Кіріспе

Хорас Леонард Ридлер (1882 жылдың 26 наурызы – 1965) – кәсіби фрик-шоу және цирк қойылымдарының артисі, дененің көп бөлігіне жасалған ауыр татуировкалары үшін «Ұлы Оми» және «Зебра адам» сахналық есімдерімен танымал болған.

Ерте өмір

Ридлер 1882 жылы Суррейде тұратын кітап сатушы Уильям Ридлер мен оның әйелі Шарлоттаның ұлы болып дүниеге келді. Ол фрик-шоу және шоу-шоу жұмысына кіріспес бұрын Британ армиясында қызмет етіп, пулемет корпусында әрекет етуші майор шеніне жетті. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, 32 жасар Ридлер әскерге жазылып, Месопотамиядағы қызметі үшін өзінің үлкен ерлігі мен мінез-құлқы үшін марапатталды. Өзінің айтуынша, Хорас Леонард Ридлер Лондоннан тыс жерде тұратын бай отбасында дүниеге келді және саяхаттап, жеке мектепте оқып, жайлы өмір сүрген артықшылықты балалық шақты өткізді. Оның сахнаға шығуға дейінгі өмірі туралы бір деректе ол Оксфорд немесе Кембриджге оқуға түсіп, құрметті дипломмен бітіргені айтылады. Дегенмен, Оксфорд немесе Кембридж университеттерінің толық тізімдерінде осы есімді адам туралы ешқандай мәлімет жоқ. Екінші деректе оның әскерде мансап іздеп, екінші лейтенант болып тағайындалғаны айтылады. Ол лейтенант болып тағайындалғаннан кейін көп ұзамай әкесі қайтыс болып, оған үлкен мұра қалды, бірақ ол ақшаны тойларға, құмар ойындарға, ойын-сауыққа және тиімсіз инвестицияларға жұмсап, тез бітіріп алды; осы және басқа да жағдайлар оның қызметтен кетіп қалуына әкелді. Ридлер соғыс аяқталғанда майор шенімен демобилизацияланып, аз зейнетақымен және перспективасыз, бірақ тәуекелге дайын болғандықтан, Одиториумда өнер көрсетуге шешім қабылдады. 1922 жылы ол алғашқы бірнеше суретті татуировкаларын жасатып, өзін шағын шоуларда көрсетуге кірісті. Бұл оған аз ғана табыс әкелді, бірақ ол күткендей сәттілікке жете алмады.

Ұлы Оми болу

1927 және 1934 жылдар аралығында Лондоннан оңтүстікке қарай бірнеше шақырым жердегі Митчемде тұрып, Ридлер мансабын жақсарту үшін белсенділік танытты. Ол татуировка шебері Джордж Бёрчетке хабарласып, өзін "толық татуировкалау" туралы сұрады. Бёрчет Ридлерге 150 сағаттан астам уақыт бойы қисық қара жолақтармен татуировка жасады, бұл жолақтар көбінесе зебраның терісіне ұқсас деп сипатталды және бұрынғы татуировкаларды жасырды. Кейін ол осы процедураға 10 000 доллар жұмсағанын айтты, бірақ Бёрчет бұл тек 3 000 доллар екенін және оған толық төленбегенін мәлімдеді. Оның төменгі денесіндегі татуировкалар туралы әртүрлі пікірлер бар, бірақ 1941 жылы оның өнерін көргендер төменгі жағында дәстүрлі суреттермен татуировкалар болғанын хабарлады. Осылайша денесі мен беті өзгерген ол Лондон Олимпиадасында өзін көрсетіп, "Ұлы Оми" деген атпен Англия мен Францияны аралады. Англияға оралғаннан кейін, өзінің өнері тұрақты жұмыс табуға жеткілікті қызықты емес екенін түсініп, өзінің трансформациясын одан әрі дамытуға шешім қабылдады. Ол тістерін кестіру үшін тіс дәрігерін жалдады, үлкен габаритті әшекейлер киюге ыңғайлы болу үшін құлақтарын тесіп, созып, ветеринардан үлкен септум пирсинг жасады. Ол дене өзгерісін аяқтау үшін әсем костюмдер киді. Көптеген цирк артистері сияқты, оның өнері дене өзгерісі туралы қызық әңгімелер айтудан тұрды. Ол түрлі-түсті киінген әйелі Глэдис Ридлердің ұсынуымен, Ометте есімімен сахнаға шығып, өзінің тарихын айтты. Ол көбінесе Жаңа Гвинеяда татуировка арқылы тұтқындалып, азапталғанын айтты; бұл басқа татуировкалы цирк артистерінің әңгімелеріне ұқсас еді. Бүгін бұл оқиғаның бәрі сенімсіз көрінсе де, сол кезде әлемнің көптеген аймақтары туралы білімнің жетіспеуі артистерге көрермендердің білмеушілігі мен қиялдарын пайдалануға мүмкіндік берді. Өмірінің соңында, зейнетке шыққаннан кейін, оның әңгімелері одан да фантастикалық, сенуге қиын болды, бірақ әдемілігін жоғалтпады.

Мансап

1939 жылғы 6 маусымда Ридлер, енді Ұлы Оми, және оның әйелі Омет Нью-Йорк штатының Куинс қаласындағы Дүниежүзілік көрмеге келді. Олар Лакония кемесімен Атлант мұхитын кешіп, Таймс-сквердегі Кларидж қонақүйінде тұрақтап, Джон Хикстің Odditorium-да Оми, Бетти Бродбент (Татуировкаланған Венера деп аталған), Темір қабақтар, Анатомиялық керемет және саусақтары жоқ пианист Марвелло сияқты артистермен бірге 40 центтік билет бағасымен өнер көрсетті. Нью-Йоркке келгеннен кейін бірнеше күн өткен соң, жұбайлар белгісіз біреу Омидің жағын пышақтап жарақаттағанын хабарлады. Жарақаттың суреті түсірілмеген, ал «шабуыл» жарнамалық әрекет болған болуы мүмкін, себебі Нью-Йорк полициясының тізілімінде осы оқиға туралы ешқандай мәлімет жоқ. Дегенмен, 10 маусымда «Нью-Йорк Таймс Ньюс», «Нью-Йорк Дейли Миррор» және «Нью-Йорк Геральд Трибюн» газеттері бұл оқиға туралы жазды. Көрме аяқталғаннан кейін Оми Риплидің Odditorium театрында басты жұлдыз ретінде танылды. Рипли Омиді алты айға шақырды, бұл Риплидің бір артистің өнерін көрсеткен ең ұзақ мерзімі болды. Осы кезеңде ол 1600-нан астам рет өнер көрсетті, көбінесе күніне тоғыз немесе он қойылым қойды. 1940 жылы Оми Ринглинг ағайындылары мен Барнум және Бейли циркімен гастрольде болды, ол Оми – Зебра адам ретінде таныстырылды. Ол сайдшоудағы басты жұлдыз ретінде жарнамаланды, бірақ бір маусымнан кейін цирктен кетіп қалды. 1941 жылдың басында Оми Австралия мен Жаңа Зеландияда гастрольде болды, ал жылдың соңғы бөлігін Ванкувердегі (Британдық Колумбия, Канада) Хэппиленд жағажайлық сайдшоуында және Берт Лорус кішінің «Дүниежүзілік көрме фриктері» шоуында өнер көрсетумен өткізді. 1941 жылды Сан-Диегодағы (Калифорния) Рубин Черри шоуымен өнер көрсету арқылы аяқтады. Рубин Черри шоуы кейін Финикске (Аризона) сапар шегіп, 1942 жылдың басында маусымын аяқтады, содан кейін Оми әйелімен Американы шарлап, Англияға оралды. Америкадан кетер алдында, Екінші дүниежүзілік соғыс басталған кезде, Оми британдық армияға қайта қосылуға тырысты, бірақ британдық консул оны активтік қызметке қабылдауға лайық деп санамады. Соғыстан шаршаған Англияға оралған Оми өз өнерін әскерлерге және қайырымдылық ұйымдарына тегін қойылымдар жасап, сыйлады. Ол сондай-ақ соғыс облигацияларын сатуды ынталандыру арқылы одақтастардың күш-жігерін қолдады. Оми 1950-ші жылдардың басына дейін өнер көрсетуді жалғастырды, өзінің атағының шыңында Сассекс қаласындағы Рипке кішкентай ауылына зейнетке шығып, 1965 жылы қайтыс болды.