Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Эдвард Вивиан "Вэнс" Палмер (28 тамыз 1885 - 15 шілде 1959) – австралиялық жазушы, романист, драматург, эссеші және сыншы.
Australian writer
Edward Vivian "Vance" Palmer (28 August 1885 – 15 July 1959) was an Australian novelist, dramatist, essayist and critic.
Ерте өмір
Ванс Палмер 1885 жылғы 28 тамызда Квинсленд штатының Бундеберг қаласында дүниеге келді және Ипсвич грамматикалық мектебінде білім алды. Квинслендте университет болмағандықтан, ол сол кездегі интеллектуалдық орталық саналған Брисбендегі Өнер мектебінде А. Г. Стивенстің еңбектерін оқып, заманауи австралиялық әдебиетті зерттеді. Әртүрлі жұмыстарда жұмыс істеп, ол Брисбеннің батысындағы, елдің шетіндегі «ең қашықтағы» Аббигласси мал фермасында ұстаз болып жұмыс істеді. Ол сондай-ақ менеджер болып та жұмыс істеді: сол кезде олмен бірге жұмыс істеген және олардың мәдениетін құрметтеген, жиі корроборилер өткізетін көптеген аборигендер болды. Кейін сол жылы олар Австралияға оралып, Мельбурнда қоныстанды. Олардың екінші қызы Хелен 1917 жылы осы қалада дүниеге келді. Ванс пен Нетти Хьюз үкіметінің Австралияда әскери міндетті енгізу әрекетіне қарсы күресті. 1918 жылы Палмер Австралия императорлық күштеріне қатысып, Еуропаға жіберілді, бірақ ол қызметке үлкермей соғыс аяқталды. 1919 жылдың соңында армиядан босатылды. Ванс пен Неттидің өмірінің соңғы жылдары олардың денсаулығының нашарлауымен және 1948 жылы психикалық ауруға шалдыққан, алкоголизмге ұшыраған қызы Эйлин туралы алаңдаушылықпен көмкерілді. Алғашқы Австралия Кеңесінің кеңесші кеңесінің мүшесі Палмер 1950-ші жылдардағы Маккартистік кезеңде коммунистік «ілесуші» деп сыналды (бірақ оның адалдығы сол дәуірдің консервативті премьер-министрі сэр Роберт Мензис тарапынан мойындалды). Ванс 1959 жылы жүрек ауруынан қайтыс болды. Виктория премьерінің әдеби сыйлығы көркем әдебиет үшін Вэнс Палмер сыйлығы деп аталады, ал ғылыми-танымдық әдебиет үшін Нетти Палмер сыйлығы тағайындалады (2010 жылға дейін Уилер орталығы басшылығымен олар Виктория премьерінің сыйлығы болып қайта аталды).
Vance Palmer was born in Bundaberg, Queensland, on 28 August 1885 and attended the Ipswich Grammar School. With no university in Queensland, he studied contemporary Australian writing at the intellectual hub in Brisbane at the time, the School of Arts, following the work of A. G. Stephens. Working in various jobs, he took a position as a tutor at Abbieglassie cattle station, west of Brisbane in the 'back of beyond'. He also worked as a manager: at that time there was a large Aboriginal population with whom he both worked and celebrated, attending their frequent corroborrees. Later that year, they returned to Australia and settled in Melbourne. Their second daughter, Helen, was born there in 1917. Vance and Nettie campaigned against the Hughes government's attempt to introduce conscription into Australia. In 1918, Palmer enlisted in the Australian Imperial Force and was sent back to Europe, but the war ended before he saw service. He was discharged from the army late in 1919. Vance and Nettie's last years were clouded by their own ill health and by worry about their daughter Aileen, who suffered a mental breakdown in 1948 and became an alcoholic. A member of the advisory board for the early Australia Council Palmer was attacked as a Communist "fellow traveler" (which to some extent he was) during the McCarthyist period of the 1950s, but his integrity was recognised by the deeply conservative Prime Minister of that era, Sir Robert Menzies. Vance died from heart disease in 1959. The Victorian Premier's Literary Award for fiction is named the Vance Palmer Prize, while the prize for non fiction is the Nettie Palmer Prize (until 2010 when under the stewardship of the Wheeler Centre they were renamed as Victorian Premier's Prizes).