Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Адольф Альтеналық, Адольф Бергтік немесе Адольф Кёльндік, (шамамен 1157 – 15 сәуір 1220, Нойс қаласында) 1193 жылдан 1205 жылға дейін Кёльн архиепископы болды.
Adolf of Altena, Adolf of Berg or Adolf of Cologne, (c. 1157 – 15 April 1220 in Neuss) was Archbishop of Cologne from 1193 to 1205.
Өмірбаян
Адольф 1157 жылы Берг-Алтена графы Эберхард пен оның әйелі Адельхейд фон Арнсбергтің екінші ұлы ретінде дүниеге келді. 1177 жылы ол Кельн қаласында канон қызметін бастады. Кейіннен, 1183 жылы собордың деканы, ал 1191 жылы собордың провосты болды. Оның ағасы, Берг графы Бруно III, қызметтен бас тартқаннан кейін, 1193 жылы Адольф I, немесе Адольф I фон Альтена ретінде Кельн архиепискобы болды. 1194 жылғы наурыз айында Мюнстердің епископ-әміршісі Герман II Кацененленбоген оған епископтық киелену рәсімін жасады. Сол жылы Адольф Англия королі Ричард I-ді босатуға белсенді түрде көмектесті, оны ақпан айының басында Кельнде зор салтанатпен қарсы алды. Ол император Генрих VI-ның мұрагерлік империя құру жоспарларына қарсы болды және 1195 жылғы Рождествода Генрихтің ұлы Фредерик Роджерді сайлау ниетін қабылдамады. 1197 жылғы тамызда Боппардтағы басқа сайлаушылар таңдаған кандидатты қайтадан сайлауға қарсылық білдірді. Алайда Генрих VI қайтыс болғаннан кейін Адольф сайлауды жарамсыз деп жариялады, себебі кандидат крещениеден өтпеген және император сайлаушыларға қысым көрсеткен. Одан кейін Хогенштауфендер мен Вельфтер арасындағы тақ үшін династиялық күрес кезінде, 12 шілде 1198 жылы ол Вельф Отон Брансвикті Ахенде рим патшасы (немесе неміс патшасы) етіп тағайындады. Көп ұзамай, Хогенштауфендерді әлсіретуге және олардың билігін жоюға мүдделі болған Папа Иннокентий III Отонның сайлануын бекітті. Бірақ 1205 жылғы 6 қаңтарда Адольф Швабиялық Филиппті, Хогенштауфендердің таққа талапкерін неміс патшасы етіп тағайындады. Филипп 1198 жылы Майнц соборында таққа отырған болатын, бірақ ол шынайы императорлық регалиямен, әсіресе императорлық тәжбен таж кигізілді. Патшалық мәселесін өзіне сақтап қалған Папа, жағдайдың өзгеруіне ашуланып, Адольфтен есеп беруді талап етті. Адольф патшалық сайлаудағы шешуші дауысын жоғалтқысы келмегендіктен, Папаның талабына жауап бермеді. Алайда ол оның маңыздылығын шамадан тыс бағалады. 1205 жылғы 19 шілдеде Папа Иннокентий III Адольфты экскоммуникациялады және оны қызметтен шеттету туралы жариялады. Шілде айында Кельнде жаңа архиепископ сайланды. Ол Рейнландта болғанымен, Хогенштауфендер әулетінен шыққандықтан, оның ізбасары оған қарсы күшейе алмады, нәтижесінде Кельн архиепископтығында жік шықты. 1207 жылы Адольф фон Альтена Римде болды, онда ол өзінің ізбасарына қарсы күресіп, архиепископ лауазымына қайта орналасуға тырысты, бірақ сәтсіз аяқталды. Тек Швабиялық Филипптің өлімі (1208 жылғы 21 маусым) және саяси жағдайдың өзгеруі папаға мойынсұнуға және өзінің және оның жақтастарының ізбасарын мойындауға әкелді, оның орнына ол жыл сайын 250 марка зейнетақы алды. Сол кезден бастап өмірінің соңына дейін Адольф Кельн архиепископтығында көмекші епископ ретінде қызмет етті. Бірақ оған лауазымы қайтарылмады. Дитрих I фон Хенгебах папаның өкілімен қызметтен алынып, 1212 жылғы наурыз айында епархияның басшысы болып тағайындалды. Бастапқыда ол лауазымын қайта іске қосуды үміттене бірақ, көп ұзамай бұл тек уақытша басшылық екенін түсінді. Шындығында, архиепископтықта тағы да жік шықты, өйткені Адольф енді Дитрих фон Хенгебахпен папа алдында лауазымын қайтару үшін таласты. Шешім 1216 жылы шығарылды және Кельнде епископ сайлауы қайтадан өтті. Жаңа архиепископ, оның ізбасары собордың провосты, Берг графы Энгельберт II болды. Ол оның туысы болды және жік кезінде оны үнемі қолдады, соның ішінде соборлық тараудан мүлікті беру арқылы. 1220 жылы Адольф қайтыс болғанға дейін Кельн архиепископтығында көмекші епископ ретінде тағы да белсенді қызмет етті. Ол 1220 жылғы 15 сәуірде Нойста қайтыс болды.
Adolf was born about 1157 as the second son of Count Eberhard of Berg Altena and his wife Adelheid von Arnsberg. About 1177 he became a canon in Cologne. Later, in 1183, he became Dean of the Cathedral, and in the year 1191 Cathedral Provost. After the abdication of his uncle Bruno III of Berg he became Archbishop of Cologne in 1193, as Adolf I, or Adolf I von Altena. In March 1194 he received his episcopal consecration by Hermann II of Katzenelnbogen, Prince Bishop of Münster. In the same year Adolf was instrumental in arranging the release of King Richard I of England, whom he received with considerable solemnity in Cologne shortly afterwards, at the beginning of February 1194. He was a declared opponent of the plans for a hereditary empire of Emperor Henry VI and at Christmas 1195 refused Henry's wish for the election of his son Frederick Roger. He gave up his opposition in August 1197 for the secondary election of the candidate chosen in the meantime by the other Electors in Boppard. However, after the death of Henry VI, Adolf declared the election invalid, as the candidate was not baptised and the Emperor had put the Electors under pressure. In the ensuing dynastic struggle for the throne between the Hohenstaufen and the Welfs, he crowned on 12 July 1198 the Welf Otto of Brunswick in Aachen as King of the Romans (or German king). Shortly afterwards, Pope Innocent III, who had an interest in weakening the Hohenstaufen and in breaking their power (particularly in Italy), confirmed the election of Otto. On 6 January 1205 however Adolf then crowned the Staufen competitor for the crown, Philip of Swabia, as German king. Philip had already been crowned in 1198, although only in Mainz Cathedral, but he had nevertheless been crowned with the genuine Imperial Regalia and especially the Imperial crown. The Pope, who had reserved himself the king's question himself, was irritated by the rumor of the page change and asked Adolf himself for a report. Since Adolf did not want to sacrifice his just hard won right of the decisive vote in the royal election, a papal presentation, he did not respond to the papal request. However, he overestimated its importance by far. On 19 July 1205 Adolf was excommunicated by Pope Innocent III and declared deposed. Already in July, a new archbishop was elected in Cologne. Since one was still in the Rhineland but still in the Hohenstaufen line, his successor could barely prevail against him, so that it came to a schism in the archbishopric of Cologne. In 1207 Adolf von Altena was in Rome, where he tried against his successor and fought for his reinstatement as archbishop without success. Only the murder of Philip of Swabia (21 June 1208) and the changed political situation led to a submission to the pope and a recognition of his successor for himself and his followers, for which he received an annual pension of 250 marks. Adolf, from then until his death, was active in the archdiocese of Cologne as an auxiliary bishop. However his see was not returned to him. Dietrich I von Hengebach was deposed by the papal legate, and in March 1212 he was appointed to head the diocese. While initially holding this to be reinstated, he soon realized that it was just a provisional lead. In fact, the Archdiocese was again in the schism, especially since Adolf now argued with Dietrich von Hengebach before the Pope for reinstatement. The verdict was in 1216 and in Cologne it came again to the election of the bishop. The new archbishop became his successor as cathedral provost, Engelbert II of Berg. He was one of his relatives and had always supported him during the time of the schism, including by handing over goods from the cathedral chapter. Until his death, in 1220, Adolf was again active as auxiliary bishop in the archbishopric of Cologne. He died on 15 April 1220 in Neuss.