Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Аллергиялық реакцияларды тудыратын заттарды анықтауға арналған медициналық тест.
Medical test to determine substances causing allergic reactions
Пэтч-тест – пациенттің терісінің аллергиялық қабынуын тудыратын нақты заттарды анықтау үшін қолданылатын диагностикалық әдіс. Пластырь арқылы тестілеу науқаста кешіктірілген түрдегі аллергиялық реакцияға қандай заттар себеп болатынын анықтауға көмектеседі және қан талдауы немесе теріге тіккен кезде анықталмаған аллергендерді анықтауға мүмкіндік береді. Ол пациенттің арқасының кішкентай бөлігінде, сұйытылған химиялық заттар жағылған жерде жергілікті аллергиялық реакцияны тудыруға бағытталған. Пэтч-тест жиынтығына кіретін химиялық заттар контактілік аллергиялық экземаның шамамен 85-90% жағдайының себебі болып табылады және металдарда (мысалы, никельде), резеңкеде, былғарыда, формальдегидте, ланолинде, хош иістендіргіштерде, гигиеналық құралдарда, шаш бояуларында, дәрі-дәрмектерде, фармацевтикалық заттарда, тағамда, сусындарда, консерванттарда және басқа да қосымша заттарда кездесетін химиялық заттарды қамтиды.
A patch test is a diagnostic method used to determine which specific substances cause allergic inflammation of a patient's skin. Patch testing helps identify which substances may be causing a delayed type allergic reaction in a patient and may identify allergens not identified by blood testing or skin prick testing. It is intended to produce a local allergic reaction on a small area of the patient's back, where the diluted chemicals were planted. The chemicals included in the patch test kit are the offenders in approximately 85–90 percent of contact allergic eczema and include chemicals present in metals (e. g., nickel), rubber, leather, formaldehyde, lanolin, fragrance, toiletries, hair dyes, medicine, pharmaceutical items, food, drink, preservative, and other additives.
Механизм
Пластырь сынағы IV типті гиперсезімталдық реакциясының қағидасына негізделген. Аллергияға ұшыраудың алғашқы қадамы – сенсибилизация. Тері аллергенге ұшыраған кезде антигенді танытатын жасушалар (АЖЖ) – Лангерханс жасушасы немесе Дермальды дендриттік жасуша деп те аталады – затты фагоциталайды, оны кішігірім компоненттерге бөледі және оларды өзінің бетіндегі негізгі гистоқоғамдылық кешенінің екінші типті (MHC II) молекулаларымен байланыстырады. АЖЖ содан кейін лимфа түйініне жетеді, онда ол CD4+ Т-клеткасына немесе Т-көмекші клеткасына көрсетілген аллергенді ұсынады. Т-клеткасы клоналды кеңеюге ұшырайды және жаңадан пайда болған антигенге тән сезімтал Т-клеткаларының кейбір клондары антигенге ұшыраған жерге қайта оралады. Тері қайтадан антигенге ұшырағанда, терідегі жад Т-клеткалары антигенді таниды және цитокиндерді (химиялық сигналдарды) өндіреді, бұл қан тамырларынан көбірек Т-клеткалардың қозғалуына себеп болады. Бұл тері қабынуына, қышуға және контактты дерматиттің типтік бөртпесіне әкелетін күрделі иммундық каскадты бастайды. Әдетте, пластырь сынағында жауап беру үшін 2–4 күн қажет. Пластырь сынағы – бұл кішкентай аумақта контактты дерматиттің туындауы.
A patch test relies on the principle of a type IV hypersensitivity reaction. The first step in becoming allergic is sensitization. When skin is exposed to an allergen, the antigen presenting cells (APCs) – also known as Langerhans cell or Dermal Dendritic Cell – phagocytize the substance, break it down to smaller components and present them on their surface bound major histocompatibility complex type two (MHC II) molecules. The APC then travels to a lymph node, where it presents the displayed allergen to a CD4+ T cell, or T helper cell. The T cell undergoes clonal expansion and some clones of the newly formed antigen specific sensitized T cells travel back to the site of antigen exposure. When the skin is again exposed to the antigen, the memory t cells in the skin recognize the antigen and produce cytokines (chemical signals), which cause more T cells to migrate from blood vessels. This starts a complex immune cascade leading to skin inflammation, itching, and the typical rash of contact dermatitis. In general, it takes 2–4 days for a response in patch testing to develop. The patch test is just induction of contact dermatitis in a small area.
Жалпы аллергендер
2005-06 жылдар аралығында ең көп кездесетін аллергендер: никель сульфаты (19,0%), Myroxylon pereirae (Перу бальзамы, 11,9%), иіс қоспасы I (11,5%), кватерний 15 (10,3%), неомицин (10,0%), бацитрацин (9,2%), формальдегид (9,0%), кобальт хлориді (8,4%), метилдибромоглутаронтрил/феноксиэтанол (5,8%), п-фенилендиамин (5,0%), калий дихроматы (4,8%), карба қоспасы (3,9%), тиурам қоспасы (3,9%), диазолидинил мочевина (3,7%) және 2-бром-2-нитропропан-1,3-диол (3,4%). Әлемдегі көптеген зерттеулерде ең жиі тіркелген аллерген – никель. Никельге аллергия жас әйелдерде көбірек кездеседі және әсіресе құлақ сағалау немесе никель қосылған сағат, белбеу, молтық немесе әшекейлермен байланысты. Солтүстік Америкадағы басқа да көп кездесетін аллергендер Солтүстік Америка контактты дерматит тобы (NACDG) арқылы зерттеледі. Қан талдауы немесе теріге тікелей сынама жасау арқылы анықталған тағамдар, жамбашпен сынау арқылы анықталған тағамдармен сәйкес келуі де, келмеуі де мүмкін.
The top allergens from 2005–06 were: nickel sulfate (19.0%), Myroxylon pereirae (Balsam of Peru, 11.9%), fragrance mix I (11.5%), quaternium 15 (10.3%), neomycin (10.0%), bacitracin (9.2%), formaldehyde (9.0%), cobalt chloride (8.4%), methyldibromoglutaronitrile/phenoxyethanol (5.8%), p phenylenediamine (5.0%), potassium dichromate (4.8%), carba mix (3.9%), thiuram mix (3.9%), diazolidinyl urea (3.7%), and 2 bromo 2 nitropropane 1,3 diol (3.4%). The most frequent allergen recorded in many research studies around the world is nickel. Nickel allergy is more prevalent in young women and is especially associated with ear piercing or any nickel containing watch, belt, zipper, or jewelry. Other common allergens are surveyed in North America by the North American Contact Dermatitis Group (NACDG). Foods identified by blood testing or skin prick testing may or may not overlap with foods identified by patch testing.