Генрих VIII патшасының кеңесшісі Уильям Кэри және оның әйелі Мэри Болейн

Кіріспе

Уильям Кэри (1495 – 22 маусым 1528) – Англия королі Генрих VIII-нің сарай адамы және сүйіктісі. Ол корольдің жеке бөлмесінің джентльмені және корольдің жеке күзетшісі қызметін атқарды. Оның әйелі Мэри Болейн тарихқа Генрих VIII патшаның сүйіктісі және Генрихтің екінші әйелі Энн Болейннің қарындасы ретінде енді.

Өмірбаян

Уильям Кэри – Уилтширдегі Чилтон Фолиаттан сэр Томас Кэридің (1455–1500) және оның әйелі Маргарет Спенсердің екінші ұлы, сэр Роберт Спенсер мен Элеонора Бофорттың қызы, сондай-ақ танымал Ланкастерліктерден шыққан, Девоннан сэр Уильям Кэридің немересі. Бұл Кэри әулеті ежелден Девонда тіркелген және бастапқыда сол округтегі Кокингтон мен Кловелли иеліктеріне ие болған. Элеонора – Сомерсет герцогының 2-ші Эдмунд Бофорттың қызы, ал оның ағасы, Сомерсет герцогының 1-ші герцогы Джон Бофорт – Ричмонд және Дерби графесі Маргарет Бофорттың әкесі, король Генрих VIII-нің әжесі. Осылайша Уильям мен Генрих VIII үшінші туыстар болып саналады. Уильямның анасының әпкесі – Нортумберленд графесі Кэтрин Спенсер, және ол арқылы Генри Персидің, 6-шы Нортумберленд графының, оның қарындасы Анна Болейннің бұрынғы күйеуіне жақын туысы еді. 1520 жылдың 4 ақпанында ол Уильтширдің 1-ші графы Томас Болейннің және оның әйелі леди Элизабет Говардтың үлкен қызы Мэри Болейнге үйленді. Олар Гертфордширдегі Алденхемде тұрды. Олардың некесінен көп өтпей Мэри король Генрих VIII-нің сүйіктісіне айналды. Мэри патшаның қамқорлығын қабылдамауға мүмкіншілігі болмады. Болейндер жер иеліктері алды, ал Кэри де пайда тапты, патша оған иеліктер мен мүліктер берді. Кэри сонымен қатар өнер жинаушысы ретінде танымал болды және 1520 жылдардың ортасында Англия Корольдігіне әйгілі голланд суретшісі Лукас Хоренбоутты әкелді. Мүмкін, король Генрих VIII-нің Кэриге деген әуесшілігінің себебі – Кэридің атпен жүру, аң аулау және жарыс сияқты әрекеттерге құштарлығы болған шығар. Кэри 1520 жылы «Алтын киім алаңында» өткен жарыста өнерін көрсетті. Мэридің әпкесі Анна Болейн Мэримен болған қарым-қатынасы аяқталғаннан кейін бір жылдан соң Генрихтің назарына ілікті. Генрих 1527 жылы оған үйленуді ұсынды. Кэридің сарайдағы ықпалы оның қарындасы Элеонораны (қадірлі монах) Уилтон аббаттығының әйелі қылып сайлауға бағытталды, бірақ бұл талпыныс сәтсіз аяқталды, өйткені Элеонораның дін қызметкерлерінен екі баласы болғаны белгілі болды. Уильям Кэри келінінің өркендеуін көре алмады, өйткені ол келесі жылы тершең аурудан қайтыс болды. Кэридің қайтысы туралы Генрихтің хатшысы Брайан Тук Лорд Легатқа оның қайтыс болған күнінен кейін былай деп жазды: «Енді бәріне белгілі болды, мен келгенге дейін мен жатқан бөлмеде жатқан және мен келген кезде осы жерде кездескен М. Кэри терден қайтыс болды. Құдай жанын рақымға алсын және бізді қорғасын». Ол көп қарызбен қайтыс болды, ал оның әйелі королева Анна Болейн оған зейнетақы тағайындағанға дейін зергерлік бұйымдарын кепілге қоюға мәжбүр болды.

William Carey was the second son of Sir Thomas Carey (1455–1500), of Chilton Foliat in Wiltshire, and his wife, Margaret Spencer, daughter of Sir Robert Spencer and Eleanor Beaufort, and grandson of Sir William Cary of Cockington, Devon, an eminent Lancastrian. This Cary family was anciently recorded in Devon, and originally held the manors at Cockington and Clovelly in that county. Eleanor was the daughter of Edmund Beaufort, 2nd Duke of Somerset, whose brother John Beaufort, 1st Duke of Somerset, was the father of Margaret Beaufort, Countess of Richmond and Derby, grandmother of King Henry VIII; thus William and Henry VIII were third cousins. William's maternal aunt was Catherine Spencer, Countess of Northumberland, and through her, he was first cousin to Henry Percy, 6th Earl of Northumberland, the former suitor of his sister in law Anne Boleyn. On 4 February 1520, he was married to Mary Boleyn, the elder daughter of Thomas Boleyn, 1st Earl of Wiltshire and his wife, Lady Elizabeth Howard. They resided at Aldenham in Hertfordshire. Shortly after their marriage, Mary became the mistress of King Henry VIII. Mary would have been unable to turn down the king's advances. The Boleyns received grants of land, and Carey himself also profited, being granted manors and estates by the king while it was in progress. Carey was also a noted art collector, and he introduced the famed Dutch artist, Lucas Horenbout, to the Kingdom of England in the mid 1520s. Perhaps one of the reasons the athletic King Henry VIII favoured Carey was the fact that Carey appears to have been fond of activities such as riding, hunting, and jousting. Carey distinguished himself in jousting at the Field of the Cloth of Gold in 1520. Anne Boleyn, Mary's sister, caught Henry's eye a year after his affair with Mary ended. Henry proposed marriage to her in 1527. Carey's influence at court was used to try and get his sister Eleanor (a nun) elected as the Abbess of Wilton Abbey over the heir apparent who was Isabel Jordayne. The claim failed when it was revealed that Eleanor had two children by priests. William Carey did not live to enjoy his sister in law's prosperity, since he died of the sweating sickness the following year. Brian Tuke, Henry's secretary at the time of Carey's death wrote this to Lord Legat the day after his death: "Now is word common that M. Cary, which before I came lay in the chamber where I lie, and with whom at my first coming I met here in this place, saying that he had been with his wife at Plashey, and would not be seen within, because he would ride again and hunt, is dead of the sweat. Our Lord have mercy on his soul; and hold his hand over us." He died greatly in debt, and his wife was reduced to pawning her jewellery before Queen Anne Boleyn arranged a pension for her.

Танымал мәдениетте

Кэридің өмірі, Мэри Кэриға үйленуі және оның қазасы Филиппа Грегоридің "Басқа Болейн қызы" романында көркемделіп суреттелген, онда Мэри Эннен жас болып бейнеленген. Оқиға екі рет фильмге түсірілді, Кэри рөлін 2003 жылы Энтони Хауэлл, ал 2008 жылы Бенедикт Камбербэтч сомдады.