Австралиялық ақын, академик және барлау офицері Майкл Рэйнер Твейтс
Michael Thwaites
Австралиялық ақын Майкл Твейтс (1915-2005) – ғалым, өлеңдер авторы, барлау қызметінде болған. Оксфордта оқып, поэзияда жүлделер алған. Австралия поэзиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Майкл Рейнер Твейтес, AO (30 мамыр 1915 – 1 қараша 2005) – австралиялық ақын, ғалым және барлау қызметіндегі офицер.
Australian poet
Michael Rayner Thwaites, AO (30 May 1915 – 1 November 2005) was an Australian academic, poet, and intelligence officer.
Ерте өмір және білім
Твейтс Брисбенде, Йоркширден келген иммигрант Роберт Эрнест Твейтс және Квинслендтің бұрынғы премьер-министрі сэр Хью Нельсонның қызы Джесси Элизабеттен дүниеге келді. Ол Geelong Grammar School-де білім алып, 1937 жылы Мельбурн университетінің Тринити колледжін бітірді. Оқу кезінде ол Оксфорд тобымен (кейін Моральдық жаңғырту деп аталды) танысты, оның идеялары оған зор әсер етті. Ол Оксфорд университетінде оқуға Род стипендиясын жеңіп алды, онда ол поэзия бойынша Ньюдигейт сыйлығын (1938) және поэзия бойынша Корольдің алтын медалін (1940) иеленді. Ол бұл сыйлықтардың кез келгенін жеңген алғашқы австралиялық болды және қазірге дейін Ньюдигейт сыйлығын жеңген жалғыз австралиялық болып табылады.
Thwaites was born in Brisbane, to Yorkshire immigrant Robert Ernest Thwaites who taught at Brisbane Grammar School and Jessie Elizabeth, daughter of Sir Hugh Nelson, a previous premier of Queensland. He was educated at Geelong Grammar School, entering Trinity College at the University of Melbourne from which he graduated in 1937. As a student he came into contact with the Oxford Group (later Moral Rearmament), whose ideas greatly influenced him. He was awarded a Rhodes Scholarship to attend the University of Oxford where he won the Newdigate Prize (1938) for poetry and the King's Gold Medal for Poetry (1940). He was the first Australian to win either of these prizes, and is still the only Australian to have won the Newdigate Prize.
Әскери-теңіз және барлау қызметі
Твейтс Корольдік Әскери-теңіз еріктілер резервіне қосылды және Екінші дүниежүзілік соғыста офицер болды. 1999 жылы ол «Atlantic Odyssey» атты еңбегін жариялады, онда суастына қарсы эскорттық теңіз траулерлеріндегі және қаруланған кит аулаушы кемедегі соғыс қызметі туралы айтылған. Соғыстан кейін ол Оксфордқа оқуға оралып, MA B Litt дәрежесін алып бітірді, сосын Австралияға қайтып, 1947 жылы Мельбурн университетінде ағылшын тілінен лекция оқыды. Твейтс барлау жұмысы бойынша тәжірибесі болмаса да, 1950 жылы Австралияның қауіпсіздік және барлау ұйымына (ASIO) бас директоры Чарльз Спридің шақыруымен қабылданды. 1950 жылы ASIO қызметкерлерінің көп бөлігі әскери барлау және полицияның жедел қызметтерінен тағайындалған, бұл британдық университеттерден жұмысқа алу дәстүрінен өзгеше болды, және Спри жоғары білімі бар жоғары лауазымды қызметкерлерді жұмысқа алуға ынталандырылды. Твейтс өте қабілетті барлау офицері екенін көрсетті және аналитикалық жұмысқа алу саясатын қолдады. ASIO қызметкерлері «ешкінің үйі» (әлдеқайда MI5 үлгісінде құрылған деген болжамға негізделген) деген сындарға қарамастан, әскери және полиция тәжірибесі 1970 жылдарға дейін ASIO штаттарында басым болды, және Твейтс ақырында аналитикалық ресурстар жеткіліксіз бағаланғанына сеніп, отставкаға шықты. 1954 жылы Твейтс совет дипломаты Владимир Петровтың Австралияға қашуына белсенді қатысты, бұл әйгілі Петров ісіне әкелді. Петров алғаш рет қашқанда, оны Твейтс тексерді, кейін ол Владимир мен Евдокия Петровпен Сиднейдегі ASIO-ның «қауіпсіз үйінде» 18 ай бойы бірге тұрып, оларға «Қорқыныш империясы» кітабындағы өмірбаяндарын жазуға көмектесті. Твейтс Петровтың қашу уақытын Петровтың өзі анықтағанын, және ол 1954 жылғы федералды сайлаумен сәйкестірілмегенін, сол кездегі Еңбек партиясының басшысы доктор Х.В. Эватт айтқандай және Австралиядағы көптеген адамдар көп жылдар бойы сене бергендей, әрқашан айтып келді. Сондай-ақ ол Петровтың «Қышқы соғыс» аясында маңызды барлау көзі болғанын, және ол әлем бойынша 600-ға жуық советтік агенттің есімдерін ашты. Твейтс осы оқиғалардағы өзінің рөлін «Шындық шығады: ASIO және Петровтар» атты кітабында жазды.
Thwaites joined the Royal Naval Volunteer Reserve and was an officer in World War II. In 1999 he published Atlantic Odyssey, an account of his war service on anti submarine escort naval trawlers and an armed whaler. After the war he returned to Oxford to complete his studies, graduating MA B Litt, then returned to Australia, becoming a lecturer in English at the University of Melbourne in 1947. Despite having no background in intelligence work, Thwaites was recruited in 1950 to the Australian Security Intelligence Organisation (ASIO) by its director general Charles Spry. Unlike the British tradition of university recruitment, in 1950 almost all ASIO staff were from military intelligence and police operational backgrounds, and Spry had been encouraged to recruit senior staff with higher educational credentials. Thwaites proved to be a highly competent intelligence officer and encouraged more analytical recruitment policies. Despite some outside criticism that ASIO staff was an "old boys' club" (perhaps based on the assumption that ASIO was modelled on MI5), military and police backgrounds dominated ASIO staffing into the 1970s and Thwaites eventually resigned believing that the analytical resources were undervalued. In 1954 Thwaites played a leading role in the defection of the Soviet diplomat Vladimir Petrov to Australia, which led to the celebrated Petrov Affair. When Petrov first defected it was Thwaites who debriefed him, and he later spent 18 months with Vladimir and Evdokia Petrov at an ASIO "safe house" in Sydney, helping them write their life stories in the book "Empire of Fear". Thwaites always insisted that the timing of Petrov's defection was determined by Petrov, and was not orchestrated to coincide with the 1954 federal election, as the Labor Party leader, Dr H. V. Evatt said at the time and as many people in Australia continued for many years to believe. He also maintained that Petrov was a genuinely important source of intelligence in the Cold War context, revealing the names of about 600 Soviet operatives around the world. Thwaites recorded his part in these events in Truth Will Out: ASIO and the Petrovs.
Әдеби өмірі мен мансабы
1971 жылы Твейтес ASIO-дан кетіп, Парламент кітапханашысының көмекшісі болды. Бұл қызмет оған поэзияға көбірек уақыт арнауға мүмкіндік берді, өйткені поэзия оның басты құмарлығы болған. Оның ең белгілі өлеңдері: «Джервис шығанағы», «Келісімдік сағат» және «Немереме хат». 1932 жылдан 2004 жылға дейінгі өлеңдерінің жинағы «Аяқталмаған саяхат» деген атпен жарық көрді және 2005 жылы ACT жазу және баспалау сыйлығына ие болды. Әйелі Онормен бірге Генри Перселлдің мелодиясына «Австралия үшін» патриоттық гимнін жазды. «Аяқталмаған саяхат» кітабының мазмұны Майкл Твейтестің 2015 жылғы 100 жылдығына арналған «The Singing Light» атты қатты мұқабалы томда шағын өзгерістермен қайта басылды. Оның өлеңдері www.thwaites.com.au веб-сайтында қолжетімді, оны Майкл мен Онор Твейтес мұрагерлік қауымдастығы күтіп бағдарлайды.
Thwaites left ASIO in 1971 to become Assistant Parliamentary Librarian. This position enabled him to devote more time to poetry, which was always his first love. His best known poems include The Jervis Bay, The Prophetic Hour, and Message to My Grandson. His collected poems spanning 1932 to 2004 were published as Unfinished Journey which won the 2005 ACT Writing and Publishing Awards for poetry. With his wife Honor, he wrote the patriotic hymn For Australia, to a tune by Henry Purcell. The contents of Unfinished Journey were republished with some minor changes in a hardback volume titled "The Singing Light", on the occasion of Michael Thwaites's centenary in 2015. His poetry is also available on the website www. thwaites. com. au which is maintained by the Michael and Honor Thwaites Heritage Association.
Құрметтер
2002 жылы Твейтс Австралия орденінің офицері болды. Ол Мельбурн қаласындағы Троица колледжінің құрметті профессоры еді.
Thwaites was made an officer of the Order of Australia in 2002. He was an honorary fellow of Trinity College, Melbourne.