Кіріспе
Австралиялық журналист, кәсіпкер және Руперт Мердоктың әкесі – журналист Сэр Кит Артур Мердок (12 тамыз 1885 – 4 қазан 1952) – австралиялық журналист және газет иесі, Мердок медиа империясын құрған адам. Ол Австралияда маңызды медиа активтерін жинады, олар оның ұлы Руперт өлгеннен кейін бүкіл әлемге таратылды. Мердок Мельбурнда, пресвитериан дін қызметкерінің ұлы ретінде дүниеге келді. Ол журналистік мансабын 1903 жылы The Age газетінде бастады, кейін парламенттік тілшісі болды. 1915 жылы ол Хью Деннисонның шетелдік кабельдік агенттігінің редакторы ретінде Англияға көшті, онда Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде соғыс тілшісі ретінде танымал болды. Мердоктың Галлиполи шайқасы кезіндегі британ әскерилерінің әрекеттерін сынауы оны британ саясаткерлері мен баспасөз өкілдерінің назарына іліктірді, соның ішінде Лорд Нортклифф оның ұстазы болды. Ол Австралия премьер-министрі Билли Хьюздің де сенімді серігі болды, бірақ соғыс аяқталған кезде олар арасы суытылды. 1921 жылы Мердок Мельбурнға The Herald газетінің бас редакторы ретінде оралды, бұл The Herald and Weekly Times Ltd (HWT) холдингтік компаниясымен ұзақ қарым-қатынастың бастауы болды. 1928 жылы ол басқарушы директор, ал 1942 жылы – төраға болып тағайындалды, компанияның басқа штаттардағы газет нарықтары мен коммерциялық радиоға кеңейтілуін қадағалады. Мердок 1931 жылы Аделаида газет нарығында монополия құрды, ал 1933 жылы Брисбеннің күнделікті газеті The Courier Mail-ді іске қосты; ол бірнеше жыл бойы The West Australian газетін де бақылады. Мердок 1935 жылы Австралияның Ассошиэйтед Пресс (AAP) агенттігін құрды және Австралиялық қағаз фабрикасының алғашқы төрағасы болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол қысқа мерзімге Ақпарат директоры болып қызмет етті. Бизнеспен қатар Мердок өнер коллекционері болды, Виктория Ұлттық галереясының төрағасы болды және Мельбурн университетінде көркем өнер кафедрасын ашты. Әйелі Элизабетпен бес баласы болды. 1949 жылы зейнетке шығып, 1952 жылы рактан қайтыс болды. Өмірінің соңғы жылдарында ол HWT-ден үлесін сатып алып, Аделаида таблоиді The News-ке көп инвестиция жасады. Оның News Limited холдингтік компаниясы оның жалғыз ұлы Руперттің жаһандық медиа империясының негізін қалады.
the journalist
Sir Keith Arthur Murdoch (12 August 1885 – 4 October 1952) was an Australian journalist and newspaper proprietor who was the founder of the Murdoch media empire. He amassed significant media holdings in Australia which after his death were expanded globally by his son Rupert. Murdoch was born in Melbourne, the son of a Presbyterian minister. He began his journalism career with The Age in 1903, eventually becoming a parliamentary reporter. In 1915, he moved to England as editor of Hugh Denison's overseas cable service, where he rose to prominence as a war correspondent during World War I. Murdoch's attacks on the British military's conduct of the Gallipoli Campaign brought him to the attention of British politicians and press figures, including Lord Northcliffe who served as a mentor. He also became a confidant of Australian prime minister Billy Hughes, although they fell out by the end of the war. In 1921, Murdoch returned to Melbourne as chief editor of The Herald, beginning a long association with its holding company The Herald and Weekly Times Ltd (HWT). He would become managing director in 1928 and chairman in 1942, overseeing a significant expansion of the company into interstate newspaper markets and commercial radio. Murdoch established a monopoly in the Adelaide newspaper market in 1931 and in 1933 established The Courier Mail as Brisbane's daily newspaper; he also controlled The West Australian for several years. Murdoch co founded the Australian Associated Press (AAP) in 1935 and was the inaugural chairman of Australian Newsprint Mills. During World War II he briefly served as Director General of Information. Outside of his business activities Murdoch was an art collector, serving as chairman of the National Gallery of Victoria and endowing a chair of fine arts at the University of Melbourne. He had four children with his wife Elisabeth, a prominent philanthropist. He retired in 1949, dying of cancer in 1952. In his final years he sold out of HWT and invested heavily in The News, an Adelaide tabloid. Its holding company News Limited formed the basis for his only son Rupert's global media empire.
Ерте өмір
Мердок 1885 жылы Мельбурнда туған, Энни (құрмет аты Браун) мен пастор Патрик Джон Мердоктың ұлы. Олар 1882 жылы үйленген және 1884 жылы отбасымен бірге Шотландиядағы Круденнен Австралияның Виктория штатына көшіп келген. Оның әкесінің әкесі Шотландияның еркін шіркеуінің пасторы, ал анасының әкесі пресвитериан шіркеуінің пасторы болған. Отбасы 1887 жылы Батыс Мельбурндан Камбервеллдің ең жақсы аудандарының біріне көшіп келді. Кит еңбек еткен ағасы Уолтердің аз ғана уақытқа ашық болған мектебінде, содан кейін Камбервелл грамматикалық мектебінде білім алды. Өте ұялшақ және сөйлеу кесірі болғанына қарамастан, 1903 жылы үздік оқушы атанды. Ол бірден университетке түспей, журналистика саласында жұмыс істеуге бейімделді, сондықтан отбасының досы Дэвид Сайм "The Age" газетінде оны жақын маңдағы Малверн ауданының тілшісі ретінде жұмысқа алуға келісті. Келесі төрт жылда ол "The Age" газетінің жергілікті таралымын айтарлықтай арттырып, қызметтік өрлеуге қол жеткізіп, Англияға билет алуға жеткілікті ақша жинады. Ол Англияда тәжірибесін арттырып, сөйлеу кесірін қалай жеңудің жолдарын табады деп үміттенді.
Білім және мансап
1908-1909 жылдары Лондонда Лайонел Логпен сөз дамыту терапиясынан өтті, Лондон экономика мектебінде жартылай оқыды және Австралияның премьер-министрі Альфред Дикин сияқты отбасылық достарының ұсыныстары арқылы журналист ретінде жұмыс табуға тырысты. Оның ұсынуы басқарылатын деңгейге жетті, бірақ көп ұзамай ол Pall Mall Gazette газетіндегі жұмысынан айырылды. 1909 жылдың қыркүйегінде Мердок "The Age" газетіне оралып, енді парламенттік тілші болып жұмыс істеді, осы қызметте Эндрю Фишер сияқты саясаткерлермен отбасының байланыстарын нығайтты және кейде оларды әпкесінің елдік үйінде қабылдады.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
1912 жылы ол «Сиднейдің Күн» газетінің Мельбурндағы саяси тілшісі болды. Бірінші дүниежүзілік соғысты қамтыған ресми австралиялық тілші лауазымында тәжірибелі Чарльз Биннен жеңіліп, 1915 жылы Sun және Melbourne Herald жүргізетін Лондон кабельдік қызметінің бас редакторы болып тағайындалды. Мердок 1915 жылы қаңтарда премьер-министр Эндрю Фишер және тағы екі депутатпен бірге Жаңа Зеландияға сапар шекті, яғни Дж. Бойд пен Құрметті Д. Холлмен бірге, Фишер мен Жаңа Зеландияның премьер-министрі Уильям Масси арасындағы соғыс келіссөздерін қамтыды, Галлиполи науқанына австралиялық және жаңа зеландиялық әскерлердің қатысуы алдында. Олар Веллингтоннан «Улимароа» кемесімен жол тартты және 1915 жылғы 2 ақпанда Сиднейге келді. Эндрю Фишер және Қорғаныс министрі Джордж Пирс одан кейін Лондонға сапарында уақыт бөліп, соғыстағы австралиялық әскерлерге арналған жабдықтау және поштаға қатысты бірнеше мәселені тексеруді өтінді, сондықтан ол Мысырға тоқтады. Тамыз айында ол Түркиядағы Дарданелл жорығының қолбасшысы сэр Ян Гамильтоннан Галлиполидегі австралиялық әскерлерге барып, әдеттегі әскери цензураны ескере отырып, газеттерге өз әсерлерін жазуға рұқсат алды. Ол қол қойған келісімде «ресми түрде санкцияланбаған басқа жолмен немесе басқа тәсілмен хат жазысуға тырыспауы» және соғыс кезінде «алдымен Бас далалық цензорға тапсырылмаса, құпия сипаттағы әскери ақпаратты ешкімге бермеуі» керектігі көрсетілген. Мердок қыркүйек айының басында Анзак шығанағына барып, кейін Имброс аралындағы штаб-пәтерлерге көшті. Басқа журналистермен жағдайды талқылау кезінде ол «Daily Telegraph» газетінің тілшісі Эллис Ашмед Бартлеттпен достық қарым-қатынас орнатты, ол цензураның Дарданелл кампаниясына қатысты сын-пікірлерді басу үшін қолданылып жатқанына қатты алаңдады, өйткені Мердоктың өзі көргендей, онда үлкен проблемалар болды. Мердок Ашмед Бартлетттің 8 қыркүйекте Лондонға британ премьер-министрі Х. Х. Асквитке жазған хатын алып жүруге келісті, онда жағдай туралы цензурасыз баяндама жазылған. Гамильтон бұл хаттың бар екендігін тез біліп алды (басқа бір британдық репортер Генри Невинсон осыған кінәлі деп айыпталды, бірақ оның өмірбаянында Корольдік флоттың ресми соғыс фотографы туралы мәліметтер келтірілген). Францияға жетіп, Лондонға бара жатқан Мердокты Марсельдегі әскери полиция ұстап алды, ал хат тәркіленді. 21 қыркүйекте Лондонға келген ол Австралияның Жоғарғы комиссариатында бірнеше уақыт өткізді, ол өзінің премьер-министрі Эндрю Фишерге Ашмед Бартлетттің хатына ұқсас хат жазды және әсіресе британдық бас және әкімшілік қызметкерлерді сынға алды: «Қызыл қауырсын ер адамдардың мақтанышы мен өзін-өзі қанағаттандыруы тек олардың қабілетсіздігімен теңестіріледі. Байланыс желісі бойымен, әсіресе Модроста, сансыз жоғары офицерлер және соғысқа ойнаған жас мақтаныш жігіттер бар. Бас штабқа тағайындалу достық пен әлеуметтік ықпал ету себептерімен жасалады». Мердок хатты Австралияға жібергеннен кейін, ол екі данасын британдық оқ-дәрі министрі Дэвид Ллойд Джорджқа, Эндрю Фишердің таныстыру хатына тапсырды. Мердоктың хаты тез арада Асквитке жетіп, британ үкіметінің жоғары тұрған министрлеріне таратылды. Ашмед Бартлетт Дарданеллден қуылған, осы уақытқа дейін Лондонға жетті және көп ұзамай «Таймс», «Дейли Мирр» және басқа ұлттық газеттердің иесі лорд Нортклифтің ықпалы арқасында оның оқиғалар нұсқасы жариялана бастады. Бастапқыда Нортклифтің қызметкерлері оның жеке хаттарының көшірмесін алғандықтан үрейленген Мердок көп ұзамай газет магнатасының досы болды. Оның есте сақтаудан жазылған хатында көптеген қателіктер мен асыра сілтеулер болса да, негізгі тұстары басқа дәлелдермен расталды және Гамильтон командалықтан босатылды, ал желтоқсанда Галлиполиден әскерлерді эвакуациялау операциясы өте тиімді орындалды. 1917 жылы Батыс майданға ресми емес соғыс тілшісі ретінде барған Мердок Австралия үкіметі саясатын қолдауға арналған фельдмаршал Дуглас Хейгпен келіссөздер жүргізуге тырысты. Мердок генерал-майор Бруденелл Уайтты жаңа корпус командирі етіп тағайындауға итермелегенімен, генерал-майор Джон Монашты (яһудилер неміс тегіне жататын) кемсіткенмен, 1918 жылы Австралия корпусы құрылған кезде соңғысына командалық берілді. Мердок ресми соғыс тілшісі Чарльз Бинмен бірге Монаштың лауазымынан түсуі үшін тікелей Австралия премьер-министрі Билли Хьюзге жүгінуді жалғастырды және оны АИФ-тің жоғары лауазымды офицерлері Монашқа қатты қарсы екендігіне сендірді. Хамель шабуылының нәтижесі Монаштың лайықтылығы туралы мәселені жапты, бірақ соңынан сол жылы Мердок тағы да Хьюге Монашқа австралиялық әскерлердің қайта оралуын басқаруға рұқсат бермеуге көндіруге тырысты. Ол 1928 жылдың маусымында Элизабет Мердокқа үйленді және оның Краден фермасындағы үйіне (Лангварринде) бал айына барды. Олардың Хелен (кейіннен Джефф Хэндберидің әйелі), Руперт Мердок, Энн (кейіннен Милан Кантордың әйелі) және Джанет (қазір Джон Калверт Джонстың әйелі) атты балалары болды. Бірінші дүниежүзілік соғыстың басында ол британдық қазынашылдың қызы Изабель Лаумен бір уақытқа белгілі бір келісімге келген, содан кейін болашақ премьер-министр Бонар Лау. 1926 жылдан бастап ол Австралиядағы басқа газеттерді сатып алу науқанына жетекшілік етті, нәтижелері әртүрлі болды. Мысалы, Аделаидада «Herald» баспасы әлсіз «The Register» газетін 1928 жылы сатып алды және оны «Sun» стиліндегі суреттермен безендірілген газетке айналдырды. Бірнеше айдан кейін бұрынғы үстем «Adelaide Advertiser» газеті сатып алу туралы ұсынысты қабылдады, ал «The Register» газеті 1931 жылы «Herald» газеті кешкі «Adelaide News» газетін сатып алғаннан кейін жабылды, бұл жергілікті монополияны қамтамасыз етті. Мердок сонымен қатар өз есебінен газеттерге инвестиция жасады, әсіресе Брисбенде, онда ол «Daily Mail» газетінің үлесін сатып алды, ол кейіннен қарсылас «Courier» газетімен біріктірілді. Ол жаңа технологиялармен бірге қадам салып, 1935 жылға қарай «Herald» газеті он бір радиостанцияға қатысты (ал Мердок ресми Австралиялық хабар тарату комиссиясының өз жаңалықтар қызметін құруына қарсы күресті). Ол сонымен қатар қарсы кабельдік қызметтердің бірігуіне жетекшілік етіп, 1935 жылы «Australian Associated Press Ltd» компаниясын құрды, сондай-ақ Тасманияда қағаз фабрикасын салу жобасын бастады.
The conceit and self complacency of the red feather men are equaled only by their incapacity. Along the line of communications, especially at Moudros, are countless high officers and conceited young cubs who are plainly only playing at war. appointments to the general staff are made from motives of friendship and social influence.|Murdoch
After sending the letter to Australia, he supplied two copies to the British Munitions Minister David Lloyd George, with his letter of introduction from Andrew Fisher. Very quickly, Murdoch's letter reached Asquith and was circulated to senior ministers of the British government. Ashmead Bartlett, expelled from the Dardanelles, reached London about this time and soon, thanks to the influence of Lord Northcliffe, proprietor of The Times, The Daily Mirror and other national newspapers, his version of events began to be published. Murdoch, initially alarmed that Northcliffe's staff had obtained a copy of his private letter, soon became a friend of the newspaper tycoon. Although his letter, written from memory, contained many mistakes and exaggerations, the main points were supported by other evidence and Hamilton was relieved of command, the subsequent operation to evacuate the troops from Gallipoli in December being accomplished with perfect effectiveness. In 1917, while visiting the Western Front as an unofficial war correspondent, Murdoch attempted to conduct negotiations with Field Marshal Douglas Haig in support of the Australian government's policy of the Australian Imperial Force (A. I. F.) divisions to be brought together into a united Australian Corps. Although Murdoch pushed for the appointment of Major General Brudenell White as the new corps commander while denigrating Major General John Monash (who was of Jewish German ancestry), the latter was given command when the Australian Corps was formed in 1918. Along with official war correspondent Charles Bean, Murdoch continued to lobby for Monash's demotion by appealing directly to Australian Prime Minister Billy Hughes and misleading him into the belief that the A. I. F.'s senior officers were strongly opposed to Monash. The subsequent outcome of the Hamel assault closed the question of Monash's suitability but later in the same year Murdoch attempted again to convince Hughes that Monash should not control the repatriation of Australian troops. She became Mrs Elisabeth Murdoch in June 1928, honeymooning on his Cruden Farm estate at Langwarrin. They had children Helen (later Mrs Geoff Handbury), Rupert Murdoch, Anne (later Mrs Milan Kantor) and Janet (now Mrs John Calvert Jones). In the early years of World War I he had been engaged for a time to Isabel Law, daughter of the British Chancellor of the Exchequer and future Prime Minister Bonar Law. From 1926 onward, he had led a campaign to take over newspapers elsewhere in Australia, with varying success. In Adelaide, for example, the Herald publisher took over the feeble The Register in 1928, and turned it into a Sun style picture tabloid. Within months, the previously dominant Adelaide Advertiser accepted a takeover bid, and The Register was quietly closed down in 1931, after the Herald acquired the evening Adelaide News, securing a local monopoly. Murdoch had also been investing in newspapers on his own account, notably in Brisbane, where he bought shares in the Daily Mail and which was subsequently merged with the rival Courier. He kept pace with new technology, and by 1935 the Herald was involved with eleven radio stations (while Murdoch campaigned to prevent the official Australian Broadcasting Commission from establishing its own news service). He also led both the merger of rival cable services to form Australian Associated Press Ltd in 1935, and a project to build a paper mill in Tasmania.
1930 жылдар және одан кейінгі жылдар
1930 жылдардың басындағы депрессия кезінде Мердоктың газеттері Джеймс Скуллиннің Еңбек партиясы үкіметіне қарсы күресті және 1931 жылы премьер-министр болу үшін сәтті науқан жүргізген бұрынғы еңбекші саясаткер Джозеф Лайонсқа толық қолдау көрсетті. 1933 жылдың шілдесінде ол рыцарь атағын алды, сонымен қатар өнерді білетін және заманауи туындыларды бағалайтын адам ретінде Виктория штатының мұражайлары мен галереяларының сенімдісі болды. Кейін ол күшті жігерлі Лайонсты қолдағандығына өкінді, 1936 жылы: «Мен оны осы лауазымға тағайындадым және оны қызметтен босатам» деді. Осы аралықта, басқалар баспасөз билігінің бір адамның қолына шоғырлануының қаупіне терең алаңдаушылық білдірді. Бұл мәселе Австралия Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысқаннан кейін шиеленістікке жетті. 1940 жылдың маусымында Мердок жаңадан құрылған Австралия үкіметінің лауазымына – Ақпараттың бас директоры қызметіне тағайындалды, ал 18 шілдеде барлық жаңалықтар құралдарын үкіметтік мәлімдемелерді қажет болған жағдайда жариялауға міндеттеуге рұқсат алды. Оны Геббельспен салыстырды, баспасөзбен ынтымақтастық тез тоқтатылды, саясаткерлер наразылық білдірді, ережелерді өзгерту туралы келісімге келгеніне қарамастан, қарашада ол лауазымынан кетуге мәжбүр болды. Газеттерге оралып (үкіметке қызмет еткен кезде олардан алшақтауға келіскен), ол соғыстың қалған уақытын патриоттық рухта көтеріп, Еңбек партиясының премьер-министрі Джон Кертинге шабуылдар жасаумен өткізді (ол 1941 жылы азшылық үкіметіне жетекшілік етті және 1943 жылы үлкен көпшілік дауысымен қайта сайланды). 1942 жылы ол Herald тобының төрағасы болды, ал 1944 жылы өнер саласындағы байланысын сақтап, Мельбурн университетінде Herald Fine Arts кафедрасын құрды. Келесі жылы ол Виктория Ұлттық галереясының қамқорлар кеңесінің төрағасы болды. Денсаулығы нашарлап, қатерлі ісікке шалдыққан ол 1949 жылы көптеген жұмыстарынан бас тартты, бірақ Herald газетіндегі қызметін жалғастырды және Herald басқармасымен Аделаида газеттерін бақылауға ие болу үшін келісім жасасты, бұл оның Брисбен газетінің акцияларын болашақта сатудағы басымдық құқығын қамтамасыз етті.
Өлім және мұра
Мердок 1952 жылғы 4-5 қазан түндегі Лангварриндегі Круден фермасында, отбасылық меншігінде қайтыс болды. Қоштасу рәсімі Торак пресвитериан шіркеуінде өтті. Оның мұрасының құны 410 004 фунт стерлинг (1952 жылы 410004,0 сомасы қазіргі шақта шамамен <есептелген сомаға> тең) ипотекалық қарыздарды, мүрделік салықтарды және басқа да төлемдерді жабу үшін жұмсалды. (Геральд Брисбен газетінің акцияларын сатып алу құқығын пайдаланды), бірақ оның отбасы News Limited компаниясының, Adelaide News газетінің иелерінің толық бақылауында қалды. News Corp Australia журналисі жыл сайын Сэр Кит Мёрдок атындағы журналистика саласындағы үздік жетістіктері үшін сыйлықпен марапатталады.
Танымал мәдениетте
1985 жылы «Анзактар» атты шағын сериалда Мердоктың рөлін австралиялық актер Дэвид Брэдшоу сомдады. 2015 жылы «Галлиполи» шағын сериясында Мердоктың рөлін австралиялық актер Деймон Гамо ойнады. 2015 жылы «Австралия: Біздің тарихымыз» теледокументалды фильмінде оны австралиялық актер Мэтт Бозенберг бейнеледі. 2015 жылы Foxtel арнасы үшін түсірілген «Deadline Gallipoli» телесериалында оны австралиялық актер Эвен Лесли сомдады. 2015 жылы «Галлиполи: Мердок соғысқа қатысқанда» теледокументалды фильмінде Мердоктың рөлін актер Саймон Харрисон ойнады.