Кіріспе

Гратон ранчериясының біріккен тайпалары, бұрын Біріккен жағалау Мивоктары деп белгілі болған, - АҚШ федерациясы тарапынан мойындалған жағалау Мивок және Оңтүстік Помо үндістерінің американдық үндістер тайпасы. Тайпа 2000 жылы АҚШ үкіметі Гратон ранчериясын қалпына келтіру туралы заңға сәйкес федералдық мойындауға ресми түрде қайта орнатылды.

Ерте тарих

Еуропалық байланысқа дейін Марино және Сонома округтерінің тұрғындары екі тілдік және мәдени топқа жататын Калифорнияның жергілікті тұрғындары болды: Жағалау Мивок және Оңтүстік Помо, бір-біріне жақын жерде өмір сүрген және Солтүстік Калифорниядағы Марино және оңтүстік Сонома округтерінің түпкі тұрғындары. Тридцать ғасырдан астам уақыт бойы әртүрлі кезеңдерде қоныстанған, 600-дан астам ауыл орны анықталды. Жағалау Мивок аумағы Бодега шығанағынан солтүстікке қарай, Котти және Сонома қалаларынан шығысқа қарай, Пойнт-Рейс ұлттық жағалауы мен Томалес шығанағының жағалауы бойымен созылып жатыр. 1579 жыл – еуропалықтардың Жағалау Мивок халқының Марин жағалауындағы Пойнт-Рейс аймағында кездесуі туралы ең алғашқы жазба есебі, Сэр Фрэнсис Дрейк кемесінде болған капеллан Флетчердің күнделігінде қалдырылған. 1595 жылы Жағалау Мивок, капитан Себастьяно Родригес Сороменхо басқарған және филиппин теңізшілерімен құралған «Сан-Агустин» атты Манила галеоны экипажымен байланысқа келді. 1779–1823 жылдардағы Миссия кезеңінде Сан-Франциско-де-Асис миссиясы (сондай-ақ «Долорес миссиясы» деп те аталады), Сан-Рафаэль-Арканджель миссиясы және Сан-Франциско-Солано миссиясы, Жағалау Мивок және Оңтүстік Помо халқының ішінде, еңбек күшінің маңызды көзі ретінде үндістерді пайдаланды. 1830 жылға таяу, филиппиндық Доминго Феликс есімді ер адам Эуфрасия Валенсия есімді Жағалау Мивок әйеліне үйленді, олар 1955 жылға дейін Лэрдс Лэндингте қоныстанған отбасын құрды. Осы көп ұлтты жұптың ұрпақтары сол жерде 1955 жылға дейін тұрды. Оңтүстік Помоның аумақтық жерлері Сонома округінде, Ресей өзенінің оңтүстігінде, оңтүстік Санта-Роза аймағында орналасқан. Оңтүстік Помо қазіргі Севастополь қаласының алғашқы тұрғындары болды, Севастопольдің оңтүстік-шығысында Санта-Роза лагунасының бойында орналасқан бірнеше шағын дәстүрлі Оңтүстік Помо ауылдары бар. Калифорниялық антрополог Альфред Л. Кройбер былай деді:

«Батиклехави», Санта-Роза лагунасы деп аталатын сазды шығанақтың басында, Севастополь қаласында орналасқан маңызды қала болды, сондықтан [Оңтүстік Помоның] бөлімшесінің штаб-пәтері болған болуы мүмкін. Тағы бір топ лагунаның жағалауының көп бөлігін мекендеген болуы мүмкін.

Жақында болған тарих

Жағалау Мивоктарының көпшілігі 20-шы ғасырға дейін өздерінің дәстүрлі жерлерінде өмір сүруді жалғастырды. Олар ағаш кесетін фабрикаларда, ауыл шаруашылығында жұмыс істеді және табыстарын арттыру үшін балық аулады. Граттон ранчориясы – Сонома округының Себастополь қаласының жанындағы үнділер ранчориясы болған. Бұл ранчория Жағалау Мивоктары, Оңтүстік Помо және аймақта тұратын басқа да үндістер үшін құрылған. 1920 жылы үндістер жерді игере бастағанда, оның барлық бөлігінен басқасының өмір сүруге жарамсыз екенін анықтады. АҚШ үкіметі 1958 жылы Граттон ранчориясының сенімділік шартын (федералды мойындау) тоқтатты. Глория Армстронг (Мивок) бұрынғы ранчорияның көп бөлігіне жеке меншік құқығы болды. 1992 жылы тайпа федералды мойындауды қайта алу рәсімін бастады. 2000 жылдың 27 желтоқсанында АҚШ Конгресі қабылдаған «Граттон ранчориясын қалпына келтіру туралы» заң арқылы мойындауға қол жеткізілді. 2008 жылдың 18 сәуірінде тайпа жерге ие болды. 2007 жылдан бері Граттон ранчориясының біріккен үнділері Калифорния штатының Occidental қаласындағы Occidental Arts and Ecology ұйымымен бірлесіп, органикалық шаруашылық, дәрі-дәрмек өсімдіктерді зерттеу, жергілікті өсімдіктерді қалпына келтіру және этноботаника тақырыптарында «Дәстүрлі экологиялық білім» деп аталатын семинарлар өткізіп келеді.

Атақты тайпа мүшелері

Джулия Ф. Паркер, т. 1928 ж., шебер себет тоқушы
Грег Саррис, т. 1952 ж., профессор және автор