Стэнли Оуэн Бакмастер: Британ саяхатшысы және құқықшысы
Stanley Buckmaster, 1st Viscount Buckmaster
Стэнли Оуэн Бакмастер (1861-1934) – британдық саяхатшы, лорд-канцлер. Либералдық партия мүшесі, парламент депутаты болған. Биографиясы, мансабы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық саясаткер және лорд-канцлер (1861–1934)
British politician and Lord Chancellor (1861–1934)
Стэнли Оуэн Бакмастер, 1-ші виконт Бакмастер, (9 қаңтар 1861 – 5 желтоқсан 1934) – британдық заңгер және Либералдық партия саясаткері. Ол 1906 жылдан 1915 жылға дейін Парламент депутаты болды, одан кейін пэрлік дәрежесіне көтеріліп, 1915 жылдан 1916 жылға дейін Х. Х. Асквит басқару кезеңінде лорд-канцлер қызметін атқарды. Ол сол жылы Линкольн Иннге қабылданды.
Stanley Owen Buckmaster, 1st Viscount Buckmaster, (9 January 1861 – 5 December 1934) was a British lawyer and Liberal Party politician. He was a Member of Parliament (MP) for most of the years from 1906 to 1915, when he was elevated to the peerage and served as Lord Chancellor under H. H. Asquith from 1915 to 1916. The same year he joined Lincoln's Inn.
Саяси мансап
1906 жылғы жалпы сайлауда Бакмастер Кембриджтен парламент депутаты болып сайланды, консерваторлардан 4%-дан аспайтын аз артықшылықпен орынды жеңіп алды. 1910 жылғы қаңтардағы жалпы сайлауда ол 5% дауыс ауысымымен консерватор Альмерик Паджетке жеңіліске ұшырады. Бакмастер 1910 жылғы желтоқсандағы сайлауда Кембриджтен қайта бақ сынасты, бірақ консерваторлардың үстемдігіне елеулі үлес қоса алмады. Бакмастер келесі жылы, 1911 жылғы қазан айында Йоркширдегі Кейглидегі либералдық сайлау округінен қосымша сайлауда жеңіске ие болып, парламентке оралды. 1913 жылы солиситор-генерал қызметіне тағайындалғаннан кейін ол министрлік сайлауда сәтті қайта сайланды. Ол Ланкастер герцогтығы кеңесінің мүшесі болды және 1913 жылдан 1915 жылға дейін Х.Х. Асквит басшылығымен солиситор-генерал қызметін атқарды. Бакмастер 1911 жылдан 1913 жылға дейін Оксфорд университетінің кеңесшісі, 1914 жылдан 1915 жылға дейін Пресс-бюро директоры, сондай-ақ қаржы және жабдықтау мәселелері жөніндегі одақтас конференциясының мүшесі болды.
At the 1906 general election, Buckmaster was elected as MP for Cambridge, winning the seat from the Conservatives with a majority of less than 4%. At the January 1910 general election, he lost the seat to the Conservative Almeric Paget on a 5% swing. He contested Cambridge again at the December 1910 election, but made only a small dent in the Conservative majority. Buckmaster returned to the Commons the following year, when he was elected at a by election in October 1911 for the safe Liberal seat of Keighley in Yorkshire. He was knighted in 1913 on his appointment as Solicitor general, when he was comfortably re elected in the ministerial by election. He was a Member of the Council of the Duchy of Lancaster and served under H. H. Asquith as Solicitor General from 1913 to 1915. Buckmaster was also Counsel to the University of Oxford from 1911 to 1913, Director of The Press Bureau, 1914 to 1915, and a member of The Interallied Conference on Finance and Supplies.
Лорд-канцлер
1915 жылы Асквит коалициялық үкімет құруға мәжбүр болды. Консерваторлар лорд Холдейнді лорд-канцлер лауазымынан алып тастауды талап етті, ал сэр Джон Саймон бұл қызметтен бас тартқаннан кейін оның орнына Бакмастер тағайындалды. Ол Жеке кеңеске ант берді және Бакингем графтығындағы Чеддингтоннан Барон Бакмастер атанды. Бакмастер лорд-канцлер болып тек он сегіз ай ғана қызмет етті, 1916 жылдың желтоқсан айында Асквитпен бірге отставкаға кетті. Оның қызмет ету мерзімі көбінесе соғыспен көлеңкеленді. Ол тек екі Жоғарғы Сот судьясын – Петерсон мен Маккардиді тағайындады, сондай-ақ соғысқа қатысқан жас адвокаттардың мүмкіндіктерін шектемеу үшін жаңа Король кеңесшілерін тағайындамады. Сот отырысында ол Кук пен Дикс ісі бойынша маңызды компания құқығы бойынша шешім шығарды. Кабинет мүшесі ретінде ол соғыс стратегиясы туралы шешімдерге де қатысты.
In 1915, Asquith was forced to form a Coalition government. The Conservatives insisted on the removal of Lord Haldane as Lord Chancellor, and after Sir John Simon refused the post Buckmaster was appointed instead. He was sworn of the Privy Council and raised to the peerage as Baron Buckmaster, of Cheddington in the County of Buckingham. Buckmaster was Lord Chancellor for only eighteen months, resigning alongside Asquith in December 1916. His tenure was largely overshadowed by the war. He only appointed two High Court judges—Peterson and McCardie—and no new King's Counsel, on the grounds that junior barrister engaged in war service would be disadvantaged. Sitting judicially, he gave the decision in Cook v Deeks, a notable company law case. As a member of the Cabinet, he also took part in decision concerning war strategy.
Апелляция иелері
Жүн қапшығынан кеткеннен кейін Бакмастер сотқа апелляциялық Лорд ретінде қызметін жалғастырды, бірақ ол сот жұмысын уақытында қалаға барып істейтін кезеңдерде тоқтатты. "Боуман против Секулярлық қоғам" ісінде ол христиан дінін сынға түсу мақсатында құрылған компанияның заңсыз емес екенін анықтады. "Донохью против Стивенсон" ісінде ол қамқорлық міндеттемесін кеңейтуге қарсы дауыс берді. Әріптестері оны жоғары құрметпен қарады: Лорд Биркенхед оны "үлгілі судья" деп сипаттады, ал Лорд Дюнедин оны өзінің тақтадағы ең жақсы әріптесі деп есептеді. Кейін ол Императорлық ғылым және технология колледжінің басқару кеңесінің төрағасы және 1924-1929 жылдар аралығында Саяси наградаларды қарау комитетінің төрағасы болды. 1930 жылы ол GCVO орденімен марапатталды және 1933 жылы Букингем графтығындағы Чеддингтон виконты Бакмастер атанды. Ол 1934 жылдың 5 желтоқсанында Лондонда қайтыс болды.
After stepping down from the woolsack, Buckmaster continued to sit judicially as a Lord of Appeal, except for a time when he left his judicial work to go into the City. In Bowman v. Secular Society he held that a company formed for the purpose of challenging Christianity was not illegal. In Donoghue v Stevenson he gave a dissenting opinion against the extension of the duty of care. He was highly regarded as a judge by his colleagues: Lord Birkenhead described him as "a consummate judge" and Lord Dunedin regarded him as the greatest colleague he had on the bench. He later served as Chairman of the Governing Body of Imperial College of Science and Technology and as Chairman of the Political Honours Review Committee between 1924 and 1929. He was appointed GCVO in 1930 and was made Viscount Buckmaster, of Cheddington in the County of Buckingham, in 1933. He died on 5 December 1934 in London, England.
Отбасы
Бакмастер 1889 жылы Спенсер Роберт Левиннің қызы Эдит Аугуста Левинге үйленді. Олардың үлкен қызы, құрметті Маргарет Бакмастер (кейін Поллок) - жазушы, әлеуметтік реформатор және Лейборист партиясының белсенді мүшесі. Олардың кіші қызы, құрметті Барбара Бакмастер (кейін Миллер) консервативті саясаткер Хэл Миллердің анасы болды. Бакмастер 1934 жылдың желтоқсанында 73 жасында Лондонда қайтыс болды және Голдерс Грин крематорийінде кремацияланды. Оның орнын жалғыз ұлы Оуэн басты. Леди Бакмастер 1935 жылдың қазан айында қайтыс болды. Оның қарындасы Хилда Бакмастер де саясатта белсенді болды, үш рет Либералдық партиядан парламент депутаты болуға түсті.
Buckmaster married Edith Augusta Lewin, daughter of Spencer Robert Lewin, in 1889. Their eldest daughter, the Hon. Margaret Buckmaster (later Pollock), was an author, social reformer and Labour Party activist. Their youngest daughter, the Hon. Barbara Buckmaster (later Miller), was the mother of the Conservative politician Hal Miller. Buckmaster died in London in December 1934, aged 73, and was cremated at Golders Green Crematorium. He was succeeded in his titles by his only son, Owen. Lady Buckmaster died in October 1935. His niece, Hilda Buckmaster was also active in politics, three times standing as a parliamentary candidate for the Liberal Party.