Кіріспе
Тара - Маргарет Митчеллдің "Желмен кеткендер" (1936) атты тарихи романында Джорджия штатындағы ойдан шығарылған плантация. Тарихта Тара Джонсбородан (алғашқыда Джонсборо деп жазылатын) 8 шақырым жерде, Клейтон округіне, Флинт өзенінің шығыс жағында, Атлантадан оңтүстікке қарай 32 шақырым жерде орналасқан. Митчелл Тараны жергілікті плантациялар мен соғыс алдындағы мекемелер, әсіресе Айыл үйі, Клейтон округі плантациясы бойынша үлгіледі. Оның әжесі, Энни Фицджеральд Стивенс (18441934), ирланд иммигранты Филип Фицджеральдтың қызы (17981880) және оның американдық әйелі Элеонора Авалин "Элен" МакГан (18181893), туып өскен. Алайда, екі қабатты ағаштан жасалған алғашқы "Ауылдық үй" романдағыдай және 1939 жылы түсірілген "Желмен бірге кеткендер" фильміндегідей сәнді және сәнді болған жоқ. Романдағы көрші плантация - 12 Оукс қазір көптеген бизнестің және жақын маңдағы Лавджой, Джорджиядағы жоғары мектеп стадионының атауы.
Tara is the name of a fictional plantation in the state of Georgia, in the historical novel Gone with the Wind (1936) by Margaret Mitchell. In the story, Tara is located 5 mile (8 km) from Jonesboro (originally spelled Jonesborough), in Clayton County, on the east side of the Flint River about 20 mile (32 km) south of Atlanta. Mitchell modeled Tara after local plantations and antebellum establishments, particularly Rural Home, the Clayton County plantation on which her maternal grandmother, Annie Fitzgerald Stephens (1844–1934), the daughter of Irish immigrant Philip Fitzgerald (1798–1880) and his American wife, Eleanor Avaline "Ellen" McGhan (1818–1893), was born and raised. However, the original Rural Home, a two story wooden structure, was not as palatial and glamorous as the one described in the novel and/or depicted in the 1939 movie Gone with the Wind. Twelve Oaks, a neighboring plantation in the novel, is now the name of many businesses and a high school stadium in nearby Lovejoy, Georgia.
"Желмен кеткендер" кітабынан
"Желмен бірге кеткендер" кітабында Тараны ирланд иммигранты Джеральд О'Хара түнгі покер ойынында оның иесінен бір шаршы миль жерді жеңгеннен кейін құрды. Ағалары Саваннаға көшіп келген саудагердің орнына ирландтық шаруа шаруасы болған Джеральд жер иелері болуды ойлап, өзінің көбінесе жабайы және өсірілмеген жаңа жерлеріне Тара төбесінен кейін Тара деген атау берді. Ол бауырларынан және банкирлерден құл сатып алу үшін ақша қарыз алып, ферманы өте табысты мақта плантациясына айналдырды. Джерральд елордаға әйелдер мен қызметшілердің қажет екенін түсінді. Оның парковник, Шошқа, ол карта ойынында жеңіп алған кеңес, ол айтты, "Сізге қажет әйел, және әйел whut үй неггерлер plen'y алды". Осылай Джеральд Саваннаға барып, осы талаптарға сай келетін әйел іздеп шықты. 43 жасында Джеральд 15 жасар Эллен Робилардқа үйленді, ол француз тектес бай Саваннада туған қыз, қалыңдық ретінде жиырма құлды алды (оның ішінде Эленнің мейірбикесі, Эленнің қыздары мен немерелеріне де мейірбикесі болған Мамми). Оның жас келіні плантацияны басқаруға өте қызығушылық танытты, кейде күйеуінен гөрі басқаруға көбірек қатысады. Оның қалыңдық ақшасының ағыны мен мақта бағасының өсуімен Тара Граждандық соғыстың басталуына дейін 100-ден астам құлдың плантациясына айналды. Романның бірінші тоқсанында О'Харалар Конфедерацияны қолдап, қызу партизандыққа барады. Дегенмен, тіпті теңіз Гетисбург пен Викксбургтен кейін Конфедерацияға қарсы кері бұрылмастан бұрын, плантация (округтегі басқа үлкен жер иеліктерімен бірге) соғыстан кейін үлкен кедейшілікке ұшырап, құрып кетті. Одақ блокадасы мен Конфедерацияның керек-жарақ пен құлдарды реквизициялаудан туындаған жетіспеушіліктер үйді молшылық үйінен жай ғана тіршілік ету үйіне айналдырды, ал мақтаны Англияға сата алмау отбасының бір кездері мол табысы мен өмір салтын қатты азайтты. Шерман әскерлерінің Клейтон округіне келуі Конфедерация тарапынан жұмыс күшінің құрамына шақырылмаған немесе әлі де кетпеген құлдарды қорқытады. Тараға одақ әскерлері келген кезде үй құлдары ғана қалады. О'Харалардың көршілерінің көбісінен айырмашылығы, Тара Одақтың "Жарған жер" саясаты кезінде отқа өртенбейді. Элен О'Хараның және оның кіші қыздары Сюэллен мен Карреннің өмірін қауіпке тіккен тиф ауруы Джеральдты үйінің есігінде "өзінің алдында емес, артында әскер бар сияқты" табанды тұруға мәжбүр етеді және О'Хара әйелдерін лауданом мен хининмен емдеуге арналған хирургқа бұйрық беретін одақ офицерінің жанашырлығын алады. Офицер үйді одақтың далалық штабы ретінде пайдалануға тапсырады, бірақ сыпайылық ретінде оны сақтап қалады. Алайда, жылжымалы құнды заттар (оның ішінде Эленнің розарийі, суреттері және қытай) тәркіленеді (немесе ұрланады), ал үлкен заттарды шегінген одақтық әскерлер бұзады. Анам күміс ақшаны құдыққа жасырады. Сонымен қатар, әскер үйдің айналасындағы ағаштарды кесіп, қосалқы ғимараттарды қиратып, қоршаудың көп бөлігін отынға айналдырады, малдарды сойып, көкөніс бақтары мен жеміс бақтарын өздері үшін тонап алады. Әскерлер тіпті әлі пісіп жетілмегендерді жойып, отбасылық және құл зиратында жалған қабір тастарының астына көмілген құнды заттарды іздеу үшін қабірлерді қазып алады. Ең қымбат соққы әскерлер 158 331 доллардан астам құнға (2014 жылғы валюта бойынша) құйылған мақтаны өртеп жібергенде түседі . (О'Харалар блокадаға байланысты мақтаны ағылшын саудагерлеріне сата алмады, сондықтан ол әлі де тасымалдануды күтіп тұрды.) Әскер қайтқаннан кейін, отбасы мен олардың адал құлдары тоналған және қираған үйде, қираған фермада мал, жұмыс жануарлары немесе шаруашылық жабдықтары жоқ, азық-түлік жоқ және азық-түлік өндірудің құралдары жоқ. Олар мұқтаждық көріп, көп ұзамай аштықтан өледі. Элен О'Хара одақ эвакуациясынан кейін көп ұзамай қайтыс болады, ал оның жесір қалған үлкен қызы Скарлетт бір күннен кейін қайта оралады, үйдің әлі де тұрғанын тауып, бастапқы қуанышы тез арада оның қирауына деген үмітсіздікке айналады. Әйелін жоғалту, үмітсіздік, кедейлік, қартаю және вискиге деген сенімнің артуы (ол қол жетімді болған кезде) Джеральд О'Хараның ақыл-есін бұзады, оған бұрынғы өзіндік ақылсыздықтың эхосын қалдырады. Өсімдік пен үйді бүлікшілер де, одақ әскерлері де соғыс бойына барып, екі жақ та отбасына қалған азық-түлік пен құнды заттарды алып кетеді. Скарлетт, бірақ, өзінің шағымданатын әпкесі Сюэлленді, жартылай аңшыған және эмоционалды түрде есеңгіреген апасы Карренді және үй құлдарын (барлығ...
Ретт Батлердің "Адамдары"
2007 жылы Дональд МакКейгтің "Ретт Батлердің адамдары" романында Тара шамамен желмен кеткендегідей болып қалады. Алайда, Маргарет Митчеллдің "Желмен кеткендер" романының жалғасы болған романның соңында, ақылдан адасқан Исайя Уотлинг сарайдың бас баспалдағына от қояды, ол жерге дейін өртеледі.
Үй
Джеральд алғаш рет меншікке ие болған кезде, ол және оның құл қызметшісі Порк (Джеральд покер ойынында да сатып алған) бұрынғы сарай өртенгеннен кейін тұрған төрт бөлмелі бақылаушының үйінде тұрады. Құлдыққа түскен халық ескі үйдің орнына Тараны салып, оған қажеттілік бойынша қосымшалар қосады. Бұл "архитектуралық жоспарсыз, кез келген жерде және кез келген уақытта қосымша бөлмелер қосылып салынған" ақтайтын кірпіш пен ағаштан салынған, шала-шала орналасқан үй. Оның әсемдігі Елленнің сұлулығы мен шеберлігінен туындайды. Романдағы сипаттамаға сәйкес, үйдің кем дегенде екі дәліз, жертөле, алдыңғы және артқы баспалдақтар және шатыр бар.
Фильм түсірілімдері
1939 жылы түсірілген фильм үшін үйді көркемдік режиссер Лайл Уилер салдырған. Фильм түсірілім аяқталғаннан кейін "Тара" фильмі RKO Pictures-тің, кейін Desilu Productions-тың Forty Acres backlot-інде орналасты. Тара үйінің қасбеті Барбара Стэнвиктің "Биг Вэлли" сериясындағы Виктория Баркли кейіпкерінің үйіне өте ұқсас. Бұл сахна 1947 жылы Энсинодағы Republic студиясында Джон Уэйннің "Бейбіт Кентюкиян" фильмі үшін салынған. 1959 жылы Southern Attractions, Inc. компаниясы Тара фасадын сатып алды, оны бөлшектеп, Джорджияға жіберді, оны туристік аттракцион ретінде Атланта аймағына көшіру жоспарланды. Продюсер Дэвид О. Селзник ол кезде: "Голливудта ештеңе тұрақты емес. Суретке түсірілген соң, өмірдің бәрі бітеді. Ол Голливудтың символы. Тараның ішінде бөлмелері жоқ еді. Бұл тек қана көрініс болды. Голливудтың көп бөлігі - фасад. Алайда Маргарет Митчеллдің мұрагерлері романның атақ-даңқы мен танымалдығын пайдаланған кез-келген нәрсені лицензиялаудан бас тартты, соның ішінде фильмнің түсірілімін, Митчеллдің романдағы суретіне ұқсамайтындығына алаңдаушылығын келтірді. 1979 жылы үйдің есігі, терезелері, жалюзилері, кәрнезі, баспалдақтары мен ас үйдің элементтері 5000 долларға сатып алынды. Тараның үйінің есігін қайта қалпына келтірді. 1989 жылы Атланта тарихи орталығында өткен көрмеден кейін ол оны Джорджия штатының Атланта қаласының орталығында Маргарет Митчелл үйі мен мұражайында тұрақты түрде көрсетуге берді. Көп ұзамай Конкордтағы (Джорджия штаты) қонақүйдің иесі К. С. Башэм осы суретхананы миссис Талмиджден сатып алуға келісіп, суретхананың терезелері мен жақтауларын өзіне алды. Башам өзінің қонақ үйін кезеңдік бұйым ретінде орнатып, оны фильмнің репродукциясымен безендірді. Алдыңғы есігі мен фан-шатыр қалпына келтірілгеніне қарамастан, ол "пластмасса және папье-маше" деп сипаттаған кино түсіру орны соншалықты бүлінген, оны қайтадан қалпына келтіру мүмкін емес деп сенді. Оның идеясы - әртісті бөлшектеп, төртбұрышты бөліктерін Тараның суретімен және оның түпнұсқалығын растайтын сертификатпен бірге сату. Талмидж ақырында Тараны ұстап қалуды шешті, ол 2005 жылы қайтыс болған кезде қоймада қалды. Көп жылдар бойы бұл жиынтықтың Metro Goldwyn Mayer-дің Culver City, CA-дегі #2 артқы бөлімінде болғаны туралы ойланды. Бұл қалалық аңыз бұрынғы MGM экскурсоводтарының нәтижесі болды, олар туристерді # 2 артқы жерде орналасқан оңтүстік сарай атақты деп ойлауға итермеледі. Бірнеше жылдан кейін Лос-Анджелес таймс газетінде осы үйдің қиратылғаны туралы мақала жарық көрді. Бұл жаңалық тек Тараның нақты қайда екені туралы түсініспеушілікті арттырды. Қазір Тараның қасбеті әлі күнге дейін Лавджойдағы Талмадж фермасында орналасқан және қайта тіріліп жатыр.