АҚШ Ұлттық Су Тасқыны Сақтандыру Бағдарламасы

Кіріспе

АҚШ Федералдық сақтандыру бағдарламасы

Ұлттық су тасқынынан сақтандыру бағдарламасы (NFIP) – 1968 жылғы Ұлттық су тасқынынан сақтандыру туралы заң (P. L. 90 448) арқылы 1968 жылы АҚШ Конгресі құрған бағдарлама. NFIP екі мақсатты көздейді: су тасқынынан болатын залалдар қаупін су тасқынынан сақтандыру арқылы бөлісу және су тасқынынан келтірілетін зиянды су тасқынынан қорғау шаралары арқылы азайту. Бағдарлама қатысушы қауымдастықтардағы мүлік иелеріне су тасқынынан туындаған шығындарға қарсы, үкімет басқаратын сақтандыруды алуға мүмкіндік береді және NFIP-ке қатысатын қауымдастықтардағы арнайы су тасқыны қауіпті аймақта орналасқан, қолданыстағы ғимараттар, құрастырылған үйлер немесе салынып жатқан ғимараттармен кепілденген барлық несиелер мен несие желілері үшін су тасқынынан сақтандыру талап етіледі. АҚШ Конгресі су тасқынына бейім аймақтардағы құрылысты шектеу арқылы су тасқынынан болатын зиянды азайтуға бағытталған тиімді жерді пайдалану және бақылау шараларын қабылдаған қауымдастықтарға Ұлттық су тасқынынан сақтандыру мүмкіндігін ұсынады. NFIP Федералдық төтенше жағдайларды басқару агенттігі (FEMA) Федералдық сақтандыру және азайту басқармасы (FIMA) арқылы басқарады және іске асырады. Бағдарлама апаттан кейінгі көмекке сақтандырудың балама ретінде су тасқынынан зардап шеккен ғимараттар мен олардағы мүліктерді жөндеуге байланысты өсіп келе жатқан шығындарды өтеуге арналған. 2017 жылдың тамызына қарай бағдарлама шамамен 5 миллион үйді сақтандырды (2010 жылдың сәуіріндегі 5,5 миллион үйден азайған), олардың көп бөлігі Техас және Флорида штаттарында орналасқан. Сақтандыру бағдарламасының шығындары 2004 жылдың соңына дейін толығымен премиялар есебінен жабылған, бірақ содан бері, негізінен «Катрина» және «Сэнди» дауылдарына байланысты, қаржы алуға мәжбүр болды, 2017 жылдың тамызына дейін 25 миллиард долларлық қарыз жинады. 2017 жылдың қазанында Конгресс NFIP-тің 16 миллиард долларлық қарызын жойды, бұл бағдарламаға талаптарды төлеуге мүмкіндік берді. 2020 жылдың желтоқсанына қарай NFIP АҚШ-қа 20,525 миллиард доллар қарыз.

Су тасқыны алабының анықтамасы

Федералдық төтенше жағдайларды басқару агенттігі (FEMA) су тасқыны алабын – базалық су тасқынының батуы мүмкін аймақ деп анықтайды, яғни «кәз келген жылы теңелу немесе асып түсу ықтималдығы бір процент болатын» су тасқыны. Осыған сәйкес, базалық су тасқыны 100 жылдық су тасқынымен, ал су тасқыны алабы ерекше су тасқыны қауіпті аймағымен синонимді. Бұл базалық су тасқыны «Ұлттық су тасқынынан сақтандыру бағдарламасында (NFIP) су тасқынын басқару регламенттеріндегі қоғамдық деңгейде қолданылатын су тасқынының минималды деңгейін көрсету үшін пайдаланылады». FEMA кейбір жерлерде, оның ішінде төбелердегі су тасқыны алаптарын былай түсіндіреді: «қоғамдастықтың жауын-шашын және өзен ағысының деректері, топография, желдің жылдамдығы, тасқын толқыны, су тасқынын бақылау шаралары, құрылыс дамуы (бар және жоспарланған) және қоғамдық карталар бойынша бағалау арқылы маңызды шешімдер қабылданады». Ғалымдар мен инженерлер өзен ағыны деректерінің статистикалық талдауын қолдана отырып, су тасқынының биіктігінің ықтималдығын анықтайды. Теориялық тұрғыдан алғанда, 100 жылдық су тасқынының кез келген жылы пайда болу мүмкіндігі 1 процентті құрайды (1/100 = 0,01 немесе 1 процент), ал 500 жылдық су тасқынының кез келген жылы пайда болу мүмкіндігі 0,2 процентті құрайды (1/500 = 0,002 немесе 0,2 процент). Дегенмен, осы күтілетін су тасқыны биіктігі күткеннен көбінесе немесе азырақ болып кездеседі. 44 CFR § 9.4 су тасқыны алабының бөліктерін былай анықтайды:
Су тасқыны арнасы – су тасқыны алабының ағынды тиімді түрде тасымалдайтын бөлігі, оның тасымалдау қабілетін сақтау қажет, және су тасқыны қаупі әдетте ең жоғары болатын жер, яғни су тереңдігі мен жылдамдығы ең жоғары. Бұл аймақ базалық су тасқынының ағып кетуін қамтамасыз етеді, сондықтан су бетінің көтерілуінің жиынтық өсуі бір футтан аспайды. Су тасқыны шеті – су тасқыны арнасының сыртындағы су тасқыны алабының бөлігі (көбінесе «су тасқыны арнасының шеті» деп аталады).

Іске асыру

NFIP-ке қатысу жергілікті қауымдастықтар мен федералды үкімет арасындағы келісімге негізделген. Оған сәйкес, егер қауымдастық арнайы су тасқыны қауіпті аймақтарында (SFHA) жаңа құрылыстарға болашақ су тасқыны қауіптерін азайту үшін су тасқынын басқару жөніндегі қағидаларды қабылдап, орындаса, федералды үкімет су тасқынынан болатын шығындардан қаржылық қорғау мақсатында қауымдастық аумағында су тасқынына қарсы сақтандыруды қолжетімді етеді. Әрбір қатысушы қауымдастыққа қатысты SFHA және басқа да тәуекелдік сыйлықақы аймақтары Су тасқынына қарсы сақтандыру тарифтерінің карталарында (FIRM) көрсетілген. FEMA-ның Жеңілдету бөлімі NFIP-ті басқарады және Бағдарламаның су тасқынынан басқару және карта жасау бөлімдерін қадағалайды. Мақсат – қауымдастықтың су тасқынынан басқару қағидалары арқылы болашақ су тасқынынан келтірілетін зиянды азайту және сақтандыру механизмі арқылы мүлік иелерін ықтимал шығындардан қорғау, бұл қорғау үшін сыйлықақы төлеуді талап етеді. 2003 жылы GAO қайта-қайта шығынға ұшыраған мүліктер бағдарламаға жылына шамамен 200 миллион долларға түсетінін анықтады. Конгресс бастапқыда операциялық шығындар мен су тасқынына қарсы сақтандыру талаптарын су тасқынына қарсы сақтандыру полистері үшін жиналған сыйлықақылар есебінен төленуі жоспарланған. NFIP, шығындар жоғары болған кезде АҚШ Қаржы министрлігінен қарыз алады, ал бұл қарыздар пайызымен бірге қайтарылады. 1978 мен 2014 жылдар аралығында АҚШ федералды үкіметі Ұлттық су тасқынына қарсы сақтандыру бағдарламасы бойынша 51 миллиард доллардан астам сомада талаптарды төледі. 2006 жылдан бері NFIP-тің бас атқарушы директоры Дэвид Маурстад басқарып келеді. Небраска штатының бұрынғы вице-губернаторы Маурстад FEMA-ның Федералдық сақтандыру және жеңілдету (FIMA) бөлімінің орынбасары қызметін де атқарады.

Түзетулер

Бағдарламаға алғаш рет 1973 жылғы «Сел апатынан қорғау туралы» заңмен өзгерістер енгізілді, ол ССЖА-дағы мүлікті қорғау үшін су тасқынынан сақтандыруды міндетті етті. 1982 жылы Заңға «Жағалау бойындағы кедергілер туралы» заңмен (CBRA) өзгерістер енгізілді. CBRA Джон Х. Чафи атындағы жағалау кедергі ресурстары жүйесін (CBRS) көрсететін карталар жиынтығын қабылдады, онда жаңа немесе жақсартылған құрылымдар үшін федералды су тасқынынан сақтандыру қолжетімді емес. 1994 жылғы «Ұлттық су тасқыны сақтандыру реформасы туралы» заң NFIP ішінде Қоғамдық рейтингтік жүйені (су тасқыны алаңдарындағы даму үшін минималды федералды талаптарды сақтауға қатысты қоғамдастықты ынталандыратын бағдарлама) бекітті. Бағдарламаға 2004 жылғы «Су тасқыны сақтандыру реформасы туралы» заңмен тағы өзгерістер енгізілді, мақсаты – «қайталап су тасқынына байланысты сақтандыру төлемдері жасалған мүліктерге келген залалды азайту» болды. 2012 жылғы Биггерт-Уотерс су тасқыны сақтандыру реформасы заңы (Biggert Waters) NFIP-ті өзгертті. 2011 жылдың соңында Конгресс Биггерт-Уотерс заңын қабылдағанда NFIP-тің жиынтық қарызы 17 миллиард доллардан асты. Биггерт-Уотерстің басты қағидасы – NFIP сыйлықақыларын күтілетін залал мен су тасқынының нақты тәуекелін көрсететін, актуариялық тәуекелге негізделген сыйлықақыларға сәйкес етуіне өзгерту болды. Бұл өзгерістерге көптеген полистерге берілетін жеңілдіктерді алып тастау кірді, олар нақты актуариялық тәуекел көрсеткіштерінен төмен сатылды, сондай-ақ ескі тарифтерге «қолданыстағы» ережесін жою кірді. 2014 жылдың наурызында президент Обама 2013 жылғы «Тұрғын үй иелерінің су тасқынынан сақтандыру қолжетімділігі туралы» заңға қол қойды. Бұл заң субсидияланған сыйлықақыларды өзгерту тәртібін өзгертіп, төменгі тарифтерді қайта қалпына келтірді; тиімді түрде Биггерт-Уотерс бойынша тәуекелге негізделген сыйлықақыларды алу үшін су тасқыны сақтандыру сыйлықақыларын көтеруді кейінге шегерді және жоғалған сыйлықақылардың құнын қалған барлық сақтанушыларға бөліп берді. 2014 жылдың басында «Катрина», «Рита» және «Сэнди» дауылдары салдарынан Ұлттық су тасқыны сақтандыру бағдарламасының қарызы 24 миллиард долларды құрады. Жоғарыда сипатталған HFIAA-ның қабылдануы сақтандыру және қоршаған ортаны қорғау саласындағы сарапшыларды мазалады, себебі актуариялық тарифтерді енгізуді кейінге шегеру салық төлеушілерді қосымша шығынға ұшыратуы мүмкін.

The program was first amended by the Flood Disaster Protection Act of 1973, which made the purchase of flood insurance mandatory for the protection of property within SFHAs. In 1982, the Act was amended by the Coastal Barrier Resources Act (CBRA). The CBRA enacted a set of maps depicting the John H. Chafee Coastal Barrier Resources System (CBRS) in which federal flood insurance is unavailable for new or significantly improved structures. The National Flood Insurance Reform Act of 1994 codified the Community Rating System (an incentive program that encourages communities to exceed the minimal federal requirements for development within floodplains) within the NFIP. The program was further amended by the Flood Insurance Reform Act of 2004, with the goal of reducing "losses to properties for which repetitive flood insurance claim payments have been made." The Biggert–Waters Flood Insurance Reform Act of 2012 (Biggert Waters) modified the NFIP. At the conclusion of 2011, as Congress passed Biggert Waters, the NFIP cumulative debt was over $17 billion. A core principle of Biggert Waters was to change the NFIP premiums to match actuarial risk based premiums that better reflected the expected losses and real risk of flooding. These changes included removing discounts to many policies which were being sold below actual actuarial risk targets and eliminating "grandfathering" of older rates. In March 2014, President Obama signed the Homeowner Flood Insurance Affordability Act of 2013. The bill changed the process used to alter subsidized premiums and reinstated grandfathering of lower rates; effectively delaying the increases in flood insurance premiums to obtain risk based premiums under Biggert Waters and spreading the cost of the lost premiums over all of the remaining policy holders. The National Flood Insurance Program was $24 billion in debt at the beginning of 2014 as a result of Hurricanes Katrina, Rita and Sandy. The passage of the HFIAA described above has concerned insurance and environmental observers that the delay in implementation of actuarial rates will leave taxpayers exposed to additional losses.

Онлайн картаның өзгеруі туралы хат

FEMA веб-сайтында «Су тасқыны аймағының белгіленуін өзгерту – Онлайн карта өзгерту хаты» (Change a Flood Zone Designation Online Letter of Map Change) деп көрсетілген. Үй иелері және басқа да мүдделі тараптар Онлайн карта өзгерту хатын (LOMC) жіберуге құқылы. FEMA мұның бұрмаланған түрде су тасқыны аймағына енгізілген мүліктерге немесе топырақ толтыру арқылы су тасқыны аймағынан биікке көтерілген мүліктерге қолданылуы мүмкін екенін айтады. FEMA мүліктің су тасқыны аймағында орналасқандығын анықтау үшін оның орналасқан жері, заңды сипаттамасы және топырақ толтыруды пайдалану туралы ақпарат талап етеді. FEMA қосымша ақпарат сұрауға құқылы.

Карталарды қайта қарау туралы хат

Бірнеше нысан немесе үлкен аумақ үшін ландшафттық топографиясы FIRM және су тасқынына қатысты зерттеуде көрсетілген су тасқыны шегінен және/немесе су тасқыны биіктіктерінен өзгеше болған жағдайда, картаны қайта қарау туралы хатқа өтініш беруге болады. Толықтыру (LOMR F) негізіндегі картаны қайта қарау хаты, ландшафттық топография адамдар тарапынан өзгертілгенде, әдетте жердің биіктігін көтеру және жерді су тасқыны аймағынан шығару үшін қолданылады. Жобаға қатысты FEMA-дан пікір алу үшін, әсіресе құрылыс жұмыстарын бастамас бұрын, шартты картаны қайта қарау хаты (CLOMR) және толықтыру негізіндегі шартты картаны қайта қарау хаты (CLOMR F) ұсынылады, мұның себебі – Ұлттық су тасқыны сақтандыру бағдарламасы (NFIP) мен жойылу қаупі төнген түрлер туралы заң арасындағы байланысқа назардың артуы. 44 C. F. R. § 65.6(10) бойынша, «Топографиялық өзгерістерге негізделген су тасқыны аймағының шекарасын қайта қарау, кез келген топографиялық өзгерістер су тасқыны арнасына қатерлі енуге алып келмегенін көрсетуі тиіс».

Ұсынылған заңсыздықтар

FEMA-ның мәлімдеуінше, су тасқыны аймағына негізді түрде енуге көпір, құбыр, бөгет немесе осы сияқты шараны салу немесе өзгерту жатады. NFIP қауымдастықтарға "негізгі су тасқыны кезінде су деңгейінің көтерілуіне әкелетін кез келген жағдайда" "белгіленген реттеуші су тасқыны аймағында" вариациялар беруге тыйым салады. Дегенмен, қауымдастық FEMA-дан негізгі су тасқыны деңгейін арттыратын негізді енуге алдын ала келісім алуға өтініш бере алады. Мұндай қауымдастық өтінішіне картаны өзгертуге шартты мақұлдау туралы өтініш, баламаларды бағалау, негізгі су тасқыны биіктігін анықтауды қайта қарау және су тасқыны жолын қайта қарау туралы өтініштер сияқты жеті талап етілетін құжат қосалуы керек. Негізгі су тасқыны биіктігін қайта қарау туралы барлық өтініштерге "FEMA-ға өтінішті қарау және бағалау үшін қажетті барлық ақпаратты қамтитын қолдау деректері қосалуы тиіс. Бұл талап етушінің қажет болған жағдайда жаңа гидрологиялық және гидравликалық талдау жүргізуін, сондай-ақ жаңа су тасқыны аймағының шекараларын және су тасқыны жолдарын белгілеуін қажет етуі мүмкін". Қолдау деректерінің қажеттіліктерінің толық тізімі 44 C. F. R. § 65.7-де келтірілген.

Ескірген су тасқыны карталары

АҚШ Геологиялық зерттеулер агенттігінің мәліметінше, қалалық кеңеюден туындаған су ағынының артуы көбінесе қауымдастықтар үшін су тасқыны қаупін арттырады, ал қалалық кеңеюден бұрынғы деректерге негізделген су тасқыны қаупі карталары енді дәл болмауы мүмкін. АҚШ Геологиялық зерттеулер агенттігі мысал ретінде су тасқыны аймағына құрылыс салудың су тасқыны аймағының енін тарылтатынын, осылайша ағынға қарсылықты күшейтетінін келтіреді. Осының салдарынан су құрылыстың өту барысында жоғары деңгейге жетеді және құрылыстың жоғары жағындағы кең аумақты су басуға себеп болады.

Су тасқыны карталарын жаңарту

NFIP ережесінде "Жаңа техникалық деректерді ұсыну талабы" деп жазылған: "Аумақтың базалық су тасқыны деңгейі су тасқыны жағдайларына әсер ететін физикалық өзгерістер нәтижесінде артуы немесе төмендеуі мүмкін. Ақпарат қолжетімді болған күннен бастап, мүмкіндігінше тезірек, бірақ ең кешін алты ай ішінде, әкімшілікке осы бөлімге сәйкес техникалық немесе ғылыми деректерді ұсыну арқылы өзгерістер туралы хабарлау қажет. Мұндай ұсыныс су тасқынына әсер ететін физикалық өзгерістер расталғаннан кейін тәуекел премиум ставкалары мен су тасқыны жазықтарын басқару талаптары қазіргі деректерге негізделуі үшін қажет." FEMA гидравликалық талдаудың бастапқы және түзетілген гидравликалық талдауларынан алынған кіріс және шығыс деректерінің көшірмелерін ұсынуды талап етеді, бұл гидравликалық талдау су тасқыны карталарын түзетуді қолдайды. 2015 жылғы FEMA веб-сайтында АҚШ Армиясының Инженерлер корпусының (USACE) Гидрологиялық инженерия орталығының Өзендік талдау жүйесі (HEC RAS) компьютерлік бағдарламасы NFIP үшін зерттеулер мен қайта зерттеулерді дайындау үшін қабылданғаны көрсетілген.

Қорытындылар

АҚШ Конгресі жыл сайынғы су тасқынынан болатын залалдардың алаңдатарлықтай қарқынмен артып жатқанын және федералдық көмектің түрлері жерді пайдалану, сондай-ақ мемлекеттік және жеке өнеркәсіптік, коммерциялық және тұрғын үй құрылыстарын орналастыру мен салудағы маңызды факторлар екенін анықтады. Осындай федералдық көмектің мақсаты, егер ол су тасқыны қатеріне ұшыраса, орындалмай қалады. АҚШ округтік соты FEMA-ның қай мүліктер нормативтік су тасқыны аймағында екенін анықтауы даму орналасуына әсер ететінін анықтады.

Талап етілмейтін қатаң стандарттар

NFIP қауымдастықтарды су тасқынына қарсы іс-шаралар стандарттарын NFIP ең төменгі стандарттарынан артық шектеулермен қабылдауға ынталандырады. Қауымдастықтар 44 C. F. R. § 60.22-де белгіленген қосымша шараларды қарастыруы керек. Кейбір штаттар мен қауымдастықтар су бетінің көтерілуін NFIP ең төменгі стандартты бір футқа дейін арттырудың орнына жарты футқа немесе футтың оннан бір бөлігіне дейін шектеу арқылы қорғаныш деңгейін арттыратын "Регуляциялық су тасқыны" жүзеге асырады. Бұл 44 C. F. R. § 60.22 су тасқынына бейім аймақтардағы құрылысқа тек су тасқынының ықтималдығына сәйкес келетін дамуға рұқсат ету керектігін көрсетеді. Су тасқыны жер асты мұнай резервуарларына (ЖМР) зақым келтіріп, топырақ, жер беті және жер асты суларын ластайтын мұнайдың ағып кетуіне әкелуі мүмкін. Су тасқыны кезінде ЖМР тіпті жерден шығып кетуі де мүмкін. Бұл 44 C. F. R. § 60.22 қауымдастықтың су тасқынына қарсы іс-шаралар ережелерінде қоғамдық пайдалылықтарды тек қана қажет болған жағдайда су тасқынына бейім аймақтарда орнатуға тыйым салу керектігін айтады. Жергілікті кәріз жүйелерінен ағып шығу су тасқыны кезінде ластану мәселелерін тудырады. Санитарлық және біріктірілген кәріз жүйелерінен ағып шығу су тасқыны суларына ластанушы заттарды шығарады. АҚШ Қоршаған ортаны қорғау агенттігі: "Шикі кәріз және басқа да қауіпті немесе улы заттар су тасқыны суында болуы мүмкін болғандықтан, су тасқыны суымен байланыстан аулақ болыңыз" деп кеңес береді. Бұл 44 C. F. R. § 60.22 қауымдастықтың су тасқынына қарсы іс-шаралар ережелерінде дамуды су тасқынынан қауіпсіз аймақтарға бағыттап, қоршаған ортаға зиян келтіретін су тасқыны аймақтарында пайдалануды болдырмау керектігін көрсетеді. Мұнай құбырларының жарылуы су тасқыны аймақтарының мұнаймен ластануына әкеледі. Мұнайдың төгілуі қоршаған ортаға көптеген зиян келтіреді. Су тасқыны кезінде бензин, мұнай немесе табиғи газдың шығуы өрт қаупін тудырады. Бұл 44 C. F. R. § 60.22 қауымдастықтың су тасқынына қарсы іс-шаралар ережелерінде су тасқынынан адамдардың оқшауланбауы үшін кіру талаптарын қамтамасыз ету керектігін көрсетеді. Иллинойс Жоғарғы соты былай деп тапты:

The NFIP encourages communities to adopt floodplain management standards more restrictive than the NFIP minimum standards. Communities must consider the additional measures specified in 44 C. F. R. § 60.22. Some states and communities enforce a more protective "Regulatory Floodway" by limiting the cumulative increase in water surface elevation to a half foot or tenth of a foot instead of the NFIP minimum standard increase of one foot. This 44 C. F. R. § 60.22 says community flood plain management regulations should permit only development in flood prone areas that is appropriate with the probability of flood damage. Flooding can damage underground storage tanks (USTs) resulting in leaks of petroleum that contaminate soil, surface water, and groundwater. USTs may even float out of the ground during floods. This 44 C. F. R. § 60.22 says community flood plain management regulations should prohibit public utilities to be installed in flood prone areas unless it is essential to be located there. Leakage from on site sewage systems cause contamination problems during floods. Sanitary sewer overflows and combined sewer overflows also release sewage contaminates into flood water. The U. S. Environmental Protection Agency advises "Avoid contact with flood water due to potentially elevated levels of contamination associated with raw sewage and other hazardous or toxic substances that may be in the flood water." This 44 C. F. R. § 60.22 says community flood plain management regulations should divert development to areas safe from flooding to prevent environmentally incompatible flood plain uses. Ruptures of crude oil pipelines result in crude oil contamination of floodplains. Oil spills create numerous environmental harms. Releases of gasoline, oil, or natural gas during floods also create fire hazards. This 44 C. F. R. § 60.22 says community flood plain management regulations should provide access requirements so that people do not become isolated by flood water. The Illinois Supreme Court found:

Егер талапкер су тасқыны жолында екі жоспарланған үйді су баспайтын биіктікте сәтті салса да, соттың атап өтуінше, үйлер 100 жылдық су тасқыны кезінде әлі де қозғалмалы сумен қоршалады. Төтенше жағдайларда көлік құралдары үйлерге жеткізілмейді, ал тұрғындар азық-түлік, таза су және электр қуатысыз қалуы мүмкін. Су тасқыны кезінде пропан газ баллондарының қауіпсіздігі туралы нұсқаулықта пропан газ баллондарын су тасқыны кезінде ағып кетуіне жол бермеу үшін бекіту қажеттігі айтылған. Су тасқыны кезінде суға батқан пропан газ баллондары газды шығарып, қосылыс құбырларын бұзады. Ағып жатқан пропан газ баллондары су тасқыны кезінде өрт қаупін тудырады. Сот жергілікті биліктердің апатты жағдайлардағы жедел әрекеттері үшін кінәлі емес болуы мүмкін екенін анықтады, өйткені апатты жағдайда ең дұрыс шешімді қабылдауға уақыт жетпеуі мүмкін. Алайда, апатқа дейінгі іс-әрекеттер үшін кінәлілік болса, иммунитет беруге негіздер жоқ болуы мүмкін. 2004 жылы Мемлекеттік су тасқыны басқарғыштары қауымдастығы: "Көптеген жергілікті үкіметтер федералдық су тасқыны басқарғыштарының тәсілдері қанағаттанарлық күтім стандартын қамтиды деп қарапайым түрде есептейді, мүмкін олар оның қосымша су тасқыны мен зақымдануды тудыратындығын түсінбеді" деді. 2000 жылы Мемлекеттік су тасқыны басқарғыштары қауымдастығы бір меншік иесінің басқалардың мүлігіне кері әсерін болдырмау үшін "жағымсыз әсерге жол бермеу" мақсатын ұсынды. USACE 1968 жылдан кейін олардың нормативтік бағдарламасының қоғамдық мүдделерді тексеру арқылы маңызды ресурстарды қорғау және пайдалану бойынша ұлттық мүдделерді теңестіруге қарай дамығанын айтады. 33 C. F. R. 320.4(l)(2) былай дейді:
11988 жылғы атқару бұйрығының талаптарына сәйкес, аудан инженерлері, олардың қоғамдық мүдделерді тексеру бөлігі ретінде, мүмкіндігінше, су тасқыны алаптарын игерумен және өзгертумен байланысты ұзақ және қысқа мерзімді маңызды жағымсыз әсерлерден, сондай-ақ су тасқыны алаптарын дамытуды тікелей және жанама түрде қолдаудан аулақ болуы керек. Егер іс-шаралар қоғамдық мүддеге байланысты су тасқыны алаптарында немесе оларға әсер етсе, аудан инженері адам денсаулығына, қауіпсіздігіне және әл-ауқатына тигізетін су тасқынының әсерін барынша азайтуды, су тасқынынан болатын шығындар тәуекелдерін барынша азайтуды және мүмкіндігі болған жағдайда су тасқыны алаптарында қызмет ететін табиғи және пайдалы құндылықтарды қалпына келтіруді және сақтауды қамтамасыз етуі керек.

Even if plaintiff were to successfully build the two proposed houses in the floodway at an elevation which would not flood, defendant points out, the homes would still be surrounded by moving water during the 100 year floods. Emergency vehicles would not have access to the homes, and the residents could find themselves stranded without food, clean water, or electricity. Safety guidance for propane tanks in floods says propane tanks in floodplains need to be secured to prevent them from floating off during flooding. Propane tanks floating in floods break the connecting piping releasing the gas. Leaking propane tanks create fire hazards during floods. A court finds that local governments might have immunity for negligent emergency response activities because in an emergency there may not be time to determine the best course of action. However, there may not be grounds for immunity for pre emergency actions where negligence results in flooding. In 2004 the Association of State Floodplain Managers stated "Most local governments have simply assumed that the federal floodplain management approaches embody a satisfactory standard of care, perhaps not realizing that they actually induce additional flooding and damage." In 2000, the Association of State Floodplain Managers recommended a “no adverse impact” goal to prevent one property owner from adversely impacting the properties of others. USACE says their regulatory program after 1968 evolved to balance the national concerns for both the protection and utilization of important resources by public interest review. The 33 C. F. R. 320.4(l)(2) states:
In accordance with the requirements of Executive Order 11988, district engineers, as part of their public interest review, should avoid to the extent practicable, long and short term significant adverse impacts associated with the occupancy and modification of floodplains, as well as the direct and indirect support of floodplain development whenever there is a practicable alternative. For those activities which in the public interest must occur in or impact upon floodplains, the district engineer shall ensure, to the maximum extent practicable, that the impacts of potential flooding on human health, safety, and welfare are minimized, the risks of flood losses are minimized, and, whenever practicable the natural and beneficial values served by floodplains are restored and preserved.

FEMA Федералдық, мемлекеттік және жергілікті агенттіктермен консультация жүргізеді

АҚШ Конгресі FEMA-ны Федералды үкіметтің басқа да ведомстволары мен агенттіктерімен, сондай-ақ су тасқынына қарсы күреске жауапты мемлекетаралық, штаттық және жергілікті агенттіктермен кеңесуге міндеттейді, осы агенттіктердің бағдарламалары Ұлттық су тасқынынан сақтандыру бағдарламасына (NFIP) сәйкес келетінін қамтамасыз ету мақсатында. Мысалы, АҚШ округтік соты FEMA-ға Ұлттық теңіз балық шаруашылығы қызметімен (NMFS) FEMA-ның карта жасау ережелері және су тасқыны карталарын қайта қарау мәселелері бойынша кеңесуді бұйырды, осы шаралар Пьюджет-Саундтың чинук лососінің табиғи ортасына қауіп келтірмейтінін анықтау үшін. Сонымен қатар, NFIP-тің кейбір ережелері су тасқынына бейім мүліктерді су тасқынынан зардап шегуге ең аз мүмкіндігі бар адамдардың меншігіне өту ықтималдығын арттырады, бұл көмекке деген сұранысты одан әрі күшейтеді. Бұл кері таңдаудың мысалы. Көмекке деген сұраныстың өсуіне ықпал ететін факторлар: су тасқыны қаупі бар аймақтардағы мүліктерді сақтандыру несие алу үшін ғана міндетті болып табылады, бұл су тасқынына бейім мүліктердің ипотекасын толық төлеп болған зейнеткерлерге немесе жалға алу мақсатымен мүлікті сатып алған инвесторларға тиесілі болуы мүмкін. Су тасқынынан сақтандыру мүлік иесінің шығындарын ғана қамтиды және талаптарға шектеулер қойылады, бұл мүліктің иесі емес, жалға алушылардың иеленуіне ықтимал жағдай жасайды. Су тасқынына бейім мүліктер иелерінің өздері мүлікті пайдалануымен байланысты тәуекелдер мен/немесе шығындардың артуына байланысты жалға берілуі мүмкін. Мұндай мүліктер көбінесе төменгі бағамен жалға беріледі, бұл кірісі аз топтарды, зейнеткерлерді және денсаулығы нашар адамдарды тартады. Кейбір сыншылар NFIP-ті тек тұрақты тұрғын үйлерге шектеуді, екінші демалыс үйлері мен инвестициялық мүліктерді қоспауды ұсынады. Бағдарламаны сынға алатындардың пікірінше, үкіметтің субсидияланған сақтандыру жоспары "жағалау және су тасқынына бейім аймақтарда құрылыс салуға және қайта жаңартуға ынталандырды". "Салық төлеушілердің ақылға қонымды пайдалануын" қолдайтын топтың өкілі Стивен Эллис "17 немесе 18 рет су басқан, бірақ федералдық сақтандыру бағдарламасымен қамтылған мүліктерге" назар салды, тіпті сақтандыру сыйақысы да өспегенін айтты. Тағы бір сын – FEMA барлық сақтандыру полистерін өзі басқармайды, көптеген полистерді жеке сақтандыру компанияларына тапсырады. Апат болған кезде FEMA жеке сақтандыру компанияларына олардың шығындарын өтеу үшін төлемдер жасайды. Алайда, қаражатты қалай бөлу керектігіне қатысты тиісті бақылау мен ережелер жеткіліксіз. Осының салдарынан жеке сақтандыру компаниялары FEMA төлемдерін сақтандырылғандарға қарсы сотта күресу үшін адвокаттарды жалдауға пайдаланады. Бір заң фирмасының "Сэнди" даулы істеріне қарсы күресу үшін FEMA төлемдерінен алған сомасы едәуір деп есептеледі.

U. S. Congress requires FEMA to consult with other departments and agencies of the Federal Government, and with interstate, State, and local agencies responsible for flood control in order to make certain that those agencies' programs are consistent with the National Flood Insurance Program (NFIP). For example, a U. S. District Court ordered FEMA to consult with the National Marine Fisheries Service (NMFS) on FEMA's mapping regulations and FEMA's revisions of flood maps to determine whether they jeopardize the continued existence of the Puget Sound chinook salmon:

Moreover, certain provisions within the NFIP increase the likelihood that flood prone properties will be occupied by the people least likely to be in a position to recover from flood disasters, which further increases demand for aid. This is an example of adverse selection. Some factors contributing to increased demand for aid are:

Flood insurance for properties in flood prone areas is mandatory only to secure loans, which makes it somewhat more likely that flood prone properties will be owned by seniors who have paid off their mortgages, or investors who have acquired the property for rental income. Flood insurance only covers losses for the owner of the property, and claims are subject to caps, which further increases the likelihood that the property will be occupied by renters rather than the property owner. Flood prone properties are more likely to be offered for rent because of the owners' increased risks and/or costs associated with occupying the property themselves. Flood prone properties are more likely to be offered for rent at a discount, which attracts lower income groups, seniors, and infirm groups. Some critics want the NFIP restricted to primary residences, excluding secondary vacation homes and investment properties. According to critics of the program, the government's subsidized insurance plan "encouraged building, and rebuilding, in vulnerable coastal areas and floodplains." Stephen Ellis, of the group Taxpayers for Common Sense, points to "properties that flooded 17 or 18 times that were still covered under the federal insurance program" without premiums going up. Another criticism is that FEMA does not administer all policies, instead outsourcing many policies to private insurance companies. When a disaster occurs, FEMA makes payments to those private insurance companies to offset their costs. However, there is little oversight and few rules as to how the money should be distributed. As a consequence, private insurers have been known to use FEMA payments to hire attorneys that fight policyholders in court. One law firm is estimated to have received from FEMA payments to fight Hurricane Sandy claims.

Су тасқыны тәуекелін басқару және климаттың өзгеруі

2015 жылдың 30 қаңтарында президент Барак Обама 13690 атқару бұйрығын шығарды, ол Климаттың өзгеруі салдарынан су тасқынының уақыт өте келе артуын болжау үшін Су тасқыны қаупін басқаруды талап етеді. 2015 жылғы Біріккен Ұлттар Ұйымының Климаттың өзгеруі жөніндегі конференциясында, Париж келісіміне қол қойылғанға дейін, 2015 жылдың 9 желтоқсанында Marsh & McLennan компаниясының бас директоры Питер Заффино Конгресс мүшелеріне «Ұлттық су тасқынынан сақтандыру бағдарламасын реформалау» ұсынысын жасады, заң шығарушыларды реформалар қабылдауға шақырып. Сарапшылар жүргізген зерттеуде 1900 жылдан бері климаттың өзгеруі 2016 жылдың тамызында Оңтүстік Луизианада болған су тасқыны сияқты ауыр жауын-шашын құбылыстарының ықтималдығын арттырған болуы мүмкін деген қорытындыға келді. Президент Дональд Трамп 2017 жылдың 15 тамызында 13807 атқару бұйрығын шығарды, оның 6-тармағы президент Обаманың 13690 атқару бұйрығын күштен шығарады. 2021 жылдың қаңтар айында Табиғи ресурстарды қорғау кеңесі (NRDC) және Мемлекеттік су тасқыны басқарғыштары қауымдастығы климаттың өзгеруіне негізделген NFIP-ті жаңарту туралы өтінішпен шықты. 2021 жылдың қазан айында FEMA NFIP-ті жаңарту үшін ақпарат сұрап, қоғамдық хабарлама жасады.