Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотландтық өнеркәсібі Джеймс Бэрд (1802 жылы Олд Монкленд, Ланаркшир 1876 жылы Камбусдун) шотландтық өнеркәсібі болды. Ол "Бэрд Траст" қорының негізін қалаушы еді.
Scottish industrialist
James Baird (1802 in Old Monkland, Lanarkshire – 1876 in Cambusdoon) was a Scottish industrialist. He was the founder of the Baird Trust.
Өмір
Ол Олд Монклендс маңында Александр Бэрд пен Жан Моффаттың сегіз ұлының (екі қыздың) төртіншісі болып дүниеге келді. Фермерлік бастамадан кейін оның әкесі Коатбридж пен Эйрдри арасындағы Роксоллох иесіндегі көмір қорын жалға алды. Ол екі ұлын бизнеске жауапты етіп қойды, осы кезеңде оның ағасы Уильямның атынан Уильям Бэрд & Co компаниясы құрылды. Кейіннен отбасы "Бейрдс оф Гартшерри" деп аталатын темір зауытын құрды, ол елдегі ең ірі зауыт болды. Джеймс темір өңдеу өнеркәсібін басты назарға алды. Ол пештерге зақым келтіреді дегенге қарамастан, 1837 жылдан бастап жексенбі күндері барлық пештер сөндірілді. Бұл демалыс күні ғана емес, қалалар мен ауылдардың бүкіл атмосферасы түбегейлі өзгерді. 1864 жылы ол биік пештерін елуге дейін өсіріп, жылына 300 000 тонна темір өндірді және 10 000 адамды жұмысқа орналастырды. Өмір бойы ол Ланаркшир, Айршир және Файф жерлерін сатып алды, барлығы кен өндіру мақсатында. Шынжырмен жұмыс істейтін көмір кескіштерін алғаш рет енгізген шотланд ретінде оның компаниясы әлі күнге дейін қолмен қазған бәсекелестеріне қарағанда үлкен артықшылықтарға ие болды. Оның ақшасының көп бөлігі мектеп пен шіркеу құрылысына жұмсалды. 1851 жылдан 1857 жылға дейін Фолкирк бургс үшін парламенттің сайланған тори мүшесі болды. Оның ағасы Уильям осы орынды төрт жыл бұрын иеленген болатын. Берд ағайындылары темір зауыттарынан өте бай болып, Шотландияда бірнеше жер иелігін сатып алды: 1852 жылы Джеймс Берд Айрширдегі Камбусдун (бұрын Гринфилд деп аталатын) иесін сатып алды, ал 1857 жылы Кнойдартты сатып алды. Ол сондай-ақ 1862 жылы Аушендренді (Айршир), 1863 жылы Мюркиркті және 1864 жылы Дрюмелланды сатып алды. Баласыз інісі Роберт (1806 - 1856) қайтыс болғаннан кейін, ол Аушмедден иесін мұра етті, ол бұрынғы ғасырларда басқа бір Бэйрдтарға тиесілі болған, бірақ екі отбасы арасындағы байланыс белгісіз. Бэрд кәсіподаққа қарсы болғанмен, жұмысшыларына білім беруге қатты қызығушылық танытты. Ол сондай-ақ шіркеулерді қолдау үшін 500 000 фунт стерлинг берді. Ол баласыз және үйленбеген күйеуімен Камбусдундағы елге қайтып оралды. Оның немерелерінің бірі Джон Джордж Александр Бэйрд МП болды, ол Мюркирк иесінде оған ие болды, ал тағы біреуі танымал жарыс жылқысының иесі және жокей Джордж Александр Бэйрд болды, ол одан Аушмеддан иесін мұра етті. Тағы бір немере інісі, 1-ші баронт сэр Александр Бэрдтен, Висконттар Стоунхейвеннің ұрпағы.
He was born near Old Monklands, the fourth of the eight sons (and two daughters) of Alexander Baird and Jean Moffat. After a farming beginning, his father took out a lease on coal reserves on the Rochsolloch Estate between Coatbridge and Airdrie. He put two of his sons in charge of the business, and at this stage, the company of William Baird & Co was formed, in the name of his older brother William. The family would later set up the ironworks known as Bairds of Gartsherrie which was the largest in the country. James focussed upon the iron processing industry. Despite claims that it might damage the furnaces, from 1837 all furnaces were turned off on Sundays. This meant not only that it was a day of rest, but the whole atmosphere literally changed in the towns and villages. By 1864, he had grown his blast furnaces to nearly fifty, producing 300,000 tons of iron annually, and employing 10,000 people. Throughout his life, he acquired land in Lanarkshire, Ayrshire and Fife, all for mining purposes. As the first Scot to introduce the chain driven coal cutters his companies had major advantages over his rivals who still dug by hand. Much of his money was returned to the community in terms of school building and church building. From 1851 to 1857, he was an elected Tory Member of Parliament (MP) for the Falkirk Burghs. His older brother William had had this seat just four years before. The Baird brothers grew very wealthy from their ironworks and bought several landed estates in Scotland : in 1852, James Baird purchased the Ayrshire estate of Cambusdoon (formerly known as Greenfield) and in 1857 he acquired Knoydart. He also bought Auchendrane (Ayrshire) in 1862, Muirkirk in 1863, and Drumellan in 1864. When his childless younger brother Robert (1806 1856) predeceased him, he also inherited the Auchmedden estate, which had belonged to another line of Bairds in previous centuries, though the connection between the two families is unsure. Baird was, while anti union, very interested to give his workers education. He also donated £500,000 to support churches. He died childless and unmarried at his country retreat Cambusdoon. One of his nephews was John George Alexander Baird MP, who succeeded him in his Muirkirk estate, and another was the prominent race horse owner and jockey George Alexander Baird, who inherited the Auchmeddan estate from him. From yet another nephew, Sir Alexander Baird, 1st Baronet, descend the Viscounts Stonehaven.
Бейрд Траст
Бейрд Бейрд Траст, шіркеу жобаларын қаржыландыруға және Ізгі хабарды таратуға көмектесуге бағытталған қайырымдылық ұйымын құрды. Ол шіркеуді кеңейту жобаларын, миссионерлік жұмысты қаржыландырады және мырзалар мен олардың отбасыларына көмек көрсетеді. Бастапқыда 500 000 фунт стерлингті Шотландия шіркеуінің басқарушы кеңесінің, оның ішінде Арчибальд Скотттың 1873 жылдан бастап бақылауында болды. 1873 жылы басталған Бейрд лекциялары шотландтық ортодоксияны насихаттайтын жалпы тұжырымдаманың бір бөлігі болды. Траст 2006 жылы 8 миллион фунт стерлингке бағаланды. Ол жылына 250 000 фунт стерлинг немесе одан да көп төлейді.
Baird founded the Baird Trust, a charitable organization aimed at helping to fund church projects and spreading the word of the gospel. It funds both church extension projects, mission work and gives help to misters and their families. The original sum, a staggering £500,000 was overseen from 1873 by a board of trustees from the Church of Scotland including Rev Archibald Scott. The Baird Lectures, begun in 1873, were part of the overall concept, promoting Scottish orthodoxy. The Trust was valued at £8 million in 2006. It annually pays out sums of £250,000 or more.