Евген Карсон Блейк: Америкалық дін қызметкерінің өмірі мен қызметі
Eugene Carson Blake
Евген Карсон Блейк (1906-1985) – американ дінгешкері, рухаткер. Ұлттық шіркеулер кеңесінің президенті, Әлемдік шіркеулер кеңесінің бас хатшысы болды. Вашингтондағы науқанға қатысты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық пресвитериандық пастор (1906–1985)
American Presbyterian minister (1906–1985)
Юджин Карсон Блейк (7 қараша 1906 – 31 шілде 1985) – американдық пресвитериандық шіркеуінің қайраткері. 1954 жылдан 1957 жылға дейін ол АҚШ-тағы Ұлттық шіркеулер кеңесінің президенті қызметін атқарды; 1966 жылдан 1972 жылға дейін Әлемдік шіркеулер кеңесінің Бас хатшысы болды. Ол сондай-ақ 1963 жылғы Вашингтонға жасалған науқанды ұйымдастыруға көмектесті және оған қатысты.
Eugene Carson Blake (November 7, 1906 – July 31, 1985) was an American Presbyterian Church leader. From 1954 to 1957 he served as president of the National Council of Churches in the United States; from 1966 to 1972 he served as General Secretary of the World Council of Churches. He also helped organize and would subsequently participate in the 1963 March on Washington.
Өмір және мансап
Юджин Карсон Блейк 1906 жылғы 7 қарашада Миссури штатының Сент-Луис қаласында Лулу мен Орвилл Прескотт Блейктің ұлы ретінде дүниеге келді. Ол 1928 жылы Принстон университетін өнер бакалавры, ал 1932 жылы Принстон теологиялық семинариясын теология бакалавры дәрежесімен аяқтады. Сонымен қатар, ол Эдинбург университетінде де оқыды. 1928 жылдан 1929 жылға дейін Лахордағы Форман христиан колледжінде оқытушы болып жұмыс істеді; 1935 жылдан 1951 жылға дейін Америкадағы пресвитериан шіркеулерінің пасторы болды, Нью-Йорк және Албани қалаларындағы шіркеулерде қызмет етті, сондай-ақ он бір жыл бойы Пасаденадағы Пасадена пресвитериан шіркеуінің аға пасторы болды. 1951 жылдан 1958 жылға дейін ол ПКША Бас Ассамблеясының хатшысы, ал Біріккен пресвитериан шіркеуінің 1966 жылға дейін хатшысы болды. 1954 жылдан 1957 жылға дейін Ұлттық шіркеулер кеңесінің президенті, ал 1966 жылы Дүниежүзілік шіркеулер кеңесінің Бас хатшысы қызметін атқарды. Блейк 1972 жылы Дүниежүзілік шіркеулер кеңесінен зейнеткерлікке шықты. Блейк 1954 жылы Принстон семинариясының қамқоршылар кеңесіне мүше болды. Өте тәжірибелі және талантты әкімші болғанымен, Юджин Карсон Блейк ең алдымен расалық сегрегацияға қарсы батыл тұрғанымен және протестант шіркеулеріне қатысты бірқатар мәселелерде прогрессивті ұстанымын білдіргенімен танымал. 1960 жылы ол бірнеше ірі протестант конфессияларын біріктіріп, жеке шіркеу құруға шақырып уағыз айтты. Бұл уағыз 40 жылдық Шіркеулер одағы консультациясы аясында он негізгі конфессияны біріктіруге бағытталған экуменикалық күш-жігердің бастамасы болды. 1963 жылы Мартин Лютер Кинг, Юджин Карсон Блейк және тағы сегіз азаматтық құқықтар қозғалысының жетекшілері 1963 жылғы 28 тамызда Вашингтонда жұмыс және бостандық үшін шеруге шақырды. Кинг, Блейк және басқа ұйымдастырушылар шарадан бұрын Ақ үйde президент Джон Ф. Кеннедимен кездесті, содан кейін демонстрацияға қатысып, Конституция даңғылымен бірге қол ұстасып жүрді. Линкольн ескерткішінде Блейк А. Филип Рэндольфтан кейін және Джон Льюистен бұрын шеруге қатысушыларға сөз сөйледі. Мартин Лютер Кинг бірнеше минуттан кейін «Менің арманым бар» деген атақты сөзін айтты.
Eugene Carson Blake was born in St. Louis, Missouri on November 7, 1906, the son of Lulu and Orville Prescott Blake. He graduated from Princeton University in 1928 with a Bachelor of Arts and the Princeton Theological Seminary in 1932 with a Bachelor of Theology. He would also attend classes at the University of Edinburgh. From 1928 to 1929, he taught at the Forman Christian College in Lahore; from 1935 to 1951, he was the minister of Presbyterian churches in America, holding pastorates at churches in New York City and Albany, as well as serving as the Senior Minister of Pasadena Presbyterian Church in Pasadena for eleven years. From 1951 to 1958, he was stated clerk of the General Assembly of the PCUSA, and of the United Presbyterian Church until 1966. He served as the president of the National Council of Churches from 1954 to 1957 and the General Secretary of the World Council of Churches in 1966. Blake retired from the World Council of Churches in 1972. Blake became a trustee of Princeton Seminary in 1954. Although an experienced and talented administrator, Eugene Carson Blake is best known for his forthright stand against racial segregation as well for his progressive stance on a number of issues affecting Protestant church denominations. In 1960, he preached a sermon calling for the unification of a number of major Protestant denominations into one separate church. This sermon is considered to be the impetus for the 40 year Consultation on Church Union ecumenical effort to unite ten mainline denominations. In 1963, Martin Luther King Jr., Eugene Carson Blake, and eight other civil rights leaders called for a March on Washington for Jobs and Freedom on August 28, 1963. King, Blake, and the other organizers met with President John F. Kennedy at the White House before the event, and subsequently participated in the demonstration, marching down Constitution Avenue with linked arms. At the Lincoln Memorial, Blake spoke to the marchers following A. Philip Randolph and before John Lewis. Martin Luther King gave his "I Have a Dream" speech a few minutes later.
Өлім
Блейк 1985 жылы қайтыс болды. Ол Стэмфордтың Лонг Ридж Юнион зиратында көмілген.
Blake died in 1985. He is buried in Stamford's Long Ridge Union Cemetery.
Мұрағаттық жинақтар
Филадельфиядағы Пресвитериан тарихи қоғамында Юджин Карсон Блейктің көптеген жинақтары сақталуда. Оларға Бас Ассамблеяның хатшысы қызметін атқарған кезеңіне қатысты құжаттар, хат алмасулар мен сөздері, сондай-ақ 1940-1966 жылдарға арналған жеке құжаттары кіреді.
There are multiple collections of Eugene Carson Blake's papers at the Presbyterian Historical Society in Philadelphia, Pennsylvania. They include papers relating to his tenure as stated clerk of the General Assembly, correspondence and addresses, and personal papers from 1940 1966.