Сидней қаласындағы жол тоннелі

Кіріспе

Сиднейдегі автожол туннелі, Австралия. Крос-Сити туннелі – Австралияның Жаңа Оңтүстік Уэльс штатының Сидней қаласында орналасқан екі жолдан тұратын ақылы туннель. Бұл туннель орталық бизнес-ауданының батыс шетіндегі Дарлинг-Харборды Шығыс аймақтарындағы Рашкаттерс-Беймен байланыстырады. Екі туннельдің де траекториясы әртүрлі: батысқа қарайғы туннель Уильям және Парк көшелерінің астынан, ал шығысқа қарайғы туннель Батерст көшесінің астынан өтеді. Туннель Жаңа Оңтүстік Уэльс үкіметіне тиесілі және 2035 жылға дейін «Трансурбан» компаниясымен ақы төлеу шарты бойынша басқарылады. 2002 жылдың басында, құрылыс басталғанға бір жыл бұрын, жергілікті газеттерде көлік жоспарлаушысы Мишель Зейботс бұл туннель жоспарланған көлік ағынына жете алмайды деген пікірін білдірген.

Дизайн

Туннель екі автомобильдік туннельден тұрады – шығысқа және батысқа қарайтын, әрқайсысы екі қозғалыс бағытымен, сондай-ақ үшінші шағын желдету туннелі бар. Крос-Сити туннелі Шығыс дистрибьюторымен де байланысады, бұл батыстан келе жатқан көліктерге әуежайға және оңтүстік қала маңына баруға мүмкіндік береді. Шығыс дистрибьюторынан солтүстікке қарай жүретін жүргізушілер Крос-Сити туннеліне батысқа қарай қосылып, тағы да қала орталығынан (CBD) жалтаруға мүмкіндік алады. Бұл туннель Сиднейдегі толығымен электрондық төлем жүйесіне көшкен алғашқы жол болды, сондықтан жүргізушілер өз көліктеріне электрондық төлем құрылғысын орнатуы немесе электрондық пропускқа тіркелуі керек болды (сирек немесе аз пайдаланатындар үшін).

Тарих

Сиднейдегі Крос-Сити туннелінің құрылыс басталмас бұрын күйреуі күтілген еді. 2002 жылдың ақпан айында, туннель салуға бір жыл қалғанда және көлік ағынының төмендігінен банкротқа ұшырар алдында төрт жыл бұрын, Сиднейдің көлік жоспарлаушысы Мишель Зейбоц жергілікті БАҚ-қа туннельдің Көлік министрі Карл Скалли болжаған көлік көлемін қабылдай алмайтынын айтты. Оның сөзіне қарағанда, туннель күн сайын 95 мың көлікті қабылдау "физикалық тұрғыдан мүмкін емес" еді. NRMA жаңа автожол салуға ынталы болғанымен, доктор Зейбоц сынға алды. "Бұл маңызды көлік жобасы емес", - деді ол. "Есептеулер дұрыс емес." Жаңа Оңтүстік Уэльс штатындағы жолдардың жіктелуі және оларды жариялау тәртібі. Осы заңға сәйкес, Жолдар және жол қозғалысы басқармасы (кейін NSW үшін көлік) 2002 жылдың 16 желтоқсанында Крос-Сити туннелін Дарлинг-Харбордағы Батыс дистрибьюторымен (Сидней) және Рашкаттерс-Беймен байланысты 6010-шы жол ақысы ретінде жариялады. Бұл жариялау туннель ресми түрде ашылғанға үш жыл бұрын жасалды және жол ақысы осы мәлімдемені бүгінге дейін сақтайды. Крос-Сити туннелінің құрылысы 2003 жылдың қаңтарында басталды және туннельдің ашылуы 2005 жылдың қазанына жоспарланған еді. 2005 жылдың сәуірінде NSW үкіметі туннельдің төрт ай ертерек, 2005 жылдың 12 маусымында ашылатынын хабарлады. Ашылу күні кейінге шегерілді, себебі толыққанды іске қосу жұмыстары жүргізілуі керек болды, ал ресми ашылу 2005 жылдың 28 тамызында өтті. Туннельді Жаңа Оңтүстік Уэльс премьер-министрі Моррис Иемма 1932 жылы Сидней порты көпірін, 1992 жылы Сидней порты туннелін және 1995 жылы Анзак көпірін ашу үшін қолданылған қайшымен ашты. Көлік қозғалысы үшін туннельді ашу алдында, Сиднейдегі жаңа жолдар үшін дәстүрлі болғандай, қайырымдылық шарасы өткізілді, ол көптеген адамдарды тартты. Алғашқы көліктер 28 тамызда туннель арқылы өтті. Кейін операторлар үш апталық ақысыз кезең туралы хабарлады. Сонымен қатар, операторлар жол ақысын 12 айға тоқтататынын және электрондық тегсіз пайдаланушылар үшін төлем алынбайтынын мәлімдеді. 2006 жылдың ақпанында БАҚ-та Жаңа Оңтүстік Уэльс үкіметінің "сатып алу" мүмкіндігі туралы әңгімелер тарады. Болжам бойынша, сатып алу құны 1 миллиард доллардан асып түсуі мүмкін еді, ал туннельдің құрылысы 680 миллион долларға бағаланған. Үкімет ешқандай талқылау жүргізілмегенін мәлімдеді, ал Крос-Сити туннель консорциумы туннельді сатуды жоспарламағанын және "ұзақ мерзімдік жобаға" дайын екенін айтты. Ол кезде күніне орташа 30 000 көлік өткен. Осыған орай, NSW Жоғарғы палатасы депутаты Фред Найл басқарған комитет жол ақысын төмендетуді және жер үсті жолдарын жабуды кері қайтаруды ұсынды. Ұсынымдарды міндетті етуге болмаса да, Крос-Сити туннель консорциумы 2006 жылдың 3 наурызында жол ақысын төмендету және басқа да өзгерістер туралы хабарлау алдында үкіметпен кеңесті. Атап айтқанда, консорциум үш айға жол ақысын 1,78 долларға дейін азайтатынын, кейбір жоспарланған жолдарды жабудан бас тартатынын және кейбір жабылған жолдарды қайта ашатынын мәлімдеді. Жартылай баға бойынша жол ақы төлеу мерзімі аяқталуға екі күн қалғанда, NSW премьер-министрі Моррис Иемма келісімге келмей, Крос-Сити туннель консорциумымен келіссөздерді тоқтатты, келісімшартқа қайшы келетін кейбір жолдарды жабуды дереу тоқтату туралы жариялады. 2006 жылдың қарашасында автожолдың қаржылық қиындыққа тап болғаны және туннельді басқаруға беруді болдырмау үшін туннель инвесторларынан қосымша капитал қажет екені хабарланды. Сонымен қатар, консорциумға туннельдің пайыздық төлемдерін төлеу үшін күніне 60 000 мен 90 000-ға дейін көлік қажет екені айтылды. 2006 жылдың желтоқсанында жол ақысы төленбегендіктен туннель төлемдерді орындауға жарамсыз болды, нәтижесінде 500 миллион доллардан астам қарыз жиналды. 2006 жылдың 27 желтоқсанында 16 австралиялық және халықаралық банктердің синдикаты Крос-Сити Моторвей Лимитедтің қабылдаушылары және басқарушылары ретінде банкроттық фирмасы КордаМентаны тағайындады, себебі жобаның қарызы 560 миллион австралиялық доллардан асты. 2007 жылдың 20 маусымында ABN AMRO (94%) және Leighton Contractors (6%) компаниялары Крос-Сити туннель тобын 700 миллион долларға сатып алуға басымдық берілген сатып алушылар болып таңдалды. 2013 жылдың 13 қыркүйегінде жаңа иелері борышын қайта қаржыландыра алмағанын айтып, өз еркімен басқаруға өтті, себебі Жаңа Оңтүстік Уэльс үкіметі бастапқы сатылым бойынша мөртабан салығынан 64 миллион доллар талап етті. 2014 жылдың маусымында туннель Transurban компаниясына сатылды.

Sydney's Cross City Tunnel was predicted to fail before construction even began. In February 2002, a year before tunnelling commenced and four years before it ultimately fell into receivership due to low traffic volumes, Sydney traffic planner Michelle Zeibots told local media that the tunnel was incapable of carrying the volume of cars that the Transport Minister, Carl Scully had predicted. She said it was "physically impossible" for the tunnel to carry the predicted 95,000 cars each day. While the NRMA was enthusiastic about building the new motorway, Dr Zeibots was scathing. "It's not a serious transport project," she said at the time. "The inputs and outputs just don't add up." updated road classifications and the way they could be declared within New South Wales. Under this act, the Roads & Traffic Authority (later Transport for NSW) declared the Cross City Tunnel as Tollway 6010, from its interchange with Western Distributor (Sydney) in Darling Harbour to Rushcutters Bay, on 16 December 2002, nearly three years before it had officially opened; the tollway still retains this declaration today. Construction work for the Cross City Tunnel commenced in January 2003, and the tunnel was originally scheduled to open in October 2005. In April 2005 the NSW government announced that the tunnel would open four months early on 12 June 2005. The opening day was subsequently postponed due to detailed commissioning works, with the official opening going ahead on Sunday 28 August 2005. The tunnel was opened by the Premier of New South Wales, Morris Iemma, using the same pair of scissors used to open the Sydney Harbour Bridge in 1932, the Sydney Harbour Tunnel in 1992 and the Anzac Bridge in 1995. Prior to the vehicular opening there was a charity walk through, as is customary for new roadways in Sydney, which attracted a large number of public visitors. The first traffic passed through the tunnel late on 28 August. Later a three week toll free period was announced by the operators. At the same time, the operators announced a freeze on toll increases for twelve months and the fee for casual (non electronic tag) users was waived. In February 2006, media speculation of a "buy out" by the New South Wales government began. The rumoured price would exceed A$1 billion while the tunnel only cost A$680 million to build. The government stated no discussions had taken place, and the Cross City Tunnel Consortium stated that they were not considering selling the tunnel and were "in for the long haul". At the time the average trips per day was approximately 30,000. This was shortly followed by a report from the NSW Upper House committee headed by MP Fred Nile recommending that the toll be reduced, and surface road closures reversed. While the recommendations could not be enforced, the Cross City Tunnel Consortium did consult with the government before announcing a discount to the toll, as well as other changes on 3 March 2006. Specifically, the Consortium announced that the toll would be halved to $1.78 for three months, that some planned road closures would not be pursued, and that some existing road closures would be reversed. Two days prior to the end of the half price toll period, the Premier of NSW, Morris Iemma, ended negotiations with the Cross City Tunnel Consortium without an agreement, announcing the immediate reversal of some road closures, contrary to the contract. In November 2006, it was reported that the motorway was in financial difficulties, and that additional equity would be required from the tunnel's investors in order to avoid placing the tunnel in administration. At the same time, it was suggested that traffic volumes of between 60,000 and 90,000 per day were needed in order for the consortium to meet the tunnel interest payments. In December 2006, the tollway became insolvent due to low traffic volumes, accumulating debts of over A$500 million. On 27 December 2006, a syndicate of 16 Australian and International banks appointed the insolvency firm KordaMentha as receivers and managers for Cross City Motorway Limited after the project accrued debts exceeding A$560 million. On 20 June 2007, ABN AMRO (94%) and Leighton Contractors (6%) were chosen as preferred purchasers of the Cross City Tunnel Group for $700 million. On 13 September 2013, the new owners placed itself in voluntary administration, saying that it was unable to refinance its debt due to action by the New South Wales government to claim $64 million in stamp duty on the original sale. In June 2014, the tunnel was sold to Transurban.

Қолданылуы

Туннельдің бастапқы жұмыс істеу кезінде күтілген және нақты пайдаланылуына қатысты пікір таластар болды. Туннель арқылы өтетін көліктердің саны БАҚ-та талқыланды, сондай-ақ жол жүру саны мен туннельдің қаржылық жобаларындағы күтілген көрсеткіштер арасындағы қарама-қайшылықтар да жарияланды. Туннель операторлары бастапқыда күніне шамамен 35 000 көлікке жететінін, ал алғашқы жылы күніне 90 000 көлікке дейін өсетінін күткенін мәлімдеді. Ресми жобалар бойынша құжаттар жарияланғаннан кейін, операторлардың алты айдан соң күндізгі трафик көлемін 85 352 деп болжағаны анықталды. Ашылғаннан кейін бір ай өткен соң БАҚ-та күніне бар болғаны 20 000 көлік туннельді пайдаланғаны хабарланды, бірақ үкімет пен жол төлемі операторлары ашылғаннан бері күндізгі орташа жол жүру саны шамамен 25 000 көлікті құрады деп мәлімдеді. Бастапқы үш апталық тегін кезең аяқталғаннан кейін туннель операторлары сол уақыт ішінде күндізгі пайдалану 53 000-ға дейін өскенін хабарлады. Жол төлемі қайта енгізілгеннен кейін бірнеше аптадан соң БАҚ-та пайдалану шамамен 27 000-ға дейін төмендегені хабарланды, бұл жол төлемінен бұрынғы көрсеткішпен салыстырғанда күніне 7 000 көлікке артық. Тегін кезеңнен кейін туннель операторы туннельдің толық потенциалына жетуі екі-үш жылға созылуы мүмкін екенін айтты. 2006 жылдың наурыз айында туннель операторлары жол төлемін уақытша екі есеге төмендету туралы хабарлағаннан кейін алғашқы апталарда БАҚ күніне шамамен 33 000 көлікке дейін пайдалану өскенін хабарлады.

Жол ақысы

Туннельдің бүкіл ұзындығы бойынша төлем қабылданады, батысқа қарай Сэр Джон Янг Крессентке солтүстікке бұрылғанда төлем мөлшері төмендеу. Көлік және ауыр техникалар үшін баға жеңіл автомобильдерге қарағанда екі есе жоғары.

Шығулар мен алмасулар

Крос-Сити туннелі толықтай Сидней қаласының жергілікті басқару аймағына кіреді. Ең көп шағымдарға себеп болған жағдай – Уильям көшесін бір бағытты жолаққа және әр бағытта бір автобус жолағына дейін тарылту, бұл жол жүрісін қиындатты. Автобус жолақтары T2 транзиттік жолақтарына айналдырылды. 2005 жылғы 6 желтоқсанда ККТ басшысы сотта мойындады, егер кейбір даулы жол өзгерістері кері қайтарылса, компания өтемақы талап етпейді; бірақ 7 желтоқсанда бұл шешім өзгертілді. Жарияланбаған келісімшарт шарттары: Көптеген сарапшылардың пікірінше, NSW үкіметі ККТ келісімшарты бойынша келіссөздер кезінде Уильям көшесіндегі жолақтарды тарылтуға келіскен. Дегенмен, үкімет келісімшартты жариялаудан үнемі бас тартты, бұл БАҚ пен NSW Бас аудиторын қынжырландырды. ККТ келісімшартының қысқаша мазмұны жарияланды, онда ККТ пайдаланбаған жүргізушілер үшін жол ағынының артуымен байланысты қосымша жол тоқыраулары туралы мәліметтер бар еді. Сондай-ақ, операторлардың туннель салуға рұқсат алу үшін NSW үкіметіне 105 миллион доллар төлеуі керек болған жол ақысының 50 центы екендігі анықталды. 2005 жылғы қазан айының соңында үнемі сынға ұшырағаннан кейін, келісімшарттың кейбір шарттары жұртшылыққа жарияланды, бірақ үкімет 3000 беттік материалды жариялаудан бас тартты. Осыдан кейін бірнеше күн өткен соң, Жол және көлік басқармасының басшысы келісімшартқа енгізілген түзетуді жарияламағаны үшін қызметтен босатылды, бұл жол ақысын 15 центке өсіруге мүмкіндік берді. 2005 жылғы қарашада ICAC келіссөздер кезінде құпия министрлік құжаттары ККТ операторына берілген деген күдіктерді тергеуді сұрады. ICAC бұл күдіктің негізсіз екенін анықтады. Шатастыратын белгілер: ККТ ашылғаннан кейін БАҚ-та туннельдің Сиднейдің шығыс елді мекендерінен Сидней портын кесіп өтудің жалғыз жолы екенін көрсететін шатастыратын белгілер туралы шағымдар пайда болды (әсіресе, Сидней порты туннелі арқылы). Жауап ретінде NRMA автокөлік тобы ККТ-ні айналып өтіп, портты кесіп өту жолдарын көрсететін маршрутты жариялады. Жол ақысы екі бағытта да қолданылады: ККТ-нің жол ақысы екі бағытта да алынады, бұл қала орталығына жақын орналасқан басқа жолдардан, мысалы, Сидней порты көпірі, Сидней порты туннелі және Шығыс дистрибьюторынан өзгеше, олар тек бір бағытта жол ақысын қабылдайды. Жол ақысының бағасы: Бастапқыда бір жолға жол ақысы 6,62 доллар, ал Сэр Джон Янг Крессенті/Шығыс дистрибьюторына шыққанда E-тагпен 3,12 доллар, E-тагсыз 5,35 доллар болды. Кейбіреулер бұл бағаның қысқа сапар үшін жоғары екенін айтады, өйткені аздап баяурақ, бірақ тегін балама бар. Джо Триподи, сол кездегі Жолдар министрі, ККТ операторларына жол ақысын төмендетуге қысым жасады, бірақ оларды бұған мәжбүрлей алмайтынын мойындады. ККТ операторлары бұрын жол ақысын төмендетуді жоққа шығарған. Сонымен қатар, жол ақысының бағасы әр тоқсан сайын автоматты түрде Тұтыну бағасы индексі (CPI) бойынша өседі, ал басқа жол ақысы көбінесе аз жиі және 50 центтік белгілі бір сомамен өседі. E-тагсыз жүргізушілер үшін қолма-қол ақшамен төлем қабылданбайды және жоғары баға: ККТ Сиднейдегі алғашқы қолма-қол ақшасыз автокөлік жолы болды. E-таг жоқ және туннельді пайдаланған жүргізушілер сапарынан кейін ККТ операторларына телефон соғып немесе ККТ веб-сайтына кіріп, жол ақысын және қосымша 2,50 доллар әкімшілік төлемді төлеуі керек еді. Бұны орындамағандарға екі ескерту хаты, содан кейін 130 доллар айыппұл салынды. Сиднейдегі басқа барлық жолдар/көпірлер кейіннен осы модельді қабылдады. Туннельден шығатын түтінге қатысты алаңдаушылықтар: Ашылғаннан кейін ККТ күтілген көлік саны үшін, тіпті оны пайдаланған көлік саны үшін де нашар желдетілгені анықталды. Қазіргі уақытта ауа ККТ-ден Дарлинг гаванінің шығыс жағында орналасқан Батыс дистрибьюторлық виадуктінің арасындағы жалғыз желдету шахтасы арқылы шығарылады. Автокөлік жолының түтін шығаратын құрылғыларына қатысты Сиднейде жалпы алаңдаушылық бар, себебі БАҚ-та автокөлік жолының түтін шығаратын құрылғыларының жанында тұратын адамдардың денсаулық мәселелері туралы хабарлар тарады. Алайда, ККТ ашылғаннан бері бұл тақырыпқа көп назар аударылмады, көбінесе жоғарыда аталған мәселелерге және мемлекеттік-жекеменшік серіктестіктерге (PPP) қатысты жалпы алаңдаушылықтарға назар аударылды. Туннельдің маңызды кемшіліктерінің бірі – екі шетінде де көлік қозғалысы қала маңындағы жолдарға тікелей бағытталады, бұл осы жерлерде қосымша жол тоқырауларын тудырады. Бұл 2023 жылы M4 East туннельдері мен Розэлль айырығының құрылысы аяқталғаннан кейін Батыс жағында түзетілуі мүмкін. 2005 жылғы қыркүйекте БАҚ назары осы сынға байланысты жергілікті газет тәуелсіз сарапшыларды туннельді пайдалану туралы аудит жасауға шақырып, бір күні шамамен 20 000 көлік туннельді пайдаланғанын анықтады. Туннель операторының өкілі бұл мәлімдемеге қарсы шығып, туннельдің бастапқы жұмысында шамамен 550 000 көлік пайдаланғанын, күніне шамамен 25 000 автомобильді құрағанын мәлімдеді. 2005 жылғы қазан айында Крос-Сити туннеліне қатысты қоңырауларды қабылдайтын колл-орталық қоңыраулардың аздығына байланысты штатты жартысына дейін қысқарды. 2006 жылғы қыркүйекте Сидней Морнинг Геральд оператордың 12 ай бойы жол ақысын төлемеген жүргізушілерді (M2 Hills Motorway-мен бірге) RTA-ға мәліметтерді беру жүйесіне келісім болмағандықтан қуғынға түспегенін хабарлады. Крос-Сити автожолы кейіннен жол ақысын төлемегендерді қуғынға түсетінін уәделеді.

The Cross City Tunnel is entirely contained within the City of Sydney local government area. AUSinttop|noLGA=yes|length ref= The disruption that generated the most complaints was the reduction of William Street to one general lane, and one bus lane in each direction, that exacerbated traffic flow. The bus lanes were converted to T2 transit lanes. On 6 December 2005 the head of the CCT said under oath that the company would not seek compensation if some of the controversial road changes were undone; but on 7 December that decision was reversed. Undisclosed contract conditions: It is generally thought that the NSW Government agreed to the lane reductions in William Street as part of the negotiations for the CCT contract. However, the government repeatedly refused to publicly table the contract, much to the dismay of the media and the NSW Auditor General. A summary of the CCT contract was released, that contained details of additional possible road disruptions, with resultant increased traffic congestion for motorists not using the CCT. It was also revealed that 50 cents of the toll price is due to a $105 million payment that the operators had to make to the NSW Government for permission to build the tunnel. In late October 2005 after ongoing criticism, some contract terms were released to the public, but the government refused to release 3,000 pages of material. A few days after this, the head of the Roads & Traffic Authority was dismissed for failing to disclose an amendment to the contract, which allowed the toll to be increased by 15 cents. In November 2005, the ICAC was asked to investigate allegations that sensitive Cabinet documents were leaked to the CCT operator during negotiations. The ICAC found that the allegation was unsubstantiated. Misleading signage: There were complaints in the media after the opening of the CCT about deceptive signage indicating the tunnel was the only route from Sydney eastern suburbs to cross Sydney Harbour (in particular, via the Sydney Harbour Tunnel). In response, the NRMA motoring group published a route outlining how to reach the harbour crossings while avoiding the CCT. Toll applies in both directions: the toll for the CCT is charged in both directions, unlike other toll roads near the city centre, such as the Sydney Harbour Bridge, the Sydney Harbour Tunnel, and the Eastern Distributor, all of which only charge for travel in one direction. Price of the toll: The initial price of the toll for a one way trip was $6.62 and $3.12 with a tag when exiting on Sir John Young Crescent/Eastern Distributor, and $5.35 without. Some would say this is a high price for a short journey when a slightly slower but free alternative is available. Joe Tripodi, at the time Minister for Roads, pressured the CCT operators to reduce the toll, but admitted he cannot force them to do this. The CCT operators had previously ruled out a toll reduction. Additionally, the price of the toll is automatically increased by the CPI each quarter, whereas other tolls are usually increased less frequently, but in neat increments of 50 cents. No cash payment, and higher price for drivers without an E Tag: The CCT was the first cashless motorway in Sydney. Drivers who did not have an E Tag and who used the tunnel had to phone the CCT operators or go the CCT website after their journey, and pay the toll, plus an additional $2.50 administration fee. Those who didn't do this received two warning letters, then a $130 fine. All other tolled roads/bridges in Sydney have subsequently adopted this model of operation. Concerns about exhaust fumes from the tunnel: After opening, the CCT proved to be quite poorly ventilated for the expected number of vehicles, and even for the much lower number of vehicles actually using it. Currently air is released from the CCT via the single ventilation stack located between the existing Western Distributor viaducts above the eastern side of Darling Harbour. There is general unease in Sydney about exhaust stacks from any motorway, after reports in the media about people living near motorway exhaust stacks experiencing health problems. However, since the opening of the CCT there was almost no discussion of this topic, with most of the focus directed towards the issues listed above, together with general concerns regarding Public Private Partnerships (or PPPs). One of the tunnel's major shortcomings is the fact that traffic is forced straight onto suburban roads at both ends, creating additional traffic congestion at these locations. This is likely to be rectified at the Western end when construction of the M4 East Tunnels and the Rozelle Interchange are completed in 2023. In September 2005, as part of the media attention surrounding these criticisms, a local newspaper commissioned an audit of the usage of the tollway by independent surveyors who found that on a single day, around 20,000 vehicles had used the tunnel. This was countered by a spokesman for the tunnel operator, who said about 550,000 vehicles had used the tunnel in its initial operation, at an average of approximately 25,000 cars per day. In October 2005, a call centre handling calls related to the Cross City Tunnel halved its staff due to the low number of calls. In September 2006 the Sydney Morning Herald reported that the operator had not pursued for 12 months motorists who had not paid the toll (along with the M2 Hills Motorway) due to a lack of agreement on a system for passing of the details to the RTA. The Cross City Motorway subsequently promised that toll evaders will be pursued.