қатысты.
She was ordered on 1 November 1932 as part of the 1931 Naval Programme; launched on 15 February 1934 at the Hawthorn Leslie Shipyard at Hebburn, Tyneside. The costs to build the ship have been given as approximately £300,000 (Janes), £247,000, or £253,350 (excluding the items supplied by the Admiralty such as guns and communications equipment). Upon commissioning in 1934, she was attached to the 5th Destroyer Flotilla, Home Fleet, along with the rest of her sister ships. In September 1935, the 5th Flotilla was transferred to the Mediterranean Fleet for the duration of the Abyssinian crisis before returning to the Home Fleet the following March. In 1936, Electra was assigned to Non Intervention Patrols in Spanish waters during the Spanish Civil War. In 1938, she underwent a refit at Sheerness, and then was placed 'in reserve'. On 2 August 1939, she was 'Brought forward' (taken out of reserve) with Reservist ship's company, and on 26 August 1939, she attended a review by King George VI.
Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде
Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда "Электра" 12-ші эсминец флотилиясына қосылды. 1939 жылдың 3 қыркүйегінде "Электра" 1936 жылы құрылған және неміс су асты кемесі U 30 торпедалаған "Атения" лайнерінің аман қалғандарын құтқаруға қатысты. "Электра" кемесінің капитаны, командир-лейтенант Стюарт Остин "Сэмми" Басс оқиға орнындағы аға офицер болғандықтан, басшылықты өз мойнына алды. Ол эсминецті аймақта су асты кемелерін іздеуге жіберді, ал "Электра", оның бауыр кемесі, шведтік "Southern Cross" яхтысы, норвегиялық "Knut Nelson" жүк кемесі және американдық танкер аман қалғандарды құтқаруға көмектесті. Құтқару жұмысының бір бөлігі ретінде, "Атенияның" медбилік бөлімінде бункерде қалған әйелді құтқару үшін балық аулаушы кеме жіберілді. Кемелердің бірлескен күшімен шамамен 980 жолаушы мен экипаж құтқарылды; тек 112 адам қаза тапты, ал "Атения" келесі күні таңертең батып кетті. "Электраның" келесі міндеті Пентленд-Фирттен конвойды сүйемелдеу болды, сондай-ақ және бірге. Екі күннен астам дауыл кезінде, кеменің алдыңғы бөлігіндегі оқ-дәрі қоймасы бұзылып, палубада сырғып жүрді. Қоймада оқ-дәрілер толы болғандықтан, оны бекіту қажет еді. Біраз уақыттан кейін бірнеше еріктілер бұл ауыр затты тоқтатуға қол жеткізді. 1939 жылдың желтоқсанында Роситта қазандықты тазартқаннан кейін, "Электра" 1940 жылдың сәуіріне дейін конвойларды сүйемелдеу және Батыс жағалауында U- қайықтарын аулауды жалғастырды. Ол сүйемелдеген конвойлардың кейбірі: ON 14, HN 14, ON 16, HN 16, ON 18, HN 18, ON 20 және HN 20.
At the beginning of World War II, Electra was attached to the 12th Destroyer Flotilla. On 3 September 1939, Electra took part in the rescue of survivors of the liner , which was torpedoed by the German submarine U 30 was launched in 1936 The captain of Electra, Lieutenant Commander Stuart Austen "Sammy" Buss, was the Senior Officer present at the scene so he took charge. He sent the destroyer on an anti submarine sweep of the area, while Electra, her sister ship , the Swedish yacht Southern Cross, the Norwegian cargo ship Knut Nelson, and the American tanker rescued the survivors. Part of the rescue effort included sending a whaler to rescue a woman still in a bunk in the sickbay of Athenia. Between the ships, about 980 passengers and crew were rescued; only 112 people were lost, and Athenia sank the next morning. Her next assignment was to escort a convoy out of Pentland Firth, along with and During a violent storm which lasted over two days, an ammunition locker on the forecastle broke loose, and was sliding around the deck. The locker was full of shells and needed to be secured. After a short time, several volunteers managed to corral the loose object. After a boiler cleaning at Rosyth in December 1939, Electra continued escorting convoys and hunting U boats in the Western Approaches area until April 1940. Some of the convoys she is known to have escorted include ON 14, HN 14, ON 16, HN 16, ON 18, HN 18, ON 20, and HN 20.
Норвегия
1940 жылдың сәуір айының басында «Электра» екі конвойды Норвегияға және кері сүйемелдеді. Бірінші сапар, оның ішінде крейсер де болды, оқиғасыз өтті. Екінші сапарда конвойға неміс бомбалаушылары шабуыл жасады. Бұрынғы поляк лайнері жүк тасымалы қызметін атқарды, бірақ конвойдың қалған бөлігі аман-есен жетті. Конвой жеткізілгеннен кейін «Электраға» екі армия офицерін шөл далада тастау тапсырылды. Осы уақыт аралығында «Электра» өзінің 4,7 дюймдік (120 мм) зеңбіректерімен неміс бомбалаушысын атып түсірді. Бірнеше күннен кейін «Электра» екі жылдамдықты жойғышпен (TSDS) мина тазалау жабдығымен жабдықталды. Алайда адмирал сэр Уильям Уитворт кен орындарына тәуекел етуге шешім қабылдады және «Электраны» фьордтың кіреберісін күзетіп, сыртта қалдырды. 24 сәуірде «Электра» Ирландия гвардиясын түсіру үшін Богеннен Нарвикке дейін сүйемелдеді. (Нарвик шайқастарын қараңыз). 8 мамырда «Электра» Скапа-Флоуға қайта оралды. 1940 жылдың 13 маусымында ол Норвегияның Тронхейм қаласына әуе шабуылын жүргізген кезде ұшақ тасымалдағыш кемені сүйемелдеді. Қатты тұман кезінде адмирал «Арк Роялға» ұшақтарды ұшыру үшін желге бұрылуға бұйрық берді. Жоюшы кемелер экраны бас кеменің алдында жебе ұшы пішінде орналасты; «Электра» сол қанатта, ал екіншісі оң қанатта болды. Бұрылу үшін төмен қуатты, қысқа қашықтықтағы радио арқылы «Көк тоғыз, қайталаңыз, Көк тоғыз – жедел сигнал» хабары берілді. «Антилопаның» радиотелеграфисі сигналды қабылдамаған болуы керек, нәтижесінде «Антилопа» бағытын өзгертусіз жалғастырды, ал «Электра» бұрылыс жасады. Кенеттен «Антилопа» пайда болды және «Электраның» бауын кесіп өтті. Тоқтауға уақыт болмады, «Электра» «Антилопаның» кормасын, қозғалтқыш бөлмесінің артындағы каюта палатасын ұрды. «Антилопадан» бір адам зақымдалған аймақтан қашу үшін «Электраның» зәкір тізбегіне көтерілді. Оның бауы қатты зақымдалды, ал «Электра» мен «Антилопаға» Шотландияға баяу жылдамдықпен оралуға төрт күн кетті. Ол тамыз айының соңында Шотландияның Оңтүстік Айршир округінің Трон қаласындағы Ailsa кеме құрылыс компаниясының сарайында жөндеуден өтіп, қайта жабдықталды. Ailsa негізінен салған яхталарымен танымал болды, ал «Электра» - осы уақытқа дейін жүргізген ең үлкен жөндеу жұмысы болды. Мұнда ол бауын жөндеді, сонымен қатар торпедалық аппараттардың артқы бөлігін 3 дюймдік әуеге қарсы (АА) зеңбірегімен ауыстырды және бір 20 мм Оерликонды жеңіл АА платформасына орталықтан орнатты. Сонымен қатар, жөндеу және жөндеу кезінде гардероб жөндеу жұмыстарын басқарған сарай менеджерінің сүйікті командасы болған Глазго Рейнджерс футбол командасының түстеріне боялды. 31 тамызда жөндеуден өткеннен кейін ол Scapa Flow базасында орналасқан 3-ші эсминец флотилиясына қосылды. Оның жөндеуден кейінгі алғашқы тапсырмасы 1-ші миналау эскадрильясының кемелерін, сондай-ақ эсминецтерді сүйемелдеу болды. Осыдан кейін ол HX 84 конвойына шабуыл жасап, қарулы сауда крейсерін және конвойдан бес кемені батырып алған неміс су үсті рейдкерін іздестіруге қатысты. Кейіннен «Электра» конвойдан аман қалғандарды іздеуге қосылды. Желтоқсан айында ол қайтадан патрульдік сапарға шығып, Солтүстік Атлантикаға ұшып кеткен неміс су үсті рейдкерін іздеді. Бұл күшті құраған крейсерлер, жеңіл крейсерлер және эсминецтер «Электра» және Рождество күніне дейін теңізде бір апта өткізгеннен кейін, ол жалған болып шыққанын дәлелдегеннен кейін, Жаңа жыл қарсаңында портқа оралды. Бұл жерде олар кеме капитаны, лейтенант-командир Басс, командир болып тағайындалды және эсминецке ауысты, ал кеме жаңа капитаны, лейтенант-командир Сесил Уэйкфорд Мейді алды, ол батып кеткенге дейін оның капитаны болады. (Коммандер Бус кейіннен 1943 жылы 13 қарашада HMS Dulverton-да қаза тапты.) Бірнеше күннен кейін «Электра» Арктикаға жер үсті рейдкерлерін іздеу үшін жіберілді, Дания бұғазы арқылы қайтып, ауыр теңізде крейсерден жанар май алды. 1941 жылдың алғашқы төрт айында «Электра» негізінен Британ аралдары мен Бристоль каналы айналасында, негізінен суық ауа райында және қатты теңізде конвой жұмыстарын жүргізді. Қаңтар айында SN6 және SN65 операциялары кезінде «Худ» ұрыс крейсерін сүйреп, 1-ші миналау эскадрильясының кемелері Солтүстік бөгетте мина салу үшін қорғаныш жасады. 23 қаңтардан бастап «Электра» операциясы Rubble, бірнеше норвегиялық сауда кемелерінің Швецияның Гетеборг қаласынан қашуына қатысты. Ақпан айында ол екі күн бойы «Клайдтан» өтіп жатқан WS6A конвойын сүйреді; содан кейін ақпанның соңында ол мердігерлердің сынақтары кезінде соғыс кемесін сүйреді. Сапарлардың бірі ХХ 122 конвойына ілесіп, 20 сәуірде Галифакстен шығып, 8 мамырда Ливерпульге келді. Бір жолы ол теңізге құлаған жағалаулық команданың Avro Anson патрульдік ұшағының экипажын құтқарып алды. Наурыз айында «Электра» мен «Инглефилд» неміс ұрыс крейсерлері «Шарнхорст» мен «Гнейзенауды» іздеу үшін соғыс кемесін сүйемелдеді. Мамырдың ортасында «Электра» SN9B операциясына қатысты, 1-ші миналау эскадрильясының кемелерін Солтүстік бөгетке мина салу кезінде сүйемелдеді.
In early April 1940, Electra escorted two convoys to Norway and back. The first trip, which also included and the cruiser , was uneventful. On the second trip, the convoy was attacked by German bombers. An ex Polish liner serving as a transport was sunk, but the rest of the convoy arrived safely. After the convoy was delivered, Electra was tasked to drop off two Army officers at a desolate location. During this time, Electra shot down a German bomber with her 4.7 inch (120 mm) guns. A few days later, Electra, being equipped with Two Speed Destroyer Sweep (TSDS) minesweeping gear, was directed to lead the battleship into Ofotfjord towards Narvik, clearing a path through the minefields for her. However, Admiral Sir William Whitworth decided to risk the mines, and left Electra outside, guarding the entrance to the fjord. on 24 April, Electra escorted from Bogen to Narvik to land the Irish Guards. (See Battles of Narvik). On 8 May, Electra returned to Scapa Flow for replenishment. On 13 June 1940, she escorted the aircraft carrier when she launched an air attack on Trondheim, Norway. In heavy fog, the admiral ordered the formation to turn into the wind so Ark Royal could launch aircraft. The destroyer screen was in arrowhead formation ahead of the capital ships; Electra in the port wing, in the starboard wing. The message "Blue nine repeat Blue nine – Executive signal." to turn was given on a low power short range radio. Apparently, the telegraphist of Antelope missed the signal; as a result, Antelope continued on course while Electra executed the turn. Suddenly, Antelope appeared, cutting across the bows of Electra. With no time to stop, Electra hit Antelope aft, in the wardroom pantry, just aft of the engine room. One man from Antelope climbed up Electras anchor chain to get away from the damaged area. Her bow was severely damaged, and it took Electra and Antelope four days to get back to Scotland at slow speed. She was repaired and refitted at the Ailsa Shipbuilding Company yard at Troon, South Ayrshire, Scotland through the end of August. Ailsa was noted primarily for the yachts it has built, and Electra was the largest repair job it had handled to date. Here she had her bow repaired, as well as having her after bank of torpedo tubes replaced by a 3 inch anti aircraft (AA) gun, and one 20 mm Oerlikon fitted centrally on the light AA platform. Also, during the refit and repair time, the wardroom was painted in the team colours of the Glasgow Rangers football (soccer) team, which was the favourite team of the yard manager heading up the repair work. After conducting post refit trials on 31 August, she joined the 3rd Destroyer Flotilla, Home Fleet, based at Scapa Flow. Her first assignment after her repair work was completed was to escort the ships of the 1st Minelaying Squadron, along with the destroyers , , and , during the laying of a deep minefield in NW approaches to Irish Sea (Operation SN41). After this, she was part of the escort of the battlecruiser in a hunt for a German surface raider that had attacked Convoy HX 84 sinking the armed merchant cruiser and five ships from the convoy. Electra later joined the search for survivors from the convoy. In December, she was again on patrol seeking a German surface raider that had been reported as breaking out into the North Atlantic. The force consisted of the battlecruiser , the light cruiser , and the destroyers Electra, , , and After spending a week at sea, including Christmas Day, after the report turned out to be false, she returned to port on New Year's Eve. It was here that they got word that the ship's current Captain, Lieutenant Commander Buss, was promoted to Commander and would transfer to the destroyer , and the ship received a new Captain, Lieutenant Commander Cecil Wakeford May, who would be her captain until she was sunk. (Commander Buss was later killed in action, in HMS Dulverton on 13 November 1943.) A few days after this, Electra was sent into the Arctic for a mission to find surface raiders, returning through the Denmark Strait and refuelling from a cruiser in heavy seas on the way. The first four months of 1941 saw Electra performing mostly convoy work around the British Isles and Bristol Channel, mostly in cold weather and heavy seas. in January, she escorted the battlecruiser Hood during Operations SN6 and SN65, providing cover for minelaying in the Northern Barrage by ships of the 1st Minelaying Squadron. Starting on 23 January, Electra participated in Operation Rubble, the escape of several Norwegian merchant ships from Gothenburg, Sweden. In February, she escorted Convoy WS6A during passage from the Clyde for two days; then in late February, she escorted the battleship during contractor's trials. One of the trips was as escort to convoy HX 122, which left Halifax on 20 April and arrived in Liverpool on 8 May. On one of the trips, she rescued the crew of a Coastal Command Avro Anson patrol aircraft that had crashed into the ocean. In March, Electra and Inglefield escorted the battleship in a search for the German battlecruisers German battleship Scharnhorst and German battleship Gneisenau. In mid May, Electra took part in Operation SN9B, escorting ships of 1st Minelaying Squadron during the laying of mines in the Northern Barrage.
Бисмаркқа аңшылық
Мамыр айының басында британдық Әскери-теңіз күштері неміс әскери кемесі «Бисмарк» Солтүстік Атлантикаға шығуға тырысуы мүмкін деген ескерту алды. Осыған байланысты, «Электра» немістерге қарсы болу үшін Скапа-Флоуға жіберілді. 1941 жылғы 21-22 мамыр күндері түн ортасынан кейін «Электра» «Антилопа», және басқа да эсминецтермен бірге «Худ» пен «Принц Уэльс» кемелерін солтүстікке қарай эскорттап жүрді. Мақсаты – күштер Исландиядағы Хвальфьордта жанармай құйып, содан кейін Дания бұғазын бақылау үшін қайта шығу еді. 23 мамыр күні кешке ауа райы нашарлады. 2055-те «Худ» бортындағы адмирал Ланселот Холланд эсминецтерге: «Егер осы жылдамдықты сақтай алмасаңдар, мен сіздерсіз кетемін. Сіздер ең жоғары жылдамдықпен менің артымнан еріңіздер» деген сигнал берді. 24 мамыр күні таңғы сағат 02:15-те эсминецтерге солтүстікке қарай іздеу үшін белгілі аралықта таралу бұйрығы берілді. Шамамен 05:35-те «Худ» неміс күштерін байқады, ал көп ұзамай немістер британдық кемелерді көріп қалды. 05:52-де атыс басталды. 06:01-де «Худ» «Бисмарктан» келген 38 см (15 дюймдік) снарядты алды, ол кормалық бөлімінде үлкен жарылыс тудырып, кемені екі минут ішінде батырды. «Электра» мен басқа эсминецтер сол кезде шамалы қашықтықта болды. «Худтың» батқанын естіген соң «Электра» дереу сол аймаққа бет алды және «Худ» суға батқаннан екі сағаттан кейін келді. Олар көптеген құтқарылғандарды табуды күтіп, ыстық кофе мен ром дайындады, жаралыларға медициналық көмек көрсету үшін жабдықтарды орнатты, құтқару торларын және арқандарды дайындады, сондай-ақ құтқару жилеттерін палубаға орналастырды, оларды қажет болған жағдайда жылдам тастауға болатын. «Худ» бортында 94 офицер мен 1321 сарбаз болған, олардың арасынан тек үш адам ғана тірі қалды. «Электра» осы үш адамды құтқарып, іздеуді жалғастырды. Біраз уақыттан кейін «Икар» мен «Энтони» да іздеуге қосылды, үш кеме бірлесіп аймақты тірі қалғандарды іздеу үшін қарап шықты. Басқа тірі қалғандар табылған жоқ, тек ағаш сынықтары, қираған заттар, киім-кешек, жеке заттар, бұзылған салдар және құжаттармен толтырылған жәшік табылды. Бірнеше сағат іздеуден кейін олар аймақтан кетіп қалды. Теңіздің мұздай суықта болуына байланысты суда тірі қалу мүмкіндігі минуттармен өлшенді. Суда тірі қалған адамдардың болуы екіталай еді. (Дания бұғазы шайқасын қараңыз). Исландияға құтқарылғандарды түсіргеннен кейін, кеме жанармай құйып, зақымдалған «Принц Уэльсті» Росайтқа эскорттап жүрді. Росайтқа келгеннен кейін теңізшілер көптен күткен қысқа демалысқа шықты. Содан кейін екі апта ішінде «Электра» Скапа-Флоуға, Англияның батыс жағалауына, Ирландияға барды, Дерриде жанармай құйып, Атлантикаға әскер конвойын эскорттап жүрді. Осыдан кейін ол алты аптаға Лондонның Корольдік доктарындағы Грин мен Силли Уэйрде жөндеуден өтті, сонда ол Ширнесске конвойды эскорттап әкелді. Жөндеуден шыққаннан кейін кеме көк, жасыл және сұр түстердің араласуынан тұратын жаңа камуфляж бояуымен әсемделді. Ауладан шыққаннан кейін екі күн өткен соң, ол қайтадан конвойге эскорттап жүрді, «Бомба аллеясы» деп аталатын қауіпті маршрутпен өтті. Конвойға неміс авиациясы қатты шабуыл жасады, бірақ ешқандай шығын болмады. Содан кейін ол Скапа-Флоуға жаңа тапсырма алу үшін барды.
In early May, the British Admiralty was on the alert that German battleship Bismarck might attempt to break out into the North Atlantic. As a consequence, Electra was ordered to Scapa Flow for possible deployment against the Germans. Just after midnight of 21/22 May 1941, Electra sailed along with the destroyers , Antelope, , , and , escorting Hood and Prince of Wales to cover the northern approaches. The intention was that the force would refuel in Hvalfjord, Iceland, and then sail again to watch the Denmark Strait. On the evening of 23 May, the weather deteriorated. At 2055 hrs., Admiral Lancelot Holland aboard Hood signalled the destroyers "If you are unable to maintain this speed I will have to go on without you. You should follow at your best speed." At 0215 on the morning of 24 May, the destroyers were ordered to spread out at intervals to search to the north. At about 0535, the German forces were sighted by Hood and, shortly after, the Germans sighted the British ships. Firing commenced at 0552. At 0601, Hood took a 38 cm (15 inch) shell from Bismarck in the after magazine, which caused a massive explosion, sinking the ship within two minutes. Electra and other destroyers were about away at the time. Upon hearing that Hood had sunk, Electra raced to the area, arriving about two hours after Hood went down. They were expecting to find many survivors, prepared hot coffee and rum, set up the medical facilities for the casualties, rigged scrambling nets and heaving lines, and placed life belts on the deck where they could be quickly thrown in. From the 94 officers and 1,321 enlisted men who were aboard Hood, only 3 survivors were found. Electra rescued these three and continued searching. Shortly thereafter, Icarus and Anthony joined in the search and the three ships searched the area for more survivors. No more survivors were found, only driftwood, debris, clothing, personal effects, broken rafts and a desk drawer filled with documents. After several hours of searching, they left the area. With the sea as cold as it was, survival in the water was measured in minutes. There was little probability that anyone was left alive in the water. (See Battle of the Denmark Strait). After dropping off the survivors in Iceland, she refuelled and then sailed immediately to escort the damaged Prince of Wales to Rosyth. After arriving, the men went on a quick shore leave, their first in many months. Then in a period of two weeks, she went to Scapa Flow, then made a run down the West Coast of England, then to Ireland, then refuelled at Derry and then escorted a troop convoy into the Atlantic. After this, she went into refit at Green & Silley Weir in the Royal Docks at London for six weeks, escorting a convoy to Sheerness on the way. When she came out of the yard, she sported a new disruptive camouflage paint scheme of blues, greens, and greys. Just two days out of the yard, she was on convoy duty again, escorting a convoy through what was called "Bomb Alley". The convoy came under heavy attack by German aircraft but suffered no losses. She then went on to Scapa Flow for assignment.
Ресейлік конвой
Скапа-Флоуға келгеннен кейін көп ұзамай ол Арктика конвойлерінің алғашқысына, Совет Одағына бағытталған "Дервиш" операциясына ағатыны қамтылуы үшін тағайындалды. Конвойға алты сауда кемесі, "Электра" эсминцы, үш эсминец және үш траулер сүйемелдеді. Конвой Норвегияның батысынан алыс сақталды және Солтүстік Норвегиядағы неміс базаларын айналып өту үшін кең шеңбер жасады, содан кейін Архангельскке қарай оңтүстікке бұрылды. Ресейге сапарда немесе қайту сапарында (Ресей конвойы QP1) жоғалту болған жоқ – 26 қыркүйекте "Active" эсминцымен, крейсерлермен және 11 сауда кемесімен басталған сапар 10 қазанда Англияға жетті. ("Дервиш" конвойына қараңыз).
Shortly after arriving at Scapa Flow, she was detailed to serve as Senior Escort for the first of Arctic convoys to the Soviet Union, called Operation Dervish, which consisted of six merchantmen, escorted by destroyers Electra, and , three s, and three trawlers. The convoy kept well to the west of Norway, and made a wide sweep to avoid the German bases in northern Norway, before turning south to Archangelsk. There were no losses on the trip to Russia, or on the return trip (Russian Convoy QP1) with the destroyer Active, cruisers and , and 11 merchantmen starting on 26 September, and arriving in England on 10 October. (See Dervish Convoy).
Қиыр шығысқа
1941 жылдың 20 қазанында «Электра» экипажы «Принц Уэльс» кемесімен бірге, вице-адмирал сэр Том Филлипс басқаруымен, Қиыр Шығысқа аттанатынын білді. Олардың міндеті – Жапон агрессиясын тоқтатуға арналған жаңа Шығыс флотының ядросын құру еді. Келесі үш күнде олар жабдықтар мен оқ-дәрілерді тиеп алды және Ресей сапары үшін алған паркаларын қайтарып берді. 23 қазанда олар Скапа-Флоудан Гринкокқа, ал 25 қазанда Қиыр Шығысқа қарай жолға шықты. Бұл күш Қиыр Шығысқа жеткенше «G күші» деп, ал кейін «Z күші» деп аталатын болды. Сапардың басында оларға Батыс жағалаулар қолбасшылығынан берілген бірге ілесіп келді. Эсминецтер Ирландияның оңтүстігінде «Принц Уэльс» кемесінен отын алды. Екі күннен кейін тағы бір эсминец, Гибралтар конвойынан бөлініп, «Принц Уэльс» кемесін күзетті, ал «Электра» мен «Экспресс» Азор аралдарындағы Понта-дель-Гардадағы танкерден қайта отын құйды. «Электра» мен «Экспресс» ертесі күні оралғаннан кейін «Геспер» пен «Легион» Гибралтарға аттанды. 2 қарашада үш кеме Фритаунға тоқтады. Оларға жағаға шығуға рұқсат берілді және келесі күні жолға шықты. Жолда отын құйып, 16 қарашада Кейптаунға келді. Экипажға қайтадан жағаға шығуға рұқсат берілді, бірақ баспасөзбен сұхбаттар сияқты бірнеше шаралар жойылды. Олар 18 қарашада Кейптауннан шығып, 28 қарашада Цейлонның Коломбо қаласына келді. Жолда Маврикий мен Адду атоллінде тоқтап, отын құйды. Адду атоллінде «Принц Уэльс» экипажы Корольдік теңіз жаяу әскерлерінің Адду жасағына Рождестволық дастархан дайындады және жағаға таза жеміс-жидек, ет, көкөніс, сыра және теңіз ромы жіберді. 29 қарашада Жерорта теңіз флотынан бөлінген эсминецтері Коломбода қосылды және бес кеме сол күні кешке жолға шықты. Кемелерге Тринкамалиден келген «Репульс» броненосеці қосылды. Содан кейін олар Сингапурге бағыт алды, онда 2 желтоқсанда келді. Олар бірнеше күн жағаға шығып, бұйрық күтті. 1 желтоқсанда сэр Том Филлипс толық адмирал дәрежесіне көтеріліп, Шығыс флотының бас қолбасшысы болып тағайындалғаны жарияланды. Бірнеше күннен кейін «Репульс» мен бірге Австралияға сапарға шықты, бірақ күш кері қайтарылды.
On Monday, 20 October 1941, the crew of Electra got word that they, together with , would be escorting HMS Prince of Wales to the Far East under the command of Vice Admiral Sir Tom Phillips, where the ships would form the nucleus of a new Eastern Fleet intended to deter Japanese aggression. Over the next three days, they loaded with supplies and ammunition, and returned the parkas they had obtained for their Russian trip. On 23 October, they sailed out of Scapa Flow for Greenock, and on 25 October, they sailed for the Far East. This force would be known as Force G until they reached the Far East; then they would be re designated Force Z. They were accompanied by , loaned by Western Approaches Command, for the first part of the trip. The destroyers refuelled from Prince of Wales south of Ireland. Two days later, another destroyer, , was detached from a Gibraltar convoy to cover Prince of Wales while Electra and Express refuelled again from a tanker in Ponta del Garda in the Azores. After Electra and Express returned the following day, Hesperus and Legion departed for Gibraltar. On 2 November, the three ships put into Freetown. They had shore leave and left the next day. They refuelled on the way and arrived at Cape Town on 16 November, with the destroyers putting into Simonstown Naval Base. The crew had shore leave again, but several events, including press interviews, were cancelled. They left Cape Town on 18 November and arrived at Colombo, Ceylon, on 28 November, stopping at Mauritius and Addu Atoll to refuel on the way. While at Addu Atoll, the crew of Prince of Wales cooked the Addu detachment of Royal Marines a Christmas dinner and sent ashore fresh fruit, meat, vegetables, beer and Navy rum. On 29 November, the destroyers and , detached from the Mediterranean Fleet, joined at Colombo and the five ships sailed later that day. The ships were joined at sea by the battlecruiser Repulse which had sailed from Trincomalee. The force then set course for Singapore, where they arrived on 2 December. They spent a few days there with shore leave and refit, while awaiting orders. On 1 December, it was announced that Sir Tom Philips had been promoted to full Admiral and appointed Commander in Chief of the Eastern Fleet. A few days later, Repulse started on a trip to Australia with and , but the force was recalled.
Force Z Сингапурда
8 желтоқсанның таңында Сингапур жапон ұшақтарының шабуылына ұшырады. «Уэльс принсі» мен «Репульс» жауап ретінде зениттік артиллериямен атып жауап берді. Бірде-бір ұшақ түсірілмеді және кемелерге ешқандай зақым келген жоқ. Перл-Харборға жасалған шабуыл және Сиамға жапондықтардың басып кіргені туралы хабар алғаннан кейін, Z күші 8 желтоқсан күні сағат 17:30-да теңізге шықты. Осы кезде Z күшіне «Уэльс принсі» мен «Репульс» кірді, оларды «Электра», «Экспресс», «Вампир» және «Тенедос» эсминдері сүйемелдеді. 9 желтоқсан күні сағат 18:30 шамасында «Тенедос» кемесі отын қорының жеткіліксіздігіне байланысты Сингапурға қайтару үшін бөлінді. Сол түні «Электра» солтүстікте жарық шашылғанын байқап, хабарлады. Бұл британ күштерінің оңтүстік-шығысқа бұрылуына себеп болды. Жапон ұшағының өз кемелеріне қателікпен түсірген жарығынан жапон күштері де солтүстік-шығысқа бұрылды. Осы сәтте екі күш арасындағы қашықтық шамамен 8 шақырымды құрады. Сағат 20:55-те адмирал Филипс операцияны тоқтатып, күшті Сингапурға қайтуға бұйрық берді. Қайтып келе жатқанда, оларды жапондық I 58 суасты қайығы байқап, хабарлады. Келесі күні, 10 желтоқсан таңында, Куантанға жапондықтардың қонғандығы туралы хабар алды және «Экспресс» аймақты тексеруге жіберілді, бірақ ештеңе таба алмады. Сол күні түстен кейін «Уэльс принсі» мен «Репульс» Сайгондағы 22-ші әуе флотилиясына қарасты 85 жапон ұшағымен Куантан маңында батырылды. («Уэльс принсі» мен «Репульстің» батуына қараңыз). «Репульс» 20 минут ішінде бес торпедадан батырылды, ал «Электра» мен «Вампир» «Репульс» кемесінен аман қалғандарды құтқаруға кірісті, ал «Экспресс» «Уэльс принсі» кемесінен аман қалғандарды құтқарды, ол шабуылдан кейін баяу батып кетті. «Электра» радиохабар арқылы «Репульс» пен «Уэльс принсі» кемелерінің батқанын және адмирал Том Филлипстің олармен бірге суға кеткенін хабарлады. Тіпті құтқарылғаннан кейін де, «Репульс» кемесінен аман қалғандар «Электрада» әрекеттік бекеттерде кезекке тұрып, «Электра» теңізшілерін көбірек аман қалғандарды құтқаруға жіберді. Атап айтқанда, «Репульс» артиллериялық кемелері «X» және «Y» 4,7 дюймдік зениттік қаруларын иеленді, ал «Репульс» кемесінің тіс дәрігері «Электраның» медициналық тобына жараланғандарға көмектесті. Барлығына жуық 1000 аман қалған құтқарылды, олардың 571-ін «Электра» құтқарып алды, кейбіреулері үш айдан кейін британдықтар тапсырғаннан кейін Малайя мен Голландтың Шығыс Индиясында тұтқындалды, ал кейбіреулері Үнді мұхитында және Жава теңізіндегі шайқаста жапондықтар батырған британдық кемелерде жоғалды. «Электра» және басқа эсминдер аман қалғандарды Сингапурға тастап, отын құю және оқ-дәрілерін толықтыру үшін оралды.
Early in the morning of 8 December, Singapore came under attack by Japanese aircraft. Prince of Wales and Repulse shot back with anti aircraft fire. No planes were shot down and the ships sustained no damage. After receiving reports of the attack on Pearl Harbor and the invasion of Siam by the Japanese, Force Z put to sea at 1730 hrs. on 8 December. Force Z at this time consisted of Prince of Wales and Repulse, escorted by the destroyers Electra, Express, Vampire, and Tenedos. At about 1830 on 9 December, Tenedos was detached to return to Singapore, because of her limited fuel capacity. That night Electra sighted and reported a flare to the north. This caused the British force to turn away to the southeast. The flare was dropped by a Japanese aircraft over its own ships by mistake, and caused the Japanese force to turn away to the northeast. At this point, the two forces were only about five miles (8 km) apart. At 2055, Admiral Philips cancelled the operation and ordered the force to return to Singapore. On the way back, they were spotted and reported by the Japanese submarine I 58. The next morning, 10 December, they received a report of Japanese landings at Kuantan and Express was sent to investigate the area, finding nothing. That afternoon, Prince of Wales and Repulse were sunk off Kuantan by 85 Japanese aircraft from the 22nd Air Flotilla based at Saigon. (See Sinking of Prince of Wales and Repulse). Repulse was sunk by five torpedoes in 20 minutes, and Electra and Vampire moved in to rescue survivors of Repulse, while Express rescued survivors of Prince of Wales, which sank slowly following the attacks. Electra sent out radio messages that Repulse and Prince of Wales had sunk and that Admiral Tom Phillips had gone down with them. Even after they were rescued, some survivors of Repulse manned Action Stations on Electra, to free Electra sailors to rescue more survivors. In particular, Repulse gunners manned the 'X' and 'Y' 4.7 inch mounts and the ship's dentist of Repulse assisted Electras medical teams with the wounded. In total, nearly 1,000 survivors of Repulse were rescued, of which Electra saved 571, some of whom would later be captured at Malaya and the Dutch East Indies when both were surrendered by the British three months later, and some were lost aboard British ships sunk by the Japanese in the Indian Ocean and at the Battle of the Java Sea. Electra and the other destroyers returned to Singapore to drop off the survivors, refuel and replenish their ammunition.
Ява теңізіндегі шайқас және жеңіліс
1942 жылдың 26 ақпанында «Электра» Сурабаяға Танжунг-Приоктен келді, бірге «Юпитер» және «Энкоутер» эсминдерімен, сондай-ақ «Лаоколь» голландтық жеңіл крейсерімен. , , және HMAS Hobart Танжунг-Приокта қалды. 27 ақпанда шабуыл тобы Сурабаядан шықты, үш британдық эсминец алда, ортада «Электра», сол жақта «Юпитер» және оң жақта «Энкоутер»; олардан кейін голландтық крейсер , , «Хьюстон», HMAS Perth және HNLMS Java; соңынан екі голландтық және төрт американдық эсминец. (Жава теңізі шайқасын қараңыз.) Сол күні түстен кейін олар жаумен байланыс орнатты. «Электра» алғашқы шайқаста снарядтар мен торпедалардан қашуға тырысты. 17:15-те «Эксетер» бір оққа ұшырады, нәтижесінде қару орналысы қирады, содан кейін қазандық бөлімінде жарылыс болды, ол жылдамдығын жоғалтты. 17:25-те «Эксетердің» қиын жағдайда екенін көрген «Электра» «Эксетердің» қашуына көмектесу үшін қалған екі британдық эсминецтің соңынан жау кемелеріне қарай бет алды. Жапондық жеңіл крейсер «Цинцудан» келген оқтардан бірнеше рет шабуылға ұшырағаннан кейін «Электра» жауап берді, «Цинцуға» және «Асагумо» эсминеціне бірнеше рет соққы берді, оның қозғалтқыштарын істен шығарды, сондай-ақ «Минегумо» және «Токицуказе» эсминецтеріне де соққы берді. Осы қақтығыс барысында «Электра» бірнеше оққа ұшырады, нәтижесінде А және Х қару орналыстары бұзылды, алдыңғы бөлігіндегі электр жүйесі зақымдалды, барлық байланыс үзілді, іздеу шамдарының платформасы қирады, қазандық бөлімі зақымдалды және басты бу құбыры жарылды. «Электра» тоқтады, торпедаларын атып, сол жаққа қарай иеленді. «B» қару орналысының астында өрт шыққаннан кейін және «Y» қару орналысының оқ-дәрісі бітіп қалғаннан кейін кемені тастап кетуге бұйрық берілді. Бір ғана тірі қалған кит қайығы жараланғандарды тиегеннен кейін қашып кетті, бірақ көп ұзамай снарядтан қирады. 1942 жылдың 27 ақпанында түстен кейін ол батты, мұртымен алға қарай, White Ensign әлі де желбіреп тұрды.
On 26 February 1942, Electra arrived at Surabaya from Tanjung Priok, along with , , the Dutch light cruiser , and the destroyers Jupiter and Encounter. , , and HMAS Hobart remained at Tanjung Priok. On 27 February, the striking force left Surabaya, the three British destroyers in the lead, with Electra in the center, Jupiter to port, and Encounter to starboard; followed by the Dutch cruiser , , Houston, HMAS Perth, and HNLMS Java; followed by two Dutch and four American destroyers. (See Battle of the Java Sea.) That afternoon, they made contact with the enemy. Electra managed to evade the shells and torpedoes in the first round. At 1715, Exeter received a hit which destroyed a gun mount and then exploded in a boiler room, causing her to lose speed. At 1725, seeing that Exeter was in trouble, Electra headed toward the enemy ships, followed by the other two British destroyers, to cover Exeters escape. After several near misses from gunfire from the Japanese light cruiser Japanese cruiser Jintsū, Electra fired back, scoring several hits on Jintsū and the destroyer Japanese destroyer Asagumo disabling her engines, she also managed to score hits on destroyers Minegumo and Tokitsukaze. During this slugging match, Electra sustained several hits, which knocked out A and X gun mounts, wrecked the electrical system forward, cut off all communications, destroyed a searchlight platform, damaged the after boiler room, and ruptured the main steam line. Electra came to a stop, fired off her torpedoes, and started to list to port. After a fire started under 'B' gun mount and 'Y' mount ran out of ammunition, abandon ship was ordered. One surviving whaleboat got away after being loaded with wounded, but it was destroyed by a shell shortly after. She sank shortly afterwards on the afternoon of 27 February 1942, bow first, with the White Ensign still flying.
Тірі қалғандар
Сол түні, сағат 0235-те. 28 ақпан күні таңертең кемедегі 173 адамның 54-і аман қалған, оларды АҚШ-тың S 38 субмаринасы жинап алып, Сурабаяға жеткізді. Су асты кемесі суға шығып, аман қалғандардың ортасына түскенде, олар оның достарынан немесе жауларынан екеніне көз жеткізе алмады. Тірі қалғандардың бірі су асты кемесі достық екенін анықтады, өйткені оның "Адмиралтейство" типіндегі якорі болды; және сол кезде тек АҚШ-тың су асты кемелері ғана осы типтегі якорьді пайдаланды. Тірі қалғандардың бірі, Фредерик Артур Касл, субмаринада қайтыс болды. Голландиялық ауруханада емделгеннен кейін 42 аман қалған адам аралдар арасында жүретін General Verspijck пароходымен Австралияға жеткізілді, онда олар 10 наурызда келді. Бір аман қалған адам Сурабаядағы ауруханада көз жұмды, ал тағы 10 адам ауыр жағдайда ауруханада қалды, олар жапондық соғыс тұтқындарына айналды. 3 адам тұтқында қайтыс болды: Стоккер Сидни Томас Иглстоун, Телеграфшы Гарри Ланселот Френд және жетекші теңізші Чарльз Генри Палмер. Төрт күннен кейін жапондық эсминец тағы 6 аман қалғанды жинады, олардың 19-ы алғашқы салға ілініп немесе оған жабысуға тырысқан. Олардың 4-і тұтқында қайтыс болды: Стоккер старшинасы Джозеф Эдвард Дэвис, Әдемі теңізші Томас Джозеф Хьюз, Әдемі теңізші Джеймс Джордж Эрнест Пейсфулл және бас старшинасы, машина бөлімінің инженері Сэмюэл Роберт Рой Вуд. Соғыстан тек 2 адам аман қалды: лейтенант Стюарт Александр Круден және Әдемі теңізші Эверитт Альберт "Эдди" Скеррит. Кем дегенде 21 аман қалған адам 1942 жылдың 25 мамырында SS Ceramic кемесімен Сиднейден, Жаңа Оңтүстік Уэльстен Норфолкке, Вирджинияға (Жаңа Зеландия және Панама каналы арқылы), 1942 жылдың 25 шілдесінде Нью-Йоркке, ал 14 тамызда Галифаксқа, Новая Шотландияға және Ливерпульге жол тартты. (Ceramic сол жылдың соңында жоғалып кетті, 656 адамның ішінде тек біреуі ғана аман қалды.) Басқалары 2 жылға дейін Австралия Корольдік теңіз күштеріне қосылды. Австралиядағы ауруханада біраз уақыт емделгеннен кейін, аман қалғандардың кем дегенде біреуі, Торпедалық қарулар лейтенанты Тимоти Джон Кейн, Нанкин лайнерімен Сейлонға, содан кейін Ұлыбританияға аттанды. Жолда Нанкин неміс рейдери "Тор" көмекші крейсерінің шабуылына ұшырап, батты. Жеті апта Регенсбургта болған аман қалғандар жапондықтарға тапсырылды және соғыс аяқталғанша жапондық тұтқын лагерінде уақыт өткізді. 1947 жылдың 29 наурызында Корольдік теңіз күштерінің базасындағы Санкт-Джордж шіркеуіне "Электра" экипажына арналған витраж орнатылды.
That night, about 0235hrs. in the morning of 28 February, 54 survivors of the 173 men on board were picked up by the United States submarine S 38, and were taken to Surabaya. When the submarine surfaced in the middle of the survivors, they were not sure if it was friendly or enemy. One of the survivors recognised the submarine as being friendly because it had an 'Admiralty' type anchor; and at that time, only United States submarines still had this type of anchor. One of the survivors died on the submarine on the way, Leading Seaman Frederick Arthur Castle. After treatment in a Dutch hospital, 42 survivors were taken to Australia by the inter island steamer General Verspijck, manned by the survivors, where they arrived on 10 March. One more survivor died at the hospital in Surabaya, and 10 others in critical condition were left at the hospital becoming Japanese POW's. 3 died in captivity, Stoker Sidney Thomas Eaglestone, Telegraphist Harry Lancelot Friend and Leading Seaman Charles Henry Palmer. 4 days after the sinking a Japanese destroyer picked up another 6 survivors, of an original 19 on, or trying to hang on to another raft. They became POW's, with 4 dying in captivity, Stoker Petty Officer Joseph Edward Davies, Able Seaman Thomas Joseph Hughes, Able Seaman James George Ernest Peacefull and Chief Petty Officer Engine Room Artificer Samuel Robert Roy Wood. Only 2 survived the war, Lieutenant Stewart Alexander Cruden and Able Seaman Everitt Albert "Eddie" Skerritt. At least 21 survivors were shipped home on the SS Ceramic from Sydney, New South Wales 25 May 1942 to Norfolk, Virginia (via New Zealand and the Panama Canal), to New York 25 July 1942 and onward to Halifax, Nova Scotia and Liverpool on the 14 Aug 1942. (The Ceramic was lost later in the year with only one survivor from 656 onboard.) Many of the others were loaned to the Royal Australian Navy for up to 2 years. After spending some time recovering in hospital in Australia, at least one of the survivors, Gunner (Torpedoes) Lieutenant Timothy John Cain was put on the liner Nankin, bound for Ceylon, and ultimately, home to Britain. On the way, Nankin was attacked and sunk by the German raider German auxiliary cruiser Thor. The survivors, after spending seven weeks on the raider's supply ship Regensburg, were handed over to the Japanese, where they spent the rest of the war in a Japanese prison camp. On 29 March 1947, a stained glass window at St. George's Chapel at the Royal Naval Barracks, Chatham, was dedicated to the crew of Electra.
Ауасы құлаған
2003 жылғы 19 тамызда "Электра" кемесінің құлау қалдықтары табылған. Ол шамамен 49 метр тереңдікте, сол жағына қарай қисайып жатыр және балық аулау торларымен жартылай жабылып қалған. 2016 жылы экспедиция осы жерді зерттеген кезде, кеме қалдықтарына заңсыз іздеушілер көп зиян келтіргені анықталды.
On 19 August 2003, the wreck of Electra was found. It is lying on its port side in approximately 160 feet (49 m) of water, almost completely covered with fishing nets. Her wreck had been badly damaged by illegal salvagers when an expedition surveyed the site in 2016.