Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Пекалонг - Индонезияның Орталық Ява провинциясындағы қала. Бұрын провинцияның солтүстік жағалауындағы Пекалонган ауданының орталығы болған, бірақ қазір провинция құрамындағы тәуелсіз муниципалитет. Оның жер аумағы 45,25 км² құрайды, 2010 жылғы халық санауы бойынша 281 434 адам, ал 2020 жылғы халық санауы бойынша 307 150 адам тұрды; 2023 жылдың ортасы бойынша ресми бағалау 317 524 адамды (оның ішінде 160 369 ер адам және 157 155 әйел) құрады. Қала Орталық Яваның ең маңызды порты болып табылады және батик өнерімен әйгілі. 2014 жылдың желтоқсанынан бастап Пекалонг ЮНЕСКО-ның «Дүниежүздік шығармашылық қалалар желісінің» мүшесі атанды. Пекалонг – ЮНЕСКО-ның «Дүниежүздік шығармашылық қалалар желісіне» енген Индонезияның және Оңтүстік-Шығыс Азияның алғашқы қаласы. Голланд тіліндегі қаланың атауы – «Пакалонг».
Pekalongan is a city of Central Java, Indonesia. It was formerly the seat of Pekalongan Regency on the northern coast of the province, but is now an independent municipality within the province. It covers a land area of 45.25 km2 and had a population of 281,434 at the 2010 Census and 307,150 at the 2020 Census; the official estimate as at mid 2023 was 317,524 (comprising 160,369 males and 157,155 females). The city is Central Java's most important port, and is known for its batik. Since December 2014, Pekalongan is a member of UNESCO's World's Creative Cities Network. Pekalongan is the first Indonesian city and first South East Asian city listed as member of UNESCO's World's Creative Cities Network. The Dutch name of the city is 'Pacalongan'.
Тарих
Пекалонг маңындағы жағалау аймағы ежелгі Холинг (Калинга) патшалығының құрамына кірген. 7 ғасырға жататын Сожомерто жазуы, көршілес Батанг округінде (регенттігінде) табылған, Калингамен және Сайлендралардың ата-тегімен байланысты. Калинга астанасының нақты орналасқан жері әлі анықталмаған, бірақ Пекалонг пен Джепара арасында орналасқан деген болжам бар. Дегенмен, Калинганың Пекалонгта орналасқанға ұқсайды, Джепарада емес, себебі Калинга және Пекалонг аттарының ұқсастығы бар. Атауы ғасырлар бойы өзгерген болуы мүмкін: Калинга, Калинг, Калонг, содан кейін «пе» префиксі қосылып «Пекалонг» атауы пайда болған. Пекалонг тарихы 12 ғасырдың басына дейін жетеді. 1178 жылы Сун әулетінің (династиясының) шенеунігі жазған кітапта Пекалонг туралы мәлімет бар, сол кезде қытай саудагерлері оны «Пукалонг» деп атаған. Ол Яваның (кейін Двапа деп аталған) теңіз порты болған; Ява патшасы Пукалонгта тұрып, шашын артына түйген, ал халқы қысқа шашты киіп, түрлі-түсті тоқылған матамен денесін ораған. Қытай сауда кемелері қараша айында Кантоннан шығып, қолайлы желдің көмегімен бір айдың ішінде Пукалонгқа жеткен. Халық кокостан шарап жасап, өте дәмді қызыл және ақ қант өндірген, патшалық қола мен мыстан монеталар соққан, 60 мыс монета бір таэль алтынға тең болған. Жергілікті өнімдерге бұрыш, гвоздика, сандал ағашы, ағартпа және ақ дөңгелек кардамон кірген. 17 ғасырдың басында Пекалонг келісімдер мен некелік одақтар арқылы Матарам сұлтандығының құрамына кірді. Бұл аймақ империяның географиялық шетінде орналасқан, империяның өзі Яваның орталық бөлігінде құрылған. Алайда, ол бай аймақ болды және 17 ғасырдың соңына қарай орталыққа жіберген мол ақшасы мен өнімі Матарам мемлекетінің маңызды бөлігіне айналдырды. 18 ғасырда аймақ экономикалық құлдырауға ұшырады, ал Голландтың Шығыс Индия компаниясы аймақтың саяси және экономикалық өміріне айтарлықтай ықпал етуді бастады. Голландтар 1753 жылы қалада бекініс салған, ол әлі күнге дейін сақталған. 1830 жылдардан бастап Пекалонг аймағы қант өндірудің маңызды орталығына айналды. Қытай тарих кітаптарында жазылғандай, қант қамысы бұл аймақта 12 ғасырдың басынан бері өсірілген, бірақ 19 ғасырдың ортасында голландтардың күш-жігеріне байланысты өндіріс едәуір өсті. Бастапқыда өндіріс міндетті еңбекпен арттырылды; Голланд отаршылдық үкіметі жавалық шаруалардың еңбегінің бір бөлігін мемлекетке беруіне қатысты ұзақ күткен үмітін пайдаланды. 1860-1890 жылдар аралығында бұл жүйе жойылып, жұмысшыларға тікелей ақы төленді. Колониялық қант өнеркәсібі 1930 жылдардағы Ұлы депрессия кезінде құлдырады, бірақ қант тәуелсіз Индонезиядағы аймақтың маңызды экспорты болып қала береді. 1945 жылдың 8 қазанында Тегал, Пекалонг және Бребес қалаларында «Свапражаға» қарсы / феодализмге қарсы «Үш аймақ қозғалысы» / «Геракан Тига Даера» құрылды. Бұл қозғалыстың мақсаты көк қанды регенттерді (Жогиакарта мен Суракарта патшаларымен байланысты) қарапайым адамдармен ауыстыру болды. Бұл қозғалыстың жетекшілерінің айтуынша, бұрынғы регенттер Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде жапондықтармен ынтымақтасып, адамдарды жапондық құл еңбек лагерлеріне жіберген. Бұл қозғалыстың басты басшысы Пекалонгтың жаңа регенті болған Сарджио болды. Бұл қозғалыстың басқа да жетекшілері Кутил, К. Миджая және Ир. Сакирман. Ир Сакирман Индонезия Коммунистік партиясының (ПКИ) жергілікті басшысы болды. Ескі регенттер тұтқындалып, киімдері шешіліп, түрмеге сүйретілді. Басқа да мемлекеттік қызметкерлер мен полиция қызметкерлері Таланг көпірінде ұрланып, қырғынға ұшырады. Бұл қозғалыс Бребестегі этникалық қытайларға қарсы нәсілдік тәртіпсіздіктерді де бастады. Индонезия Республикасының (ИР) Жогьякартадағы үкіметі бұл қозғалысқа келіспейді және оны заңсыз деп жариялады. 1945 жылдың 4 қарашасында қозғалыс Индонезия армиясының штаб-пәтеріне және Пекалонгтағы регент кеңсесіне шабуыл жасады. 1945 жылдың 21 желтоқсанында Индонезия армиясы бүлікшілерді қатты шайқаста жеңіп шықты. Бұл қозғалыстың жетекшілерінің көпшілігі тұтқындалып, түрмеге жабылды. Бұл көтеріліс «Үш аймақ ісі» деп аталады.
The coastal area around Pekalongan was part of the ancient Holing (Kalingga) kingdom. The 7th century Sojomerto inscription, discovered in neighboring Batang Regency, Central Java, is linked with Kalingga as well as the ancestor of the Sailendras. The exact location of the Kalingga capital is unclear however, that it was suggested lies somewhere between Pekalongan and Jepara. However it is most likely that Kalingga was located in Pekalongan instead of Jepara, since there is similarity of names between Kalingga and Pekalongan. The name probably slightly shifted over centuries, from Kalingga, Kaling, Kalong, and later added with pe an circumfix forming "Pekalongan". The history of Pekalongan dated back to the early 12th century. A book written in 1178 by a Song dynasty official already had record of Pekalongan, then known to Chinese merchants as "Pukalong", it was then a seaport of Java (then known as Dvapa); the king of Java lived at Pukalong, knotted his hair at the back of his head, while his people wore short hair and wrapped their body with colorfully weaved cloth. Chinese merchant ship set sail from Canton during November, with the aid of fair wind sailed nonstop day and night, arrived at Pukalong in about one month. The people made wine from coconuts, produced very delicious red and white cane sugar, the kingdom made coins out of bronze and copper, 60 copper coins exchanged for one tael of gold. Local produces included pepper, clove, sandalwood, eaglewood and white round cardamom. Pekalongan became a part of the empire of the Sultanate of Mataram through treaty and marriage alliances by the early 17th century. The area was on the geographic periphery of the empire, which was based in interior central Java. However, it was a wealthy area, and by the end of the 17th century, the substantial money and produce it sent to the center made it a key part of Mataram's realm. The area went into economic decline during the 18th century, and the Dutch East India Company began to gain substantial influence over the area's political and economic life. The Dutch built a fort in the city in 1753; this fort still stands. From the 1830s, the Pekalongan area became a major producer of sugar. Sugarcane had been grown in the area since the early 12th century, as recorded in Chinese history books, but production expanded substantially during the mid 19th century due to Dutch efforts. Initially, production was boosted through compulsory corvée labor; the Dutch colonial government took advantage of longstanding Javanese expectations that the peasantry contributes a part of their labor to the state. Between the 1860s and the 1890s, this system was phased out, and workers were paid directly. The colonial sugar industry collapsed during the Great Depression of the 1930s, but sugar remains a key export of the area in independent Indonesia. On October 8, 1945, an anti "Swapraja"/anti feudalism movement called Three Regions Movement/"Gerakan Tiga Daerah" was established in Tegal, Pekalongan, and Brebes. The goal of this movement was to replace the blue blood regents (related to the kings from Jogyakarta and Surakarta) with ordinary people. According to the leaders of this movement, the old regents had cooperated with Japanese during World War II and sent people to the Japanese slave labor camps. The main leader of this movement was Sarjiyo who became the new regent of Pekalongan. Other leaders of this movement were Kutil, K. Mijaya, and Ir. Sakirman. Ir Sakirman was the local leader of Indonesian Communist Party (PKI). The old regents were arrested, stripped naked, and dragged into the prisons. Other government officials and police officers were kidnapped and massacred at Talang bridge. This movement also started a racial riot against ethnic Chinese in Brebes. The government of Republic of Indonesia (RI) in Jogyakarta disagree with this movement and declared it as an illegal movement. On November 4, 1945, the movement attacked Indonesian army HQ and the regent office in Pekalongan. The rebels were defeated by Indonesian army in a fierce battle on December 21, 1945. Most leaders of this movement were arrested and thrown into the prisons. This rebellion is called Three Regions Affair.
Климат
Пекалонган тропикалық жаңбырлы орман климатына (Af) ие, маусымнан қазанға дейін орташа жауын-шашын жауады, ал қарашадан мамырға дейін ауыр және өте ауыр жауын-шашын жауады.
Pekalongan has a tropical rainforest climate (Af) with moderate rainfall from June to October and heavy to very heavy rainfall from November to May.
Әкімшілік округтер
Пекалонг қаласы төрт ауданға бөлінеді, олардың аумақтары мен халық саны 2010 және 2020 жылғы халық санағында, сондай-ақ 2023 жылдың ортасы бойынша ресми бағалаулармен бірге төменде көрсетілген. Кесте әр ауданның әкімшілік ауылдарының санын (барлығы қалалық келурахан ретінде жіктеледі) және олардың пошталық кодтарын қамтиды. Код WilayahАудан атауы (kecamatan)Аумағы, км2Халық санағы 2010Халық санағы 2020Халық санағы 2023 жылдың ортасындаАуылдар саныПошталық кодтар 33.75.01 Pekalongan Barat (Батыс Пекалонг)9.7088,73294,82997,191751111 51113, 51116 51117 (а) 33.75.02 Pekalongan Timur (Шығыс Пекалонг)9.2662,61168,75070,226751122 51124, 51127 51129 33.75.03 Pekalongan Utara (Солтүстік Пекалонг)10.8955,06965,17669,810651141, 51143, 51146 51149 33.75.04 Pekalongan Selatan (Оңтүстік Пекалонг)15.4075,02278,39580,944751132 51135, 51138 51139 Барлығы45.25281,434307,150317,52427 Ескерту: (а) Тирто келураханынан басқа, оның пошталық коды 51151.
Pekalongan city is divided into four districts, listed below with their areas and their populations at the 2010 and 2020 Censuses, together with the official estimates as at mid 2023. The table also includes the number of administrative villages (all classed as urban kelurahan) in each district, and its post codes. Kode WilayahName ofDistrict(kecamatan)Areainkm2Pop'nCensus2010Pop'nCensus2020Pop'nEstimate mid 2023No. ofvillagesPost codes 33.75.01 Pekalongan Barat(West Pekalongan)9.7088,73294,82997,191751111 51113,51116 51117 (a) 33.75.02 Pekalongan Timur(East Pekalongan)9.2662,61168,75070,226751122 51124,51127 51129 33.75.03 Pekalongan Utara(North Pekalongan)10.8955,06965,17669,810651141, 51143,51146 51149 33.75.04 Pekalongan Selatan(South Pekalongan)15.4075,02278,39580,944751132 51135,51138 51139 Totals45.25281,434307,150317,52427
Note: (a) except the kelurahan of Tirto, which has a post code of 51151.
Көлік
Пекалонган қаласына жету оңай, себебі Пекалонган – Джакарта мен Сурабая арасындағы маңызды тас жол және теміржол торабы. Пекалонган Пемаланг-Батанг ақылы жолы арқылы Транс-Жава тас жолына қосылған. Батыстан немесе шығыстан келетін барлық жолаушылар пойыздары Пекалонган теміржол стансасында тоқтайды.
Pekalongan city is easy to reach because Pekalongan is a road and rail crossing point between Jakarta and Surabaya. Pekalongan is connected to Trans Java Expressway by Pemalang Batang Toll Road. All passenger trains from west or east are stop at Pekalongan train station.