Барлау

Бірінші кіреберіс, V4 деп аталады, 1963 жылы ашылды және сол жылы барлау үңгірдің тереңдігіне жетті. Келесі жылы жүргізілген зерттеулер жүйедегі негізгі дренажға немесе бас үңгірге жетіп, тереңдігіне жетті. Бұл 1965 және 1966 жылдары ағыс бойымен одан әрі зерттелді, Puits des Affreux атты сулы шахтаның түбіне жетті. 1968 жылы зерттеулер Puits de la Rivière-ге жетті. 1969 жылы өткізілген маңызды экспедицияға көптеген француз үңгір зерттеушілері қатысты, олар су қоймасына жетті.

Vallon des Chambres үңгірінің жоғарғы бөлігінде, 1968 жылы ашылған, биіктігі бар Gouffre B19 үңгірі тереңдігіне дейін зерттелді. 1975 жылы қысқы экспедициялар басталды. 4 қаңтарда биіктік басылып өтілді және екі күннен кейін, сол жылғы зерттеулердің аяқталуын белгілейтін Salle des Crêpes ашылды. Gouffre B19 үңгірі 1 қарашада желіге қосылды, бұл жүйе тереңдігін құрады.

1976 жылдың 1 қаңтарында су қоймасына жетілді. 1979 жылдың шілдесінде Gouffre B21 үңгірін зерттеу арқылы жүйе әлемдегі ең терең үңгір болып танылды, оның тереңдігі құрады. 1998 жылдың қаңтарына дейін осылай болды, содан кейін оның тереңдігін Gouffre Mirolda басып өтті. 1980, 1981, 1982 жылдары ақпанда үш су қоймасы тереңдікті арттырып, бірақ төртінші өтпес су қоймасы прогресті тоқтатты. 1983 жылдың тамызында Gouffre B22 үңгірі барланды және B21-ге қосылды, бұл жүйеге биіктік айырмасынан асып түсуге мүмкіндік берді, осылайша оны әлемдегі ең терең жетінші үңгір етті.

Карсттық даму

Гюффр Жан Бернар синклинальді аңғарда (Валлон де Шамбр) орналасқан. Әртүрлі кіреберістер теңіз деңгейінен жоғары, синклинальдің солтүстік-шығыс беткейінде орналасқан және бас үңгірге перпендикуляр. Бас үңгір ағысы Ургондық әктас пен Хаутерив мергелінің жақын жерінде, ені -ге дейін жететін иректермен ағады. Қайта өркендеу Le Clévieux ағынында, - биіктігінде орналасқан. Желінің жоғарғы бөлігінде кездесетін диаметрі -ге дейінгі өткелдер – Гиффр аңғарының ойылуынан бұрын қалыптасқан ежелгі өткелдер.