Нил Ардли: Британдық джаз композиторы және ғылым жазушысы

Кіріспе

Британдық джаз композиторы, музыкант және автор

Нил Ричард Ардли (26 мамыр 1937 – 23 ақпан 2004) – көрнекті ағылшын джаз композиторы және пианиношы, сонымен қатар ғылым мен техника, музыка туралы 100-ден астам танымал кітаптың авторы ретінде белгілі болды.

Алғашқы жылдар

Нил Ардли Суррей графтығының Валлингтон қаласында дүниеге келген. Ол Уоллингтон округінің грамматикалық мектебінде оқыды және он үш жасында фортепиано, кейін саксофон ойнауды бастады. Ол Бристоль университетінде химия мамандығын оқыды, онда джаз тобында фортепиано мен саксофонда ойнады және 1959 жылы бакалавр (BSc) дәрежесін алды.

Музыка

Ардли 1960-1961 жылдары Лондонға көшіп, Рей Премру мен Билл Руссодан аранжировкалау және композициялауды оқыды. Ол Джон Уильямс Биг-Бендіне пианиношы ретінде қосылып, аранжировкалар мен жаңа композициялар жазды. 1964 жылдан 1970 жылға дейін ол жаңа құрылған New Jazz Orchestra оркестрінің директоры болды, онда Ян Карр, Джон Хисман, Барбара Томпсон, Дейв Гелли, Майк Гиббс, Дон Рендел және Тревор Томкинс сияқты Лондондағы ең жақсы жас музыканттар жұмыс істеді. 1960 жылдардың соңында, рекорд продюсері және импресарио Денис Престонның ынталандыруымен, Ардли классикалық және джаз әдістерін үйлестіре отырып, шығармалар жазуға кірісті. New Jazz Orchestra оркестрінің 1969 жылы шыққан Le Déjeuner sur l'Herbe альбомы, Гил Эванстың оркестрлік джазынан шабыттанды, қазір британдық джаздың классикасы саналады. Ол Майлз Дэвистің "Nardis" және Джон Колтрейннің "Naima" шығармаларының күрделі аранжировкаларын қамтиды, ал альбомдағы қалған туындылар афроамерикандық әсерден тысқары көрінеді және оркестрмен байланысты жас авторлардың, соның ішінде Ардлидің өзінің, Майкл Гаррик, Майк Гиббс, Говард Райли және Майк Тейлордың туындыларынан тұрады. New Jazz Orchestra деген атпен жарық көрмесе де, Ардлидің 1970 жылғы Greek Variations and Other Aegean Exercises және 1972 жылғы Symphony of Amaranths шығармалары оркестрдің және оның эстетикалық ерекшеліктерін атаудан басқа толыққанды сақтап, сыншылар тарапынан жоғары бағаланды. 1976 жылғы New Musical Express журналының үздік 24 альбомы тізімінде 22-орынды иеленді. Дункан Хайнинг оны "өз шедеврі" деп атады. Дегенмен, 1980 жылы толығымен электрондық альбомды жасауға кіріскен кезде Ардлинің жазбаларға қатысты келісімі күрт тоқтатылды, ол жазу және баспа ісімен айналысуға қайта оралды. Ол ойнауды және шығармалар жазуды жалғастырды, әсіресе композитор (және бұрынғы оқушысы) Джон Л. Уолтерс, Дербишир музыканты Уоррен Гревесон және Ян Каррмен бірге құрған Zyklus электрондық джаз тобымен. 1990 жылдардың соңында жергілікті хорларда ән айту Ардлиді хор музыкасын жазуға итермеледі, ол оның өмірінің соңына дейін музыкалық назарының басым бөлігін құрады. Оның композиторлық және орындаушылық өнері технологияның енгізілуі мен дамуымен алға жылжығандай, оның баспа ісінде де компьютерлердің маңыздылығы арта бастады. 1984 жылы Ардли негізінен Dorling Kindersley үшін жазуды бастады, оның ішінде әлем бойынша үш миллионнан астам дана сатылған және сыйлыққа ие болған Дэвид Маколей салған суреттері бар "Жұмыс істеу қалай жүзеге асырылады" (The Way Things Work, 1988) кітабы бар. Ол Вивьен әлі күнге дейін тұратын Дербиширдегі Милфорд қаласында қайтыс болды. Ол 2023 жылы Нил Ардлидің толық биографиясын жариялады.

Ardley moved to London and studied arranging and composing with Ray Premru and Bill Russo from 1960 to 1961. He joined the John Williams Big Band as pianist, writing both arrangements and new compositions, and from 1964 to 1970 was the director of the newly formed New Jazz Orchestra, which employed some of the best young musicians in London, including Ian Carr, Jon Hiseman, Barbara Thompson, Dave Gelly, Mike Gibbs, Don Rendell, and Trevor Tomkins. In the late 1960s, encouraged by record producer and impresario Denis Preston, Ardley began composing in earnest, combining classical and jazz methods. The New Jazz Orchestra album Le Déjeuner sur l'Herbe (1969), taking some inspiration from the orchestral jazz of Gil Evans, is now considered a classic of British jazz. While it includes intricate arrangements of Nardis by Miles Davis and Naima by John Coltrane, the rest of the pieces on the album tend to look beyond the dominant African American influences and were composed by young writers associated with the orchestra including Ardley himself on the extended title track, Michael Garrick, Mike Gibbs, Howard Riley and Mike Taylor. Although not issued under the New Jazz Orchestra name, Ardley's subsequent releases Greek Variations and Other Aegean Exercises (1970) and Symphony of Amaranths (1972) continued the orchestra and its aesthetic in all but name, and were critically acclaimed. reached number 22 in the New Musical Express top 24 albums of 1976. Duncan Heining judges it to be "his masterpiece". However, as he began work on an all electronic album in 1980, Ardley's recording contract was suddenly terminated, and he fell back on his writing and publishing career. He continued to play and compose, especially with Zyklus, the electronic jazz group he formed with composer (and former student) John L. Walters, Derbyshire musician Warren Greveson and Ian Carr. Singing in local choirs in the later 1990s led Ardley to start composing choral music, and this occupied most of his musical attention until his death. Just as his composing and performance had been moved forward by the introduction and development of technology, so too with his publishing career, as computers began to become more and more important. In 1984 Ardley began to write mainly for Dorling Kindersley, producing a series of books which included the best selling (over three million copies worldwide) and award winning The Way Things Work (1988), illustrated by David Macaulay, He died in Milford, Derbyshire, where Vivien still lives. She published a full length biography of Neil Ardley in 2023.

Ресурстар мен сыртқы сілтемелер

Ардли, Вивиан. Нил Ардли: Калейдоскоптар мен радугалар, Британиядағы джаз (2023), Джон Коулс пен Дейв Геллидің қосымша тарауларымен. Карр, Иан, Дигби Фэрвезер және Брайан Пристли. Джаз: Жол көрсеткіш. Лондон: Rough Guides. Ардли, Нил, Дэвид Ламберт және Марк Ламберт. Бұл не? Сұрақ-жауап энциклопедиясы. Лондон: Kingfisher Books. Нил Ардлидің ресми сайты – оның кітаптары мен шығармаларының тізімін қамтиды. [Нил Ардли] – Юджин Чадборнның Allmusic үшін жасаған өмірбаяндық очеркі. "Топты ойнату: Джон Хисменнің музыкалық өмірі", Мартин Хансон. Колин Ричардсон редакциялаған. Алин Шиптон, Ұзақ қараңғылықтан шығу: Иан Каррдың өмірі, Equinox Publishing, 2006. ISBN (жұмсақ мұқаба) 1845532228; ISBN (жұмсақ мұқаба) 9781845532222. Джон Л. Уолтерс, "Нил Ардли" (қош сау салу), The Guardian, 2004 жылғы 4 наурыз, бейсенбі.