Кіріспе
Чешир, Англиядағы теміржол станциясы
Крю станциясы – Батыс жағалау магистральдық желісіндегі маңызды тоғыс және Солтүстік-Батыс Англияның теміржол қақпасы болып табылады. Ол Лондон Юстоннан 158 миль және оңтүстікке қарай 243 миль қашықтықта орналасқан. Манчестер Пикадилли және Солтүстік Уэльс бағыттарындағы желілер осы бағыттан айырылатын жерде орналасқан және тармақ желісінен бұрынғы соңғы ірі станция болып табылады. Сондай-ақ, ол Крю теміржол станциясымен және он екі платформасы бар, кітап дүкені мен билет кассасы бар заманауи жолаушылар кіреберісімен қамтамасыз етіледі. Жолаушылар платформаларға жаяу көпір, баспалдақ және лифттер арқылы өтеді. 19 ғасырдан бері салынған платформа ғимараттарында екі кітап дүкені, барлар, буфеттер және күту залдары бар. Станцияға соңғы ірі инвестиция 1984-1985 жылдары жасалды, осы кезде жол құрылымы жаңартылып, станция құрылғылары жаңартылды. Крю станциясы – 1838 жылы салынған және қазірге дейін қолданыстағы Крю Армс қонақ үйіне ие болған алғашқы теміржол станциясы. Бұл ғимарат кеңейту қажеттілігіне байланысты толығымен қайта салынған алғашқы станция болды. Сонымен қатар, бұл станцияның айналасында көлік жүктемесін азайту үшін толығымен тәуелсіз теміржол желілері салынған алғашқы станция болды. Станция 1837 жылдың 4 шілдесінде Grand Junction теміржолында ашылды. Мақсаты – Англияның төрт ірі қаласын байланыстыру, Ливерпуль және Манчестер теміржолын Лондон мен Бирмингем теміржолымен біріктіру еді. Әлемдегі алғашқы қашықтықтан жүретін теміржол Бирмингемдегі Керзон-стрит станциясынан Уоррингтондағы Далламға дейін созылды, онда ол Уоррингтон және Ньютон теміржолымен (L&M филиалы) қиылысты. Станция Крю шағын қалашығында салынды, ол Бартомлидің ежелгі приходының бір бөлігі болды. Кейін шағын қала өз алдына азаматтық приходқа айналды, ал кейінірек Крю қаласымен шатасуды болдырмау үшін Крю Грин деп аталды. Станция желісі Трент және Мерси және Шропшир Юнион каналдарын байланыстыратын бұрынғы көлік жолынан өтті. Жерді Крю графынан сатып алғандықтан, оның сарайы жақын жерде орналасқан және станция Крю шағын қалашығында орналасқандықтан, станция Крю деп аталды. Теміржол станциясы өзінің атын Крю қаласына берді, ол шын мәнінде Коппенхоллдің ежелгі приходында орналасқан. 1936 жылы теміржол станциясы Крюдің азаматтық приходынан Крюдің муниципалды ауданына көшірілді. Станция ашылғаннан кейін Честер және Крю теміржолы Честерге тармақ желісін салу үшін құрылды, ал бұл компания 1840 жылы қозғалыс басталғанға дейін GJR-ға қосылды. Честер желісіне қызмет көрсету үшін және Крюден оңтүстікке қарай Мадли еңістігіне дейін пойызға көмектесетін локомотивтерді қамтамасыз ету үшін локомотив депосы салынды, бұл сол кездегі кішкентай локомотивтер үшін қиындық тудырды. 1841 жылға қарай Честер желісі Холихед портына жаңа магистральдық желіге бастау нүктесі ретінде қарастырылды, бұл Ирландияға ең жылдам маршрутты қамтамасыз етуге арналған, ал Крю түйіспе станциясы ретінде маңыздылығы арта бастады. Бұл Манчестер және Бирмингем теміржолының екі қаланы байланыстыратын, GJR-ден қысқа, толығымен тәуелсіз желі салуға үміттенген жеке компанияның бұл желімен оның көп бөлігінде бәсекелесудің тиімсіз екенін шешкені және GJR-мен кездесу үшін өз желісін ауыстырғандығы туралы қосымша растау болды. Компаниялар арасындағы келіспеушіліктер біршама уақытқа қызмет көрсетуді кейінге қалдырды, және M&B өздерінің уақытша станциясын салуға мәжбүр болды, оның бір бөлігі бүгін Солтүстік торабының жанында, Манчестер желісінің басында оқшауланған платформа ретінде сақталған. 1842 жылы GJR өзінің локомотивтерін Ливерпульдегі Эдж Хиллден Крюге көшіруді шешті, бұл жұмыстар Уоррингтон мен Честер желілерінің арасындағы түйіскен жердің солтүстігіне орналастырылды. Жұмысшылар мен компания басшылығын орналастыру үшін компания жұмыс орнының солтүстігіне Крю қаласын салды.
Crewe railway station has twelve platforms and a modern passenger entrance containing a bookshop and ticket office. Passengers access the platforms via a footbridge, stairs and lifts. The platform buildings, which date from the 19th century, contain two bookshops, bars, buffets and waiting rooms. The last major expenditure on the station took place in 1984 1985 when the track layout was remodelled and the station facilities were updated. Crewe station was the first station to have its own adjacent railway hotel: the Crewe Arms Hotel, built in 1838, and still in use. It was the first to be completely rebuilt owing to the need for expansion. It was the also first to have completely independent rail lines built around it to ease traffic congestion. The station opened on 4 July 1837 on the Grand Junction Railway. The purpose was to link the four largest cities of England by joining the existing Liverpool and Manchester Railway with the projected London & Birmingham Railway. The first long distance railway in the world, it ran from Curzon Street railway station in Birmingham to Dallam in Warrington, Cheshire, where it made an end on junction with the Warrington and Newton Railway, a branch of the L&M. The station was built in the township of Crewe, which formed part of the ancient parish of Barthomley. The township later became a civil parish in its own right, and, later still, was renamed Crewe Green to avoid confusion with the town of Crewe, which was adjacent to it. The station was at the point where the line crossed the turnpike road linking the Trent and Mersey and the Shropshire Union Canals. Since the land was bought from the Earl of Crewe, whose mansion stood nearby, and it was located in the township of Crewe, the station was called Crewe. The railway station gave its name to the town of Crewe that was actually situated in the ancient parish of Coppenhall. In 1936, the railway station was transferred from the civil parish of Crewe to the then municipal borough of Crewe. As soon as the station opened the Chester and Crewe Railway was formed to build a branch line to Chester and this company was absorbed by the GJR shortly before it opened to traffic in 1840. A locomotive depot was built to serve the Chester line, and to provide banking engines to assist trains southwards from Crewe up the Madeley Incline, a modest gradient which was a challenge to the small engines of the day. By 1841, the Chester line was seen as a starting point for a new trunk line to the port of Holyhead, to provide the fastest route to Ireland, and the importance of Crewe as a junction station began to be established. This was given further endorsement when the Manchester and Birmingham Railway, a separate undertaking which had hoped to build a wholly independent line linking the two cities, shorter than the GJR, decided that it would be uneconomical to compete with that line over the greater part of its length, and decided to divert its own line to meet the GJR at Crewe. Teething squabbles between the companies delayed the running of through services for a while, and the M&B had to build a temporary station of their own, part of which survives today as an isolated platform next to the North Junction, at the start of the line to Manchester. In 1842 the GJR decided to move its locomotive works from Edge Hill in Liverpool to Crewe, siting the works to the north of the junction between the Warrington and Chester lines. To house the workforce and company management the town of Crewe was built by the company to the north of the works.
Лондон және Солтүстік-Батыс темір жолы
1846 жылы GJR Лондон және Бирмингем теміржолдарымен бірігіп, Лондон және Солтүстік-Батыс теміржол компаниясын құрды, ол 1923 жылы таратылғанға дейін әлемдегі ең ірі компания болды. Жаңа компания Холихедке дейінгі желіні, Уоррингтон желісін Ланкастер және Карлайлға, Манчестер желісін Лидске дейін кеңейтті, сондай-ақ Крю мен Шрусбери теміржолын Шрусбериге дейін салды, ол GWR-ге тиесілі Шрусбери мен Херефорд теміржолымен қосылып, Оңтүстік Уэльске байланыс жасады. Солтүстік Стаффордшир теміржолы Сток-он-Тренттен басталып, оңтүстік-шығыстан LNWR желісіне қосылды. Крю – кең ауқымды теміржол желісінің орталығы болды, ал станцияның оңтүстігінде жүктерді тасымалдау мүмкіндіктері дамыды. Көлік көлемінің артуына байланысты станция 1867 жылы қайта салынды (WH Chaloner мәліметінше), қазіргі 5 және 6 платформалардағы ғимараттар осы кезеңде салынды және Уильям Бейкердің қадағалауымен жүзеге асырылды. 1901 жылға дейін. "Үлкен қазба" деп аталған жұмыста 1000-нан астам жұмысшы жұмыстың нәтижесінде шамамен 500 000 фунт стерлинг жұмсалды (1901 жылғы 500 000 фунт стерлинг қазіргі шақта шамамен <есептелген сомаға> тең). Бұл жобаға станциядан оңтүстікке қарай орналасқан Басфорд Холлдағы локомотив депосы да кірді, бұл революциялық "ауыстыру алаңы" болды, ол жүктерді вагондардан жабық автокөліктерге жылдам түрде тасымалдауға мүмкіндік берді. Станция 1903 және 1907 жылдар аралығында әрқайсысы шамамен 400 метрлік сегіз перронмен кеңейтілді. Жақсартуға жұмсалған шығын 1 000 000 фунт стерлинг құрады (1907 жылғы 1 000 000 фунт стерлинг қазіргі шақта шамамен <есептелген сомаға> тең).
Лондон, Мидленд және Шотландия темір жолы
1923 жылы LNWR Лондон, Мидленд және Шотландия темір жолы тобының құрамына кірді. Крю локомотивтер құрастырудың маңызды орталығы болып қала берді. 1938-39 жылдары Солтүстік және Оңтүстік түйіскен жерлердегі сигналдық посттар әуе шабуылына төтеп беру үшін массивті бетонды құрылымдармен толықтай қайта жаңартылды және 1985 жылғы жаңа сигнализация жобасына дейін пайдаланылды. Қазір Солтүстік түйіскен жердегі сигналдық постты Крю мұражай орталығының аясында көруге болады. Теміржол станциясы Крю қаласымен тығыз байланысты болғанымен, ол 1930 жылдардың соңына дейін Крю ауданының шегіне енбеді, себебі ол қала орталығынан оңтүстік-шығысқа қарай шамамен 1 мильдей қашықтықта орналасқан. Екі жаңа сигналдық пост пен олармен байланысты жақсартылған түсті шамдар сигнализациясы, рельс тізбегі және электрмен басқарылатын рельс айналымынан басқа, Крюдегі пойыз жұмысы елу жылдан астам уақыт бойы көп өзгерген жоқ. Пойыздар ұзартылып, ауырлатылды және үлкен локомотивтермен жүргізілді, бұл аттандыру алдында су қорының көбеюін қажет етті, бірақ Крю станциясын пайдаланатын жолаушылар пойыздарының саны мен жұмыс әдісі екі дүниежүзілік соғысқа қарамастан көп өзгерген жоқ. Пойыздар Крюде бөлінуін жалғастырды, алдыңғы бөлігі Манчестерге, артқы бөлігі Ливерпульге бағытталды. Станцияның пилоттық локомотиві әрдайым таңертеңгі Лондон рейсіне дайын тұрған платформада екі вагондағы мейрамхана вагондарымен жабдықталған. Артық жүктелген пойыздарға қосымша вагондар әрдайым дайын тұрды. Жолаушылармен қатар, көптеген пошта, парцельдер, тіпті тірі жануарлар мен әртүрлі құстар арнайы жасалған контейнерлерде тасымалданды. Қажет болған жағдайда, станция қызметкерлері осы ерекше жолаушыларды тамақтандырып, сусындатуға міндетті болды, олар көптеген жүк вагондарында саяхаттады.
Британдық теміржол
1948 жылы LMS Британдық теміржолының Лондон-Мидленд аймағы ретінде мемлекеттік меншікке алынды. Ұлттықтандыру Британ теміржолын жаңғыртуға ықпал етті және жаңа, жақсартылған бу локомотивтерін жасауға жасалған алғашқы қатеден кейін электрлендіру, дизельдік қуат және тұрақты құралымды пневматикалық тежегішті пойыздар енгізілді. Бұл өзгерістер Крю станциясына елеулі әсер етті. Атап айтқанда, станцияның қолданылуындағы өзгеріс, біріншіден, 1959 және 1974 жылдар аралығында Батыс жағалау магистралінің кезең-кезеңмен электрлендірілуінен, екіншіден, Ұлыбритания теміржолдарында бу локомотивтерінің тоқтатылуынан туындады. 1974 жылы электрлендіру толыққаннан кейін, пойыздар Крюде локомотив ауыстыру қажеттілігін сезінбеді, Лондон-Честер және Холихед бағытындағы пойыздарды қоспағанда. Көптеген локомотивпен тасылатын пойыздар электрлі немесе дизельдік көп бірліктермен алмастырылды, бұл пойыздардың айналым уақытын едәуір қысқартты. Сонымен қатар, екі жергілікті тармақ желісі жабылды, нәтижесінде Крюде тоқтайтын пойыздардың саны азайды. Алайда, жолаушылар ағынының төмендеуіне, пошта және жүк тасымалының азаюына және мал тасымалының толық тоқтатылуына қарамастан, қалааралық жолаушылар тасымалының күрт өсуі және жолаушылар пойыздарын одан да жылдам, ыңғайлы және тиімді тасымалдау қажеттілігі туды. 1963 жылы Британ теміржолының Лондон-Мидленд аймағының сәулетшілері Нантвич жолындағы жолаушылар кіреберісіне Porte cochère (портал) орнатты. Ол сегіз қабатты ламинатталған ағаштан жасалған гиперболалық параболоид қабықшаларынан құралды. 1983-1985 жылдары ол қазіргі болаттық құрылыммен алмастырылды. 1985 жылы 14,3 миллион фунт стерлингтік жоба аясында жол желісі жаңғыртылып, қарапайымдастырылды, көптеген бұрылыстар мен қиылыстар алынып тасталды және Солтүстік тораптан өтуге мүмкіндік берілді. Сонымен қатар, 1902 жылы салынған алты платформаның бесi пайдаланудан шығарылды. 1985 жылы осы жұмыстарға 40 класты төрт локомотив қайта бағытталды және инженерлік жұмыстар үшін 97405–97408 нөмірімен қайта нөмірленді.
Қазіргі күн
2007 жылы Network Rail қазіргі Crewe станциясын оңтүстікке қарай шамамен 1 миль жерде салынған жаңа станциямен алмастыру туралы ұсыныс жариялады. "Crewe Town" станциясы да, Честер желісінде, қала орталығына жақын орналасуы және жаңа басты станцияға шаттл қатынасымен бірге ұсынылды. 2009 жылы станция, құпия клиенттер бағалауы бойынша мата мен ортаның жағдайы бойынша ең нашар B санатындағы ауысу станцияларының ондығына кірді. 2010 жылы станцияны көшіру туралы ұсыныстан бас тартылып, оның орнына қазіргі ғимарат жаңартылды. Чешир Шығыс кеңесі Креу қаласын жаңартудың бас жоспарын іске асырды, оған станция да кірді. 2011 жылы Чешир Шығыс кеңесі бұрынғы Royal Mail депосын және Уэстон үйін 2,75 миллион фунт стерлингке сатып алды. Кеңес екі ғимаратты бұзып, станцияға жаңа кіреберіс, сондай-ақ 244 орындық автотұрақ және велосипедтерді сақтауға арналған қоршалған құрылыс жасады, бұл жұмысқа 7 миллион фунт стерлинг жұмсалды. Құрылыс жұмыстарын Balfour Beatty компаниясы жүзеге асырды. Жеті теміржол компаниясы тоқтағандықтан, Crewe станциясы Ұлыбританиядағы станцияларға тоқтайтын компаниялардың ең көп саны бойынша Донкастермен теңестірілді.
Апаттар мен оқиғалар
1980 жылы 7 қарашада Крю теміржол станциясында екі жүк пойызы соқтығысты.
Болашақ
2013 жылдың қаңтар айында қазіргі Crewe станциясы жоспарланған HS2 жоғары жылдамдықты темір жол бағытының батыс тармағындағы аялдама болады деп хабарланды. Жаңа платформа станцияның батысындағы Манчестердің тәуелсіз желілерінде салынады, бұл қызметтерге Манчестер Пикадиллиден Батыс жағалау магистральдық желісін немесе Маркс желісі арқылы Оңтүстік Уэльске дейін кесіп өту қажеттігін жояды. 2017 жылдың шілдесінен қазан айына дейін өткен Crewe Hub консультациясынан кейін, Crewe станциясында сағатына 5-7 пойыз тоқтауы жоспарлануда; сонымен қатар Стаффорд, Стоук-он-Трент және Макклсфилд арқылы Манчестерге жаңа қызмет көрсету мүмкіндігі де қарастырылып жатыр. Бұл, қазіргі 5-ші платформаны 400 метрге дейін ұзарту арқылы іске асырылады, бұл қызметтерге бөлінуге және осы қосымша бағыттарға қызмет көрсетуге мүмкіндік береді. Сондай-ақ, жаңа көліктік деңгей құрылысы жоспарлануда; бұл жолаушыларға Манчестердің жаңа тәуелсіз желілеріндегі платформа мен қазіргі Crewe станциясы арасында ауысуға мүмкіндік береді. Дегенмен, 2023 жылдың 4 қазанында премьер-министр Риши Сунак Консервативтік партия конференциясында HS2 жобасының 2а кезеңін тоқтату туралы жариялады.