Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Калифорния штатындағы округ, АҚШ
County in California, United States
Тарих
Қазіргі Инё округі мыңдаған жылдар бойы Моно, Тимбиша, Кавайису және Солтүстік Пайют тайпаларының тарихи отаны болған. Бұл ата-бабалардың ұрпақтары Оуэнс өзені аңғарында және Өлім аңғары ұлттық паркінде дәстүрлі мекендерінде өмір сүруді жалғастыруда. Соған қарамастан, 37-ші параллельдің солтүстігіндегі аймақ 1861 жылдан 1866 жылға дейін Невада территориясы (кейін Невада штаты) тарапынан батыс шекарасының бір бөлігі деп талап етілген. Иньо округі 1866 жылы Моно және Туларе округтерінің бөліктерінен 1864 жылдың 4 сәуірінде құрылған ұйымдастырылмаған Косо округінің аумағынан құрылды. 1870 жылы Моно округінен, ал 1872 жылы Керн және Сан-Бернардино округтерінен қосымша аумақ алды. Көп жылдар бойы округ атауының Моно тайпасының бұрынғы отанындағы таулардың атынан шыққан деген сенім болды. Бірақ шындығында, округ атауы алғашқы ақ адамдар Оуэнс аңғарындағы жергілікті пайюттардан шығыстағы таулардың атын сұрағанда, Оуэнс аңғарының шығысындағы таулардың аты ретінде қате түсінік тудырды. Олар бұл жердің Инё жері екенін айтты. Бұл дегеніміз, бұл жерлер Иньо есімді басшысы бар Тимбиша тайпасына тиесілі болған. Иньо – 1849 жылы Батыс Калифорнияның алтын кендеріне жасаған экспедициясы кезінде Өлім аңғарына адасып келген Беннетт Арканий тобымен кездескен Тимбиша тайпасының бір тобының басшысы болған. Оуэнс аңғарындағы ақ адамдар бұл жауапты дұрыс түсінбеді және Инёның таулардың аты екенін ойлады, ал шындығында ол сол тауларды өздерінің отанының бір бөлігі санайтын тайпаның басшысы еді. Тимбиша тілінде ɨnnɨyun сөзі "қауіпті" дегенді білдіреді. Өсіп келе жатқан Лос-Анджелес қаласын сумен қамтамасыз ету үшін 1913 жылы Оуэнс өзенінен су Лос-Анджелес су құбырына бұрылды. Оуэнс өзені аңғарының мәдениеті мен ортасы айтарлықтай өзгерді. 1910-1930 жылдары Лос-Анджелес су және энергетика департаменті су құқықтары мен бақылау үшін аңғардың көп бөлігін сатып алды. 1941 жылы Лос-Анджелес су және энергетика департаменті Лос-Анджелес су құбыры жүйесін Моно алабына дейін кеңейтті.
Present day Inyo county has been the historic homeland for thousands of years of the Mono, Timbisha, Kawaiisu, and Northern Paiute Native Americans. The descendants of these ancestors continue to live in their traditional homelands in the Owens River Valley and in Death Valley National Park. Worse, the portion north of the 37th parallel had been claimed by Nevada Territory (later the state of Nevada) as part of its westernmost border from 1861 to 1866. Inyo County was formed in 1866 out of the territory of the unorganized Coso County, which had been created on April 4, 1864, from parts of Mono County and Tulare County. It acquired more territory from Mono County in 1870 and Kern County and San Bernardino County in 1872. For many years it has been commonly believed that the county derived its name from the Mono tribe's name for the mountains in its former homeland. Actually the name came to be thought of, mistakenly, as the name of the mountains to the east of the Owens Valley when the first whites there asked the local Owens Valley Paiutes for the name of the mountains to the east. They responded that that was the land of Inyo. They meant by this that those lands belonged to the Timbisha tribe headed by a man whose name was Inyo. Inyo was the name of the headman of one of the Timbisha bands at the time of contact when the first whites, the Bennett Arcane Party of 1849, wandered, lost, into Death Valley on their expedition to the gold fields of western California. The Owens Valley whites misunderstood the reference and thought that Inyo was the name of the mountains when actually it was the name of the chief, or headman, of the tribe that had those mountains as part of their homeland. In Timbisha, ɨnnɨyun means "it's (or he's) dangerous". To supply the growing City of Los Angeles, water was diverted from the Owens River into the Los Angeles Aqueduct in 1913. The Owens River Valley cultures and environments changed substantially. From the 1910s to 1930s the Los Angeles Department of Water and Power purchased much of the valley for water rights and control. In 1941 the Los Angeles Department of Water and Power extended the Los Angeles Aqueduct system farther upriver into the Mono Basin.
География
Уитни тауы, құрлықтағы АҚШ-тың ең биік шыңы, Иньо округінің батыс шекарасында (Туларе округімен) орналасқан. Солтүстік Америкадағы ең төменгі нүкте – Өлім аңғары ұлттық паркіндегі Бадвотер ойпаты – Иньо округінің шығысында жатыр. Екі нүктенің арасындағы биіктік айырмасы шамамен 14700 футқа (4481 м) жетеді. Олар бір-бірін көре алмайды, бірақ екеуін де Өлім аңғарының батыс жағындағы Панаминт жотасынан, Панаминт аңғарынан жоғарыдан байқауға болады. Осылайша, Иньо округі құрлықтағы АҚШ-тың барлық округтері арасында ең үлкен биіктік айырмашылығына ие. АҚШ халық санағы бюросының мәліметтері бойынша, округтің жалпы ауданы 10227 шаршы миль (26,488 км²), оның ішінде 10181 шаршы миль (26,369 км²) құрлық, ал 46 шаршы миль (119 км²) (0,5%) су құрайды. Бұл Калифорнияда аумағы бойынша екінші ірі округ және АҚШ-та тоғызыншы ірі округ (Аляскадағы округтер мен санақ аймақтарын есептемегенде).
Mount Whitney, the highest peak in the contiguous United States, is on Inyo County's western border (with Tulare County). The Badwater Basin in Death Valley National Park, the lowest place in North America, is in eastern Inyo County. The difference between the two points is about 14700 feet (4481 m). They are not visible from each other, but both can be observed from the Panamint Range on the west side of Death Valley, above the Panamint Valley. Thus, Inyo County has the greatest elevation difference among all of the counties and county equivalents in the contiguous United States. According to the U. S. Census Bureau, the county has a total area of 10227 square miles (26,488 km2), of which 10181 square miles (26,369 km2) is land and 46 square miles (119 km2) (0.5%) is water. It is the second largest county by area in California and the ninth largest in the United States (excluding boroughs and census areas in Alaska).
Өлім аңғары ұлттық паркі
Өлім аңғары ұлттық паркі – АҚШ-тың негізінен құрғақ ұлттық паркі, Калифорния штатындағы Ино округі мен Сан-Бернардино округінде, Сьерра-Невада тау тізбегінің шығысында орналасқан. Парк сонымен қатар Невада штатының оңтүстік-батысындағы Найе округіне және оңтүстік-шығыс бөлігіндегі Эсмеральда округіне шағын бөлігімен келіп тіреледі. Бұған қоса, Найе округінің оңтүстігінде "Шайтанның шұңқыры" деп аталатын анклав бар. Парк 13 629 км² аумақты алып жатыр, оның ішінде Салин аңғары, Панаминт аңғарының көп бөлігі, Өлім аңғарының дерлік барлық бөлігі және бірнеше тау жоталарының бөліктері кіреді. 1933 жылы Өлім аңғары ұлттық ескерткіш деп жарияланды, осылайша аймақ федералдық қорғауға алынды. 1994 жылы ескерткіш ұлттық паркі мәртебесіне ие болды және Салин мен Эврика аңғарларын қосу үшін аумағы едәуір кеңейтілді. Өлім аңғары ұлттық паркіне жыл сайын 770 000-нан астам турист келеді, олар оның әртүрлі геологиялық ерекшеліктерімен, шөл даланың жануарлар әлемімен, тарихи орындарымен, көркімен, аспанның таза түнгі көрінісімен және шөлдің тыныштығымен танысуға мүмкіндік алады.
Death Valley National Park is a mostly arid United States National Park east of the Sierra Nevada mountain range in southern Inyo County and northern San Bernardino County in California, with a small extension into southwestern Nye County and extreme southern Esmeralda County in Nevada. In addition, there is an exclave (Devil's Hole) in southern Nye County. The park covers 5262 square miles (13,629 km2), encompassing Saline Valley, a large part of Panamint Valley, almost all of Death Valley, and parts of several mountain ranges. Death Valley National Monument was proclaimed in 1933, placing the area under federal protection. In 1994, the monument was redesignated a national park, as well as being substantially expanded to include Saline and Eureka Valleys. Death Valley National Park is visited annually by more than 770,000 visitors who come to enjoy its diverse geologic features, desert wildlife, historic sites, scenery, clear night skies, and the solitude of the extreme desert environment.
Қоғамдық көліктер
Шығыс Сиерра транзиттік басқармасы 395 тас жолы бойында қалааралық автобус қызметін, сондай-ақ Бишоп қаласындағы жергілікті қызметтерді ұсынады. Қызмет оңтүстікке Ланкастерге (Лос-Анджелес округі) және солтүстікке Невада штатының Рино қаласына дейін жеткізіледі.
Eastern Sierra Transit Authority operates intercity bus service along US 395, as well as local services in Bishop. Service extends south to Lancaster (Los Angeles County) and north to Reno, Nevada.
Әуежайлар
Бишоп әуежайы, Тәуелсіздік әуежайы, Лоун Пайн әуежайы және Шошон әуежайы – тиісті қалаларының жанында орналасқан жалпы авиациялық әуежайлар. Стоувпайп Уэллс әуежайы мен Фурнас Крик әуежайы Өлім аңғары ұлттық паркінде орналасқан.
Bishop Airport, Independence Airport, Lone Pine Airport and Shoshone Airport are general aviation airports located near their respective cities. Stovepipe Wells Airport and Furnace Creek Airport are located in Death Valley National Park.