Кіріспе
Ливерпуль қаласының соңғы темір жол станциясы, қала орталығын қызмет көрсететін басты темір жол станциясы. 1836 жылдың тамызында ашылған, ол әлемдегі ең көне, әлі де жұмыс істеп тұрған магистральдық станция. Батыс жағалау магистралінің Лондон Эустоннан басталатын тармағы мен түпнұсқа Ливерпуль-Манчестер темір жолы осы станцияда аяқталады. Лайм-стриттен жүзеге асырылатын сапарлар Англия, Шотландия және Уэльс бойынша көптеген бағыттарды қамтиды. Қазіргі Король көшесі станциясы қала орталығынан тым алыс екенін түсінген Ливерпуль және Манчестер темір жолы 1833 жылдың қазан айында орталықтағы Лайм-стрит станциясын салуға кірісті. Джон Каннингэм, Артур Холм және Джон Фостер-младший жобалаған станция 1836 жылдың тамызында ресми түрде ашылды. Пойызбен жүретін жолаушылардың арасында өте танымал болғандықтан, ашылғаннан кейін алты жыл ішінде станцияны кеңейту қажет болды. Жозеф Локк, Ричард Тернер, Уильям Фейрбайрн және Джон Кеннеди бірлесіп жасаған алғашқы кеңейту 1849 жылы 15 000 фунт стерлингке (1849 жылғы 15 000 фунт стерлинг соңғы жылдары <есептелген сомаға> тең) аяқталды. 1867 жылы Лайм-стрит станциясын кеңейту жұмыстары басталды, осы кезеңде қазіргі солтүстік аркалы пойыз сарайы салынды. Уильям Бейкер мен Фрэнсис Стивенсон жобалаған бұл пойыз сарайы әлемдегі ең үлкен құрылыс болып есептелді, оның ұзындығы 200 фут (61 метр) және темірді кеңінен қолданған алғашқы нысан болды. 1879 жылы екінші параллельді оңтүстік пойыз сарайы да аяқталды. 1948 жылы темір жол мемлекеттік меншікке алынғаннан кейін Лайм-стрит станциясы бірнеше жаңартулар мен өзгерістерге ұшырады, оның ішінде станцияның ішінде және сыртында жаңа сигнал беру жүйелері, қайта жаңартылған вестибюль және жаңа сауда және кеңсе кеңістіктері пайда болды. 1962 жылы Лайм-стрит пен Крю арасындағы тұрақты электр пойыздары ресми түрде іске қосылды, ал 1966 жылы станция өзінің алғашқы InterCity қызметін қабылдады, бұл Ливерпуль мен Лондон арасындағы тұрақты қызметті енгізді. 1970 жылдары Мерсирейл деп аталатын жаңа қалалық темір жол желісі құрылды, ал Ливерпульдегі басқа барлық алыс қашықтықтағы терминал станциялары жабылды, нәтижесінде осындай қызметтер қаланың барлық айманы үшін Лайм-стритте шоғырландырылды. 2003 жылдың қазан айында Virgin Trains West Coast компаниясының Pendolino сервисі станцияда салтанатты түрде ашылды, бұл Ливерпуль мен Лондон арасындағы жылдам қызметті ұсынды. 2015 жылдың мамырында бұрынғы Ливерпуль-Манчестер темір жолының және Сент-Хеленс-Централ арқылы Уиганға дейінгі желінің электрлендірілуі аяқталды. Лайм-стрит станциясының алдында Ренессанс жаңарту стилінде салынған үлкен ғимарат орналасқан, бұл бұрынғы Солтүстік-Батыс қонақ үйі, ол қонақ үй, кеңсе және студенттер жатақханасы ретінде пайдаланылды, қазір Radisson Red Liverpool қонақ үйі болып қайта ашылды. Қонақ үй 2022 жылдың желтоқсан айында есігін ашады. 1970 жылдардан бері бас терминал ғимараты Мерсирейл желісіндегі жер асты Лайм-стрит Вирал желісіне тікелей қол жеткізуді қамтамасыз етеді. 1960 жылдары салынған Конкорс Хаус кеңсе мұнарасы және бірнеше сауда орындары оңтүстік пойыз сарайының сыртында орналасқан, бірақ олар 2010 жылы бұзылды. Лайм-стрит – Ливерпульдегі ең үлкен және ең көне темір жол станциясы, ол Network Rail ұлттық инфрақұрылымдық компаниясы басқаратын 18 станцияның бірі. 2017 жылы Лайм-стрит станциясында 340 миллион фунт стерлингтік қайта құру бағдарламасы бойынша жұмыстар басталды. "Британдық 100 ең жақсы темір жол стансасы" кітабының авторы, журналист және редактор Саймон Дженкинс Лайм-стрит станциясына 5/5 жұлдыз бағасын берді, бұл оны ең жақсы стансалардың біріне айналдырды.
Liverpool Lime Street is a terminus railway station and the main station serving the city centre of Liverpool. Opened in August 1836, it is the oldest still operating grand terminus mainline station in the world. A branch of the West Coast Main Line from London Euston terminates at the station, as does the original Liverpool and Manchester Railway. Journeys from Lime Street cover a wide range of destinations across England, Scotland and Wales. Having realised that their existing Crown Street railway station was too far away from the city centre, the Liverpool and Manchester Railway commenced construction of the more central Lime Street station in October 1833. Designed by John Cunningham, Arthur Holme and John Foster Jr, it was officially opened in August 1836. Proving to be very popular with train commuters, expansion of the station had become necessary within six years of its opening. The first expansion, which was collaboratively produced by Joseph Locke, Richard Turner, William Fairbairn and John Kennedy, was completed in 1849 at a total cost of £15,000 (15000.0 in 1849 is equivalent to about <calculated amount> in recent years). During 1867, work upon a further expansion of Lime Street station commenced, during which time the present northern arched train shed was built. Designed by William Baker and Francis Stevenson, the train shed was the largest such structure in the world upon completion, featuring a span of 200 feet (61 m), as well as the first to make extensive use of iron. During 1879, a second parallel southern train shed was completed. Following the nationalisation of the railways in 1948, Lime Street station was the subject of various upgrades and alterations, including new signalling systems in and around the station, a redeveloped concourse, and new retail and office spaces. In 1962, regular electric services between Lime Street and Crewe were officially started and, in 1966, the station hosted the launch of its first InterCity service, which saw the introduction of a regular service between Liverpool and London. During the 1970s, a new urban rail network known as Merseyrail was developed, while all other long distance terminal stations in Liverpool were closed, resulting in such services being centralised at Lime Street for the whole city. In October 2003, the Pendolino service operated by Virgin Trains West Coast was ceremonially unveiled at the station, introducing a faster service between Liverpool and London. In May 2015, the electrification of the former Liverpool and Manchester Railway route was completed, as well as the line to Wigan via St Helens Central. Lime Street station is fronted by a large building designed in the Renaissance Revival style, the former North Western Hotel, which served as a hotel, office and student accommodation and now back to a hotel as the Radisson Red Liverpool Hotel. The hotel is set to open in December 2022. Since the 1970s, the main terminal building has also provided direct access to the underground Lime Street Wirral Line station on the Merseyrail network. Beginning in the 1960s, the Concourse House office tower block and several retailers stood outside the southern train shed, but they were demolished in 2010. Lime Street is the largest and oldest railway station in Liverpool; it is one of 18 stations managed by national infrastructure maintenance company Network Rail. During 2017, work commenced at Lime Street station on a £340 million remodelling programme. In Britain's 100 Best Railway Stations, written by columnist and editor Simon Jenkins, Lime Street Station was one of only ten stations to be awarded 5/5 stars.
Шығу тегі
1830 жылы Ливерпуль мен Манчестер темір жолының (L&MR) бастапқы терминалы Краун-стритте, Эдж-Хиллде, қала орталығынан шығысқа қарай және одан тыс жерде орналасқан. Алайда, Эдж-Хилл ашылғанға дейін, қала орталығына жақын болатын тағы бір станция салу қажеттігі анық болды. Осыған байланысты, 1833 жылдың қазан айында қала орталығындағы Лайм-стритте мақсатты түрде салынған станцияның құрылысы басталды; жер Ливерпуль корпорациясынан 9000 фунт стерлингке сатып алынды (1833 жылы 9000 фунт стерлинг қазіргі жылдары шамамен <есептелген сомаға> тең). Жаңа станцияны L&MR желісімен байланыстыру құралы – Edge Hill мен жаңа Lime Street станциясы арасында бір жыл бұрын салынған екі жолды туннель болды; құрылыс барысында туннель станцияның құрылыс материалдарын тасымалдау үшін жиі пайдаланылды. Станцияны сәулетшілер Джон Каннингэм, Артур Холм және Джон Фостер кіші жобалады. 1836 жылдың тамызында Lime Street станциясы ресми түрде жұртшылыққа ашылды, бірақ құрылыс процесі келесі жылға дейін аяқталмады. Бұл ғимарат төрт үлкен қақпамен жобаланған, олардың екеуі қасақана жұмыс істемейтін етіп жасалған. Алғашқы кезеңдерде, Лайм-стриттен Эдж-Хиллге дейінгі тік көтеріліс болғандықтан, пойыздар Эдж-Хиллде тоқтатылып, локомотивтер ажыратылатын. Сол кездегі практика бойынша, жолаушылар вагондары гравитация күшімен төмен түсірілетін, ал төмен түсу жылдамдығы тежегіш фургонында орналасқан тежегіштермен бақыланатын. Қайта оралу жолы Эдж-Хиллде орналасқан стационарлық бу машинасының көмегімен жүзеге асырылды, ол вагондарды арқанмен Эдж-Хиллге көтеріп тартатын. Бұл жүйені жергілікті инженерлік фирма – Матер, Диксон және компания – инженер Джон Грантемнің басшылығымен құрастырған. 1870 жылы бұл тәжірибе тоқтатылды; одан кейін пойыздар станцияға дәстүрлі тәсілмен кіріп, шыға бастады.
During August 1836, Lime Street Station was officially opened to the public, although the construction process was not completed until the following year. This building was designed with four large gateways, two of which were intentionally nonfunctional. For its early operations, as a consequence of the steep incline uphill from Lime Street to Edge Hill, trains would be halted at Edge Hill and the locomotives detached from the trains; the practice of the era was for the passenger carriages to be taken down by gravity, during which the rate of descent would be controlled by brakemen located in a brake van. The return journey was achieved via the use of a stationary steam engine located at Edge Hill, which would be used to haul the carriages up to Edge Hill by rope. This system was constructed by the local engineering firm Mather, Dixon and Company, who worked under the direction of the engineer John Grantham. During 1870, this practice came to an end; instead, trains would enter and depart the station by conventional means.
Ертедегі кеңейуі
Lime Street стансасы темір жолдың көпшілік назарына түсуімен бірден сәттілікке жетті. Ашылғаннан кейін алты жыл ішінде темір жол желілерінің қарқынды өсуі бастапқы стансаны кеңейтуді қажет етті. Кеңейту жоспарының бірінде Эустон стансасындағы (Лондон, 1960 жылға дейінгі қайта құрылыс) сияқты темір жол бағаналарымен тіреліп тұрған қырлы темір шатыр орнату көзделген. Алайда, станция комитеті басқа ұсынысты тез мақұлдады. Бір қисық шатыр бірлескен күшпен жасалды: жобасын инженер Жозеф Локк жасап, сынақтан өткізді, құрылысын темір қорытушы Ричард Тернерге тапсырды, ал жұмысты инженер Уильям Фэйрберн мен өндіруші Джон Кеннеди тексерді. Кеңейту жұмыстары 15 000 фунт стерлинг (1849 жылғы 15 000 фунт стерлингтің қазіргі шамамен <есептелген сомаға> тең екені) қаражатымен 1849 жылы аяқталды. Осы кезде танымал сәулетші Уильям Тайт та жұмыстарға қатысты. 1857 жылы станция кіреберісінің алдына граниттен екі бағана орнатылды, ол уақыт өте келе «Шамдар» деп аталды. Пойыз сарайының аралығы 200 фут (61 метр) құрады, сол кезде бұл әлемдегі ең ірі құрылым деп танылды. Сондай-ақ, бұл темірден толығымен жасалған алғашқы пойыз сарайы болды. 1879 жылы Стивенсон мен Э.В. Айвс жобалаған екінші параллель оңтүстік пойыз сарайы аяқталды. Бұл екінші сарай құрғақ құрылыс технологиясымен салынды, әр бөлігін салуға үш күн жұмсалды деген хабар бар. Lime Street стансасының алдында Ренессанс жаңарту стилінде салынған ірі ғимарат орналасқан, онда бұрын Солтүстік-Батыс қонақ үйі орналасқан. Альфред Уотерхаус жобалаған ғимарат 1871 жылы салынды және 1996 жылдан бастап Ливерпуль Джон Мурс университеті студенттерінің жатақханасы ретінде пайдаланылды. 2018 жылдың 28 қыркүйегінде Marcus Worthington Group компаниясы ғимаратты 30 миллион фунт стерлинг көлемінде қонақ үйге қайта жаңартуға кірісетіні жарияланды. Ол 2020 жылы Radisson RED Liverpool қонақ үйі ретінде қайта ашылады. 1921 жылғы Темір жол заңының нәтижесінде көптеген темір жол компаниялары «Үлкен Төрттік» құру үшін біріктірілді, соның салдарынан Lime Street стансасы жаңадан құрылған Лондон, Мидленд және Шотландия (LMS) темір жолының меншігіне өтті. Станция пошта пойздарының дамуында маңызды рөл атқарды, ал почта мекемесі алғаш рет Lime Street стансасынан пойызбен пошта жіберді.
Британдық темір жол дәуірі
1948 жылы темір жолды мемлекеттік меншікке алғаннан кейін Лайм-стрит станциясы Британ темір жолының Лондон-Мидленд аймағының құрамына кірді. 1948 жылғы 28 қаңтарда Лайм-стритте және оның төңірегіндегі қозғалысты басқаратын жаңа сигналдық пост ашылды; бұл пост шамамен 70 жыл бойы қолданыста болды және 2017–2018 жылдары қызметтен шығарылған кезде соңғы рычагтық басқару пункттерінің бірі болып саналды. 1955 жылы станцияның күту залы жаңартылып, модернизацияланды. 1962 жылғы 1 қаңтарда Лайм-стрит пен Крю арасындағы тұрақты электр пойыздары ресми түрде іске қосылды. 1965 жылға дейін бұрынғы 10 және 11 платформаларға соққан теміржол жолдары алынып тасталды. 1966 жылғы 18 сәуірде станция алғашқы InterCity қызметін қабылдады, бұл Ливерпуль мен Лондон арасындағы тұрақты қатынастың басталуын білдірді. 1968 жылғы 11 тамызда «Fifteen Guinea Special» атты қайтымды бағыттағы пойызды «Black Five» 45110 локомотиві Ливерпульден Карлайлға және кері бағытта тасыды. Сағат 19:58-де Лайм-стритке оралған бұл пойыз Британ темір жолының соңғы бумен жүретін басты магистральдық жолаушылар рейсінің аяқталуын белгіледі. Оңтүстік пойыз сарайының сыртында «Конкорс Хаус» атты кеңсе үйі мен шағын сауда орындары қатары орналасқан, олар аркаларды жасыратын. Бұл құрылыстар 1960 жылдарға дейін салынған, ал 2000 жылдарға қарай тозығы жеткен. Олар 2010 жылы аяқталған толық қайта жаңарту аясында бұзылды. 1970 жылдары «Мерсирейл» деп аталатын жаңа қалалық теміржол желісі құрылды, нәтижесінде Ливерпуль мен Биркенхед орталықтарындағы төрт терминалдық станция пайдаланылмай қалды. Осы құрылымдық өзгерістер мен тиімділіктердің нәтижесінде Лайм-стрит жалғыз терминал ретінде сақталды, сонымен қатар бүкіл аймақ үшін орта және ұзақ қашықтықтағы бағыттардың орталық нүктесіне айналды. Сонымен қатар, «Мерсирейл» желісі жолаушыларға Мерсисайд аймағының барлық бөліктерінен қалған жалғыз ірі терминалға оңай қол жеткізуге мүмкіндік берді. 1983 және 1984 жылдар аралығында станцияның күту залы қайтадан жаңартылып, күрделі жөндеуден өтті, оның жалпы құны 7,4 миллион фунт стерлингті құрады. Бұл жөндеу жұмыстары солтүстік пойыз сарайындағы платформаларды жартылай қоршап тұратын қара шыныдан жасалған ғимаратты, сондай-ақ оңтүстік пойыз сарайындағы платформалардан күту залын бөлетін шыны қоршауды салуды қамтыды.
Жекешелендіру дәуірі
2003 жылдың 20 қазанында Ливерпуль мен Лондон арасында жылдам қызмет көрсететін, жеке теміржол операторы Virgin Trains жүргізетін Pendolino жаңа қызметі компанияның негізін қалаушы және бас атқарушы директоры Ричард Брэнсонның қатысуымен салтанатты түрде ашылды. Бастапқыда көлбеулі пойыз ретінде жобаланған ол, Батыс жағалау магистральдық желісінде бұрын қолданылып келген локомотивтер мен вагондардың көп бөлігін, атап айтқанда British Rail 86, 87 және 90 класындағы электр локомотивтері мен Mark 2 және Mark 3 вагондарын тез алмастырды. Бұған дейін, пойыз паркі 2002 жылдың 23 шілдесінде Бирмингем халықаралық әуежайынан Манчестер Пикадиллиге қатынай бастады, бұл 2002 жылғы Комонвелл ойындарының Манчестердегі ашылуымен сәйкес келеді. Ливерпульдің 2008 жылы Еуропаның мәдени астанасы атануы және 2007 жылы қаланың 800 жылдығы сияқты маңызды оқиғаларды атап өту мақсатында станция мен оның төңірегіне 35 миллион фунт стерлинг көлемінде қайта жаңарту гранты бөлінді. Lime Street Gateway жобасы аясында станция алдындағы ескірген сауда орталығы мен кеңсе ғимараты бұзылып, оның орнына жаңа әдемі фасады мен қоғамдық алаң салынды. Аталған жобаны English Partnerships компаниясы бақылады және 2010 жылдың қазан айында аяқталды. 2014 жылдың 31 тамызында Уэссекс графы Ливерпульдік достар ескерткішін ашты. Екі қоладан жасалған мүсіндерден тұратын ескерткішті Том Мерфи жасаған. 2014 жылы ұлттық теміржол инфрақұрылымын күтіп ұстау компаниясы Network Rail бұрынғы 1-5 платформаларды толықтай жаңартып аяқтады.
Манчестер мен Уиганды электрмен жабдықтау
2015 жылдың мамыр айында бұрынғы Ливерпуль мен Манчестер темір жолының маршрутының электрлендірілуінің аяқталуы, сондай-ақ Сент-Хеленс-Централ арқылы Уиганға дейінгі желінің электрлендірілуі кестелерді жаңартты. Бұл жаңа TransPennine Express қызметін Манчестер Виктория арқылы Ньюкаслға енгізуді қамтыды, бұл қызмет қолданыстағы қызметпен қатар жүрді. Жұмыс аяқталуына дейін қолайлы электрлі пойыз паркінің уақтылы жеткізілімі күмәнді болды, бірақ 2014 жылдың сәуірінде жаңа электр қызметтерін іске қосу үшін электр пойыздарының қолжетімді болатыны расталды. Алғашқы пойыздар 2015 жылдың наурыз айынан бастап іске қосылды, бастапқыда , кейін жыл бойында , және қызметтері де қосылды.
2017 жылғы қабырға құлауы
2017 жылдың 28 ақпанында сағат 17:45 шамасында Лайм-стрит пен Эдж-Хилл арасындағы қабырға құлап, станса тоқтатылды. Құлаған қабырғадан 200 тоннадан астам қиындықтар стансаға кіретін барлық төрт жолға түсті. Жол жабық болған кезде Virgin пойыздары Ранкорнда, ал басқа пойыздар Ливерпуль Оңтүстік Парквейінде аяқталды. Қиындықтар тазартылып, жоғары кернеулі сымдар жөнделді, және станса бір аптадан сәл кейін, 2017 жылдың 8 наурызында қайта ашылды.
2017-18 жылы стансаны қайта құру
2017 жылы 340 миллион фунт стерлингтік қайта жаңарту бағдарламасы аясында жұмыстар басталды. Бұл бағдарлама Lime Street станциясын сигнал беру жүйелерін жаңғырту, жаңа платформалар орнату және қазіргі заманғы талаптарға сәйкес келтіру үшін жақсартуға бағытталған. Жұмыстың негізгі себебі станцияның сигнал беру жүйесінің ескіруі болды, оның негізгі бөлігі 1940 жылдарға дейін соққан еді және оны пайдалану мен күтіп ұстау үшін білікті мамандарды табу қиын болып келді. Сонымен қатар, қазіргі станция орналасуын қайта жаңарту, жаңадан орналасуға қарағанда аздап жұмыс көлемін ұсынды, бірақ оның артықшылықтары болмады. Сондықтан, осы сирек мүмкіндікті әртүрлі өзгерістер мен жақсартуларды бір уақытта жасауға ыңғайлы жағдай ретінде қарастырып, шешім қабылданды. Rail Engineer салалық басылымы мәлімдегендей, станцияның бұрынғы орналасуы өте күрделі болды және кейбір операциялық қиындықтар тудырды. Көптеген өзгерістер осы мәселелерді жеңілдетуге немесе толық жоюға бағытталған.
Станция схемасы
Ливерпуль Лайм-стрит екі бөлімге бөлінеді: басты станция, ол ұлттық қалааралық және аймақтық жерүсті қызметтерін, соның ішінде жергілікті City Line бағыттарын ұсынады, және Мерсейрайл желісінің Виррал желісіндегі қызметтер, басты станция мен Сент-Джордж Холл арасындағы жер астында орналасқан.
Мекемелер
Дәретханалар, билет сату кассалары, дүкендер, сақтау камерасы, такси тұрақтары және кофеханалар – бұл ұсынылатын мүмкіндіктердің бір бөлігі. Бас билет сату кассасын Northern Trains басқарады. Станцияның күту залында бірнеше дүкен бар, олардың ішінде M&S Simply Food, Starbucks, Upper Crust, Krispy Kreme, Costa Coffee, Boots және WHSmith дүкендерінің филиалдары бар.
Қоғамдық көлік байланыстары
Станциядан 10А және 18 маршруттары арқылы Ливерпуль One автобустық станциясына тікелей автобус қатынасы бар. Ливерпуль Джон Леннон әуежайына жету үшін 86А (жиі және түнгі рейстер) және 500 автобустарын пайдалануға болады. Автобус қызметтерін Arriva North West компаниясы ұсынады.
Қызметтер
Қазіргі уақытта басты стансаны алты пойыз операторы қызметтендіреді, олар көптеген бағыттарға қатынайды. 2022 жылғы мәліметтер бойынша, Lime Street стансасынан кететін қызметтер:
Шығыс Мидлендс темір жолы
Шығыс Мидлендс темір жолы Уоррингтон Орталық, Манчестер Пикадилли, Стокпорт, Шеффилд және Ноттингем арқылы Норвичке сағат сайын қызмет көрсетеді. Кешкі және түстен кейінгі рейстер Ноттингемде аяқталады немесе Ноттингемнен басталады.
Транспеннин экспресі
TransPennine Express қазіргі уақытта Солтүстік бағытында Chat Moss желісі арқылы сағатына екі пойызды , содан кейін және қарай, ал Оңтүстік бағытында арқылы сағатына бір пойызды , және одан әрі қарай жалғастырады. Сонымен қатар, Батыс жағалау магистралі арқылы күніне екі пойызға болады.
Лондонның Солтүстік-Батыс темір жолы
Қазіргі уақытта Лондон Солтүстік-Батыс темір жолы сағат сайынғы қызмет көрсетеді, арқылы өтеді, және мен арасындағы жергілікті станцияларда тоқтайды.
Аванти Батыс жағалауы
Avanti West Coast Лондонға Эстон арқылы сағат сайын Pendolino пойызын іске қосады, ол Ранкорн және Милтон-Кейнс-Централ стансаларында тоқтайды (жоғары сұраныс кезіндегі пойыздар қосымша Стаффорд, Личфилд Трент-Вэлли, Тамворт, Нунетон, Рагби, Милтон-Кейнс-Централ және Уотфорд-Джанкшн стансаларында да тоқтайды).
Уэльске арналған көлік
Уэльс көлігі Честерге Ранкорн арқылы сағат сайын қатынайды, Хальтон қисығын пайдаланады және кейде Врексам Бас станциясына дейін созылады.
2018 жылғы "Ел аралық пойыздар" консультациясы
Транспорт департаментінің 2018 жылы CrossCountry франшизасының болашағы туралы өткізген консультациясы 2019 жылы жаңартылуға жоспарланған, бірақ кейіннен 2018 жылдың қыркүйегінде тоқтатылды. Алайда, консультацияда Ливерпуль қаласы CrossCountry пойыздарының бағыттары үшін жаңа әлеуетті бағыт ретінде қарастырылды. Егер бұл қабылданса, 2003 жылы тоқтатылған қызметтердің бір бөлігі қайта іске қосылуы мүмкін. Консультация 2018 жылдың тамызында аяқталды. Конкурс тоқтатылғанына қарамастан, алынған жауаптар франшизаның болашағына қатысты ұсыныстарды дамытуға пайдаланылады, сондықтан Ливерпуль болашақта бағыт ретінде қарастырылуы мүмкін.
Ұзақ мерзімді темір жол стратегиясының ұсыныстары
Merseytravel-дің ұзақ мерзімді теміржол стратегиясында Кардифф, Бристоль, Лестер, Дерби, Глазго-Централ және Эдинбург Уэверли қалаларына жаңа тікелей бағыттар ұсынылған.
Virgin Trains ашық қолжетімділік туралы ұсынысы
2019 жылдың маусым айында Virgin Trains компаниясы 2022 жылдың желтоқсанынан бастап Avanti West Coast батыс жағалау серіктестігі франшизасымен бәсекелесу үшін Ливерпуль Лайм-стриттен басталып, , , және Ливерпуль Лайм-стритте тоқтайтын ашық қолжетімділік сервисіне өтініш берді.
Батыс жағалаудағы серіктестік
2019 жылдың тамызында Avanti West Coast компаниясы 2019 жылдың желтоқсанынан бастап West Coast Partnership франшизасын басқаратыны жарияланды. Бұл шарттың бір бөлігі ретінде, жаңа оператор 2022 жылдың желтоқсанынан бастап Ливерпуль Лайм-стриттен бастап сағатына екі пойызға дейін қызмет көрсетуді қарастырады, бұл Office of Rail and Road органың бекітуіне байланысты.
Болашақ Солтүстік және Транспеннин франшизалары
2018 жылдың қараша айында Солтүстік көлігі тасымал операторы бірнеше нұсқаларды жариялады, олар Солтүстік және Транспеннин франшизасының болашағына қатысты болды. Ливерпуль қаласы үшін ұсынылған нұсқалардың ішінде Ливерпульден Креуге қатынайтын пойыздарды Сток-он-Трент және Алсагерге дейін ұзарту, Ливерпульден Блэкпул-Нортқа қатынайтын пойыздардың санын көбейту, сондай-ақ Кру, Сток-он-Трент, Уттоксетер және Дерби қалалары арқылы өтетін Ливерпуль – Лестер бағытындағы жаңа қызмет ашу қарастырылды. Лестерге қатынайтын пойыздарды TransPennine Express немесе болашақ East Midlands Franchise операторлары жүргізе алады.
Транспеннин франчайз келісім-шарты
TransPennine Express (TPE) франшизалық келісімі (FirstGroup компаниясына берілген, ол 2016 жылдың сәуірінде қызмет көрсетуді бастады) аясында Глазго-Централға дейін Престон арқылы Батыс жағалау магистралі бойынша күніне үш жаңа тікелей бағыт ашылады. 2019 жылдың желтоқсанында қазіргі сағаттық TPE Ньюкасл бағыты Эдинбург Уэверли арқылы ұзартылды. 2005 жылы Renaissance Trains Лайм-стриттен Глазго-Централға күніне екі рет қызмет көрсетуді ұсынды, ал демалыс күндері Блэкпулден Глазгоға қатынайтын пойыздар іске қосылуы жоспарланды. Бұл ұсыныс жеткілікті инвестициялық қолдау алмады, бірақ 2014 жылы қайта қарастырылды.
Честер, Уэльс және Шрусбери Халтон қисығы арқылы
2018 жылы Хальтон қисығының жаңартылуы Ливерпуль мен Честер арасында екінші теміржол бағытын ашты және Ливерпульден Врексамға, Лланддуноға және Солтүстік Уэльстің басқа да аймақтарына жаңа тікелей пойыз қатынастарын ұйымдастыруға жағдай жасады.
Лондон Эустон
Сондай-ақ, 2016 жылға қарай «Лондон Мидленд» компаниясы Лондон Эустонға сағат сайын қатынайтын сервистің ашылуы ұсынылды (бұл оның қазіргі Трент Вэлли жартылай жылдам сервисінің кеңейтілген нұсқасы болар еді), алайда бұл ұсыныс Теміржол реттеуші органы тарапынан қабылданбады. 2019 жылдың мамыр айынан желтоқсан айына дейін оның ізбасары «Лондон Солтүстік-Батыс Темір Жолы» Лондоннан Ливерпульге Бірмингем Нью-Стрит арқылы сервистік қызмет көрсетті.
Солтүстік франчайз келісім-шарты
Солтүстік франшизалық келісімнің (Arriva компаниясына берілген, ол 2016 жылдың сәуірінде басталды) аясында 2019 жылдың желтоқсанынан бастап Манчестер Виктория және Брэдфорд алмастыру пунктері арқылы Лидс қаласына жаңа "Солтүстік байланысы" қызметі іске қосылады (бұл қазіргі Викторияға барлық станциялар арқылы жүзеге асырылатын аймақтық қызметті алмастырады). 2006 жылдың 10 желтоқсанында Northern компаниясы Манчестер Викториядағы барлық қызметтерді тоқтатқаннан бері Рочдейл, Галифакс және Брэдфорд алмастыру пунктеріне тікелей қатынас алғаш рет ұйымдастырылады.
Жер асты станциясы
Метро станциясы бір платформадан (кейде L платформасы деп аталады) тұрады, оның қасында 1970-ші жылдардағы Ливерпуль Loop туннелі және жоғарыда билет залы орналасқан. 1977 жылы ашылған бұл станция негізгі станциямен жаяу өткел және эскалаторлар арқылы, сондай-ақ Лайм-стриттің астынан өтетін ұзын дәліз бен басты залдан лифт арқылы байланыстырылған.
2013 жылғы жөндеу
Network Rail 2013 жылдың басында Lime Street станциясы 40 миллион фунт стерлингтік инвестицияның аясында жаңартылатын үшінші станция болатынын хабарлады, бұл инвестиция Conway Park станциясын қоспағанда, барлық Merseyrail жер асты станцияларын жаңартуға бағытталған. Бұл жаңартуға платформа және билет кассасы да кірді. Станцияны жаңарту жұмыстары 2013 жылдың сәуір және тамыз айлары аралығында жүргізілді.
Метроны жаңарту
Жер асты станциясын негізгі станциямен байланыстыратын жер асты жолы 2014 жылдың маусым айында жаңартылды. Жол жаңа плиткалармен, жарықтандырумен, еденмен және кейбір кіреберістерге автоматты есіктермен жабдықталды.
Жақында болған тарих
2016 жылдың қаңтар айында жер асты стансасына Wi-Fi орнатылды. 2016 жылдың наурыз айында Wirral Line айналымының рельсі жаңаруы жайлы хабарланды. Жер асты стансасы жұмыс жүрген кезеңде 2017 жылдың 3 қаңтарынан 18 маусымына дейін жабылды.