Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
жұқпалы жыныс жолымен берілетін аурулар ауруханасы
the venereal disease hospital
Лондон Лок ауруханасы жыныс жолымен берілетін ауруларға арналған алғашқы ерікті аурухана болды. Бұл лазар ауруханаларын пайдалану тоқтатылғаннан кейін, мәйіс қызыл ауруын (сифилис) емдеу үшін құрылған ең танымал және алғашқы Лок ауруханасы еді, себебі мәйіс қызыл ауруының таралуы азайды. Кейіннен аурухана 1948 жылы Ұлттық денсаулық сақтау жүйесіне қосылып, 1952 жылы жабылды, ал оған дейін аналар мен гинекологиялық қызметтерді дамытқан болатын.
The London Lock Hospital was the first voluntary hospital for venereal disease. It was also the most famous and first of the Lock Hospitals which were developed for the treatment of syphilis following the end of the use of lazar hospitals, as leprosy declined. The hospital later developed maternity and gynaecology services before being incorporated into the National Health Service in 1948 and closing in 1952.
Тарих
Аурухана Уильям Бромфилд тарапынан Лондондағы Гровенор Плейс орналасқан жерде венериялық ауруларды емдеуге арналған аурухана ретінде құрылды және 1747 жылдың 31 қаңтарында ашылды. Діни комментатор Томас Скотт, бүкіл Киелі кітапқа түсіндірме жариялаған және Шіркеу Миссионерлік Қоғамының алғашқы хатшысы болған, 1787 жылы ауруханада емделген әйелдерге пана ретінде, өкініш білдірген әйелдерді қабылдау үшін Локк панажайын құрды. Локк панажайы 1792 жылы Оснабург қатарында ашылып, 1812 жылы алдымен Найтсбриджге, содан кейін 1816 жылы Төменгі Итон көшесіне көшірілді және ақырында 1849 жылы Локк ауруханасымен бірге орналасты. Әйелдер ауруханасының бір бөлігін алып келген Локк панажайы 1893 жылы "Құтқару үйі" деп аталды. Сол кездегі барлық мекеме (Әйелдер ауруханасы және Локк панажайы) Лондон Локк ауруханасы және Құтқару үйі деп белгіленді. 1917 жылы босандыру бөлімі, одан кейін офтальмология бөлімі және венериялық және венериялық емес гинекологиялық ауруларды емдеуге арналған урология бөлімі ашылды. Бұл терминнің пайдалану тарихы 1359 жылға дейін жетеді. 1375 жылғы деректе үйдің бастығы Уильям Кук Лондон қаласына мәйектілердің кіруіне жол бермеуге ант бергені айтылады. Сол дерек көздейтіндігідей, "локк" термині кейіннен "локк ауруханасы" сияқты сөздерге қосымша ретінде қолданыла бастады.
The hospital was founded by William Bromfeild at Grosvenor Place in London as a hospital for the treatment of venereal disease and opened on 31 January 1747. The religious commentator, Thomas Scott, who published a Commentary on the Whole Bible and who became the founding Secretary of the Church Missionary Society, founded the Lock Asylum for the Reception of Penitent Female Patients in 1787 as a refuge for women who had been treated at the hospital. The Lock Asylum opened in Osnaburg Row in 1792 and moved, first to Knightsbridge in 1812, then to Lower Eaton Street in 1816 and finally co located with the Lock Hospital in 1849. The Lock Asylum, which had continued to occupy a wing in the Female Hospital, became known as the 'Rescue Home' in 1893. The whole facility (the Female Hospital and the Lock Asylum) became known as the London Lock Hospital and Rescue Home at that time. A maternity unit opened in 1917, followed by an ophthalmology unit and a genitourinary unit that treated venereal and non venereal gynaecological disorders. The sources for this usage go back to 1359. A 1375 source states that the foreman, William Cook, was sworn to prevent lepers from entering the City of London. The same source asserts that eventually the term 'lock' came to be used attributively, as in 'lock hospital'.