Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық теолог және ғалым Освальд Томпсон Аллис (9 қыркүйек 1880 жыл - 12 қаңтар 1973 жыл) – американдық пресвитериандық теолог және Библияны зерттеуші.
American theologian and academic
Oswald Thompson Allis (September 9, 1880 – January 12, 1973) was an American Presbyterian theologian and Bible scholar.
Өмірбаян
Ол 1880 жылы дүниеге келіп, Пенсильвания университетінде және Принстон теологиялық семинариясында оқыды. Принстон университетінен магистратура, Берлин университетінен докторлық дәрежесін алды. Кейіннен Аллис 1927 жылы Хэмпден-Сидней колледжінен діни ғылымдардың құрметті докторы дәрежесін алды. Аллис Принстон теологиялық семинариясының семит филологиясы кафедрасында сабақ берді (1910–1929). 1929 жылы Аллис, Дж. Грешем Махен, Роберт Дик Уилсон және басқалар Вестминстер діни семинариясын құрды. Аллис жеке байлыққа ие болды және жаңа семинарияның алғашқы орны оның Филадельфиядағы мүлігі болды. Ол Вестминстерде алты жыл сабақ берді және 1935 жылы жазу және зерттеуге толыққандай берілу үшін қызметтен кетті. Оның ең белгілі еңбектерінің екеуі – «Пайғамбарлық және шіркеу» (1945) және «Мұса арқылы Құдай сөйледі» (1951). Аллис – Мұсаның бес кітапты және Ишая кітабын бір автор жазғанына сенетін консервативті христиан теологы. Ол 1918–1929 жылдары «Принстон теологиялық шолу» журналының редакторы болды. Аллис «Евангелиелік тоқсандық» (1936) журналында жарияланған «Қазіргі заманғы диспенсационализм және Киелі кітаптың біртүтастығы туралы ілім» атты мақаласында диспенсационализмді заманауи қателік деп айыптады: «Егер Жоғары сын – Киелі кітапқа сенбейтіндердің қателігі болса, «Диспенсационализм», осылай аталатын, – Киелі кітапқа сенетін көптегендердің қателігі».
He was born in 1880 and studied at the University of Pennsylvania and Princeton Theological Seminary. He received a master's degree from Princeton University and a doctorate from the University of Berlin. Later, Allis received an honorary Doctor of Divinity degree from Hampden Sydney College in 1927. Allis taught in the Department of Semitic Philology at Princeton Theological Seminary (1910–1929). In 1929, Allis, J. Gresham Machen, Robert Dick Wilson and others founded Westminster Theological Seminary. Allis was independently wealthy and it was his property in Philadelphia which initially served as the home of the new seminary. He taught at Westminster for six years, and resigned in 1935 to devote himself to writing and study. Two of his more notable works are Prophecy and the Church (1945) and God Spake by Moses (1951). Allis was a conservative Christian theologian who believed in Mosaic authorship of the Pentateuch as well as single authorship of the book of Isaiah. He served as editor of the Princeton Theological Review from 1918 to 1929. Allis also condemned dispensationalism as a modern error in his journal article, 'Modern Dispensationalism and the Doctrine of the Unity of Scripture,' published in the Evangelical Quarterly (1936): "[i]f Higher Criticism is the error of the Bible disbeliever, “Dispensationalism “, as it is called, is the error of many a Bible believer."
Мұра
1974 жылы оның құрметіне арнап "Заң және Пайғамбарлар" атты құрастырылған еңбек жарық көрді. Оған Корнелиус Ван Тил, Джон Мюррей, Р. Лэрд Харрис, Уолтер Кайзер, Аллан Харман, Джон Уиткомб, Мередит Клайн және Э. Дж. Янг сынды авторлар үлес қосты.
A festschrift in his honor was published in 1974 under the title The Law and the Prophets. Contributors included Cornelius Van Til, John Murray, R. Laird Harris, Walter Kaiser, Allan Harman, John Whitcomb, Meredith Kline and E. J. Young.