Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лосток Холл темір жол станциясы – Англияның Ланкашир графтығындағы Оңтүстік Риббл ауданындағы Лосток Холл ауылына қызмет ететін темір жол станциясы. Ол Шығыс Ланкашир желісінде орналасқан және Northern компаниясы басқарады, сондай-ақ осы станцияны толықтай жолаушылар пойыздарымен қамтамасыз етеді.
Lostock Hall railway station is a railway station serving the village of Lostock Hall in the South Ribble borough of Lancashire, England. It is on the East Lancashire Line and is managed by Northern, who also provide all passenger trains serving it.
Тарих
Бұл аймақтағы алғашқы темір жол 1846 жылдың маусымында Джункшн (North Union Railway, 3 миль оңтүстікке қарай) бағытын ашқан Блэкберн және Престон темір жолы болды. Компанияны дерлік бірден осы аймақтағы бағыттар желісін қарқынды түрде кеңейтіп жатқан амбициялық Шығыс Ланкашир темір жолы сатып алды. ELR-де Фарингтон мен Престон арасындағы NUR бағытын пайдалану кезінде мәселелер туындады, соңғы компанияның металдарды пайдалану үшін талап ететін жол ақысының жоғары болуы екеуінің арасында айтарлықтай шиеленіске әкелді. ELR бұл мәселені шешу үшін Престонға өз бағытын салуға парламенттен рұқсат алды, ол 1848 жылы Престон қалалық әкімдігінің бастапқы қарсылығына қарамастан берілді. Келесі жылы батыстан Ливерпуль, Ормскирк және Престон темір жолы келді, ол 1846 жылы парламенттің мақұлдауын алған, бірақ құрылыс жұмыстары басталғанға дейін ELR сатып алған. Бұл бағыт ELR-ге Ливерпульдегі доктарға тікелей қатынас жасауға мүмкіндік берді және B&PR-ге Лосток Холл арқылы Блэкбернге қарай бағытталған қиылыстан қосылды (Престон мен Уиганды теміржол арқылы алып баратын көпірге іргелес), Лосток Холл ауылына қызмет көрсету үшін, осы уақытта ELR оның негізгі локомотив деполарының біріне арналған жер ретінде таңдады. ELR Престон кеңейтуі ақыры 1850 жылдың 2 қыркүйегінде қозғалысқа ашылды, бұл бастапқы B&PR желісін Лосток Холлдан шығысқа қарай үшбұрышты қиылыста қалдырды және соңғы станциямен қатар жаңа платформаларға бара жатқан NUR-ге шамамен параллель болды. Бұдан кейін, Лосток Холл және Фарингтон арасындағы ескі B&P желісі 1880-ші жылдардың ортасына дейін тұрақты қозғалысты көрместен жабылып, қажетсіз болып қалды. Станциядан батысқа қарай және Престонға және (кейбір бағыттармен) шығысқа қарай қызмет көрсетілді. Көлік деңгейі кейінгі жылдары, әсіресе 1859 жылдың мамырында Ланкашир және Йоркшир темір жолы ELR-ді сіңіргеннен кейін, одан әрі өсті. L&Y содан кейін Ливерпуль портына дейінгі бағыт бойынша транспеннин жүк тасымалының көп бөлігін өткізді. 1877 жылы көлік сұранысы 2 жол депосының қиылысына жақын L&Y жеткіліксіз деп санады және жаңа, әлдеқайда үлкен нысанда жұмыс басталды. Бұл LO&P және B&P желілерінің оңтүстігінде жолаушылар станциясының оңтүстігінде салынды және 1881 жылы ашылды, содан кейін ескі депо кареталар мен вагондарды жөндеу цехына айналды. Жаңа депо L&Y-нің бүкіл Престон аймағына (содан тыс) локомотивтерді қызмет көрсетудің негізгі нысаны болды және оны пайдаланатын көлік көлемі мен қызмет көрсететін бағыттар өте үлкен болды, сондықтан жағдайды жеңілдету үшін қосымша жолдарды жақсарту қажет болды. Бұл 1886 жылы Фарингтон желісінің қайта ашылуымен басталды, сондағы қиылыс бұрынғыдай солтүстікке емес, оңтүстікке қарай өзгерді, содан кейін Шығыс Ланкс желісі мен жаңадан төрт еселенген (әлі ортақ меншіктегі) негізгі желі арасындағы екі жаңа байланыс салынды. Олардың біріншісі (батыстан солтүстікке қарай) 1891 жылы магистральды жаңарту жұмыстарының бөлігі ретінде пайдалануға берілді, ал екіншісі (шығыстан солтүстікке қарай) 1908 жылдың мамырында екінші үшбұрышты қиылыс станцияның батысына және Престонға екінші бағыт құрады. Бұл күрделі желілер желісі келесі жылдары айтарлықтай операциялық икемділікке мүмкіндік берді, өйткені толық пойыздар мен жеңіл локомотивтер Престон станциясының екі жағына да негізгі желімен қайшы келместен бағытталуы мүмкін. Сондай-ақ, солтүстіктен Блэкпулге немесе керісінше бағыттағы пойыздарды Престон станциясында ыңғайсыз және көп уақыт кететін кері маневрдің қажеттілігін болдырмау үшін Лосток Холл арқылы бағыттауға болады, бұл жаз айларындағы ең көп уақыттағы кестеде тұрақты белгіге айналды. 1972 жылы Престон станциясының Шығыс Ланкс жағын жабуға дейін. Жолдар 1922 жылдың қаңтарынан бастап Лондон және Солтүстік-Батыс темір жолының қолына қысқа уақытқа өтеді, 1923 жылы топтастыру Лондон, Мидленд және Шотландия темір жолының иелігінен өтеді. Станция мен депо 1948 жылдың қаңтарында ұлтқа айналғаннан кейін Британ темір жолының Лондон Мидленд аймағының бөлігі болды. 1960 жылдары локомотив депосы әлі де жұмысты орын болды және ол Ұлыбритания темір жол желісінің 1968 жылдың тамызында тоқтағанға дейін солай қала берді. Станция мен LO&PR желісі, керісінше, 1963 жылғы Бичинг баяндамасында жабылуы жоспарланғандардың қатарында болды, бұл бағыт Бичингтің Уиган мен Сент-Хеленс арқылы өткен бағыттың дубликаты ретінде қарастырылды. Көп ұзамай жоспарларға қарсылық туындады, соның салдарынан Ормаскиркке дейінгі оңтүстік бөлігі сақталды, бірақ желінің қалған бөлігі 1969 жылға дейін ғана Харольд Уилсонның лейбористік үкіметімен сақталды. Лосток Холл станциясы осылай болмады, ол 1969 жылдың 6 қазанында Блэкберн мен Ливерпуль арасындағы соңғы бірнеше пойыз алынғанда және Ормаскирк желісіндегі қызметтер Фарингтон қиылысы мен WCML арқылы бағытталғанда жолаушылар қызметін жоғалтты. Лосток Холлдың екі жағындағы Todd Lane Jcn (Джункшн) (Престон ELR) және Moss Lane Jcn (Джункшн) (Ормаскирк) байланыстары сол кезде жабылып, кейіннен демонтаждалды, ал станцияның өзі де 1970 жылдардың басында бұзылды. Бамбер Бридж бағытынан ELR Престон кеңейтуінен қозғалыс 1972 жылдың күзінде аяқталды, осы кезде желі жабылды (Престон аймағындағы қайта сигналдау схемасының нәтижесінде) және аймақтағы қалған қолмен басқарылатын сигналдық қораптармен бірге. Шығыс Ланкашир желісіндегі пойыздар содан кейін 1846/49 жылғы бастапқы желілер арқылы Лосток Холлға дейін бағытталды, содан кейін 1908 жылғы байланыс арқылы WCML-ге жетеді. Локомотив депосы 1971 жылы күтімге қатысу рөлін жоғалтты, содан кейін шығысқа қарайғы бұрынғы депоның рөлін қабылдап, аймақтық кареталар мен вагондарды жөндеу цехына айналды. Ол 1988 жылы жабылды және 1990 жылдың қаңтарында толығымен бұзылды. Лосток Холл Jcn мен Фарингтон Jcn арасындағы жақын маңдағы желі (1850 жылдан бері жолаушылар қызметі болмаған) әлі де ашық және S&C бағытына және кейде басқа маршруттарға бағытталған жүк қызметтерін пайдаланады. Ескі Престон кеңейту бағытының бір бөлігі қазір жаяу және велосипед жолы болып табылады, ал тағы бір бөлігі жол жақсарту үшін пайдаланылды.
The first railway in the area was the Blackburn & Preston Railway, which opened its route from to Junction (on the North Union Railway, 3 miles south of ) in June 1846. The company was almost immediately taken over by the ambitious East Lancashire Railway, which was undergoing a rapid expansion of its network of routes in the area. The ELR encountered problems almost from the outset over the use of the NUR route between Farington and Preston, with congestion and the high tolls charged by the latter company for access to its metals causing considerable friction between the two. The ELR sought parliamentary permission to build its own route to Preston to resolve this issue, which was granted in 1848 despite initial opposition from Preston Corporation. The following year saw the arrival from the west of the Liverpool, Ormskirk and Preston Railway, which had received parliamentary assent in 1846 but had been bought out by the ELR before construction work had started upon it. This route gave the ELR direct access for its traffic to the docks in Liverpool and joined the B&PR at Lostock Hall by means of a junction facing towards Blackburn. (adjacent to the bridge carrying the main Preston to Wigan across the railway) to serve Lostock Hall village, which had by this time been chosen by the ELR as the site for one its main locomotive depots. The ELR Preston Extension was finally opened to traffic on 2 September 1850 this left the original B&PR line at a triangular junction just east of Lostock Hall and ran roughly parallel to the NUR en route to new platforms alongside the latter's station, with a connection to the main line beyond. Thereafter, the old B&P line between Lostock Hall Junction and Farington was rendered redundant before being closed not seeing regular traffic again until the mid 1880s. Services from the station ran to westbound and to both Preston and (with some extensions through to ) eastbound. Traffic levels continued to increase in subsequent years, particularly after the ELR's absorption by the Lancashire and Yorkshire Railway in May 1859 the L&Y then routing significant quantities of trans Pennine freight over the route to the port of Liverpool. By 1877 traffic demands had reached the point that the 2 road depot adjacent to the junction was deemed inadequate by the L&Y and work on a new, much larger facility began. This was built on a site between the LO&P and B&P lines immediately south of the passenger station and was opened in 1881, with the old depot then becoming a carriage and wagon repair shop. The new shed would become the L&Y's main loco servicing facility for the entire Preston area (and beyond) and in due course the volume of traffic utilising it and the routes it served became so great that additional trackwork improvements had to be made to alleviate matters. These began with the re opening of the Farington line in 1886, with the junction there altered to face south rather than north as previously, followed by the construction of two new connections between the East Lancs line and the newly quadrupled (and by now jointly owned) main line from Wigan north of where the two lines crossed each other. The first of these (from west to north) was commissioned in 1891 as part of the main line upgrade works, whilst the second (east to north) followed in May 1908, creating a second triangular junction to the west of the station and a second route to Preston. This complex network of lines allowed for considerable operational flexibility in the years that followed, as both full trains and light locomotives could be routed from there towards either side of Preston station without conflicting with the main line. It was also possible for trains from the north heading towards Blackpool or vice versa to be routed through Lostock Hall to avoid the need for an awkward and time consuming reversal manoeuvre at Preston station and this became a regular feature of the timetable at peak times during the summer months right up until the closure of the East Lancs side of Preston station in 1972. The lines would pass briefly into the hands of the London and North Western Railway from January 1922, before the 1923 Grouping saw the London, Midland and Scottish Railway take over. The station and depot then became part of the London Midland Region area of British Railways upon nationalisation in January 1948. By the 1960s, the loco shed was still a busy location and would remain so right up until the end of steam on the UK rail network in August 1968. The station and LO&PR line by contrast were amongst those planned for closure in the 1963 Beeching Report, the route being considered by Beeching as a duplicate to that via Wigan and St Helens. Public opposition to the plans soon led to the southern portion as far as Ormskirk being safeguarded, but it was not until 1969 that the rest of the line was reprieved by the Labour government of Harold Wilson. Lostock Hall station though was not so fortunate, losing its passenger services on 6 October 1969 when the last few through trains between Blackburn and Liverpool were withdrawn and the other services on the Ormskirk line routed via Farington Curve Junction and the WCML. The connections either side of Lostock Hall toward Todd Lane Jcn (Junction) (Preston ELR) and Moss Lane Jcn (Junction) (Ormskirk) were closed at the same time and subsequently dismantled, whilst the station itself was also demolished at some point in the early 1970s. Services over the ex ELR Preston extension from the Bamber Bridge direction finally ended in the autumn of 1972, when the line was closed (as a result of the Preston area re signalling scheme) along with the remaining manual signal boxes in the area (though a short section remained in use for freight to Lostock Hall gas works until 1977). East Lancashire line trains were thereafter routed via the original 1846/49 lines as far as Lostock Hall, then over the 1908 connection to reach the WCML. The loco depot eventually lost its role as a maintenance facility in 1971, thereafter taking over the role of its predecessor further east as the area carriage and wagon repair shops. It closed altogether in 1988 and was finally demolished in January 1990. The adjacent Lostock Hall Jcn to Farington Jcn line (which has not had a timetabled passenger service since 1850) is still open and sees use by a variety of freight services heading to and from the S&C route and occasional diverted passenger trains and railtours. Part of the old Preston extension route is now a footpath and cycle way, whilst another portion has been utilised for road improvements.
Қазіргі станция
1980 жылдардың басында Лосток-Холл аймағын қамтамасыз ететін станция үшін жергілікті талаптар күшті болды, сондықтан 1984 жылдың 14 мамырында Ланкашир округі кеңесінің қаржылық қолдауымен Британдық темір жолы Уоткин-Лейн көпірінің қарсы бетінде жаңа станция ашты. Жаңа нысан (және қазір де солай) өте қарапайым – күту үшін арнайы жайлар, ұзаққа созылатын дауыс беру жүйесі (P.A. жүйесі) және әрбір бетон платформада жолаушыларға арналған ақпарат экраны бар. Екі платформаға да баспалдақсыз кіру мүмкіндігі қарастырылған. 2018 жылдың қаңтарынан бастап, осы бағыттағы басқа станциялармен бірге, станцияға заманауи сенсорлық экранды билет сату автоматы орнатылды.
By the early 1980s, local pressure for a station to serve the Lostock Hall area had become considerable and so on 14 May 1984 a new station was opened on the opposite side of the Watkin Lane bridge by British Rail with financial backing from Lancashire County Council. The new facility was (and still is) quite basic – there are waiting shelters, a long line P. A system and passenger information screens on each concrete platform. Step free access is available to both platforms. As of January 2018 along with other stations on this line, a modern touch screen ticket machine was added to the Station.
Қызметтер
Дүйсенбіден сенбіге дейін сағат сайын Лосток Холлдан Престонға батыс бағытта және Блэкберн, Бёрнли және Колнға шығыс бағытта қызмет көрсетіледі. Жесенбі күндері әр бағытта екі сағат сайын қызмет бар, сондай-ақ, Престоннан және Престонға дейін үздіксіз қатынас бар. Бұған қоса, таңертеңгі сағаттарда Престонға және Престоннан екі қосымша рейс, ал кешке Блэкберн мен Йоркке қарама-қарсы бағытта бір қосымша рейс бар. Хорли, Лейланд және Престон арасындағы, және одан әрі жүретін тікелей автобус қызметтері Лосток Холл арқылы әлдеқайда жиі жүреді.
Monday to Saturdays, there is an hourly service from Lostock Hall towards Preston westbound and Blackburn, Burnley and Colne eastbound. There is a two hourly service in each direction on Sundays, with through running to In addition there are two additional morning peak services from and to Preston that call here, and one extra service in the evening in the opposite direction to Blackburn and York. Direct bus services between Chorley, Leyland and Preston and beyond run through Lostock Hall on a much more frequent service.