Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Жапониядан келген тәтті нан
Sweet bread from Japan
Мелонпан (メロンパン) (мелон табасы, мелон бунағы немесе мелон наны деп те аталады) – бүкіл елде танымал және Қытай мен Тайваньда кеңінен танылған жапондық тәтті нанның бір түрі. Бұл нан байытылған қамырдан жасалады және жұқа, хрустящий печенье қабатымен жабылады. Оның сыртқы түрі дыңға, мысалы, тау дыңына (канталупа) ұқсайды. Дәстүрлі түрде мелон дәмі болмайды, бірақ соңғы уақыттарда өндірушілер мелон дәмін қосуға көшкен. Әртүрлі нұсқалары бар, мысалы, печенье қабаты мен байытылған қамыр қабатының арасында шоколадты кесектер, сондай-ақ карамelь, клен сиропы, шоколад немесе басқа дәмдермен дәмделгендері, кейде сироп, қосылған немесе дәмделген қаймақпен немесе құймақпен толтырылғандары. Мұндай нұсқаларда атаудан "мелон" сөзі алынып, орнына құрамының аты қойылуы мүмкін (мысалы, клен сиропымен дәмделген нан үшін "клен табасы") немесе мелон дәмі болмаса да сақталуы мүмкін (мысалы, "шоколадты мелон табасы"). Атаудың екі этимологиясы бар: "мелон" сөзі ағылшын тілінен алынған, ал "нан" сөзі португал тілінен шыққан жапон сөзі. Кансай, Чюгоку және Сикоку аймақтарында сәулелі өрнекпен жасалған нұсқасы "күн шығысы" деп аталады, ал осы аймақтардың көптеген тұрғындары тіпті торалы мелон табасын да "күн шығысы" деп атайды. Мелонпан мен Гонконгтағы ананас бунағы өте ұқсас. Алайда, жапондық стильі жеңіл салмақты, дәмі жұмсақ, сәл құрғақ және сыртқы қабаты (жоғарғы печенье қабығы да қоса) берік болады, ол Гонконгтағы аналогынан айырмашылығы, оңай сынып қалмайды. Гонконгтағы нұсқасы ылғалды, сырты мен іші жұмсақ және сары майдың айқын дәмі бар.
A melonpan (メロンパン) (also known as melon pan, melon bun or melon bread) is a type of Japanese sweetbun that is well known across the country and widely popular throughout China and Taiwan. The sweetbun is made from an enriched dough covered in a thin layer of crisp cookie dough. Their appearance resembles a melon, such as a rock melon (cantaloupe). They are not traditionally melon flavored, but in recent times, it has become popular for manufacturers to add melon flavoring to melon bread. Variations exist, including some with a few chocolate chips between the cookie layer and the enriched dough layer, and non melon versions flavored with caramel, maple syrup, chocolate, or other flavors, sometimes with syrup, whipped or flavored cream, or custard as a filling. In the case of such variations, the name may drop the word "melon", instead replacing it with the name of the contents (such as "maple pan" for a maple syrup flavored bread) or may keep it despite the lack of melon flavor (such as "chocolate melon pan"). The name has a dual etymology, since "melon" is a loan word from English, while "[[Japanese words of Portuguese origin is from the Portuguese word for bread. In parts of the Kansai, Chūgoku, and Shikoku regions, a variation with a radiating line pattern is called "sunrise", and many residents of these regions call even the cross hatched melon pan "sunrise". Melonpan and pineapple bun from Hong Kong are very similar. By comparison, the Japanese style is lighter in weight and taste, slightly drier and has a firmer outer layer (including top cookie crust) which resists flaking, unlike its Hong Kong counterpart, whose top cookie crust tends to flake easily. The Hong Kong version is also moister, and is generally soft on the outside and inside, with a stronger butter flavour.
Тарих
Мелонпанның шығу тегі туралы бірнеше бәсекелес теория бар. Бір теория бойынша, Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін Окура Кихачиро Токиоға армян наншысы Хованнес Гевенианды, сондай-ақ Иван Сагоян деп те белгілі, алып келді. Сагоян Токиодағы Императорлық қонақ үйде жұмыс істеді және орыс, француз және австриялық нан пісіру техникаларын қолданып, осы нанды ойлап тапты. Дегенмен, егер Сагоян шынымен де өнертапқыш болса, ол бұл нанды "мелонпан" деп атамаған. Балама ретінде, 1930 жылы нан пісіруші Кикудзиро Мицугава ойлап тапқан нан (әсіресе оның пішіні мен өндіріс әдісі) мелонпан болған болуы мүмкін. Сол кездегі жазбаларда нан қамырын торт қамырымен жабу және кофе немесе банан сияқты хош иістендіргіштер қосу туралы айтылған, бірақ нанның аты есімделмеген. Тағы бір теория бойынша, 1930 жылдары Кобедегі Кинсейдоның Обама филиалы сатқан, үстіне бисквит қамыры жағылған дөңгелек "Күншығыс" наны Жапониядағы алғашқы мелонпан болды. Басқа теориялар мексикалық кончасы мен неміс кондитерлік өнімі Streuselkuchen-ге сілтеме жасайды, олар Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін АҚШ арқылы Жапонияға әкелінді.
There are several competing theories about melonpan's origin. One theory is that after World War I, Okura Kihachiro brought an Armenian baker, Hovhannes Ghevenian, also known as Ivan Sagoyan, to Tokyo. Sagoyan worked at the Imperial Hotel in Tokyo and invented the bread following Russian, French, and Viennese baking techniques. However, if Sagoyan was indeed the inventor, he did not refer to the bread as "melonpan". Alternatively, the bread (specifically its shape and method of production) invented by the bakery owner Kikujiro Mitsugawa in 1930 could have been melonpan. Records from the time describe covering the bread dough with cake dough and adding flavors like coffee or banana, albeit with no mention of the bread's name. Another theory states that the round bread with biscuit dough on top called "Sunrise" sold by Kinseido's Obama branch in Kobe in the 1930s was the first melonpan in Japan. Other theories point to origins in the Mexican pastry conchas and the German pastry Streuselkuchen, which were introduced to Japan from the United States following World War II.