Кіріспе

Әдебиеттің алуан түрлілігі

Филиппин әдебиетінің ағылшын тіліндегі бастаулары 19 ғасырдың соңында филиппин ұлтшыл күштерімен соғыс жүргізіп тұрған Америка Құрама Штаттарының күш-жігеріне байланысты. 1901 жылға қарай Филиппинде мемлекеттік білім беру жүйесі құрылды, ағылшын тілі оқыту тілі ретінде пайдаланылды. Сол жылы S. S. Thomas (Томаситтер) тобынан 600-ге жуық педагог алғашқы мұғалімдердің орнына сарбаздарды алмастыру міндетін алды. Оқу орындарынан тыс жерде кітаптар мен газеттер сияқты ағылшын тіліндегі оқу материалдарының көп болуы филиппиндіктерге тілді жылдам меңгеруге көмектесті. Бүгінде халықтың 78,53%-ы ағылшын тілін түсінеді немесе сөйлейді (Ағылшын тілін білетін халық саны бойынша елдер тізімін қараңыз).

Әдеби сыйлықтар мен байқаулар

1940 жылы тұңғыш Комонвелл әдеби сыйлығын президент Мануэль Л. Кэзон Сальвадор П. Лопеске "Әдебиет және қоғам" (мақала), Мануэль Аргильяға "Менің ағам Леон қалай әйел алып келді және басқа да әңгімелер" (әңгімелер жинағы), Р. Зулуэта да Костаға "Молаве сияқты" (өлеңдер жинағы) және Хуан С. Лайяға "Тұңғыш туған жері" (роман) үшін табыс етті. Әдеби еңбектің мемлекеттік мойындалуы Республиканың мәдени мұрасы сыйлығы (1960), әдебиет саласындағы Pro Patria сыйлығы (1961) және Ұлттық суретші сыйлығы (1973) арқылы көрінді. Осы үш сыйлықтың тек соңғысы ғана бүгінгі күнге дейін сақталған. Ұлттық суретші сыйлығын алған ағылшын тілінде жазатын жазушылар: Хосе Гарсия Вилла (1973), Ник Хоакин (1976), Карлос П. Ромуло (1982), Франсиско Арселана (1990), Н. В. М. Гонсалес, Роландо Тинио (1997), Эдит Л. Тиемпо (2000), Ф. Сиониль Хосе (2003) және Бьенвенидо Лумбера (2006). Сонымен қатар, жергілікті жазушылардың ішінде Ф. Сиониль Хосе, Ник Хоакин және Бьенвенидо Лумбера халықаралық Магсейсей сыйлығына ие болды.