Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Чарли Чаплиннің 1923 жылғы фильмі
1923 film by Charlie Chaplin
"The Pilgrim" – Чарли Чаплиннің First National Film Company үшін түсірген, Чарли Чаплин мен Эдна Пурвианс басты рөлдерде ойнаған 1923 жылғы американдық үнсіз фильмі. Бұл фильм Эдна Пурвианстың Чаплинмен бірге түскен соңғы туындысы және Чаплиннің "First National" үшін жасаған соңғы фильмі. Пурвианс Чаплиннің "Париж әйелі" (1923) фильмінде де ойнаған, онда Чаплин эпизодтық рөлде пайда болды. Бұл Чаплиннің екінші ең қысқа көркем фильмі, ол оның мансабының басындағы екі бөлімді фильмдерге ұқсас құрылымда жасалған. Сонымен қатар, бұл Чарльз Рейзнердің режиссерлік дебюті болды, ол кейіннен сәтті режиссер атанды. 1959 жылы Чаплин "The Pilgrim" фильмін "The Chaplin Revue" жинағына енгізген үш фильмнің бірі ретінде қосты. Аз ғана өңделіп, толыққанды қайта жазылған фильмде Чаплин жазған және шығарған "I'm Bound For Texas" әні Мэтт Монро орындауында дыбысталады. "The Pilgrim" – 2019 жылы АҚШ-та авторлық құқығы тоқтап, жалпыға қолжетімді болған 1923 жылғы көптеген фильмдердің бірі.
The Pilgrim is a 1923 American silent film made by Charlie Chaplin for the First National Film Company, starring Chaplin and Edna Purviance. The film marks the last time Edna Purviance co starred with Chaplin and the last film he made for First National. Purviance also starred in Chaplin's A Woman of Paris (1923), in which Chaplin had a brief cameo. It was Chaplin's second shortest feature film, constructed more like a two reeler from earlier in his career. It is also noted as the first film for Charles Reisner, who became a successful director. In 1959, Chaplin included The Pilgrim as one of three films comprising The Chaplin Revue. Slightly re edited and fully re scored, the film contained the song "I'm Bound For Texas", written and composed by Chaplin, and sung by Matt Monro. The Pilgrim is one of many works from 1923 that entered the public domain in the United States in 2019.
Сюжет
Қашып кеткен сотталған Пилгрим түрмедегі киімін алмастыру үшін дін қызметкерінің киімін ұрлайды. Пойыз бекетінде ол қашып кетіп бара жатқан, үйленгісі келетін жұбайлармен кездеседі. Әйелдің әкесі келіп, оны алып кетеді. Содан кейін сотталған адам кездейсоқ бағытты таңдайды және жексенбі күні Техастағы Devil's Gulch-те қонақтайды. Делегация жаңа пасторды қарсы алуға дайын тұрады. Шериф жақын маңайда болғандықтан, Пилгрим рөлін ойнауын жалғастыруға мәжбүр. Үлкен дьякон оны шіркеуге алып барады, онда ол Дәуіт пен Ғолият туралы уағызды ойдан шығарып айтады. Пастордың миссис Браун мен оның тартымды қызының үйінде тұруы реттелді. Екеуі де бір-біріне қызығады. Қиындық туындайды, ол – Пилгримнің бұрынғы камераласы, қылмыскер. Бірақ ол Пилгримнің бұрынғы колледж досы болып көрінеді, және миссис Браун оны шайға шақырады. Қонақтардың арасында жұбайлар мен олардың кішкентай ұлы бар, ол баршаны мазалайды. Сондай-ақ, үлкен дьякон да бар, ол сенбі күні миссис Браунның ипотекалық төлемін қабылдаудан бас тартады. Пилгримнің бар күшін салғанмен, қылмыскер кейін ақшаны ұрлап қашып кетеді. Пилгрим мисс Браунға ақшаны қайтарып беретінін уәделейді. Бірақ ол кеткеннен кейін шериф жас әйелге оның үйінде тұратын адамның іздеуде екенін көрсетеді. Қылмыскер казиноға беттейді. Ұрлық орын алып жатқанға қарамастан, Пилгрим ақшаны қайтарып алады. Ол оны және шіркеу жинаған ақшаны мисс Браунға тапсырады. Шеріф оны ұстағанда, мисс Браун оның жасағандарын айтып, қорғанына шығады. Нәтижесінде шериф тұтқынды шекараға алып барып, Мексика жерінен гүлдер жинап әкелуді бұйырады. Ескертпеге мән бермей, Пилгрим қайта оралады. Шериф заң өкілінің мейірімділігін түсінгенше, оны Америка юрисдикциясынан сүргілеуге мәжбүр болады. Бірақ жаңа жердің тыныштығынан ләззат алуы ұзаққа созылмайды; бірнеше қарулы адамдар бұталардан шығып, бір-бірін атып бастайды. Қорқып қалған Пилгрим асығыс шекараны кесіп өтеді, өзінің мүмкіндіктерін ойлап, қашып кетеді.
The Pilgrim, an escaped convict, steals a minister's clothes to replace his prison uniform. At a train station, he encounters an eloping couple who want him to marry them. The woman's father shows up and takes her away. The convict then picks a destination at random and ends up in Devil's Gulch, Texas, on a Sunday. A delegation is waiting to welcome their new parson. With the sheriff nearby, the Pilgrim has to keep playing his part. A large deacon takes him to the church, where he improvises a sermon about David and Goliath. It has been arranged for the parson to board with Mrs. Brown and her attractive daughter. The latter and the Pilgrim are attracted to each other. A complication arises when the crook, the Pilgrim's old cellmate, spots him. Curious, the man pretends to be the Pilgrim's old college friend and is invited to tea by Mrs. Brown. Among the other guests are a man and wife and their young boy, who proceeds to annoy everyone. Also present is the large deacon, who refuses to accept Mrs. Brown's mortgage payment on the Sabbath. Despite the Pilgrim's best efforts, the crook later steals the money and flees. The Pilgrim promises Miss Brown he will get the money back. After he leaves, however, the sheriff shows the young woman a wanted poster for her boarder. The crook heads to a casino. Despite a robbery in progress, the Pilgrim manages to retrieve the money. He gives it and the church collection to Miss Brown. When he is apprehended by the sheriff, Miss Brown comes to his defense, revealing what he has done. As a result, the sheriff takes his prisoner to the border and orders him to pick him some flowers on Mexican land. Not taking the hint, the Pilgrim returns. The sheriff has to literally kick him out of American jurisdiction before he recognizes the lawman's act of kindness. However, his enjoyment of the peace of a new land proves to be short lived; several gunmen pop out of the undergrowth and start shooting at each other. The frightened Pilgrim hastens away, straddling the border as he ponders his options.
Қабылдау
Чаплиннің өмірбаясын жазған Джеффри Вэнс "Саяхашы" фильмін маңызды туынды деп есептейді және 2003 жылғы "Чаплин: Кино генийі" кітабында басқа Чаплиннің өмірбаясын жазғандардан өзгеше, бұл фильмді жан-жақты қарастырады. Вэнс: "Саяхашы – Чаплиннің ең бай және көбінесе назардан тыс қалған фильмдерінің бірі" деп жазады. Вэнс фильмнің әрекеттерінің ықшамдылығын, классикалық театрлық тамырларын (Мольер және британдық музыкалық залдарды қоса алғанда), фильмнің комедиясының өткірлігін және ирониялық соңын, Чаплиннің кейіпкерінің АҚШ пен Мексика арасындағы шекараны кесіп өтуін жоғары бағалайды. Кино зерттеушісі Донна Корнхабер фильмдегі "пантимимадағы әйгілі уағызды" (Дәуіт пен Голиаттың оқиғасы) Чаплиннің "дене арқылы айтылатын ең ұлы хикаяларының" бірі деп атайды. 1923 жылғы 26 ақпандағы "Нью-Йорк Таймс" газетінің жалпы оң пікірінде былай делінген: "Жоқ, бұл фильм "Бала" фильмімен теңесе алмайды. Онда сол комедияның нәзіктігі жоқ, ол адамгершілікке осылай өткір назар салмайды, кейіпкерлер осылай терең жазылмаған, бірақ бәрібір ол нағыз Чаплин." 1952 жылғы Sight & Sound сауалнамасында атақты француз киносыншысы Андре Базин "Саяхашы" фильмін барлық уақыттың ең ұлы он фильмінің бірі деп таңдады.
Chaplin biographer Jeffrey Vance considers The Pilgrim to be an important work and gives the film careful consideration in his 2003 book Chaplin: Genius of the Cinema in contrast to other Chaplin biographers. Vance writes: "The Pilgrim is one of Chaplin's richest—and most neglected—films." Vance praises the film's economy of action, classical theatrical roots (including Molière and the British music hall), the sharp edge to the film's comedy and the ironic ending, with Chaplin's character straddling the international line between the U. S. and Mexico. Film scholar Donna Kornhaber calls the film's "famous sermon in pantomime" (of the story of David and Goliath) one of Chaplin's "greatest act[s] of physical storytelling." In its generally positive February 26, 1923 review, The New York Times said: "No, this picture is not the equal of The Kid. It lacks that comedy's subtleties, it isn't as sharply pointed with humanity, it isn't as finely characterized, but it's a genuine Chaplin, nevertheless." In the 1952 Sight & Sound poll, the great French film critic André Bazin picked The Pilgrim as one of the ten greatest movies of all time.