Кіріспе
Америка Азамат соғысының шайқасы Геттисбург шайқасының екінші күні (2 шілде 1863) Конфедерация генерал Роберт Ли бірінші күнгі жетістіктерін пайдаланып қалуға тырысты. Оның Солтүстік Вирджиния армиясы генерал-майор Джордж Г. Мидтің қолбасшылығындағы Потомак одақ армиясының флангтарына бірнеше шабуыл жасады. Шабуылдар сәтсіз аяқталып, екі жақ та ауыр зардап шекті. Өз күшін жинап, жақындап келе жатқан маршын байқаудан аулақ болу үшін қысқа уақытқа созылғаннан кейін генерал-лейтенант Джеймс Лонгстрит өзінің бірінші корпусымен одақтың сол жақ флангіне шабуыл жасады. Оның генерал-майор Джон Белл Худтың қол астындағы дивизиясы Литтл Раунд Топ пен Дьяволдың үйіне шабуыл жасады. Худтың сол жағында генерал-майор Лафайет МакЛоус Будай өсіру және Персик бақшасына шабуыл жасады. Ешқайсысы да жеңіске жетпегенмен, Одақтың III корпусы жауынгерлік ұйым ретінде тиімді түрде жойылды, өйткені ол тым кең майданға қарсы тұрып қорғауға тырысты. Генерал Мид осы қатал шабуылдарға қарсы тұру үшін өз сабындағы басқа жерлерден 20 000-ға жуық күшейткіш жіберді. Бұл сектордағы шабуылдар Конфедерацияның үшінші корпусының генерал-майор Ричард Х. Андерсонның зираттағы орталыққа қарсы сәтсіз шабуыл жасауымен аяқталды. Сол түні Конфедерацияның екінші корпусының қолбасшысы генерал-лейтенант Ричард С. Эуэлл союздық оң жақ флангқа қарсы демонстрацияларды Кулпс Хилл мен Шығыс Зираттау төбесіне толыққанды шабуылға айналдырды, бірақ екеуі де кері қайтарылды. Одақ әскері күшті қорғаныс позициясын басып алды, ал Мид өз күштерін жақсы басқарып, екі жаққа да ауыр залал келтірді, бірақ екі жақтағы күштердің орналасуы өзгермеді. Лидің Потомак армиясын солтүстік аймақта талқандау үміті бұзылып, бірақ қорқынышсыз, ол үшінші күнгі шайқасты жоспарлай бастады. Бұл мақалада одақтың сол жақ қанатына (Шайтанның үйі, Буда-буда, және Персик бақшасы) және ортасына (Құмтастықтың қырқасы) жасалған көптеген шабуылдардың егжей-тегжейі қамтылған, бірақ жеке мақалалар екінші күнгі осы үлкен шайқаста басқа да маңызды жауынгерлік оқиғаларды сипаттайды: Кішкентай дөңгелек топтағы Кулп тауы Қиықтайған төбе
During the second day of the Battle of Gettysburg (July 2, 1863) Confederate Gen. Robert E. Lee attempted to capitalize on his first day's accomplishments. His Army of Northern Virginia launched multiple attacks on the flanks of the Union Army of the Potomac, commanded by Maj. Gen. George G. Meade. The assaults were unsuccessful, and resulted in heavy casualties for both sides. After a short delay to assemble his forces and avoid detection in his approach march, Lt. Gen. James Longstreet attacked with his First Corps against the Union left flank. His division under Maj. Gen. John Bell Hood attacked Little Round Top and Devil's Den. To Hood's left, Maj. Gen. Lafayette McLaws attacked the Wheatfield and the Peach Orchard. Although neither prevailed, the Union III Corps was effectively destroyed as a combat organization as it attempted to defend a salient over too wide a front. Gen. Meade rushed as many as 20,000 reinforcements from elsewhere in his line to resist these fierce assaults. The attacks in this sector concluded with an unsuccessful assault by the Confederate Third Corps division of Maj. Gen. Richard H. Anderson against the Union center on Cemetery Ridge. That evening, Confederate Second Corps commander Lt. Gen. Richard S. Ewell turned demonstrations against the Union right flank into full scale assaults on Culp's Hill and East Cemetery Hill, but both were repulsed. The Union army had occupied strong defensive positions, and Meade handled his forces well, resulting in heavy losses for both sides, but leaving the disposition of forces on both sides essentially unchanged. Lee's hope of crushing the Army of the Potomac on Northern territory was dashed, but undaunted, he began to plan for the third day of fighting. This article includes details of many attacks on the Union left flank (Devil's Den, the Wheatfield, and the Peach Orchard) and center (Cemetery Ridge), but separate articles describe other major engagements in this massive battle of the second day:
Little Round Top
Culp's Hill
Cemetery Hill
Лидің жоспарлары мен шайқасқа баруы
2 шілде күні таңертең Потомак армиясының жеті корпусының алтауы майданға келді. I корпус (Абнер Даблдейдің орнына генерал-майор Джон Ньютон) және XI корпус (генерал-майор Оливер О. Ховард) бірінші күні қатты шайқасты, оларға сол күні кешке XII корпустың (генерал-майор Генри В. Слокум), III корпустың (генерал-майор Дэниел Э. Сиклз) және II корпустың (генерал-майор Уинфилд С. Хэнкок) әлі қатыспаған әскерлері қосылды. VI корпус (генерал-майор Джон Седжвик) сол күні таңертең Манчестерде 50 шақырым қашықтықта болды. Олар 5 шақырымдай ұзындықтағы Кулпс-Хиллден бастап, Кремзи-Хиллге дейін және Кремзи-Ридждің омыртқасына дейін балық ілгегі тәрізді позицияларды қабылдады. Солтүстік Вирджиния армиясының желісі Одақтың шекарасына шамамен қатар, Семинария қырқасында және Гетисбург қаласынан солтүстік-батысқа, солтүстікке және солтүстік-шығысқа қарай орналасқан. Екінші корпустың (генерал-лейтенант Ричард С. Эуэлл) және Үшінші корпустың (генерал-лейтенант А. П. Хилл) барлық мүшелері болды, ал Бірінші корпус (генерал-лейтенант Джеймс Лонгстрит) Каштауннан келді; тек Лонгстриттің Джордж Пикетт басқарған дивизиясы 2 шілдедегі шайқасқа қатыспады. Роберт Лидің келесі қадамға бірнеше таңдаулары бар еді. Оның алдыңғы кешке берген бұйрығы, егер мүмкін болса, "Кулпс Хилл" немесе "Кемметри Хилл" билеу туралы бұйрығы орындалмады, ал Одақ әскері енді тығыз ішкі желілермен берік қорғаныс позициясында болды. Оның аға бағыныстысы Лонгстрит стратегиялық қадам жасауға кеңес берді - армия өзінің қазіргі позициясын тастап, союздың сол жақ қанатын айналып, Мидтің байланыс желілеріне араласып, Мидтің тиімді жерде қабылдануы мүмкін шабуылға шақыруы керек. Лонгстрит Гетисбург науқанының мақсаты осы деп дәлелдеді, яғни стратегиялық түрде жау аумағына өту, бірақ онда тек қорғаныс шайқастарымен күресу. Ли бұл дәлелді қабылдамады, өйткені ол солдаттарының моральдық күйіне алаңдайтын, өйткені олар ертеректе қатты күрескен жерді тастап кетуі керек еді. Ол бастамашылықты сақтағысы келді және өзінің әскерінің кез-келген іс-әрекетте табысқа жету қабілетіне жоғары дәрежеде сенімді болды, бұл пікірді олардың алдыңғы күні және Канцельорсвиллдегі керемет жеңістері күшейтті. Сондықтан ол 2 шілдеде шабуыл жасауға бел буды. Ли Геттисбургтің оңтүстігіндегі биік жерлерді, негізінен қалаға, Одақтың жабдықтау желілеріне және Вашингтонға баратын жолға үстемдік еткен Зират төбесін басып алғысы келді және ол Эмитсбург жолынан шабуыл жасау ең жақсы тәсіл болады деп сенді. Ол Лонгстриттің корпусының ерте таңертең шабуыл жасауын қалады, оны Юэлл күшейтеді, ол өзінің корпусын Лонгстритке қосылу үшін қаланың солтүстігіндегі қазіргі орнынан жылжытады. Иуэлл бұл шараға наразылық білдіріп, егер өз адамдары басып алған жерлерін тастап кетуі керек болса, олардың ұрысын бұзады деп мәлімдеді. Ал Лонгстрит Джон Белл Худтың командалық жасағы толық келген жоқ деп наразылық білдірді (және Пикеттің дивизиясы мүлдем келмеген). Ли өзінің қол астындағылармен келісті. Иуэлл сол жерде қалып, Калпс-Хиллге қарсы демонстрация (кішігірім диверсиялық шабуыл) жасайды, сонда союз қорғаушыларының оң жақ қанатын бекітеді, сондықтан олар сол жақтағыларын нығайта алмайды, онда Лонгстрит дайын болған кезде негізгі шабуылды бастайды. Егер мүмкіндік болса, Эуэллдің демонстрациясы толыққанды шабуылға айналады. Ли Лонгстритке екі дивизияны Эмитсбург жолынан бастап, таңғажайып шабуыл жасауға бұйрық берді. Худтың дивизиясы жолдың шығыс жағына, Лафайетт Маклоусының батыс жағына қарай жылжып, әрқайсысы оған перпендикуляр. Мақсат - одақ әскеріне көлбеу шабуыл жасау, олардың сол жақ қанатын айналдыру, одақ корпустарының бір-біріне құлап, Зират төбені басып алу. Ричард Х. Андерсонның Үшінші корпус дивизиясы тиісті уақытта Зират қырқасындағы Одақ желісінің ортасына шабуылға қосылады. Бұл жоспар Ж.Е.Б. Стюарт пен оның ат әскерінің жоқтығына байланысты қате барлаушылыққа негізделген, Лиге жаудың позициясын толық түсіну мүмкін болмады. Ол Одақ әскерінің сол жақ қанаты Эмитсбург жолымен іргелес "ауада" (табиғи кедергілерсіз) ілініп тұр деп сенді және ерте таңертеңгі барлау экспедициясы мұны растаған сияқты. Шын мәнінде, 2 шілде таңертеңгісін одақ желісі Cemetery Ridge ұзындығы бойынша созылып, Little Round Top басына бекіді. Лидің жоспары оның тұжырымдамасынан бастап жойылған, өйткені Мидтің желісі қаланың жанындағы Эммиттсбург жолының кішкентай бөлігін ғана алып тұрды. Жолды басып алған кез келг...
Қалқалардың орналасуы
Сиклс өзінің III корпусымен келгенде, генерал Мид оған II корпуспен оң жағында және сол жағында Кішкентай Дөңгелек Үстіне зәкірленген Зират қырқасында позиция алуға нұсқау берді. Бастапқыда Сиклс солай істеді, бірақ түстен кейін ол Шерфи отбасына тиесілі 1 100 метр жердегі биік жерді уайымдады. Ол, әрине, Канцельорсвиллдегі апатты еске алды, онда ол берілуге мәжбүр болған биік жер (Хейзел Гроув) өзіне қарсы Конфедерацияның өлімге душар болған артиллерия платформасы ретінде қолданылды. Мидтің рұқсатынсыз әрекет еткен Сиклс өзінің корпусын шырша бағын басып алуға аттанды. Бұл екі маңызды жағымсыз салдары болды: оның орны енді бірнеше жақтан шабуылға ұшырауы мүмкін болатын көрнекі түрге ие болды; және ол екі дивизия корпусының қорғауынан әлдеқайда ұзын сызықтарды басып алуға мәжбүр болды. Мид ІІІ корпустың позицияларына аттанды да, шыдамсыздана "Генерал Сиклсқа" түсіндірді: "Бұл бейтарап жер, біздің қаруларымыз оны жау сияқты басқарады. Сіздер оны ұстай алмайтын себептің өзі оларға қатысты. Мид осы бағынбаушылыққа ашуланды, бірақ бұл туралы ештеңе істеуге тым кеш болды. Конфедерацияның шабуылы жақын еді.
Ұзақжол кешіктірілді
Алайда Лонгстриттің шабуылы кешіктірілді, өйткені ол алдымен өзінің соңғы бригадасын (Эвандер М. Лоудың, Худтың дивизиясы) күтуге мәжбүр болды, содан кейін ол Литтл Раунд Топтағы Одақ армиясының Сигнал корпусының бақылаушылары көре алмайтын ұзақ, айналып жүрген жолмен жүріп шығуға мәжбүр болды. Ол екі дивизиясының секіру нүктелеріне жеткен кезде сағат 16:00-ге дейін болды, содан кейін ол және оның генералдары Эмитсбург жолындағы олардың алдында орналасқан III корпусты тапқанда таң қалды. Худ Лонгстритке жаңа жағдай тактиканы өзгертуді талап ететінін айтты; ол Round Top-ты төмен және артта айналып, Одақ армиясының артқы жағына соққы бергісі келді. Алайда Лонгстрит Лидің бұйрығына мұндай өзгерту енгізуден бас тартты. Дегенмен, Сиклстың күтпеген орналасуынан, Лонгстриттің шабуылдары Лидің жоспары бойынша жүрмеді. Екі дивизияның бір мезгілде Эмитсбург жолының екі жағында бір мезгілде шабуылға қосылу үшін сол жаққа бұрылудың орнына Худтың дивизиясы жоспарланғаннан шығысқа қарай шабуыл жасады, ал Маклоус пен Андерсонның дивизиялары бригададан бригадаға шабуыл жасады, сонымен қатар жоспарланған солтүстік-шығысқа қарағанда шығысқа қарай қарайтын болды.
Худтың шабуылдау
Лонгстриттің шабуылы 30 минут ішінде 36 артиллериялық сауықпен басталды, бұл әсіресе Персик бақшасындағы одақтық жаяу әскерлерді және Хоук қырқасындағы әскерлер мен батареяларды жазалады. Майор-генерал Джон Белл Худтың дивизиясы Бисеккер ормандарында Уорфилд Риджте (Семинария Риджінің оңтүстік кеңейтілімі) әрқайсысы екі бригададан тұратын екі желіде орналасты: сол жақ майданның сол жағында бригада. Генерал Джером Б. Робертсонның Техас бригадасы (Худтың ескі бөлімшесі); оң жақ алдыңғы, бригада. Генерал Эвандер М. Лоу; сол жақ артқы жағы, бригада. Генерал Джордж Т. Андерсон; оң жақ артқы жағы, бригада. Генерал Генри Л. Беннинг. Сағат 16.30-да Худ Техас бригадасының алдында тұрған және "Батыр техастар, штыктарды орнатыңдар! Алға қарай өрлеп, биіктерді басып алыңдар!" - деп бұйырды. Ол қандай биіктік туралы айтқандығы белгісіз. Оның бұйрығы - Эмитсбург жолынан өтіп, сол жаққа қарай сол жақтан сол жақтан сол жақтан сол жақтан сол жаққа қарай қозғалу. Бұл айырмашылық бірнеше минуттан кейін Слайдерс-Лейнде Худты артиллерия снарядынан ұрып, сол қолын қатты жарақаттап, әрекетсіз қалдырған кезде үлкен проблемаға айналды. Оның дивизиясы шығысқа қарай жылжыды, енді орталық бақылауда емес. Дивизияның бағытынан ауытқудың төрт ықтимал себебі болды: бірінші, III корпустың полктары күтпеген жерден Ібілістің үйі ауданында болды және олармен жұмыс істемесе, олар Худтың оң жақ қанатына қауіп төндіреді; екінші, Слайдердің фермасындағы 2-ші АҚШ-тың өткір атқыштары Лоу бригадасының жетекші элементтерінің назарын аударды, оны қуып, бригадасын оңға қарай тартты; үшінші, жер бедері қатал болды және бірліктер табиғи түрде парадтық жерге орналасудан айырылды; ақырында, Худтың аға бағынышы генерал Лоу дивизияның командашысы екенін білмеді, сондықтан ол бақылау жасай алмады. Екі жетекші бригада өздерінің алға жылжуларын екі бағытта бөледі, бірақ бригада шекарасында емес. Робертсон бригадасының 1-ші Техас және 3-ші Арканзас, 44-ші және 48-ші Алабама бригадасы Лоуның бағытына қарай бет алды, ал Лоу қалған бес полкті Дөңгелек үстіңгілерге қарай бағыттады.
Ібілістің ордасы
Devil's Den III корпус сызығының сол жақ шетінде орналасқан, оны майор-генерал Дэвид Б. Бирни дивизиясының бригадир генерал Дж. Х. Хобарт Уордтың үлкен бригадасы (алты полк және екі компанияның мергендері, барлығы 2200 адам) басқаратын. Бұл Плам-Ран аңғарының солтүстік-батыс жағында орналасқан, үлкен тас үйінділерімен ерекшеленетін, қарапайым биіктіктегі Хоукс қырқасының оңтүстік шетінде орналасқан. Бұл тас тас Confederates қолданған тікелей тәсіл емес еді. Арканзастың 3-ші және Техастың 1-ші полктері Роуз Вудс арқылы өтіп, Уордтың жолына бас соқты. Оның әскерлері көкіректерін көтеруге уақыт та, бейімділік те таппаған еді, және бір сағаттан астам уақыт бойы екі жақ та ерекше қатыгездікпен күреске қатысты. Алғашқы 30 минутта 20-индиана полкі өз адамдарының жартысынан көбін жоғалтты. Оның полковник Джон Уилер қаза тауып, лейтенант-полковник жараланды. 86-Нью-Йорк полкі де өз командирінен айырылды. 3-Арканзас полкінің командирі жараланып қалады, бұл оның полкіндегі 182 адамның бірі. Осы арада Лоу бригадасының екі полкі, Круг Tops-ке қарай жылжыған бағанадан бөлініп, Плам Рун аңғарына дейін көтерілді және Уордтың флангін бұрамыз деп қорқытты. Олардың мақсаты 4th Maine және 124th New York болды, олар капитан Джеймс Смит басқаратын 4th New York Independent артиллерия батареясын қорғады, оның атысы Лоу бригадасының ілгерілеуіне едәуір кедергі келтірді. Қысым өте жоғары болғандықтан, Уорд сол жақтан күшейту үшін 99-шы Пенсильванияны оң жақтан шақыруды қажет етті. Нью-Йорктың 124-ші полкінің командирі полковник Август Ван Хорн Эллис және оның майоры Джеймс Кромвелл қарсы шабуыл жасауға шешім қабылдады. Олар атта жүріп, жаяу жүруді жөн көрді. Майор Кромвелл: "Бізді бүгін ер адамдармен кездесу керек" деді. Олар "Сары гүлдер" полкінің айыппұлын батысқа қарай, Хоук қырқасының беткейінен төмен, төмен тас қоршаумен қоршалған үшбұрышты алаң арқылы бастап, 1-ші Техасты кері қашуға жіберді. Бірақ полковник Эллис пен майор Кромвелл техастар жиналған кезде атып өлтірілді; және Нью-Йорктер бастау нүктесіне кері шегініп кетті, олар бастаған 238-ден тек 148 тірі қалды. 99-шы Пенсильваниядан күшейтулер келген кезде Уордтың бригадасы жарды қайтарып алды. Худтың шабуылдауының екінші толқыны Генри Беннинг пен Джордж "Тайдж" Андерсонның бригадалары болды. Олар Бернидің дивизия сызығында олқылық байқады: Уордтың оң жағында Режис де Тробрианның бригадасы басталғанға дейін едәуір олқылық болды. Андерсонның саптары Тробрианды және Будай өрісінің оңтүстік шетіндегі саңылауды ұрып-соқты. Тробриан конфедерация әскерлерінің "менен қар көшкініндей жиналып, ал өлгендер мен жарақаттанғандарды алдымызға үйіп алдық" деп жазды. Одақтың қорғанысы қатал болды, ал Андерсон бригадасы кері шегінді; оның командирі аяғына жараланып, шайқастан шығарылды. Беннингтің Конфедерацияның екі полкі, 2-ші және 17-ші Джорджия полктері, Уордтың флангіне қарай Плам Рун аңғарынан төмен қарай жылжыды. Олар 99-шы Пенсильвания полкі мен Хезлетт батареясының Little Round Top-тағы қоқан-лоқысына ұшырады, бірақ олар алға қарай жылжи берді. Капитан. Смиттің Нью-Йорк батареясы үш жақтан қатты қысымға ұшырады, бірақ оның қолдаушы жаяу әскер полктары ауыр зардап шекті және оны қорғай алмады. Үш 10 фунттық Parrott мылтықтары 1-ші Техас дивизиясына жоғалды, олар келесі күні одақ әскерлеріне қарсы қолданылды. Бірни күш-жабдық іздеуге ұмтылды. Ол 40-шы Нью-Йорк және 6-шы Нью-Джерси полктарын Уордтың флангіне кіруді тоқтату үшін Уитфилдтен Плам Рун долына жіберді. Олар Беннинг пен Лоудың адамдарымен тас-талқандасып, аман қалғандар "Қорбандық қақпа" деп естеріне түсіретін. (Плам-Ранның өзі "Қанды жүгіру" деп аталды; Плам-Ран аңғары "Өлім аңғары" деп аталды.) 40-шы Нью-Йорк полкінің қолбасшысы полковник Томас У. Эганды Смит өзінің қаруларын қайтарып алу үшін шақырды. "Моцарт" полкінің сарбаздары 2 және 17-ші Джорджия полктеріне соққы берді, бастапқыда сәттілікпен. Уордтың Хоук қырқасындағы желісі құлдыраған сайын, 40-шы жасақтың ұстанымы күшейе түсті. Алайда, 17-ші Джорджия полкінің полковник Весли Ходжесінің айтуынша, Иган өзінің полкін алға жылжытты, ол Slaughter Pen және Devil's Den тас жыныстарындағы Конфедерация позицияларына қарсы жеті шабуыл жасады. 40-шы полкінің ер адамдары қажырлы қысымға ұшырап, кері шегінген кезде, 6-шы Нью-Джерси полкі олардың шегінуін жауып, бұл процесте өз адамдарының үштен бір бөлігін жоғалтты. Уордтың бригадасына қысым тым жоғары болды, ол шегінуге шақыруға мәжбүр болды. Худтың дивизиясы Devil's Den және Хоук қырқасыны...
Кішкентай дөңгелек үстіңгі
Конфедерацияның Литтл Раунд Топқа шабуылдары үш күндік шайқастың және Азамат соғысының ең әйгілілері болды. Конфедерация әскерлері жақындаған кезде, полковник Стронг Винсенттің V корпусының бригадасы осы позицияны, союздық желілердің сол жағында, жартасты беткейдегі ашулы шабуылдарға қарсы қорғанысты ұйымдастырды. 20-шы Мэн полкінің полковник Джошуа Л. Чемберленнің 15-ші Алабама полкінің (полковник Уильям С. Оутс) қарсы тұруы әсіресе әйгілі, бірақ Стронг Винсент, Патрик "Пэдди" О'Рорк және Чарльз Э. Хазлетт сияқты батырлар да өздеріне есімдер құрды.
МакЛоустың шабуылдау
Лафайет МакЛоус өзінің дивизиясын Уорфилд қырқасында Худтың оң жағындағыдай етіп орналастырды. Екі бригададан тұратын екі қатар: сол жақ алдыңғы, Персик бақшасына қараған Бригадия бригадасы. Генерал Уильям Барксдейл; оң жақ, бригада. Генерал Джозеф Б. Кершоу; сол жақ артқы, бригада. Генерал Уильям Т. Воффорд; оң жақ артқы жағы, бригада. Генерал Пол Джонс Семес. Лидің бастапқы жоспары Худ пен МакЛоустың бірлесіп шабуыл жасауын талап етті, бірақ Лонгстрит МакЛоусты ұстап қалды, ал Худтың шабуыл жасауы алға жылжи түсті. Таңғы сағат 5-те Лонгстрит Худтың дивизиясы өзінің шегіне жетіп, қарсыластың алдына толықтай кіріскенін көрді. Ол МакЛоусқа Кершоу бригадасын жіберуге, Барксдейлдің сол жақта ілесуіне, түстен кейінгі шабуыл үшін қолданылатын эшалондық шабуылға - бір бригададан кейін екіншісіне - бастауға бұйрық берді. МакЛоус Лонгстриттің бригадаларын басқаруға деген наразылығын білдірді. Бұл бригадалар соғыстың ең қанды шайқастарына қатысқан: "Астық өрісі" мен "Арша бақшасы". Пирс жараланды және оның орнына ағасы, подполковник Эдвин Пирс тағайындалды. Wheatfield-тегі алғашқы ұрыс шын мәнінде Андерсон бригадасының (Худ дивизиясы) 17 -ші Мэнге шабуыл жасауы болды. Қысымға ұшырап, көрші полктері тасты төбеде қашып кеткенімен, 17-Майн Винслоу батареясының көмегімен төмен тас қабырға артында ұсталды, ал Андерсон кері шегінді. Тробриан: "Мен ешқашан да осындай қасарысқандықпен күрескен адамды көрмедім", - деп жазды. Сағат 17.30-да Кершоудың бірінші полкі Роуз фермасына жақындағанда, Стоуни Хиллге 1-ші дивизияның екі бригадасы, Бриг. Генерал Джеймс Барнс, Коллс жасағы. Уильям С. Тилтон мен Джейкоб Б. Швейцер. Кершоудың адамдары 17 - Мэнге үлкен қысым жасады, бірақ ол ұстап тұруға жалғасты. Алайда, қандай да бір себептермен Барнс өзінің әлсіз дивизиясын солтүстікке қарай, Бирнидің адамдарымен кеңеспей, Уитфилд жолының маңында жаңа позицияға тартты. Тробриан мен 17-Майн дивизиясы соған ілесіп, Конфедерация әскерлері Стони Хиллді басып алып, Будабай өңіріне қарай ағып түсті. (Барнстың бұл шешімі шайқастан кейін көп сынға ұшырады және оның әскери мансабын аяқтады.) Сол түстен кейін Мид Сиклстің ақымақтық әрекетін түсінген соң, Ханкокка ІІ корпустан ІІ корпусты нығайту үшін дивизия жіберуді бұйырды. Ханкок 1-дивизияны бригаданың қол астында жіберді . Генерал Джон С. Колдуэлл күмбездік қырқаның артындағы резервтік позициясынан. Ол шамамен сағат 6-да келді және үш бригада, полковниктің қол астында. Сэмюэл К. Зук, Патрик Келли (ирланд бригадасы) және Эдвард Э. Кросс алға жылды; полковник Джон Р. Бруктің қолбасшылығындағы төртінші бригада резервте болды. Зук пен Келли Конфедерация әскерлерін Стони Хиллден қуып шықты, ал Кросс Будақ өрісін тазартып, Кершоудың адамдарын Роуз Вудстың шетіне итеріп жіберді. Зук пен Кросс екеуі де, Конфедерациядағы Семес сияқты, осы шабуылдар арқылы өз бригадаларын басқарып, өлімге ұшырады. Кросстың адамдары оқ-дәрілерін сарп еткен кезде Колдуэлл Брукке оларды алмастыруды бұйырды. Алайда, осы уақытқа дейін Алаш күштерінің Персик бағында орны құлдырап кетті (келесі бөлімді қараңыз), ал Воффордтың шабуылдары Уитфилд жолынан әрі қарай жалғасып, Стони Хиллді алып, Уитфилдтегі одақ күштерін қоршады. Бруктың Роуз Вудстағы бригадасы тәртіпсіздікке ұшырап, кері шегінуге мәжбүр болды. Швейцердің бригадасы Конфедерацияның шабуылдауын кешіктіру үшін жіберілді, және олар мұны қолмен қолмен күресте тиімді орындады. "Гийтфилд" тағы да иелерін ауыстырды. Осы уақытқа дейін одақ әскерлері келіп жетті. V корпустың 2-дивизиясы, бригаданың қол астында. Генерал Ромейн Б. Айрес "Регулярлық дивизия" деп аталды, өйткені оның үш бригадасының екеуі штат еріктілері емес, АҚШ армиясының (регулярлық армия) әскерлерінен құралған. (Еріктілер бригадасы, Бриг. Генерал Стивен Х. Уид, Литтл Раунд Топта кірісіп кетті, сондықтан тек тұрақты әскер бригадалары ғана Wheatfield-ке келді.) Өлім аңғары арқылы алға жылжу барысында олар Devil's Den-те Конфедерацияның мергендерінің қатты атысына ұшырады. Тұрақты әскерлер алға жылжуда, Конфедерация әскерлері Стони Хилл мен Роуз Вудс арқылы жаңадан келген бригадаларды қоршап алды. Тұрақты сарбаздар, ауыр зардаптарға ұшырап, Конфедерация әскерін қуып жүрсе де, Литтл Раунд Топтың салыстырмалы қауіпсіздігіне кері шегінді. Екі тұрақты бригада 2613-тің ішінде 829 адамнан зардап шекті. Конфедерацияның соңғы шабуылдары Wheatfield арқылы кешкі сағат 7:30-да Хоуктың жотасынан өтіп, Өлім аңғарына қарай жалғасты. Анде...
Персика бақшасы
Кершоу бригадасының оң қанаты Wheatfield-ке шабуыл жасағанда, оның сол қанаты сол жаққа бұрылып, Бригаданың Пенсильвания әскерлеріне шабуыл жасады. Генерал Чарльз К. Грэм, Бирнидің оң жақ флангі, онда III корпустың 30 пулеметтері мен артиллерия резервтері секторды ұстауға тырысты. Оңтүстік Каролинада шабуылға ұшыраған жаяу әскерлер Персик бақшасынан және бүкіл желіден консервілер құлады. Кенеттен белгісіз біреу жалған бұйрық жариялады, содан кейін шабуылдаушы полктар оң жаққа бұрылды, Буда-буда өрісіне қарай, сол жақ қанаты батареяларға ұсынылды. Кейінірек Кершоу былай деп жазды: "Каралонияның жүздеген ең батыл және ең жақсы адамдары осы өлімге әкелетін қателіктің құрбаны болды". Осы уақытта МакЛоустың сол жағындағы екі бригада - Барксдейлдің алдыңғы жағы және Воффордтың артқы жағы - Сиклстың сызығындағы айқын нүктесі - Персик бақшасына тікелей шабуыл жасады. Генерал Барксдейл ат үстінде шабуылға бастады, оның шашы желмен ұшып, семсері желмен ұшып жатты. Түрме. Генерал Эндрю А. Хамфристің дивизиясында Персик бақшасынан солтүстікке қарай Эмитсбург жолынан Абрахам Тростл фермасына дейінгі жолақты қамтуға 1000-ға жуық адам ғана болды. Кейбіреулері әлі де оңтүстікке қарай қарап, Кершоу бригадасына атқан жерден, сондықтан олар осал флангқа соқты. Барксдейлдің 1600 Миссисипи сарбаздары Хамфрис дивизиясының флангіне қарсы сол жақтан дөңгелектеп, олардың саптарын, полкпен полкті құлатты. Грэм бригадасы Күмбездік қырқаға қарай кері шегінді; Грэмнің екі атын оның астынан атып тастады. Оған снарядтың сынығы және дене жоғарғы бөлігінде оқ тиді. Ақырында оны 21 Миссисипи жасағы тұтқындады. Воффордтың адамдары жеміс бағын қорғаушылармен күресті. Барксдейлдің адамдары Тростл қорабының жанында Сиклстың штабына қарай алға жылжуда, генерал мен оның штабы артқы жаққа жылжи бастады, ал пуляның оғы Сиклстың оң аяғына тиді. Ол өз адамдарын жігерлендіру үшін, сигараға тосып отырып, салғышта жүзіп кетті. Сол күні кешке оның аяғын кесіп тастады және ол Вашингтонға оралды. Генерал Бирни III корпустың командалығын қабылдады, ол көп ұзамай жауынгерлік күш ретінде тиімді емес болды. Жаяу әскердің қатал шабуылдары бау-бақшадағы және Уитфилд жолындағы одақтық артиллерия батареяларына үлкен қауіп төндірді және олар қысым астында кері шегінуге мәжбүр болды. Капитанның алты Наполеоны. Джон Бигелоудың 9-шы Массачусетс жеңіл артиллериясы, сызықтың сол жағында, "пролонгация арқылы зейнеткерлікке шыққан", бұл өте сирек қолданылатын техника, онда пушка тез атылғанда артқа сүйретілді, бұл қозғалысқа пушканың кері қайтуы көмектесті. Олар Тростл үйіне жеткен кезде, оларға жаяу әскердің шегінуін қамтамасыз ету үшін позиция ұстауға айтылды, бірақ оларды ақырында үш қаруын қолға алған 21 -ші Миссисипидің әскерлері басып алды. Хэмфристің тағдыры Конфедерацияның шабуылдауын жалғастыра бергенде және оның алдыңғы және оң жақ флангіне Ричард Х. Андерсонның үшінші корпусының дивизиясы шабуыл жасай бастағанда бекітілді.
Андерсонның шабуылдау
Эшелондық шабуылдың қалған бөлігі генерал-майор Ричард Х. Андерсонның А. П. Хиллдің Үшінші корпусының бөлімшесі болды. Ол сағат 18:00-де бес бригадамен қатардан бастап, оң жақтан бригадамен басталды. Генерал Кадмус М. Уилкокс, оның соңынан Перри бригадасы (полковник Дэвид Ланг басқарды), бригада. Генерал Амброуз Р. Райт, бригадалық. Генерал Карно Пози мен Бриг. Генерал Уильям Махоун. Уилкокс пен Лэнг бригадалары Хамфристің алдыңғы және оң жақ флангтарына соққы беріп, оның дивизиясының Эмитсбург жолындағы позициясын сақтап қалу мүмкіндігін жойды және III корпустың құлдырауын аяқтады. Хамфри шабуыл кезінде айтарлықтай батылдық танытты, өз адамдарын ат үстінен бастап, оларды кері шегіну кезінде жақсы тәртіп сақтауға мәжбүр етті. Ол әйеліне: "Мен 20 рет жігіттерімді тоқтатып, оларды мәжбүрлеуге тырыстым", - деп жазды. Қабірге қарай генералдар Мид пен Хэнкок күш-жабдық іздеп жүрді. Мид өзінің барлық қол жетімді әскерлерін (соның ішінде Кулпс Хиллге уақытша қажет болатын XII корпустың көпшілігін) өзінің сол жақ флангіне Лонгстриттің шабуылға қарсы тұру үшін жіберді, оның желісінің орталығын салыстырмалы түрде әлсіз қалдырды. Қабірге арналған қырқада жеткіліксіз жаяу әскер және тек бірнеше артиллерия құрамасы болды, олар Персик бақшасының төңкерісінен Фримен МакГилвери подполковникінің қол астында жиналды. Семинариялық қырқадан ұзақ жүріс кейбір оңтүстік бөлімшелерді ұйымдастырмады, ал олардың командирлері Плам-Ранда қайта ұйымдастыру үшін біраз уақыт тоқтады. Ханкок полковник Джордж Л. Уиллардтың ІІ корпусының бригадасын басқарды, ол жотаға қарай жылжыған Барксдейл бригадасымен кездесті. Уилардтың нью-йорктілері Миссисипиді Еммицбург жолынан кері қайтарып жіберді. Барксдейлдің сол жақ тізесі жараланды, содан кейін оның сол аяғына оқ соғылды, ақырында оның көкірегіне тағы бір оқ тиіп, оны атынан құлатты. Оның әскерлері оны өлімге қалдыруға мәжбүр болды, ал ол келесі күні таңертең Одақтың дала ауруханасында қайтыс болды. Виллард та өлтірілді, ал Конфедерацияның қарулары Виллардтың адамдарын кері қайтарып жіберді. Ханкок қосымша күшейткіштерді табу үшін солтүстікке қарай аттанған кезде, ол Уилкокстың бригадасының жотаның түбіне жақындағанын көрді, ол Одақтың желісіндегі олқылықты көздеді. Уақыт өте маңызды болды, ал Хэнкок қолдағы жалғыз әскерді таңдады, ІІ корпустың 2-ші дивизиясының 1-ші Миннесота, Харроу бригадасының ер адамдары. Бастапқыда олар Томастың АҚШ батареясын күзету үшін орналастырылған. 262 миннесоталықтар Алабама бригадасына байнеттермен шабуыл жасады, олар Плам-Рандағы ілгерілеуін тоқтатты, бірақ қорқынышты шығынға ұшырады. 215 адам (82%), оның ішінде 40 адам қаза тапты немесе өлімге әкелген жарақаттар, соғыстың ең үлкен бір регimental single action шығынының бірі. Конфедерацияның басымдылығына қарамастан, кішкентай 1-ші Миннесота, сол жақтағы Виллардтың бригадасының қолдауымен, Вилкокстың алға жылжуын тексерді және алабамиялықтар кері шегінуге мәжбүр болды. Амброз Райт қолбасшылығындағы үшінші конфедерациялық бригада Кодори фермасының солтүстігіндегі Эммитсбург жолындағы екі полкті талқандап, екі батареяның қаруын басып алды және ағаштардың шоғырының оңтүстігіндегі одақ сызығындағы саңылауға қарай алға жылды. (Бір кездері желідегі жалғыз одақтық сарбаздар генерал Мид пен оның кейбір штаб офицерлері болды.) Райттың Джорджия бригадасы Күмбездік қырқаның шыңына және одан да артқа жеткен болуы мүмкін. Көптеген тарихшылар Райттың іс-әрекетінен кейінгі баяндамасында айтқандарына күмәнмен қарады, егер ол дұрыс болса, онда ол қырқаның жотасынан өтіп, жесір Лейстердің үйіне дейін жетті. Генерал Джордж Дж. Станнардтың Вермонт бригадасы). Басқалар оның есебі дұрыс деп санайды, өйткені ол Балтимор Пайкіндегі одақтық әскерлердің көптігін дәл сипаттады, егер ол ертерек тоқтатылған болса, оған көрінбейтін болар еді. Оның үстіне, сол түні генерал Лимен болған әңгімелері оның бұл пікірін растайды. Ли Райттан ер адамдарының келесі күні Пикет шабуылдау кезінде Зират қырқасына жету мүмкіндігі туралы жалған сенімді алған болуы мүмкін. Райт Лиге таудың шыңына жету оңай, бірақ онда қалу қиын екенін айтты. Райттың қалмауының басты себебі - оның қолдауының жоқтығы. Екі бригада Райттың сол жағында болды және оның табысын күшейтті. Карно Пози бригадасы баяу алға жылжиды және Райттың наразылығына қарамастан, Еммиттсбург жолынан ешқашан өтпеді. Уильям Махоунның бригадасы түсінбейтін себеппен қозғал...
Шығыс зират төбесіндегі шайқас
Ли генерал-лейтенант Эуэллге оң жақ флангқа демонстрациялық немесе кішігірім диверсиялық шабуыл жасауды тапсырды. Ол шабуылды сағат 16:00-де Беннер төбесінен артиллериялық бомбалаумен бастады, бұл одақ желілеріне аз залал келтірді, бірақ төменгі төбеге қайтарылған қарсы батарея атысы өлімге әкелді. Эуэллдің ең жақсы артиллерия офицері, 19 жасар Джозеф В. Латимер, "Мейор-бала", өлімге ұшырап жараланды, ақырында бір айдан кейін қайтыс болды. Иуэлл әдеттегі жаяу әскердің шабуылға шығуын кешкі сағат 7-ден кейін ғана, Андерсонның зират қырқасына шабуыл жасауы аяқталғаннан кейін бастады. Сағат 8-де Джубал Эрли дивизиясының екі бригадасы Балтимор пикінің маңында Шығыс зират төбесіндегі одақтың артиллериясына жетті, бірақ одақтың күшейткіштері оларды төбеден қуып шықты.
Кулпс-Хилл
Генерал-майор Эдвард "Аллегени" Джонсонның Конфедерация дивизиясы бригадаға шабуыл жасады. Генерал Джордж С. Гриннің XII корпусының бригадасы Калпс-Хиллдегі мықты көкжиектердің артында. Джонсон бригадаларының бірісіз шабуыл жасады, өйткені Бригаданың басқарған Стоунволл бригадасы. Генерал Джеймс А. Уокер, Рок-Криктің шығысында Бригадияның қол астында союздық ат әскерімен соғысты. Генерал Дэвид М. Греггтің Бринкерхофф қырқасын басқаруы үшін. Конфедерация әскерлері ауыр зардап шекті және содан кейін союздық желілердің тек сол түстен кейін генерал Мидтің бұйрықтары бойынша босатылған бөлігін ғана жеңіп алды.
Соғыс кеңесі
Соғыс алаңы сағат 22.30-да, жарақаттанғандардың және өліп бара жатқандардың айқайынан басқа, үндемеді. Генерал Мид Вашингтондағы генерал-майор Генри Хэллекке жеделхат жолдады: "Дұшпан маған осы күні сағат 16.00-де шабуыл жасады және соғыстың ең қатал шайқастарының бірі болғаннан кейін барлық жағынан кері қайтарылды. Мен ертеңгі күнге дейін қазіргі лауазымда тұрамын, бірақ армияның жағдайы туралы жақсы хабардар болғанша, менің операцияларым шабуыл немесе қорғаныс сипаты бола ма, жоқ па, мұны айтуға дайын емеспін. Джордж Г. Мид Мид Телеграф Хэллекке, 2 шілде 1863 жылы Мид сол түні өзінің шешімін соғыс кеңесінде қабылдады, оған оның аға штаб офицерлері мен корпус командирлері кірді. Жиналған офицерлер армияның соққыға ұшырауына қарамастан, армияның қазіргі позициясында қалып, жаудың шабуылын күту керектігі туралы келісті, бірақ егер Ли шабуыл жасамауға шешім қабылдаса, қанша уақыт күту керектігі туралы келіспеушілік болды. Кейбір деректер бойынша, Мид бұл мәселені шешті және кездесуді ресми соғыс кеңесі ретінде емес, бір аптадан аз уақыт бойы қолбасшылық еткен офицерлер арасында консенсусқа жетудің жолы ретінде пайдаланды. Кездесу тоқтаған кезде Мид Бригадирді алып кетіпті. II корпустың қолбасшысы генерал Джон Гиббон: "Егер Ли ертең шабуыл жасаса, ол сіздің алдыңызда болады. Ол біздің екі жақтан да шабуыл жасап, сәтсіз аяқтады, егер ол тағы да тырыса бастаса, онда ол біздің ортамызда болады". Сол түні Конфедерацияның штаб-пәтерінде сенім аз болды. Жауды қуып жібермеген әскер едәуір жеңіліске ұшырады. Бір штаб офицері Лидің "жоспарлары мен бұйрықтарының бұзылуына байланысты көңіл-күйі жақсы емес" деп атап өтті. Бірақ Лидің баяндамасында ол көбірек оптимизмді көрсетті: осы күнгі операциялардың нәтижесі дұрыс әрекет ету арқылы және оң жақтағы позициялардың артиллерияға шабуылдаушы колонналарды беруге мүмкіндік беретіндігіне деген сенімге ие болды, біз ақыр соңында табысқа жетуіміз керек, сондықтан шабуылды жалғастыруға бел буды. Жалпы жоспар өзгертілмеген. Роберт Э. Лидің ресми баяндамасы, 1864 жылдың қаңтары. Көп жылдар өткен соң Лонгстрит өзінің жасақтарының екінші күні "бірбір майданда үш сағатқа созылған ең жақсы шайқасты" жүргізгенін жазады. Сол түні ол Одақтың сол жақ флангіне қарсы стратегиялық қозғалысты қолдауды жалғастырды, бірақ Ли бұған құлақ аспады. Ол Ричард Иуэллге күндіз "душманның оң жағына шабуыл жасау" туралы бұйрық жіберді және Джеб Стюартқа (соның соңында Ли штабына түстен кейін ертерек келген) Иуэллдің сол жағында және артқы жағында жұмыс істеуге бұйрық берді. Геттисбергтің екінші күніндегі құрбандықтар санын бағалау қиын, өйткені екі армия да күн сайын емес, толық шайқастан кейін бірлік бойынша есеп берді. Бір бағалау бойынша, Конфедерация Худтың, Маклоустың және Андерсонның дивизияларынан шамамен 6000 адам қаза тапты, жоғалды немесе жараланды, бұл 3040% адам құрбан болды. Одақтың осы әрекеттердегі құрбандары 9000-нан асады. Тарихшы Ноа Трюдоның күндік жиынтық бағасы (Кулп және Cemetery Hill іс-әрекеттерін қоса алғанда) 10,000-ға созылады, 6,800 Конфедерация. Бұл бірінші күні 9 000 одақтық және 6000 конфедерациялық құрбандықтарға қарағанда, екінші күні соғысқан әскерлердің саны әлдеқайда көп болған. Кейбір бағалаулар бойынша, сол күні 20 000 адам қаза тапты, бұл күн Геттисбург шайқасының ең қанды күні болды. Бұл күнгі шайқастың қатыгездігіне дәлел, тіпті шайқастың көп бөлігі кешке дейін болмай, содан кейін алты сағатқа созылып, осындай жоғары зардап шеккендер саны болды. Салыстырмалы түрде Антиэтам шайқасы - 23000-ға жуық құрбандықтармен Америка әскери тарихындағы ең қанды күн ретінде танымал - он екі сағатқа созылған немесе екі есе ұзаққа созылған. 2 шілде түнінде екі әскердің де қалған элементтерінің бәрі келді: Стюарт ат әскері мен Пикеттің конфедерация үшін дивизиясы және Джон Седжвиктің VI корпусы. Осылайша үш күндік шайқастың қанды шыңы басталды.
The enemy attacked me about 4 p. m. this day and, after one of the severest contests of the war, was repulsed at all points. I shall remain in my present position to morrow, but am not prepared to say, until better advised of the condition of the army, whether my operations will be of an offensive or defensive character.|George G. Meade|Telegraph to Halleck, July 2, 1863
Meade made his decision late that night in a council of war that included his senior staff officers and corps commanders. The assembled officers agreed that, despite the beating the army took, it was advisable for the army to remain in its present position and to await attack by the enemy, although there was some disagreement about how long to wait if Lee chose not to attack. There is some evidence that Meade had already decided this issue and was using the meeting not as a formal council of war, but as a way to achieve consensus among officers he had commanded for less than a week. As the meeting broke up, Meade took aside Brig. Gen. John Gibbon, in command of the II Corps, and predicted, "If Lee attacks tomorrow, it will be in your front. he has made attacks on both our flanks and failed and if he concludes to try it again, it will be on our centre." There was considerably less confidence in Confederate headquarters that night. The army had suffered a significant defeat by not dislodging their enemy. A staff officer remarked that Lee was "not in good humor over the miscarriage of his plans and his orders." But in Lee's report, he showed more optimism:
The result of this day's operations induce the belief that, with proper concert of action, and with the increased support that the positions gained on the right would enable the artillery to render the assaulting columns, we should ultimately succeed, and it was accordingly determined to continue the attack. The general plan was unchanged.|Robert E. Lee|Official Report on battle, January 1864. Years later, Longstreet would write that his troops on the second day had done the "best three hours' fighting done by any troops on any battle field." That night he continued to advocate for a strategic movement around the Union left flank, but Lee would hear none of it. He sent orders to Richard Ewell to "assail the enemy's right" at daylight, and he ordered Jeb Stuart (who had finally arrived at Lee's headquarters early that afternoon) to operate on Ewell's left and rear. Casualty figures for the second day of Gettysburg are difficult to assess because both armies reported by unit after the full battle, not by day. One estimate is that the Confederates lost approximately 6,000 killed, missing, or wounded from Hood's, McLaws's, and Anderson's divisions, amounting to 30–40% casualties. Union casualties in these actions probably exceeded 9,000. An estimate for the day's total (including the Culp's and Cemetery Hill actions) by historian Noah Trudeau is 10,000 Union, 6,800 Confederate. This is in comparison to approximately 9,000 Union and 6,000 Confederate casualties on the first day, although there were much larger percentages of the armies engaged the second. Some estimates of total casualties for the day run as high as 20,000 and declare it the bloodiest day of the Battle of Gettysburg. It is a testament to the ferocity of the day's battle that such high casualty figures resulted even with much of the fighting not occurring until late in the afternoon and thereafter lasting about six hours. By comparison, the Battle of Antietam—known famously as the bloodiest single day in American military history with nearly 23,000 casualties—was an engagement that lasted twelve hours, or about twice as long. On the night of July 2, all of the remaining elements of both armies had arrived: Stuart's cavalry and Pickett's division for the Confederates and John Sedgwick's Union VI Corps. The stage was set for the bloody climax of the three day battle.