Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австриялық сәулетші және Вена сецессиясының негізін қалаушылардың бірі Жозеф Мария Олбрих (22 желтоқсан 1867 – 8 тамыз 1908) – австриялық сәулетші және Вена сецессиясының негізін қалаушылардың бірі.
Austrian architect and one of the Vienna Secession founders
Joseph Maria Olbrich (22 December 1867 – 8 August 1908) was an Austrian architect and one of the Vienna Secession founders.
Ерте өмір
Олбрих Австрияның Силезия аймағындағы Троппау қаласында (қазіргі Опава, Чехия) Эдмунд пен Алоизия Олбрихтың үшінші баласы болып дүниеге келген. Оның туғанға дейін қайтыс болған екі қарындасы және Джон мен Эдмунд деген екі кіші інісі болған. Әкесі өте жақсы кондитер және балауыз өндіруші болған, сонымен қатар кірпіш зауытының иесі болды, Олбрихтың құрылыс саласына деген қызығушылығы осы жерде бастау алған.
Olbrich was born in Troppau, Austrian Silesia (modern day Opava, Czech Republic), the third child of Edmund and Aloisia Olbrich. He had two sisters, who died before he was born, and two younger brothers, John and Edmund. His father was a prosperous confectioner and wax manufacturer who also owned a brick works, where Olbrich's interest in the construction industry has its early origin.
Мансап
Олбрих Вена қолданбалы өнер университетінде (Wiener Staatsgewerbeschule) және Вена көркем өнер академиясында сәулет өнері бойынша оқыды, онда бірнеше жүлде алды. Олардың ішінде Рим сыйлығы да болды, оның арқасында Италия мен Солтүстік Африкаға сапар шекті. 1893 жылы ол австриялық архитектор Отто Вагнердің жұмысына қатысты және Вагнердің Wiener Stadtbahn (Метрополитен темір жолы) ғимараттарының көпшілігінің құрылысын жасады. 1897 жылы Густав Климт, Олбрих, Йозеф Хоффман және Коломан Мозер Вена сецессиясы көркемдік тобын құрды. Олбрих олардың көрме ғимаратын, атақты Сецессия залын жобалады, ол осы қозғалыстың символына айналды. 1899 жылы Гессеннің ұлы герцогы Эрнест Луи Дармштадт суретшілер колониясын құрды, онда Олбрих көптеген үйлерді (өзінің үйін қоса) және бірнеше көрме ғимараттарын жобалады. Олбрих 1900 жылы Гессен азаматтығын алды және Ұлы герцог оны профессорлық қызметке тағайындады. 1903 жылы Клэр Мораве үйленді. Келесі жылдары Олбрих түрлі сәулеттік тапсырмаларды орындады және қолданбалы өнер мен дизайн саласында тәжірибе жасады. Ол керамика, жиһаз, кітап мұқабалары және музыкалық аспаптар жасады. Оның ауласы мен интерьері Сент-Луис әлемдік көрмесінде бірінші орынды жеңіп алды. Сол кезде "Сент-Луис Пост Диспетч" газеті оның павильоны туралы былай деп жазды: "Америка Құрама Штаттарының интерьер дизайнерлері қазір Олбрих павильоны туралы әңгімелесуде. Ол әлемдік көрменің американдық өмірге мәңгілік із қалдыратын нәрсесі ретінде танылды". Кейіннен ол Америка сәулетшілер институтының корреспондент мүшесі болып тағайындалды. Оның сәулеттік туындылары, әсіресе Вена және Дармштадт сецессиялары үшін салған көрме ғимараттары, модерн стилінің дамуына зор ықпал етті. 1908 жылдың 19 шілдесінде қызы Марианна дүниеге келгеннен кейін, Олбрих 8 тамызда Дюссельдорфта 40 жасында лейкемиядан қайтыс болды.
Olbrich studied architecture at the University of Applied Arts Vienna (Wiener Staatsgewerbeschule) and the Academy of Fine Arts Vienna, where he won several prizes. These included the Prix de Rome, for which he traveled to Italy and North Africa. In 1893, he started working for Otto Wagner, the Austrian architect, and probably did the detailed construction for most of Wagner's Wiener Stadtbahn (Metropolitan Railway) buildings. In 1897, Gustav Klimt, Olbrich, Josef Hoffmann and Koloman Moser founded the Vienna Secession artistic group. Olbrich designed their exhibition building, the famous Secession Hall, which became the movement's landmark. In 1899, Ernest Louis, Grand Duke of Hesse, founded the Darmstadt Artists' Colony, for which Olbrich designed many houses (including his own) and several exhibition buildings. Olbrich gained Hessian citizenship in 1900 and was appointed to a professorship by the Grand Duke. In 1903, he married Claire Morawe. In the following years, Olbrich executed diverse architectural commissions and experimented in applied arts and design. He designed pottery, furniture, book bindings, and musical instruments. His courtyard and interiors at the St. Louis World's Fair won the highest prize at the exhibition. At the time, the St. Louis Post Dispatch wrote of his pavilion, "The interior decorators of the United States are now talking about the Olbrich Pavilion. It is already indicated as one of the things at the World's Fair which will leave a permanent mark upon American life." He was subsequently appointed corresponding member of the American Institute of Architects. His architectural works, especially his exhibition buildings for the Vienna and Darmstadt Secessions, had a strong influence on the development of the Art Nouveau style. Shortly after his daughter Marianne's birth on 19 July 1908, Olbrich died from leukemia in Düsseldorf on 8 August, aged 40.