Кіріспе

Орыс поэзиясы қозғалысы
орыс поэзиясы қозғалысы
Имажинизм – 1917 жылғы революциядан кейін пайда болған орыс авангарды поэзиялық қозғалысы.

Тарих

Имажинизм 1918 жылы Мәскеуде Анатолий Мариенхоф, Вадим Шершеневич және Сергей Есенин сияқты ақындар тобы құрған. Олар футуристерден өзгешеленгісі келді, ал атауы имижизмнен әсерленген болуы мүмкін. Стильдік тұрғыдан алғанда, олар Эго-футуризмнің жалғасы болды. Имажинистер көңілді және ерекше суреттер тізбегіне негізделген өлеңдер жазды. Олар көптеген глаголсыз өлеңдердің авторы болды. Топтың басқа мүшелері – ақындар Рурик Ивнев, Александр Кусиков, Иван Грузинов, Матвей Ройзман және белгілі орыс драматургі Николай Эрдман. 1919 жылдың қаңтарында олар манифест жариялады, оның мәтінін көбінесе Шершеневич жазды. Көптеген имажинистер бостандыққа ұмтылған және дінге сенбейтін адамдар болды. Имажинизмдің негізгі орталықтары Мәскеу мен Санкт-Петербургте орналасты. Сонымен қатар, Казань, Саранск және Украинада да имажинизмнің шағын орталықтары болды. Имажинистер төрт поэзия баспасын ұйымдастырды, олардың бірі қарапайым "Имажинизм" деп аталды, сондай-ақ "Gostinitsa dlya puteshestvuyuschih v prekrasnom" ("Сұлулыққа саяхатшыларға арналған қонақ үй") поэзия журналын шығарды. 1925 жылы топ тарап кетті, ал 1927 жылы ресми түрде таратылды. Дегенмен, оның мұрасы Ресейде әлі де күшті. Есенин мен Шершеневичтің өлеңдері, Мариенхофтың естеліктері және Эрдманның пьесалары әлі де басылып, үлкен сұранысқа ие. Топтың тарап кеткенінен кейін 1930 жылдардың басында "жас имажинистер" өздерін осы бағыттың ізбасарлары деп жариялады, ал 1990 жылдардағы "мелоимажинистер" де солай жасады.