Кіріспе

Оңтүстік жарты аралы – Сулавеси аралының төрт маңызды жарты аралының бірі. Ол Сулавеси аралының орталық бөлігінен оңтүстікке қарай созылып жатыр және Оңтүстік Сулавеси провинциясының құрамына кіреді. Оңтүстік жарты аралы – Сулавесидегі ең халық тығыздығы жоғары жарты арал; Сулавеси халқының 45%-дан астамы (немесе 8,8 миллион адам) осы оңтүстік жарты аралында тұрады. Мыңдаған жылдар бұрын келген австронезиялықтар осы жерді мекендеген. Сулавесидегі ең ірі этникалық топ – бугистер, одан кейін макассарлықтар және тораджалықтар. Ломпобаттанг тауы осы жарты аралдың оңтүстік ұшына жақын орналасқан, ал Латимоджонг тауы – Сулавеси аралындағы және оның оңтүстік жарты аралындағы ең биік тау.

Тарих

Оңтүстік жартыаралда адамдар алғаш рет шамамен 30 000 жыл бұрын қоныстанған. Ең ерте тұрғындарының археологиялық қалдықтары Марос маңындағы әк тасты төбелерге жақын, Оңтүстік Сулавеси провинциясының астанасы Макассардан 30 км солтүстік-шығысқа қарай орналасқан үңгірлерде табылды. Соппенг пен Сенгканг арасындағы Валанае аңғарындағы өзен жартастарында тас және жанылған тас құралдары, сондай-ақ қазір жойылған алып шошқа мен піл түрлерінің сүйектері жиналды. Марос қаласынан және Макассардан табылған Петтакере үңгірінде 35 000 – 40 000 жылға жуық деп есептелетін қол іздерінің суреттері сақталған. 15-19 ғасырлардағы дәмдеуіш саудасының алтын ғасырында Оңтүстік Сулавеси Малуку аралдарына қақпа ретінде қызмет етті. 14 ғасыр шамасында Оңтүстік Сулавесиде бірнеше кіші патшалықтар болды, олардың ішінде екі танымал патшалық – Макассар маңындағы Гова патшалығы және Бонеде орналасқан Бугис патшалығы еді. 1530 жылы Гова патшалығы дамуын бастады, ал 16 ғасырдың ортасында Гова Шығыс Индонезиядағы ең маңызды сауда орталықтарының біріне айналды. 1605 жылы Гова патшасы ислам дінін қабылдап, Гова патшалығын ислами елге айналдырды. 1608 және 1611 жылдар аралығында Гова патшалығы Бугис патшалығын жаулап алды, осылайша ислам Макасар және Боне аймақтарына таратылды.