Кіріспе

Көп еселік салыстыру процедурасы
Статистикада Дунканның жаңа көп диапазондық сынағы (ЖДД) – Дэвид Б. Дунканның 1955 жылы әзірлеген көп еселік салыстыру процедурасы. Дунканның ЖДД-і орташа шамаларды салыстыру үшін студенттік диапазон статистикасы qr-ді пайдаланатын көп еселік салыстыру процедураларының жалпы класына жатады. Дэвид Б. Дункан бұл сынақты Студент-Ньюман-Кеулс әдісіне күштірек нұсқа ретінде ұсынды. Дунканның ЖДД-і жалған теріс (II тип) қателерге қарсы қорғаныш береді, бірақ жалған оң (I тип) қателер жасау қаупі артады. Дунканның сынағы агрономия және басқа да ауыл шаруашылығы саласындағы зерттеулерде кеңінен қолданылады. Сынақтың нәтижесі – орташа шамалардың жиынтығы, онда әрбір жиынтықтағы орташа шамалар бір-бірінен айтарлықтай ерекшеленбейді. Бұл сынақ көбінесе Compact Letter Display (CLD) әдістемесімен толықтырылады, ол мұндай сынақтың нәтижелерін статистикамен таныс емес аудиторияға түсінікті етеді.

Дункан Байестік көп салыстыру әдісі

Дункан (1965) сонымен қатар бірінші Байестік көп салыстыру процедурасын ұсынды, ол бір факторлық жоспар бойынша орташа шамалар арасындағы жұптық салыстырулар үшін қолданылады. Бұл көп салыстыру процедурасы жоғарыда талқыланғаннан өзгеше. Дунканның Байестік көп салыстыру процедурасы реттелген топтардың орташа шамалары арасындағы айырмашылықтарды қарастырады, мұнда статистикалық мәселе жұптық салыстыру болып табылады (ішкі жиынның «маңызды түрде ерекшелену» қасиеті үшін эквивалент анықталмаған). Дункан жұптық салыстырулардың ішінде де, арасында да қосымша шығын функцияларын қолдана отырып, екі немесе одан көп орташа шаманың тең болу салдарындарын модельдеді. Егер жұптық салыстырулардың барлығында бірдей шығын функциясы қолданылса, онда тек бір тұрақты K-ны көрсету жеткілікті, ол әрбір жұптық салыстырудағы I типті қателердің II типті қателерге қатысты маңыздылығын көрсетеді. Джульет Поппер Шаффер (1998) жүргізген зерттеу Дункан ұсынған әдістің, жалпы қателік деңгейін (FWE) әлсіз бақылауға бейімдеп және популяциялық орташа шамалардың дисперсиясын эмпирикалық түрде бағалап, Байестік тұрғыдан ең аз тәуекел әдісі ретінде, сондай-ақ жиіліктік тұрғыдан жақсы қасиеттерге ие екенін көрсетті, орташа қуаты да жоғары. Нәтижелер сонымен қатар Дунканның өзгертілген процедурасы мен Бенджамини және Хохбергтің (1995) жалған ашу деңгейін бақылау процедурасы арасындағы тәуекел және орташа қуат жағынан айтарлықтай ұқсастық бар екенін көрсетеді, екеуі де жалпы қателік деңгейін әлсіз бақылайды.

Мәселені шешудің әртүрлі тәсілдері

Егер біреу топтық орташалардың ұқсас кіші топтарын табу мәселесін шешуге ниеттенсе, әдебиетте басқа да шешімдер кездеседі. Тукинің диапазоны сынағы орташа шамалар жұптарын салыстыру үшін кеңінен қолданылады, бұл процедура қателіктердің жалпы деңгейін қатаң түрде бақылайды. Тағы бір шешім – барлық орташа шамалар жұптарына Стьюденттің t-сынағын жүргізіп, содан кейін FDR-ді бақылау процедурасын қолдану (бұрыс қабылданған нөлдік гипотезалардың күтілетін үлесін бақылау үшін). Гипотезалық тексеруді қамтымайтын, бірақ кіші жиынтықтарға бөлуге мүмкіндік беретін басқа да шешімдерге кластерлік талдау және иерархиялық кластерлік талдау жатады. Бұл шешімдер осы әдісте ұсынылған тәсілден мынадай жағынан ерекшеленеді: олар таралуға емес, қашықтыққа/тығыздыққа негізделген, маңызды нәтижелер алу үшін немесе толық деректер жиынтығымен жұмыс істеу үшін орташа шамалардың үлкен тобы қажет.