Оңтүстік Африкалық орнитолог және маммалог Алвин Карл Хаагнер

Кіріспе

Оңтүстік Африкалық орнитолог және сүтқорекші ғалымы Альвин Карл Хагнер (1 маусым 1880 жыл – 15 қыркүйек 1962 жыл) – Крюгер ұлттық паркін құруға және Оңтүстік Африканың жабайы табиғатын қорғау мен оған қызығушылықты арттыруға бағытталған алғашқы шараларда маңызды үлес қосып, ықпал еткен тұлға. Ол он жыл бойы Претория зоологиялық бағының директоры қызметін атқарды. Оңтүстік Африка құстары және жануарларды қорғау тақырыбында көптеген еңбектер жазды.

Өмір және жұмыс

Хагнер Хьюмансдорптың жанындағы Ханкиде дүниеге келді, онда оның әкесі, Зигмунд, Моддерфонтейндегі жарылғыш заттар зауытындағы есепші, оған үйде сабақ берді. Жас Хагнер кейін әкесімен бірге есеп бөлімінде жұмыс істеді, бірақ табиғат тарихы оған көбірек қызығушылық тудырды. 19 жасында ол Кап мониторы туралы ескерту жариялады, содан кейін 1901–1902 жылдары «Ibis» журналында Моддерфонтейн құстары туралы бірнеше мақала жариялады. Ол 1904 жылдың 8 сәуірінде Йоханнесбургте құрылған Оңтүстік Африка орнитологтар одағының негіздеуші мүшелерінің бірі болды, бұл ұйым 1916 жылы Трансвааль биологиялық қоғамымен бірігіп, Оңтүстік Африка биологиялық қоғамын құрды. Хагнер 1906 жылдан бастап Трансвааль мұражайында жұмыс істеді, басқа да экспонаттармен қатар шөп түрлерін жинады және 1908 жылдан бастап Дж. В. Б. Гуннингпен бірге орнитология саласында көмекші болып жұмыс істеді, олар аймақтан келген құстардың коллекциясын жинауды бастады. Хагнер 1911 жылы мұражайдан кетіп, оның орнына Остин Робертс келді, ал ол Претория зоологиялық бағының директоры болды. Оның директорылығы кезінде жануарлар Еуропа мен АҚШ-тағы зоопарктарға жабайы жануарлар сатушылары арқылы жеткізілді, бұл оның осы саудаға қатысы бар деген айыптауларға әкелді. Оның пікірінше, ол зоопарктарда көбейтілетін жұптарды қорғау арқылы жойылып бара жатқан түрлердің сақталуына көмектесіп, олардың табиғаттағы өмір сүруін қамтамасыз етіп отырды. Содан кейін ол Мозамбиктегі Бейра маңындағы фермада жұмыс істеді, 1940 жылдары Оңтүстік Африкаға оралып, Питермарицбургте есепші болып жұмыс істеді. 1920 жылы Америка Құрама Штаттары бойынша лекциялық сапары Питтсбург университетінің 1922 жылы оған ғылым докторы дәрежесін беруіне әкелді. Ол Крюгер ұлттық паркіне қызығушылық танытты және 1926 жылғы Ұлттық парктер туралы заңдарды әзірлеуде Дж. Стивенсон Гамильтонмен бірге маңызды рөл атқарды. Ол Р. Х. Айвимен бірге «Оңтүстік Африка құстарының өмірінен суреттер» кітабының авторлары болды және Дж. В. Б. Гуннингпен бірге «Оңтүстік Африка құстарының тізімі» құрастырды, ол 1910 жылы Трансвааль мұражайының бірінші директоры болды. Ол Оңтүстік Африканың Cisticola түрлерінің жіктелуін қайта қарауға көмектесті. В. Т. Хорнедеймен бірге «Оңтүстік Африканың жоғалып бара жатқан жануарлары: ескерту және шақыру» (1922) еңбегін жазды. Хагнер Британдық орнитологтар одағының, Корольдік венгрлік орнитология бюросының және Америкалық орнитологтар одағының құрметті мүшесі болды.

Haagner was born in Hankey near Humansdorp where his father, Sigmund, an accountant at the explosives factory in Modderfontein, taught him at home. Young Haagner then worked alongside his father in the accounts department but found natural history of greater interest. At the age of 19, he published a note on the Cape Monitor followed by several papers on the birds of Modderfontein in the Ibis around 1901–1902. He was one of the founding members of the South African Ornithologists' Union begun in Johannesburg on 8 April 1904, an organization that amalgamated with the Transvaal Biological Society in 1916 to form the South African Biological Society. Haagner worked in the Transvaal Museum from 1906 collecting grass species among other specimens and becoming an assistant in ornithology from 1908 to J. W. B. Gunning. Along with Gunning he began to assemble a collection of birds from the region. Haagner left the museum in 1911, was succeeded by Austin Roberts, and became director of the Pretoria Zoological Gardens. During his directorship, animals were transferred to zoos in Europe and the United States through dealers in wild animals, leading to accusations that he was involved in their trade. His argument was that he was promoting the continued survival of endangered species, by ensuring that breeding pairs were protected within zoos worldwide. He then worked at a farm near Beira, Mozambique and returned to South Africa somewhere in the 1940s and settled in Pietermartizburg, working as an accountant. A lecture tour through the United States in 1920 led to the University of Pittsburgh awarding him an honorary Doctor of Science degree in 1922. He took an interest in the Kruger National Park and played an important role, along with J. Stevenson Hamilton, in drafting the National Parks Acts of 1926. He was, along with R. H. Ivy, a co author of Sketches of South African Bird Life and compiled A Checklist of the Birds of South Africa with J. W. B. Gunning, first director of the Transvaal Museum in 1910. He helped revise the classification of the South African Cisticola species. Along with W. T. Hornaday, he wrote The vanishing game of South Africa: A warning and an appeal (1922). Haagner was an honorary member of the British Ornithologists' Union, the Royal Hungarian Bureau of Ornithology and the American Ornithologists' Union.

Жеке өмір

1910 жылы мамыр айында Хагнер Йоханна А. Моллға үйленді және олардың қызы болды. Йоханнаның қазасынан кейін, ол 1922 жылы Гвендолин Э. Алленге үйленді және олардың ұлы болды. Хагнер 1962 жылы Питермарицбургтегі үйінде қайтыс болды.