Кіріспе
Американдық суретші Ральф Риз (19 мамыр 1949 жылы туған) – кітаптар, журналдар, коллекциялық карталар, комикстер және комикстерге сурет салған американдық суретші, соның ішінде King Features үшін «Flash Gordon» комиксін бір жыл салған. 1960-шы жылдардан 1990-шы жылдарға дейін жемісті еңбек еткен ол Байрон Прейспен бірлесіп 1973 жылдан 1975 жылға дейін «National Lampoon» сатирикалық журналында жарияланған және 1976 жылы кітап болып шыққан «One Year Affair» атты туындысымен танымал. Риз мансабының басында Уолли Вуд студиясында жұмыс істеп, бағытты және баламалы баспасөз комикстеріне, сондай-ақ коллекциялық карталарға көмектескен. Кейін ол негізінен фантастика мен қорқыныш жанрындағы иллюстрациялармен айналысты. «Marvel Comics», «DC Comics» және «Valiant Comics» үшін көптеген фантастикалық, қорқынышты және ғылыми-фантастикалық әңгімелер салған.
Ralph Reese (born May 19, 1949) is an American artist who has illustrated for books, magazines, trading cards, comic books and comic strips, including a year drawing the Flash Gordon strip for King Features. Prolific from the 1960s to the 1990s, he is best known for his collaboration with Byron Preiss on the continuing feature "One Year Affair", serialized in the satiric magazine National Lampoon from 1973 to 1975 and then collected into a 1976 book. Reese early in his career worked in the studio of Wally Wood, assisting on both mainstream and alternative press comics and on trading cards. He went on to do mainly fantasy and horror illustrations for science fiction magazines and black and white horror comics magazines. He drew many fantasy, horror and science fiction stories for Marvel Comics, DC Comics and Valiant Comics.
Ерте өмір
Нью-Йорк қаласында туған Риз, Нью-Йорктің өнер және дизайн орта мектебін бітірді. Ол Ларри Хама және Фрэнк Брюннермен бірге түлек болды.
Ерте мансап
1966 жылы әлі де өнер студенті болғанда, Риз 16 жасында суретші Уолли Вудтың көмекшісі болып жұмысқа тұрды, ол Риздің өнеріне үлкен ықпал етті.
Уолли Вуд студиясы
Риз Вудтың түрлі жобаларына, соның ішінде Topps сауда карталарына, DC Comics әңгімелеріне және Вудтың тәуелсіз комикстеріне үлес қосты. Оның алғашқы дәлелденген комикс жұмысы - "Анти-Витзенд" журналының 1 санының (1966 жылы жаз) "And Thereby Hangs A Tale" атты бір беттік мәтіндік әңгімесінің иллюстрациясы. Оның алғашқы комикс оқиғасы Вудпен бірге 10 беттік ғылыми фантастиканы қаламмен жазу және бояумен бірге жазу болды Батырлар, Inc. Presents Cannon (1969). 2001 жылы Риз Вуд студиясындағы міндеттерін еске алды: Біраз уақыттан кейін мен оның файлдарын ретке келтірдім. Оның парақшасы таңғаларлық еді! Оның 30 парақшасы бар, мен оларды ретке келтірдім. Мен де үйді таза ұстадым. Мен Уоллимен алғаш кездескенде ол 12 жыл бойы бір бөлмеде жұмыс істеді, сондықтан да үйде көп нәрсе болды. Оның студиясын алғаш көргенімде төбеден не ілінгенін түсінбедім. Сол жерде сұр түсті қаптамалар бар еді. Олар жүздеген ұшақ үлгілері екені анықталды. Wood Studio-мен бастама ретінде Риз өнімді фрилансер болды. 1969 жылы ол Galaxy Science Fiction журналының мұқабасы мен көптеген ішкі көріністерін жасады. Роберт Спраульдің баспасында ол 1969-70 жылдары Терри Биссон редакциялаған "Жаңбырлы қорқыныш" журналына үнемі қатысқан. Оның алғашқы жеке комикс оқиғасы - Биссонның төрт беттік "The Skin Eaters" әңгімесінің қалам шебері ретінде, Major Publications' Web of Horror # 1 (желтоқсан 1969). және "Эскуайр" журналы. Риз 1972 жылдан 1977 жылға дейін Манхэттендегі 9 East 48th Street-тегі Neal Adams' Continuity Associates студиясында жұмыс істеді. Дроль, және редактор Джей Линчтің "Kitchen Sink Press" комиксі Bijou Funnies. 1989 және 1990 жылдары ол Брюс Джонстың сценариі бойынша "King Features" компаниясының "Flash Gordon" фильмінің күнделікті және жексенбілік трассаларын суретке тартты. Сондай-ақ 1990 жылдары ол бірнеше Парадокс Пресс басылымдарына өз үлесін қосты: The Big Book of Hoaxes, The Big Book of Freaks, The Big Book of Losers және The Big Book of Little Criminals. 2009 жылы Риз DC-ге редактор Анжела Руфиноның Vertigo үшін "Таңқырлық үйі" қайта жаңғыруының 13-шы санында (2009 жылдың шілдесі) "Он үшінші сағат"пен оралды. 2010 жылы Риздің сұхбаты "Pure Imagination's Wild Wood" журналында басылып шықты.
After a while, I got to keeping his files in order. His file was astounding! He must have had 30 file drawers of clippings, and I kept them in order. I also kept the place in order. When I first met Wally he had been working in the same room for 12 years, so there was a lot of clutter. The first time I saw his studio I couldn't figure out what was hanging from the ceiling. There were all these things with grey felt on them. They turned out to be hundreds of model airplanes on strings, covered with dust. With the Wood Studio as a launching pad, Reese became a prolific freelancer. In 1969, he did a cover and numerous interior illustrations for Galaxy Science Fiction. For Robert Sproul's Major Publications, he was a regular 1969 70 contributor to Web of Horror, edited by Terry Bisson. His first confirmed solo comics story credit is as penciler inker of Bisson's four page story "The Skin Eaters' in Major Publications' Web of Horror #1 (Dec. 1969). and Esquire. Reese worked from 1972 to 1977 at Neal Adams' Continuity Associates studio at 9 East 48th Street in Manhattan. Drool, and editor Jay Lynch's Kitchen Sink Press comic Bijou Funnies. In 1989 and 1990, he drew both the daily and Sunday strips of King Features' Flash Gordon, scripted by Bruce Jones. Also in the 1990s, he contributed to several Paradox Press titles: The Big Book of Hoaxes, The Big Book of Freaks, The Big Book of Losers and The Big Book of Little Criminals. In 2009, Reese returned to DC with "The Thirteenth Hour" in issue #13 (July 2009) of editor Angela Rufino's House of Mystery revival for Vertigo. In 2010, an interview with Reese was reprinted in Pure Imagination's Wild Wood.
Марапаттар
1973 және 1974 жылдары ең үздік инкер (хақық-намыс бөлімі) үшін Shazam сыйлығы.