Артур Годфри Пёшен: «Титаник» құрбаны және кәсіпкер өмірі
Arthur Godfrey Peuchen
Артур Годфри Пюшен (1859-1929) – канадалық бизнесмен, «Титаник» кемесінен аман қалған. Өмірі, отбасы тарихы, теміржол саласындағы қызметі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық бизнесмен (1859–1929)
Canadian businessman (1859–1929)
Подполковник Артур Годфри Пюхен (18 сәуір 1859 – 7 желтоқсан 1929) – канадалық бизнесмен және «Титаник» кемесінен аман қалған.
Lieutenant Colonel Arthur Godfrey Peuchen (April 18, 1859 – December 7, 1929) was a Canadian businessman and RMS Titanic survivor.
Ерте өмір
Монреаль қаласында, Канаданың шығысында туған Пюшен теміржол құрылысшысының ұлы болды; анасының әкесі Лондон, Брайтон және Оңтүстік жағалау теміржолын басқарған. Ол жеке мектептерде білім алған. Алан Хастактың «Титаник, канадалық оқиға» (1998) кітабында былай делінген: «1859 жылы Монреальде туған Пюшен неміс иммигранттарының ұлы. Оның әкесі Оңтүстік Америкада теміржол құрылысшысы болған, ал әкесінің әкесі Лондон, Брайтон және Мидленд теміржолын басқарған. 1871 жылы ол Торонтоға көшіп келді». 1888 жылы ол әскери қызметке қабылданып, Канаданың Королеваның жеке атқыштар полкінің лейтенанты болды. Пюшен шендерді көтеріліп, 1911 жылы король Георг V мен королева Мэридің тәж кию рәсімінде маршал болды. 1897 жылы Пюшен қатаң және қалдық ағаштан пайдалы химиялық заттарды алу жоспарларын жетілдірді, негізгі өнімдері – сірке қышқылы, әк ацетаты, ацетон, метанол және формальдегид болды. Қышқылдар бояу өнеркәсібінде, формальдегид Канададағы бидай өсірушілерде, ал ацетон кордит сияқты жарылғыш заттарды жасауда қолданылды. Кейіннен Пюшен Standard Chemical, Iron & Lumber Company of Canada, Ltd компаниясының президенті болды. Компанияның Канадада көптеген зауыттары мен құрылыстары, сондай-ақ Канадада (Монреаль), Францияда (Германия) және Ұлыбританияда (Лондон) орналасқан мұнай өңдеу зауыттары болды. Компанияның кейбір құрылыстары шетелде болғандықтан, Пюшен Еуропаға жиі кемемен сапар шегетін. Пюшен «Вреда» деп аталған яхтаның иесі болды, ол Атлант мұхитын өз желкендерімен кесіп өтетін. Бір кезде ол Корольдік Канадалық яхта клубының вице-комодоры және артқы комодоры болды. Ол сонымен қатар Торонтоның солтүстігінде, Онтарио штатының Барри қаласына жақын Кемпенфелт шығанағында орналасқан «Вудлендс» деп аталатын кең Викториялық меншік және сарайдың иесі болды.
Born in Montreal, Canada East, Peuchen was the son of a railroad contractor; his maternal grandfather managed the London, Brighton and South Coast Railway. He was educated in private schools. “Born in Montreal in 1859, Peuchen is the son of German immigrant parents. His father has been a railroad contractor in South America and his grandfather had managed the London, Brighton and Midland Railway. In 1871 he moved to Toronto ” from Titanic, the Canadian Story by Alan Hustak (1998). In 1888, he entered military life and became a lieutenant of The Queen's Own Rifles of Canada. Peuchen moved up the ranks, and in 1911, was marshalling officer at the coronation of King George V and Queen Mary. In 1897, Peuchen perfected plans for extracting useful chemicals from coarse hardwoods and waste woods, the principal products being acetic acid, acetate of lime, acetone, methanol, and formaldehyde. The acids were used by dyeing industries, formaldehyde was used by wheat growers in Canada, and acetone was used to manufacture high explosives like cordite. Peuchen subsequently became president of Standard Chemical, Iron & Lumber Company of Canada, Ltd. The company had many plants and facilities in Canada, as well as refineries located in Canada (Montreal), France, (Germany), and the UK (London). Because some company facilities were located abroad, Peuchen often traveled to Europe by ship. Peuchen owned a yacht named Vreda which crossed the Atlantic under its own canvas. For a time, he was Vice Commodore and Rear Commodore of the Royal Canadian Yacht Club. He also owned a vast, Victorian estate and mansion called "Woodlands," located on Kempenfelt Bay, near Barrie, Ontario just north of Toronto.
Титаник
Пючен 1912 жылғы 10 сәуірде Саутгемптон қаласында 40-шы трансатлантикалық сапарында бірінші сыныптық жолаушы ретінде «Титаникке» отырды. Ол капитан Смиттің командалық міндетін атқаратынына алаңдады, өйткені Смит нашар командашы және тым қарт деп ойлады. «Титаник» суға батқан түні Пючен 6-шы құтқару қайығының жанында болды, оны төмен түсіріп жатқанда, бірақ кезекші Роберт Хиченс қайықтың дұрыс жабдықталмағанын айқайлады. Екінші офицер Лайтоллер басқа теңізшілер бар ма деп сұрады, ал Пюшен олардың ешқайсысы жоқ екенін көргенде, өзінің яхтсмен екенін айтып, ерікті болып алға шықты. Капитан Смит сол жерде тұрды да, Пюшенге терезе сындырып, 6-шы құтқару қайығына түсуін ұсынды. Лайтоллер оған егер ол өзі айтқандай жақсы теңізші болса, арқандармен төмен сырғанап қайыққа кіре алатынын айтты. Содан соң Пюшен арқанды алып, кемеден шығып, қолдарымен 6-шы құтқару қайығына дейін төмен түсті. Ол сол түні Лайтоллердің құтқару қайығына кіргізген жалғыз ер адам болды. Кейіннен ол «Титаник» құтқару қайығынан кемеге қарап тұрып, оның құлауын түсінбегенін айтты. Қайыққа отырғанда, Пюшен құтқару қайығына түсіп бара жатқанда әмиянының қалтасынан суға түсіп кеткенін байқады. Пюшен әскери офицер болғандықтан, Роберт Хиченске қайықтағы жолаушыларды аман қалғандарды іздеуге қайтаруға рұқсат бергені және Хиченстің сөздік шабуылдарын тоқтатуға жол бергені үшін тексеріске ілікті. Пюшен капитан Смит пен «Титаник» экипажына ашық сынады, олардың теңізшілік шеберлігін нашар деп бағалады; алайда, АҚШ Сенатының апатты тергеудегі ресми куәлігі құтқарудан кейінгі күндері берген сұхбаттарынан сәл жұмсақ болды. 1987 жылы «Титаник» қалдықтарының маңынан Пюшеннің әмияны табылды, ішінде трамвай билеттері, саяхатшы чегі және оның визиткасы болды.
Peuchen boarded Titanic at Southampton, on April 10, 1912, as a first class passenger on his 40th transatlantic voyage. He reportedly was concerned that Captain Smith was in command, because he thought Smith was a poor commander and too old. On the night Titanic sank, Peuchen was near Lifeboat No. 6 as it was being lowered, until Quartermaster Robert Hichens shouted above that the boat was poorly manned. Second Officer Lightoller asked if there were any other seamen available, and when Peuchen saw none were present, he stepped forward to volunteer, telling Lightoller that he was a yachtsman. Captain Smith was standing nearby and suggested Peuchen go down to the Promenade Deck, so he could break a window and climb into Lifeboat No. 6. Lightoller replied, however, that Peuchen could slide down the ropes to enter the boat if he was as good a sailor as he claimed. Peuchen then took a rope, swung off the ship, and climbed hand under hand down to Lifeboat No. 6. He was the only male passenger that Lightoller would allow into a lifeboat that night. He later claimed he did not realize Titanic was doomed until he viewed the ship from the lifeboat. After he was in the boat, Peuchen realized that during his climb down into lifeboat, his wallet had fallen out of his pocket and into the water. Because Peuchen was a military officer, he came under scrutiny for allowing Robert Hichens to prevent the boat's occupants from going back for survivors and for tolerating the verbal abuse Hichens reportedly gave. Peuchen publicly blasted Captain Smith and the crew of Titanic, criticizing their seamanship as substandard; however, his official testimony at the United States Senate inquiry into the disaster was tempered somewhat from interviews he gave in the days after the rescue. In 1987, Peuchen's wallet was recovered from the area around the remains of Titanic; streetcar tickets, a traveler's cheque, and his calling card were found inside.
Кейінгі жылдар
Торонтода, Пюшенді кеме шөгіп кеткеннен аман қалғандықтан, кейбіреулер оны қорқақ деп есептеді, бірақ көпшілігі оның апатты сапарға қатысуын батылдық пен ерлік деп санады. Осы даулы беделіне байланысты, оның Корольдік мылтықтардағы подполковникке тағайындалуы күтілгенімен, ол берілмейтіні жөнінде әртүрлі болжамдар айтылды. Алайда, болжамдарға қарамастан, 1912 жылдың 21 мамырында ол подполковник шеніне көтерілді; сондай-ақ ол Ерікті офицерлердің орденін алды. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, Пюшен «Стандарт Химиялық» компаниясынан зейнетке шығып, Корольдік мылтықтардың үй батальонына басшылық етті. Ол 1929 жылдың 7 желтоқсанында Торонтода 71 жасында қайтыс болды. Оның денесі Торонтоның Маунт-Плезант зиратына жерленді.
In Toronto, some deemed Peuchen a coward given that he was a man who had survived the sinking, but most found his participation in the ill fated voyage to be largely heroic and courageous. In part due to this debated reputation, speculation gathered that his expected promotion to lieutenant colonel in The Queen's Own Rifles would not be awarded. Despite the conjecture, the promotion was made on May 21, 1912; he also received the Volunteer Officers' Decoration. When World War I began, Peuchen retired from Standard Chemical to command the Home Battalion of the Queen's Own Rifles. He died in Toronto on December 7, 1929, in his 71st year. His body was buried in Toronto's Mount Pleasant Cemetery.