Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жоқ. 73 граната, сондай-ақ "Термос", "Вулворт бомбасы" немесе "қолмен соққылы граната" деп те аталады, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде қолданылған британдық танкке қарсы граната. Оның "Термос" деген лақап атын алғаны, оның сыртқы түрі термостың ыдысына ұқсағандықтан.
The No. 73 grenade, also known as the "Thermos", "Woolworth bomb", or "hand percussion grenade", was a British anti tank grenade used during the Second World War. It got its nickname from the resemblance to a Thermos flask.
Даму
Франция шайқасының аяқталуы және 1940 жылдың 26 мамыры мен 4 маусымы аралығында Дюнкерк портынан британдық экспедициялық корпусының эвакуациясымен, Ұлыбританияға неміс шабуылы мүмкін болып көрінді. Британ армиясы мұндай жағдайда елді қорғауға жеткілікті жабдықталмаған; Дюнкерктегі эвакуациядан кейінгі апталарда ол тек жиырма жеті дивизияны ғана далаға шығара алды. Армияда, әсіресе, танкіге қарсы қарулар жетіспеді, олардың 840-ы Францияда қалды, ал Ұлыбританияда бар болғаны 167-сі ғана болды; қалған қарулар үшін оқ-дәрілер соншалықты аз болды, тіпті оларды оқу мақсатында қолдануға ереже бойынша тыйым салынды. Бұл қарулардың көп бөлігі – танкіге қарсы қол гранаталары болды, оларды өте қысқа мерзімде және төмен құнмен жасауға болады. Иан Хогг осы гранаталардың ең қарапайымы – 73 нөміріндегі граната екенін айтады.
With the end of the Battle of France and the evacuation of the British Expeditionary Force from the port of Dunkirk between 26 May and 4 June 1940, a German invasion of Great Britain seemed likely. The British Army was not well equipped to defend the country in such an event; in the weeks after the Dunkirk evacuation it could only field twenty seven divisions. The Army was particularly short of anti tank guns, 840 of which had been left behind in France leaving only 167 available in Britain; ammunition was so scarce for the remaining guns that regulations forbade any being used for training purposes. Many of these were anti tank hand grenades, large numbers of which could be built in a very short space of time and for a low cost. Ian Hogg states that the simplest of these grenades was the No. 73 grenade.
Дизайн
Жоқ. 73 граната дөңгелек пішінге жақын, пластик бұрандалы қақпағы бар еді, ол термос құтының қақпағына ұқсас, содан "термос бомбасы" деген лақап аты шыққан. Оның диаметрі шамамен алғанда алты сантиметр, ал ұзындығы он екі сантиметр болатын, салмағы 500 граммды құрады. Оның жарылғыш құрамында 300 грамм полярлы аммонал желатин динамиті немесе нитрогелатин болды – екеуі де өте жанғыш және кіші қарудың оғымен жарылуы мүмкін. Салмағының ауыр болуына байланысты, оны аз қашықтыққа ғана лақтыруға болады, және "жеңіл танктерге ауыр зақым келтіруге" қабілетті еді.
The No. 73 grenade had a roughly cylindrical shape and plastic screw on cap, similar to that of a Thermos flask, from which the "Thermos bomb" nickname was derived. It was approximately in diameter and in length, and weighed Its explosive content consisted of of polar ammonal gelatine dynamite or nitrogelatine – both of which were highly flammable and could be detonated by the impact of small arms fire. Its weight meant that it could only be thrown short distances, and "damage severely any light tank."
Пайдалану тарихы
Жоқ. 73 граната алғаш рет 1940 жылдың соңғы айларында қолдануға берілді, бірақ ол танкке қарсы граната ретінде сирек пайдаланылды; оның орнына, одан қозғалтқыш алынып тасталды және оны жарыққыш заряд ретінде қолданды. Ол бір жыл ішінде қызметтен алынып, 1943 жылы жарыққыш жұмыстары үшін арнайы мақсатта қайта қолдануға берілді.
The No. 73 grenade was first issued in the last months of 1940, but it was rarely used as an anti tank grenade; instead the fuze was usually removed and it was used as a demolition charge. It was withdrawn from service within a year, and reissued again in 1943 for the express purpose of being used for demolition work.