Аппалач тауларының дәстүрлі музыкасы

Кіріспе

Американың Аппалачи таулары аймағының дәстүрлі музыкасы

Аппалачи музыкасы – Америка Құрама Штаттарының шығысындағы Аппалачи аймағының музыкасы. Дәстүрлі Аппалачи музыкасы әр түрлі ықпалдардан құралған, соның ішінде Британ аралдарының (әсіресе Шотландияның) балладалары, гимндері және скрипка музыкасы, сондай-ақ континенттік Еуропа музыкасы. Алғаш рет 1920 жылдары жазылған Аппалачи музыканттары ескі уақыт музыкасының, кантри музыкасының, блюграсс пен рок-н-роллдың дамуына зор үлес қосты және 1960 жылдардағы американдық халық музыкасының қайта жаңғыруының маңызды бөлігі болды. Аппалачи музыкасын орындау үшін әдетте банджо, американдық скрипка, лады бар дульцимер және кейінірек гитара қолданылады. Алғаш жазылған Аппалачи музыканттарының ішінде Фидлин Джон Карсон, Г. Б. Грейсон және Генри Уиттер, Баском Ламар Лансфорд, Картер отбасы, Кларенс Эшли және Док Боггс бар, олардың барлығы 1920 және 1930 жылдары жазылған. 1950-1960 жылдардағы халық музыкасының қайта жаңғыруы кезінде Жан Ричи, Роско Холкомб, Ола Белл Рид, Лили Мэй Ледфорд, Хеди Уэст және Док Уотсон сияқты бірнеше Аппалачи музыканттары танымал болды. Лоретта Линн, Рой Акуфф, Долли Партон, Эрл Скруггс, Чет Аткинс, Стэнли Бразерс және Дон Рено сияқты кантри және блюграсс әртістері дәстүрлі Аппалачи музыкасының күшті ықпалына түсті. ), соның ішінде Камберленд аймақтарынан келген, және олармен бірге ағылшын және шотланд балладаларынан тұратын музыкалық дәстүрлерін әкелді – бұл әдетте сүйемелдемесіз айтылатын әңгімелер, сондай-ақ скрипкамен орындалатын рельс сияқты би музыкасы еді. Олардың көптегені 19 ғасырда Фрэнсис Джеймс Чайлд жинаған танымал Child Ballads-тың нұсқалары. "Cumberland Gap" биі әуені "Bonnie George Campbell" шотланд балладасына қосатын әуеннен шыққан болуы мүмкін. Музыка зерттеушісі Сесил Шарптың сөзіне сәйкес, Аппалачи балладалары, оның ішінде олардың әуендері, көбінесе "Англияның солтүстігіне немесе Шотландияның таулы аймақтарына қарағанда, төмендіктеріне жақын еді, себебі олар [адамдар] бастапқыда осы елден көшіп келген". Аппалачи әуендері гаэль тілінде сөйлейтін таулықтардың әуендеріне қарағанда ағылшын халық әуендерімен көбірек байланысты.

Appalachian music is the music of the region of Appalachia in the Eastern United States. Traditional Appalachian music is derived from various influences, including the ballads, hymns and fiddle music of the British Isles (particularly Scotland), and to a lesser extent the music of Continental Europe. First recorded in the 1920s, Appalachian musicians were a key influence on the early development of old time music, country music, bluegrass, and rock n' roll, and were an important part of the American folk music revival of the 1960s. Instruments typically used to perform Appalachian music include the banjo, American fiddle, fretted dulcimer, and later the guitar. Early recorded Appalachian musicians include Fiddlin' John Carson, G. B. Grayson & Henry Whitter, Bascom Lamar Lunsford, the Carter Family, Clarence Ashley, and Dock Boggs, all of whom were initially recorded in the 1920s and 1930s. Several Appalachian musicians obtained renown during the folk revival of the 1950s and 1960s, including Jean Ritchie, Roscoe Holcomb, Ola Belle Reed, Lily May Ledford, Hedy West and Doc Watson. Country and bluegrass artists such as Loretta Lynn, Roy Acuff, Dolly Parton, Earl Scruggs, Chet Atkins, The Stanley Brothers and Don Reno were heavily influenced by traditional Appalachian music. ), including Cumberland, and brought with them the musical traditions of these regions, consisting primarily of English and Scottish ballads— which were essentially unaccompanied narratives— and dance music, such as reels, which were accompanied by a fiddle. Many of these are versions of the famous Child Ballads, collected by Francis James Child in the nineteenth century. The dance tune "Cumberland Gap" may be derived from the tune that accompanies the Scottish ballad "Bonnie George Campbell". According to the musicologist Cecil Sharp the ballads of Appalachia, including their melodies, were generally most similar to those of "the North of England, or to the Lowlands, rather than the Highlands, of Scotland, as the country from which they [the people] originally migrated. For the Appalachian tunes have far more affinity with the normal English folk tune than with that of the Gaelic speaking Highlander."

Скрипкалық күйлер

Бірнеше Аппалачи скрипка күйлерінің бастауы Ирландия мен Шотландияның гэль тілінде сөйлейтін аймақтарында, мысалы, "Ледер Бритчес" күйі "Лорд Макдональдтың ролигіне" негізделген. Бұл күйлер тікелей гэль аймақтарынан емес, XVIII ғасырда Британ империясының барлық аймақтарында кең таралған баспа нұсқалары арқылы Аппалачияға келген болуы мүмкін. 18-ғасыр шотланд скрипкашысы Нил Гоудың стилі, қуатты және ырғақты, қысқа садақпен тартылатын әдісі, Аппалачи скрипка өнерінің негізі болды делінеді.

Дін музыкасы

Британдық иммигранттар сонымен қатар, "жолдарды айту" немесе "шақыру" деп аталатын шіркеу әнін әкелді, онда бір адам псалм немесе ән жолын орындайды, ал қауымның қалғаны жауап береді. Бұл қауымдық ән айту түрі, бір кезде колониялық Американың барлық аймақтарында кең таралған, қазір көбінесе Оңтүстік-Батыс Вирджинияның, Оңтүстік Батыс Вирджинияның және Шығыс Кентуккидің таулы аймақтарындағы Ескі Регулярлық баптист шіркеулерімен ғана шектеледі.

Африкалық американдықтар

Сесил Шарп ақ баллада орындаушылары арасындағы "мелодияның белгілі бір ноталарында, әдетте ең әлсіз үн акценттерінде ерікті түрде тоқталу" тәжірибесін сипаттады, осы ерекшеліктің Африкада, афроамерикалықтар мен Батыс Африкада кең таралғанын білмеді. Ертедегі Аппалачияда қара және ақ скрипкашылар әндермен алмасып, ырғақтары мен үйлесімдеріне бір-бірінің әсерін тигізді. Олар Аппалачи музыкасына гармониялық (үшінші және жетінші "көк" ноталар, сонымен қатар жылжитын дыбыстар) пен сөздік шеберлікті әкелді. Док Боггс және Хобарт Смит сияқты көптеген ерте Аппалачи музыканттары ХХ ғасырдың басында қара музыканттардың өнер көрсетуін көрудің үлкен әсерін еске алды. Док Боггс, Док Картер және Док Уотсон олардың өнерлерінде афроамерикалық блюз элементтері болғандықтан "ақ блюз" музыканттары деп сипатталды.

Кейінгі дамуы

Солтүстік Америкада жазылған балладалардан тұратын «Жаңа әлем» балладалары дәстүрі, Аппалачи музыкасының дамуына Ескі әлем дәстүрімен бірдей ықпал етті. Жаңа әлем балладалары көбінесе сол күнгі жаңа оқиғаларды бейнелеу үшін жазылып, жиі жарияланған парақтар түрінде таратылды. Техас Гладден сияқты көптеген баллада орындаушылары «Жоғары жалғыздық дыбысы» деп аталатын, өткір, мұрынды дауыс тембрын, көбінесе есептелмеген ырғақпен және аралықтары бар (яғни пентатоникалық) гаммаларды пайдаланды. Бұл стильдің қашан және қалай қалыптасқаны белгісіз. 19 ғасырдың соңында гитара, мандолина және автогарп сияқты аспаптар пошта арқылы тапсырылатын каталогтардың арқасында Аппалачиде танымал болды. Бұл аспаптар банджо мен скрипкаларға қосылып, алғашқы аспаптар тобын құрады. Олар музыканттардың қолдарымен немесе саусақпен аспаптың рифтерін тартып ойнау арқылы дыбыс шығарады. Бұл аспаптар барабанның орнына соқпалы дыбыстарды жасау үшін қолданылады. Аппалачи музыкасында ыдыс басқа да танымал аспап. «Құрт» деп те аталатын (немесе басқа елдерде «газ багы басқасы» немесе «кір жуғыш машина басқасы»), ол әдетте металл жуу ыдысынан, таяқтан және кемінде бір, бірақ көбінесе төрт немесе одан да көп ішектерден жасалады. Басқа құлақтар да болуы мүмкін. Ыдыс басқа Аппалачидегі афроамерикандық қауымдастықтарда пайда болып, кейіннен ақ аспаптар тобында қолданыла бастады.

Далалық жұмыс

ХХ ғасырдың басында Аппалачи тауының тұрғындары сақтап қалған және дамытқан бай музыкалық мұраны, әсіресе халық әндерін жазуға бағытталған кең ауқымды қозғалыс пайда болды. Бұл музыка жазбада болған жоқ; әндер ауызша беріліп, көбінесе отбасылар ішінде, ұрпақтан ұрпаққа жеткізілді. Аппалачи музыкасын жазу бойынша далалық зерттеулер (алғашқыда музыкалық нотациямен, кейіннен жазғыш құралдармен) түрлі ғалымдар тарапынан жүзеге асырылды. Аппалачи балладаларын жинаған алғашқылардың бірі Кентуккиде туған Джон Джейкоб Найлс (1892–1980) болды, ол 1907 жылдан бастап отбасылық өмір, әлеуметтік орта және жұмыс барысында үйренген балладаларды жазып алды. Плагиат қорқынышы және сол кездегі аймақта белсенді болған басқа коллекционерлерді еліктемеу үшін Найлс 1960 жылға дейін өзінің алғашқы 110 балладасын «Джон Джейкоб Найлстің баллада кітабында» жариялады. Баллада кітабындағы картаға сәйкес, Найлстың жинаған аймағы Тазевелл, Вирджиниямен шектелген; оңтүстікке қарай Бун және Салуда, Солтүстік Каролина, сондай-ақ Гринвилл, Оңтүстік Каролина; батысқа – Чикамауга, Джорджия; солтүстікке – Чаттануга және Дейтон, Теннесси арқылы Сомерсет, Кентукки; солтүстік-батысқа – Бардстаун, Франкфурт және Лексингтон, Кентукки; шығысқа – Батыс Вирджиния шекарасына дейін және Тазевеллге дейін созылды, осылайша Смокис, Камберленд платосы, Жоғарғы Теннесси аңғары және Лоукаут тау аймағы қамтылды. 1916 жылдың мамыр айында сопрано Лорайн Уайман және оның пианист әріптесі Говард Броквей Кентуккидің шығысындағы Аппалачи тауларына барып, халық әндерін жинау үшін 300 мильдік қашықтықты жаяу жүріп өтті. Олар жинаған әндерін Нью-Йоркке алып оралды, онда қалалық тыңдарманға дәстүрлі халық әндерін орындау бойынша сәтті жұмыстарын жалғастырды. Уайман мен Броквейден кейін бір айдай өткен соң, британдық фольклоршылар Сесил Шарп пен Мод Карпелз Оңтүстік Аппалачи аймағын аралап, Солтүстік Каролинадағы Ыстық бұлақтар, Теннессидегі Флаг-Понд, Кентуккидегі Харлан және Батыс Вирджиниядағы Гринбриер округі сияқты жерлерге, сондай-ақ Берея колледжі мен Кентуккидегі Хиндман қоныстану мектебі және Гатлинбургтегі Пи Бета Фи қоныстану мектебі сияқты білім ошақтарына сапар шекті. Олар үш жаз бойы (1916–1918 жж.) зерттеулер жүргізіп, аймақтағы 200-ден астам «Ескі әлем» балладаларын жинады, олардың көпшілігі Британ аралдарындағы нұсқаларынан көп өзгешелік танытпады. Апалачиядағы алғашқы зерттеулерінен кейін Шарп пен Карпелс «Оңтүстік Аппалачиядан ағылшын халық әндері» атты еңбегін жариялады. Шарп пен Карпелс Апалачияда тапқан балладалардың арасында «Эльфин рыцарі» және «Томас мырза мен Әдемі Эллинор» сияқты ортағасырлық тақырыбы бар әндер, сондай-ақ «Меркелі қалашықта» және «Жас Бейчан» сияқты теңізшілік және оқиғалы әндер болды. Олар «Барбара Алленнің» 16 нұсқасын және «Даймонның сүйіктісі» (Апалачияда көбінесе «Үй балташысы» деп аталады) 22 нұсқасын жазды. Шарп пен Карпельс жүргізген жұмыс көптеген фольклоршылар күдіктенгенін растады – Аппалачи тауларының шалғай аңғарлары мен ойыстары музыканың ескі түрлерінің мол қоймасы екенін көрсетті. ХХ ғасырдың соңында Жан Ричи, Техас Гладден, Нимрод Уоркман, Фрэнк Проффитт және Хортон Баркер сияқты көптеген орындаушылар ауызша дәстүрде үйренген дәстүрлі әндер мен балладаларды жаздырып алды.

Around the turn of the 20th century, a broad movement developed to record the rich musical heritage, particularly of folksong, that had been preserved and developed by the people of the Appalachians. This music was unwritten; songs were handed down, often within families, from generation to generation by oral transmission. Fieldwork to record Appalachian music (first in musical notation, later on with recording equipment) was undertaken by a variety of scholars. One of the earliest collectors of Appalachian ballads was Kentucky native John Jacob Niles (1892–1980), who began noting ballads as early as 1907 as he learned them in the course of family, social life, and work. Due to fears of plagiarism and imitation of other collectors active in the region at the time, Niles waited until 1960 to publish his first 110 in The Ballad Book of John Jacob Niles. The area covered by Niles in his collecting days, according to the map in the Ballad Book, was bounded roughly by Tazewell, Virginia; south to Boone and Saluda, North Carolina and Greenville, South Carolina; west to Chickamauga, Georgia; north through Chattanooga and Dayton, Tennessee to Somerset, Kentucky; northwest to Bardstown, Frankfort, and Lexington, Kentucky; east to the West Virginia border, and back down to Tazewell, thus covering areas of the Smokies, the Cumberland Plateau, Upper Tennessee Valley, and the Lookout Mountain region. In May 1916, the soprano Loraine Wyman and her pianist colleague Howard Brockway visited the Appalachians in eastern Kentucky, in a 300 mile walking trek to gather folk songs. They took their harvest back to New York, where they continued, with great success, their ongoing efforts in performing traditional folk songs to urban audiences. Starting only about a month after Wyman and Brockway, the British folklorists Cecil Sharp and Maud Karpeles toured the Southern Appalachian region, visiting places like Hot Springs in North Carolina, Flag Pond in Tennessee, Harlan in Kentucky, and Greenbrier County in West Virginia, as well as schools such as Berea College and the Hindman Settlement School in Kentucky and the Pi Beta Phi settlement school in Gatlinburg, Tennessee. They persisted for three summers in all (1916–1918), collecting over 200 "Old World" ballads in the region, many of which had varied only slightly from their British Isles counterparts. After their first study in Appalachia, Sharp and Karpeles published English Folk Songs from the Southern Appalachians. Among the ballads Sharp and Karpeles found in Appalachia were medieval themed songs such as "The Elfin Knight" and "Lord Thomas and Fair Ellinor", and seafaring and adventure songs such as "In Seaport Town" and "Young Beichan". They transcribed 16 versions of "Barbara Allen" and 22 versions of "The Daemon Lover" (often called "The House Carpenter" in Appalachia). The work of Sharp and Karpeles confirmed what many folklorists had suspected— the remote valleys and hollows of the Appalachian Mountains were a vast repository of older forms of music. Later in the twentieth century, Jean Ritchie, Texas Gladden, Nimrod Workman, Frank Proffitt and Horton Barker and many others were recorded singing traditional songs and ballads learnt in the oral tradition.

Коммерциялық жазбалар

Халықтық музыканы зерттеу жұмысы гүлденгеннен кейін бірнеше жыл өткен соң, коммерциялық жазу индустриясы дамып, Аппалачи музыкасын көпшілікке тарату үшін жазу пайдалы кәсіпке айналды. 1923 жылы OKeh Records компаниясының талант іздеушісі Ральф Пир Атланта қаласында (Джорджия штаты) Аппалачи аймағының музыканттары үшін алғашқы жазу сессияларын өткізді. Осы сессияларда Fiddlin' John Carson, Солтүстік Джорджиядан шыққан скрипкада ойнаудың чемпионы жазылды. Аппалачи музыканттары Ньюпорт фольклорлық фестивалінен бастап, Чикаго және Берклидегі Калифорния университеттеріндегі фольклорлық фестивальдарға тұрақты қатысушыларға айналды. Коэннің "High Lonesome Sound" сияқты фильмдері, Кентукки банжошысы және баллада орындаушысы Роско Холкомб туралы, әуесқойларға Аппалачи музыканттарының өнер көрсетуін көрудің қандай екенін сезінуге көмектесті.

Көмір өндіру және наразылық музыкасы

Үлкен көлемдегі көмір өндіру 19 ғасырдың соңында Аппалачияға келді және кішігірім шаруа қожалықтарын тастап, көмір өндіру қалаларында жалақымен жұмыс істеуді таңдаған адамдардың өмірінде күрт өзгерістерге әкелді. Аппалачияда еуропалықтар келгеннен бері қалыптасқан ежелгі баллада дәстүрі, 19 ғасырдың соңы мен 20 ғасырдың басындағы кенші қалаларында жиі кездесетін төмен жалақы, кен апаттары және ереуілдер сияқты әлеуметтік мәселелерге оңай бейімделді. Аппалачиядағы кен өндірісімен байланысты алғашқы әндердің бірі – «Coal Creek March», оған 1891 жылғы Теннесси штатының Андерсон округіндегі Coal Creek соғысы ықпал еткен. 1914 жылы Батыс Вирджиниядағы кеншілер арасындағы еңбек дауы мен 1931 жылғы Кентуккидегі Харлан округіндегі соғыс Ральф Чаплиннің «Solidarity Forever» және Флоренс Ристің «Which Side Are You On?» сияқты әндерді тудырды. Джордж Корсон 1940 жылы Конгресс кітапханасы үшін кеншілердің әндерін жазды. Аппалачия кен өндірісінің ең коммерциялық сәтті әні – Мерл Трэвистің «Sixteen Tons», оны Теннесси Эрни Форд, Джонни Кэш және басқа да ондаған артистер орындаған. Басқа да танымал көмір өндіруші әндерге Жан Ричидің «The L&N Don't Stop Here Anymore», Сара Оган Гуннингтің «Come All You Coal Miners» және Хейзел Дикенстің «Clay County Miner» әндері жатады. Классикалық орындаулары мен заманауи каверлері Джек Райттың 2007 жылғы «Music of Coal» жинақ альбомына енген. 1990 жылы таудың жоғарғы бөлігін алып тастау (Mountain Top Removal - MTR) деп аталатын жаңа кен өндіру әдісі қолданыла бастады. Бұл Аппалачияда тұратын көптеген адамдарды ренжітті, себебі олар тауларды қасиетті орындар деп есептеді және олардың Құдайдың сыйы екеніне сенеді. Кейбір адамдар бұл сезімдерін музыка арқылы білдірді. Мысалдарға Тодд Бердждің «What Would Moses Climb», Донна Прайс пен Грег Тредуэйдің «The Mountains of Home», Жан Ричидің «Now Is the Cool of the Day», Ширли Стюарт Бернстің «Leave Those Mountains Down» және Rising Appalachia-ның «Scale Down» әндерін жатқызуға болады. Көптеген әндерде а капелла және струнный аспаптардың дыбысы қолданылып, оларға дәстүрлі атмосфера сыйлады.

Large scale coal mining arrived in Appalachia in the late 19th century, and brought drastic changes in the lives of those who chose to leave their small farms for wage paying jobs in coal mining towns. The old ballad tradition that had existed in Appalachia since the arrival of Europeans in the region was readily applied to the social problems common in late 19th century and early 20th century mining towns— low pay, mine disasters, and strikes. One of the earliest mining related songs from Appalachia was "Coal Creek March," which was influenced by the 1891 Coal Creek War in Anderson County, Tennessee. Mine labor strife in West Virginia in 1914 and the 1931 Harlan County War in Kentucky produced songs such as Ralph Chaplin's "Solidarity Forever" and Florence Reece's "Which Side Are You On?" respectively. George Korson made field recordings of miners' songs in 1940 for The Library of Congress. The most commercially successful Appalachian mining song is Merle Travis' "Sixteen Tons," which has been recorded by Tennessee Ernie Ford, Johnny Cash, and dozens of other artists. Other notable coal mining songs include Jean Ritchie's "The L&N Don't Stop Here Anymore," Sarah Ogan Gunning's "Come All You Coal Miners," and Hazel Dickens' "Clay County Miner." Both classic renditions and contemporary covers are included in Jack Wright's 2007 compilation album, Music of Coal. In 1990 they started to use a new type of mining called Mountain Top Removal (MTR). That upset a lot of people who lived in Appalachia due to the belief that mountains were holy spaces and that they were a gift from God. Some people showed these feelings through the music. Some example are Todd Burge's "What Would Moses Climb", Donna Price and Greg Treadway's "The Mountains of Home", Jean Ritchie’s "Now Is the Cool of the Day", Shirley Stewart Burns's "Leave Those Mountains Down", and Rising Appalachia's "Scale Down." Many of the songs featured a cappella and string band sounds to give them a traditional feel.

Контри музыкасы

1927 жылғы Бристоль сессиясы "Кантри музыкасының Ұлы Жарлысы" деп аталды, себебі кейбір музыка тарихшылары оны қазіргі заманғы кантри музыкасының бастауы деп есептейді. Картер отбасы сияқты музыканттардың танымалдылығы, олар алғаш рет осы сессияларда жазба жасады, индустрия басшыларына "тау" немесе "hillbilly" музыкасына сұраныс бар екенін көрсетті. Аппалачиядағы 1920 жылдарға тән басқа да ықпалды жазба сессиялары – Джонсон-Сити және Ноксвилл сессиялары болды. Ертедегі жазылған кантри музыкасы (яғни 1920 жылдардың соңы мен 1930 жылдардың басы) көбінесе скрипка мен банджода орындалатын музыкадан және Аппалачи тамырларын көрсететін струнный ансамбль форматынан тұратын. 1940 жылға қарай кантри музыкасының орталығы Гранд Оле Опридің сәттілігіне байланысты Нешвиллге көшті. Кейінгі онжылдықтарда кантри музыка индустриясы кең танылуға ұмтылғанда, музыканттар мен индустрия басшылары жанрдың Аппалачимен байланысын әлсіретуге тырысты, ең алдымен "hillbilly" музыкасы терминін "кантри" терминімен алмастырды. 1980 жылдардың соңында Долли Партон, Рикки Скаггс және Дуайт Йоакам сияқты әртістер кантри музыкасына дәстүрлі Аппалачи әсерлерін қайта әкелуге көмектесті. Музыканың тууы көбінесе Билл Монро мен оның "Blue Grass Boys" тобына байланысты. Блюграсс музыкасының ерекше белгісі – үш саусақпен банджоны жылдам тарту стилі Монроның банджошысы, Солтүстік Каролинада туған Эрл Скруггспен әзірленді. Кейіннен "Flatt and Scruggs and the Foggy Mountain Boys" тобының құрамында Скруггс "Foggy Mountain Breakdown" атты ең танымал блюграсс инструменталдық шығарманың авторы болды. Блюграсс Аппалачиядағы Стэнли бауырлары, Осборн бауырлары және Джимми Мартин сияқты көптеген музыканттар арасында жылдам танымал болды. Ол аймақтың ішіндегі және сыртындағы түрлі музыкалық формалардың ықпалына ұшыраса да (Монроның өзі Батыс Кентуккиден шыққан), көбінесе Аппалачиямен байланысты және Аппалачи халықтық фестивальдерінде ескі және дәстүрлі музыкамен бірге орындалады. Аппалачи халық әндерін орындаған Боб Дилан Роско Холкомбты "ең жақсылардың бірі" деп санады, ал гитарист Эрик Клэптон оны өзінің сүйікті кантри музыканты деп атады.

The Bristol sessions of 1927 have been called the "Big Bang of Country Music," as some music historians have considered them the beginning of the modern country music genre. The popularity of such musicians as the Carter Family, who first recorded at the sessions, proved to industry executives that there was a market for "mountain" or "hillbilly" music. Other influential 1920s era location recording sessions in Appalachia were the Johnson City sessions and the Knoxville sessions. Early recorded country music (i. e., late 1920s and early 1930s) typically consisted of fiddle and banjo players and a predominant string band format, reflecting its Appalachian roots. Due in large part to the success of the Grand Ole Opry, the center of country music had shifted to Nashville by 1940. In subsequent decades, as the country music industry tried to move into the mainstream, musicians and industry executives sought to deemphasize the genre's Appalachian connections, most notably by dropping the term "hillbilly music" in favor of "country." In the late 1980s, artists such as Dolly Parton, Ricky Skaggs, and Dwight Yoakam helped to bring traditional Appalachian influences back to country music. The music's creation is often credited to Bill Monroe and his band, the Blue Grass Boys. One of the defining characteristics of bluegrass—the fast paced three finger banjo picking style—was developed by Monroe's banjo player, North Carolina native Earl Scruggs. Later, as a member of Flatt and Scruggs and the Foggy Mountain Boys, Scruggs wrote Foggy Mountain Breakdown, one of the most well known bluegrass instrumentals. Bluegrass quickly grew in popularity among numerous musicians in Appalachia, including the Stanley Brothers, the Osborne Brothers, and Jimmy Martin, and although it was influenced by various music forms from inside and outside the region (Monroe himself was from Western Kentucky), it is often associated with Appalachia and performed alongside old time and traditional music at Appalachian folk festivals. Bob Dylan, who also performed a number of Appalachian folk songs, considered Roscoe Holcomb to be "one of the best," and guitarist Eric Clapton considered Holcomb a "favorite" country musician.

Классикалық музыка

Классикалық композиторлар Ламар Стрингфилд және Курт Вейл өз композицияларында Аппалач халық музыкасын қолданды. 1924 жылдан бері үздіксіз өткізіліп келе жатқан Union Grove, Солтүстік Каролинадағы фестиваль жыл сайын Еске алу күніне орайластырылады. 1928 жылы Аппалачи музыканты және коллекционер Баском Ламар Лансфорд, Солтүстік Каролина тауларының тумасы, банджо ойнаушы және скрипкашы, тамыздың бірінші демалыс күндері жыл сайын Солтүстік Каролинаның Ашвилл қаласында өткізілетін Тау биі және халық фестивалін ұйымдастырды. Тағы бір фестиваль Батыс Вирджиния штатының Клифтоп қаласында өтеді. Бұл фестиваль аутентикалық ескі заманғы струнды музыкалық топтарды, сондай-ақ дәстүрлі жалпақ аяқ биін және шаршы биін сақтауға арналған. Онда жарыстар, қойылымдар мен семинарлар өтеді. Дәстүрлі ескі заман музыкасы, жалпақ аяқпен билеу, сондай-ақ блюграсс музыкасы үшін тағы бір танымал фестиваль - Теннесси алқабындағы ескі заман скрипкашыларының конгресі, жыл сайын қазан айының бірінші демалыс күндері Афинада (Алабама штаты) өткізіледі. Солтүстік Каролина штатының Маунт-Эйри қаласында Маунт-Эйри скрипкашылар конгресі жыл сайын маусымның бірінші демалыс күндері өткізіледі. Блафф тау фестивалі Солтүстік Каролина штатының Хот-Спрингс қаласында жыл сайын маусым айында бірінші жұмадан кейінгі екінші сенбіде өткізіледі. Бұл фестивальде ескі заман, блюграсс және дәстүрлі баладалық музыка, сондай-ақ командалық тосқауыл және жеке жалпақ аяқ биі көрсетіледі. Басқа да жыл сайынғы фестивальдарға Солтүстік Каролинаның Каллоухи қаласындағы Батыс Каролина университетінде Тау мұрасы күні және Берея колледжінде дәстүрлі музыка мерекесі кіреді, екеуі де алғаш рет 1970 жылдары өткізілген. Тағы бір маңызды фестиваль - Апалачия мұражайының Теннесси күзгі үйге оралуы. Ол жыл сайын Клинтон қаласында, Теннесси штатында, музей аумағында өткізіледі. White Top Folk Festival 1930 жылдары кең таралған фестиваль болатын. Джон Пауэлл осы фестивальді құруға және ұйымдастыруға көмектесті. Музыканттар жүлделер үшін жарысты. Бұл фестиваль халыққа танымал болды, өйткені ол фольклорлық зерттеушілерді, музыкологтарды және журналистерді қызықтырды. Үшінші жылы фестивальге 12000-нан астам адам келді. 1939 жылы ұйымдастырушылар арасындағы проблемалар мен ақшасы жоқ адамдарға жаман қарау салдарынан фестиваль тоқтатылды. Күзгі фестиваль мен шошқа пісіруді Аппалачиан тауларының музыка қауымдастығы (AHMA) ескі Аппалач музыкасын сақтау мақсатымен ұйымдастырды. Фестиваль билеттерінің бағасы төмен болды (6 доллар). Фестивальге негізінен Батыс Вирджиния тұрғындары келді, сонымен қатар Огайо, Мэриленд, Алабама және Вирджиниядан да адамдар қатысты. Фестивальге Принстон қаласынан Country Charm және Country Pride, ал Блюфилд пен Принстоннан Gospel Grass сияқты топтар қатысты. Бұл фестиваль соңғы рет 2013 жылы өткізілді.

Classical composers Lamar Stringfield and Kurt Weill have used Appalachian folk music in their compositions, in Union Grove, North Carolina, which has been held continuously since 1924. It is held each year on Memorial Day weekend. In 1928, Appalachian musician and collector Bascom Lamar Lunsford, a native banjo player and fiddler of the North Carolina mountains, organized the Mountain Dance and Folk Festival, which is held annually in Asheville, North Carolina on the first weekend in August. is held in Clifftop, West Virginia. This festival is dedicated to the preservation of authentic old time string band music as well as traditional flatfoot dancing and square dancing. It features competition, performances, and workshops. Another popular festival for traditional old time music, flatfoot dancing, as well as bluegrass music is the Tennessee Valley Old Time Fiddlers Convention, held annually the first weekend of October in Athens, Alabama. In Mount Airy, North Carolina, the Mount Airy Fiddlers Convention is held on the first weekend of June each year. The Bluff Mountain Festival is held in Hot Springs, North Carolina every year in June on the second Saturday following the first Friday. It features old time, bluegrass, and traditional ballad music performances, as well as team clogging and individual flatfoot dancing. Other annual festivals include Mountain Heritage Day at Western Carolina University in Cullowhee, North Carolina and the Celebration of Traditional Music at Berea College, both of which were first held in the 1970s. Another notable festival is The Museum of Appalachia's Tennessee Fall Homecoming. It is held annually in Clinton, Tennessee, on the museum grounds. White Top Folk Festival was a popular festival in the 1930s. John Powell helped create and organize this festival. Musicians competed for prizes. This was a popular festival because it interested academic folklorists, musicologists, and journalists. In the third year more than 12,000 people attended the festival. The festival was discontinued in 1939 because of problems between the organizers and poor treatment of people without money. The Fall Festival and Pig Roast was organized by The Appalachian Highlands Music Association (AHMA) to preserve the old Appalachian music. The price of festival tickets was low ($6). The festival drew primarily from the West Virginia public, but also included people from Ohio, Maryland, Alabama, and Virginia. Bands such as Country Charm and Country Pride, both of Princeton, and Gospel Grass, of Bluefield and Princeton, participated in the festival. This festival was last held in 2013.

Музыкалық лейблдер

Тағы бір танымал коммерциялық жазбалар лейблі Чикагодағы Flying Fish лейблі болды. 1970 жылы олардың Батыс Вирджиниядан шыққан музыканттардың 3 альбомы болды. Олар Critton Hollow String Band тобымен жұмыс істеді. Бұл топ Морган округінде, W. V. орналасқан. Олар өз музыкаларын жазу үшін көп еңбек етті және жаңа ән шығармаса да, Ола Белл Рид жазған "Possum Up a Gum Stump", "Ragged But Right", "High On a Mountain" сияқты әндердің кавер-нұсқаларын жасады.