«Иллюзионист» (2006) фильмі – Нил Бергердің романтикалық, құпиялы туындысы. Э. Нортон, П. Джаматти басты рөлдерде. Магия, махаббат, тарих пен құпиялар!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
2006 жылы Нил Бергердің түсірген романтикалық детективтік фильмі
2006 romantic mystery film by Neil Burger
"Иллюзионист" – 2006 жылы түсірілген американдық романтикалық детективтік фильм. Фильмнің сценарийін жазып, режиссерлік жұмысын Нил Бергер жүзеге асырды, ал басты рөлдерді Эдвард Нортон, Пол Дьяматти және Джессика Биль сомдады. Стивен Миллхаузердің "Айзенхайм иллюзионист" атты әңгімесіне негізделген бұл фильмде, ғасыр басындағы Вена қаласында өмір сүрген Айзенхайм атты сиқыршы, балалық шағындағы махаббатымен қайта табысады. Бұл әйел әлеуметтік жағдайы жағынан одан әлдеқайда жоғары тұрады. Сонымен қатар, фильм Майерлинг оқиғасының фантастикалық нұсқасын көрсетеді. Алғаш рет 2006 жылы Санденс кинофестивалінде көрсетілген бұл фильм, 2006 жылғы Сиэтл халықаралық кинофестивалінің ашылу салтанаты болды. 2006 жылдың 18 тамызында шектеулі көрсетіліммен кинотеатрларда көрсетілді, ал 1 қыркүйекте бүкіл ел бойынша көрсетім аумағы кеңейтілді. Фильм сыншылардың және көрермендердің жоғары бағасын алды.
The Illusionist is a 2006 American romantic mystery film written and directed by Neil Burger, and starring Edward Norton, Paul Giamatti and Jessica Biel. Based loosely on Steven Millhauser's short story "Eisenheim the Illusionist", it tells the story of Eisenheim, a magician in turn of the century Vienna, who reunites with his childhood love, a woman far above his social standing. It also depicts a fictionalized version of the Mayerling incident. It premiered at the 2006 Sundance Film Festival and opened the 2006 Seattle International Film Festival; it was distributed in limited release to theaters on August 18, 2006, and expanded nationwide on September 1. It was a critical and commercial success.
Сюжет
1889 жылы Венада, Австрия-Венгрияда Айзенхайм есімді сиқыршыны Вена полициясының бас инспекторы Уолтер Уль, өлімнен қайтарғандарды шақыруға қатысты сиқырлы қойылым кезінде тұтқындайды. Кейін Уль, тәж мұрагері Леопольдқа Айзенхаймның өмірінің тарихын айтады. Айзенхайм Эдуард Абрамович болып дүниеге келді, ол ағаш шеберінің ұлы еді және сиқырға қызығушылық танытты. Ол герцогиня фон Тешеннің Софиясына ғашық болды, бірақ Эдуардтың қарапайым адам болғандықтан, олардың араласуына тыйым салынды. Олар жасырын түрде кездесіп жүрді, бірақ ұсталып, күшпен ажыратылды. Айзенхайм әлемді аралап, сиқыр өнерін үйренді, 15 жылдан кейін Венаға оралып, қойылымдар қойды. Бір қойылымда ол ересек Софиямен кездеседі және оның тәж мұрагері Леопольдқа үйленуге міндетті екенін біледі, ал оның әйелдерге қатыгездік танытуы және тіпті біреуін өлтіргені туралы әңгімелер бар. Леопольд Айзенхаймды сарайда жеке қойылым көрсетуге шақырады. Қойылым барысында Айзенхайм ханзаданы патшалық қонақтардың алдында қорлайды, жауабында Венада қайтадан қойылым қоюына тыйым салынады. София оған көмектесуге келгенде, олар махаббаттасып, Айзенхайм онымен бірге қашуға шақырады, бірақ олардың ұсталып, жазалануынан қорқады. Ол тәж мұрагерінің қарт әкесі, император Франц Иосиф I-ге қарсы төңкеріс жасауды жоспарлап отырғанын айтады. Майерлингтегі аң аулау шатырында София Леопольдпен никесін бұзуға тырысады. Оның денесі келесі күні таңертең Вена орманында табылады, кінәлі деп беймәлім адам танылады. Бұл Айзенхаймды үлкен күйзеліске ұшыратады. Ол театр сатып алып, өлгендердің рухын шақыруға арналған жаңа қойылымдар сериясын бастайды. Леопольд жасырын түрде біреуіне қатысады, онда Айзенхайм Софияның рухын шақырады, ол театрдағы біреу оның өлтірушісі екенін айтады. Леопольд ашуланып, Ульге Айзенхаймды алаяқтық үшін тұтқындауға бұйрық береді, бірақ Айзенхайм өзінің қойылымы – иллюзия екенін жұртқа мойындау арқылы түрмеден құтылады. Айзенхаймға егер келесі қойылымында Софияны шақыратын болса, түрмеге қамалатыны туралы ескертеді. Уль қойылымға қатысады, ескертулерге қарамастан, Айзенхайм Софияны қайта шақырады. Уль офицерлерімен сахнаға шабуыл жасайды, бірақ көрермендерді таң қалдыратындай, Ульдің қолынан өткенде Айзенхаймнің өзі рух екені көрінеді. Уль Леопольдке Леопольдтың қылышынан және Софияның медальонынан табылған зергерлік бұйымдарды тапқанын айтады, бұл Леопольдты Софияның өлтірісіне қатыстыруы мүмкін. Ол Леопольдтың жоспарын білгенін, бірақ Леопольдты жақсы император деп ойлағандықтан, оны қолдағанын және тәж мұрагеріне қолдау көрсету арқылы полиция бастығы лауазымына көтерілуді үміттенгенін айтады. Алайда, Софияның өлімі оны тәж мұрагерінің билік етуге лайық емес екенін түсінуге мәжбүр етті, сондықтан ол ойын өзгертіп, император мен Австрия-Венгрияның бас штабына Леопольдтың тақты басып алу жоспары туралы хабарлайды. Австрия-Венгрия армиясының императорлық күзет офицерлері келгенде Леопольд өзіне-өзі атып өлтіреді. Уль Софияның медальонын қалтасына салып қояды. Ол енді полицияның бас инспекторы емес. Бір бала оған жақындап келгенде, оны ұзын пальто киген, сақалды ер адам итеріп жібереді. Бала оған Айзенхаймның Апельсин ағашы туралы жазылған дәптерін береді, оны Уль шеше алмайтын. Ол балаға айқайлап, кім бергенін сұрайды, ал бала "Мырза Айзенхайм" деп жауап береді. Ол оны итермелеген адам медальонды ұрлап алғанын түсінеді. Ол жігітті қуып жетеді, бірақ ол пойызға мініп қашып кетеді. Уль бұл қимылдар мен дәптердің сиқыршының хабары екенін түсінеді және жақында болған оқиғаларды қайта қарастыра бастайды. Ол София мен Айзенхайм оның өлімін Леопольдтан құтылу үшін сахналаған, ал оның көрінуі – жай ғана иллюзия екеніне келеді. Ол олардың керемет жоспарына риза болып күледі. Алыста София мен Айзенхайм әдемі таулы жердегі шатырда жаңа өмір бастайды. Айзенхайм Софияның медальонын оның алақанына қояды.
In 1889 Vienna, Austria Hungary, a magician named Eisenheim is arrested by Chief Inspector Walter Uhl of the Vienna Police during a magic show involving necromancy. Later, Uhl explains the story of Eisenheim's life to Crown Prince Leopold. Eisenheim was born Eduard Abramovich, the son of a carpenter, and became interested in magic. He fell in love with Sophie, the Duchess von Teschen, but they were forbidden to see each other as Eduard was a peasant. They kept meeting secretly but were caught and separated by force. Eisenheim studied magic by travelling the world, and 15 years later, returned to Vienna to perform. During one performance, he encounters the adult Sophie and learns that she is expected to marry the Crown Prince Leopold, who, it is rumored, is brutal towards women and even murdered one. Leopold invites Eisenheim to give a private performance at the palace. During the performance, Eisenheim humiliates the prince in front of the royal guests; in response, he is banned from performing again in Vienna. When Sophie comes to offer him help, they make love. Eisenheim asks her to flee with him, but she is afraid they will be caught and executed. She reveals that the Crown Prince is planning a coup d'état against his elderly father, the Emperor Franz Joseph I. At the Mayerling hunting lodge, Sophie tries to end her engagement with Leopold. Her body is discovered the next morning in the Vienna Woods, an unknown man blamed. This throws Eisenheim into depression. He buys a theatre and begins a new series of shows focusing on the summoning of dead spirits. Leopold secretly attends one, during which Eisenheim summons the spirit of Sophie, who says that someone in the theater is her murderer. Leopold, unnerved, orders Uhl to arrest Eisenheim for fraud, but Eisenheim avoids jail by confessing to the public that his show is an illusion. Eisenheim is threatened that if he summons Sophie in his next performance, he will be imprisoned. Uhl attends the performance, and in spite of the warnings, Eisenheim summons Sophie again. Uhl storms the stage with his officers, but to the shock of the audience, Eisenheim himself is revealed to be a spirit when Uhl's hand passes through him. Uhl reveals to Leopold that he has found evidence—a jewel from Leopold's sword and Sophie's locket—which could implicate Leopold in Sophie's murder. Uhl reveals that he knew about Leopold's plan all along but choosing to support it since he thought Leopold was a better emperor and he could get a promotion to Chief of Police by supporting the Crown Prince. However, Sophie's death made him realize the Crown Prince is unfit to rule so he changed his mind and informed the Emperor and the Austro Hungarian General Staff of Leopold's conspiracy to seize the throne. As officers of the imperial guard of the Austro Hungarian Army arrive, Leopold shoots himself in the head. Uhl leaves and places Sophie's locket in his pocket. He is now no longer Chief Inspector of Police. As a boy approaches him, he is jostled by a bearded man in a long coat. The boy gives him a package containing Eisenheim's notebook about the Orange Tree trick, which Uhl had been unable to figure out. He shouts to the boy asking who gave him the notebook, and the boy replies "Herr Eisenheim." He realizes the person who jostled him stole the locket. He chases the man, but he boards a train and escapes. Uhl realizes the jostling and the notebook are a message from the illusionist, and he begins to rethink recent events. He concludes that Sophie and Eisenheim staged her death so that she could be free of Leopold, with her ghostly apparitions being nothing more than illusions. Uhl laughs delightedly at the brilliance of their plan. Far away, Sophie and Eisenheim start a new life together in a cabin at a beautiful mountain. Eisenheim places Sophie's locket in her palm.
Өндіріс
Сценарий Стивен Миллхаузердің 1990 жылы жариялаған "Барнум мұражайы" атты әңгімелер жинағынан алынған "Айзенхейм – иллюзионист" деген қысқа әңгімесіне негізделген. "The Prestige" және "Scoop" фильмдерімен бірге "The Illusionist" 2006 жылы сахналық әдемістерді зерттеген үш фильмнің бірі болды. Фильм түсірілімі кезінде магикалық кеңес берушілер мен техникалық сарапшылар ретінде Джеймс Фридман, Рикки Джей, Майкл Вебер және Скотт Пенроуз жұмыс істеді. Режиссер Нейл Бергер былай деді: "Түсірілімге дайындық кезеңінен бастап Джеймс (Фридман) маңызды серіктес атанды; ол шағын қол өнерлерінен бастап маңызды сюжеттік эпизодтарға дейін идеялармен бөлісіп, жобалап, жетілдірді. Ол Эдвард Нортонмен бірге сахналық өнерге дайындалып, бірнеше сахналарда оның қасқа бойын сомдады. Оның үлесі зор болды". Фильмнің басындағы жас Эдуард рөлін сомдаған Аарон Джонсон да сол эпизодтарда көрсетілген допты қолдану тәсілін үйренді. Фильмнің негізінде жатқан түпнұсқа әңгімеде басты кейіпкердің мұрагер ханзаданы қылмысқа айыптауы туралы мәлімет жоқ. Фильм Австрияда өрбуімен бірге, көбінесе Чехияда түсірілді. Вена қаласы фильмде Табор және Прага қалалары арқылы бейнеленген, ал Айзенхеймнің балалық шағындағы ауылының көріністері Ческі Крумловта түсірілді. Мұрагер ханзаданың сарайы – бұл іс жүзінде Конопиште (Бенешов қаласының жанында) орналасқан тарихи бекініс, бұрын Австрияның эрцгерцогы Франц Фердинандтың резиденциясы болған. Леопольдтың Венадағы сарайының (Хофбург) алдыңғы қақпалары іс жүзінде Прага сарайының алдыңғы қақпалары болды. Қалған эпизодтар Прагадағы Баррандов студиясында түсірілді.
The script was based loosely on "Eisenheim the Illusionist", a short story by Steven Millhauser from his 1990 collection The Barnum Museum. Together with The Prestige and Scoop, The Illusionist was one of three films in 2006 to explore the world of stage magicians. Magic consultancy and technical advice during the production was supplied by James Freedman, Ricky Jay, Michael Weber and Scott Penrose. Director Neil Burger wrote, "Starting in pre production, James (Freedman) became a major collaborator; brainstorming, designing and refining everything from small sleight of hand tricks to major narrative set pieces. He worked with Edward Norton preparing him for his stage performances and acted as a hand double in various scenes. His contribution was enormous." Aaron Johnson, who plays the teenage Eduard in the beginning of the film, also learned how to do the ball trick seen in those scenes. The original story, on which the movie is based, does not include the artifice of the protagonist framing the crown prince for murder. Although the film is set in Austria, it was filmed mostly in the Czech Republic. The city of Vienna is represented in the film by Tábor and Prague, while the scenes set in Eisenheim's childhood village were shot in Český Krumlov. The Crown Prince's castle is actually the historical fortress of Konopiště (near Benešov), formerly the home of Archduke Franz Ferdinand of Austria. The front gates of Leopold's Vienna palace (the Hofburg) were actually the front gates of Prague Castle. All other shots were at Barrandov Studios in Prague.
Қабылдау
2008 жылдың 29 маусымына қарай фильм бүкіл әлем бойынша 87 892 388 долларлық кассалық түсім жинады, оның ішінде АҚШ-та 39 868 642 доллар жинады, бұл оның 16,5 миллион долларлық бюджетінен асып түсті. 2007 жылдың қаңтар айында DVD-де жарық көргеннен кейін алғашқы бес айда ол жалға алудан 35,99 миллион доллар табыс тапты. "Иллюзионист" көбінесе жағымды пікірлер алды. Rotten Tomatoes 194 рецензияға негізделген 74% мақұлдау көрсеткішін берді, орташа бағасы 6,94/10. Сыни пікірде: "Иллюзионист – тартымды, жақсы жасалған, құпияға толы, сиқырлы және қызықты оқиға, көрермендерді әсерге түсіретін, тіпті гипнозға түсіретін әсер етеді". Metacritic сайтында 37 рецензияға негізделген 100 балдық шкала бойынша 68 балл жинады, бұл "жалпы алғанда жағымды пікірлерді" көрсетеді. Джонатан Розенбаумның "The Chicago Reader" басылымындағы рецензиясында Пол Дьяматтидің "магистрге деген сезімі бар, бірақ Леопольдқа адал, сондықтан да екіге бөлінген және келіспеушілікке ұшыраған кейіпкерді" сомдағанын жоғары бағалады. Дьяматтидің ойыны нәзік, көркем және бай мәнерлілікке толы. Стивен Холденнің "The New York Times" газетіндегі рецензиясында Эдвард Нортонның рөлі, оның сөзінше, "оның алаңдатарлықтай түсініксіздігіне толыққанды сай келеді" деп мақтады. Variety журналы Джессика Биелдің "өлім үшін күресуге лайық, керемет сұлулығы" бар екенін жазды. Роджер Эберт 4 балдық шкала бойынша 3,5 балл беріп, "Бұл фильм өнер, дін және саясат туралы қызықты теңеу жасайды, олардың арасындағы бұлыңғыр шекараларды көрсетеді" деп жазды. Оператор Дик Поуп "Үздік операторлық" номинациясы бойынша "Оскар" сыйлығына ие болды, бірақ 79-шы "Оскар" марафонында "Панның лабиринті" фильмінің операторы Гильермо Наварроға еңсе тартты.
As of June 29, 2008 the film had earned worldwide box office receipts of $87,892,388, including $39,868,642 in the United States, exceeding its reported $16.5 million budget. In the first five months after it was released on DVD in January 2007, it earned $35.99 million in rental revenue. The Illusionist received mostly positive reviews. Rotten Tomatoes gives it an approval score of 74% based on 194 reviews, with an average rating of 6.94/10. The consensus reads, "The Illusionist is an engrossing, well crafted story of mystery, magic and intrigue that is certain to enchant, if not hypnotize, audiences." On Metacritic, it has a score of 68 out of 100 based on 37 reviews, indicating "generally favorable reviews". Jonathan Rosenbaum's review in The Chicago Reader praised Paul Giamatti's performance of "a character who feels sympathy for the magician but owes allegiance to Leopold and is therefore divided and compromised Giamatti's performance is subtle, expressive, and richly nuanced." Stephen Holden, in his review for The New York Times, praised Edward Norton's role, which, according to him, "perfectly fits his disturbing inscrutability". Variety wrote that Jessica Biel "is entirely stunning enough to fight to the death over". Roger Ebert rated 3.5/4 and wrote that, "The movie sets up a fascinating parable about art, religion and politics, and the misty boundaries between them". Director of Photography Dick Pope earned a nomination for the Academy Award for Best Cinematography, losing at the 79th Academy Awards to Guillermo Navarro, cinematographer for Pan's Labyrinth.
Саундтрек
Фильмнің музыкасы Филип Гласс жасады және 2006 жылдың 15 тамызында шықты.
The soundtrack for the film was composed by Philip Glass and was released on 15 August 2006.
Бейімделулер
2014 жылдың 14 қазанында The CW телеарнасы фильм негізінде телесериал дамытып жатқаны жарияланды. 2020 жылдың маусым айында Харума Миура, Наото Кайхо және Рейка Манаки қатысқан жапондық музыкалық қойылымы жарияланды және 2020 жылдың желтоқсанынан 2021 жылдың қаңтарына дейін өтуі жоспарланған; алайда, Миураның 2020 жылдың шілдесінде қайтыс болуына байланысты жоба тоқтатылды.
On October 14, 2014, it was announced that The CW was developing a TV series based on the film. In June 2020, a Japanese musical adaptation starring Haruma Miura, Naoto Kaiho, and Reika Manaki was announced and set to run from December 2020 to January 2021; however, following Miura's death in July 2020, the project was put on hold.