Кіріспе
Әскеримен байланысты әулиелер
христиандық ұғымы
Әскери әулиелер, жауынгер әулиелер және сарбаз әулиелер – әскеримен байланысты әулиелер, шейіттер және басқа да қасиетті тұлғалар. Олар бастапқыда христиандарды қудалау кезінде, әсіресе 303-313 жылдардағы Диоклетиан қудалауы кезінде Рим армиясындағы сарбаздар болған ерте христиандардан құралған. Көптеген ерте христиан әскери әулиелері Рим империясының сарбаздары болды, олар христиан дініне кіргеннен кейін, Рим императорына адалдық көрсететін императорлық құлшылық рәсімдеріне қатысудан бас тартып, дене жазасына, азаптауға және шейіттікке ұшырады. Осы әулиелерге, әсіресе Георгийге көрсетілген құрмет крест жорықтары кезінде Латын шіркеуінде күшейді. "Христианның батыры" (athleta Christi) деген атақ бастапқыда осы әулиелерге берілген, бірақ кейінірек орта ғасырларда Папа Римский замандас билеушілерге де осы атақ берді. Орта ғасырлардан бері әртүрлі әскери салаларға қатысты көптеген әулиелер қосылды.
The military saints, warrior saints and soldier saints are patron saints, martyrs and other saints associated with the military. They were originally composed of the early Christians who were soldiers in the Roman army during the persecution of Christians, especially the Diocletianic Persecution of AD 303–313. Most of the early Christian military saints were soldiers of the Roman Empire who had become Christian and, after refusing to participate in Imperial cult rituals of loyalty to the Roman Emperor, were subjected to corporal punishment including torture and martyrdom. Veneration of these saints, most notably of Saint George, was reinforced in the Latin Church during the time of the Crusades. The title of "champion of Christ" (athleta Christi) was originally used for these saints, but in the late medieval period also conferred on contemporary rulers by the Pope. Since the Middle Ages, more saints have been added for various military related patronages.
Гиографиялық
Кейінгі Антикалық дәуірде, Сулпиций Север сияқты басқа христиан жазушылары, Турлық Мартиннің батырлық, әскери өмірі туралы баяндамасында, пост-римдік қоғамның жаңа рухани, саяси және әлеуметтік идеалдарын бейнелейтін әдеби үлгі құрды. Аңло-саксон әскер-қасиеттілерін зерттеуде (Дэмон 2003), Дж. Е. Деймон Сульпицийдің әдеби үлгісінің кейінгі антикалық агиографияның ізгі, бейбіт қасиеттілері мен ерікті шейіттерін ерте орта ғасырлардағы христиан батырларына айналдырудағы тұрақтылығын көрсетті. Бұл батырлар кәсіби әскерлер басқарған, жаңадан дінге өткен қоғамдарға тартымды болды және әділ деп есептелген қасиетті соғыстарға бейімделуді және соңында белсенді қатысуды көрнекті етті.