Бад-Вимпфен – Германияның Баден-Вюртемберг аймағындағы тарихи қала. Неккар өзені бойында орналасқан, емдеу курорты ретінде танымал. Жаңалықтар мен туризм!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бад-Вимпфен – Германияның оңтүстігіндегі Баден-Вюртемберг аймағындағы Хайльбронн ауданындағы тарихи шипажай қаласы. Ол Хайльбронн қаласының солтүстігінде, Некар өзені бойында жатыр.
Bad Wimpfen is a historic spa town in the district of Heilbronn in the Baden Württemberg region of southern Germany. It lies north of the city of Heilbronn, on the river Neckar.
География
Бад-Вимпфен Некар өзенінің батыс жағалауында, Хайльбронн қаласының солтүстігінде шамамен орналасқан. Қала екі бөлікке бөлінген: Некар өзенінде жатқан ескі Wimpfen im Tal (Төменгі Вимпфен / сөзбе-сөз Вимпфен аңғарында) және қала орталығын қамтитын Wimpfen am Berg (Жоғарғы Вимпфен / сөзбе-сөз Вимпфен төбесінде). Бад-Вимпфенге Хогенштадт ауылы да кіреді.
Bad Wimpfen is located on the west bank of the River Neckar, around north of Heilbronn. The town is divided into two parts: the older Wimpfen im Tal (Lower Wimpfen/ literally Wimpfen in the valley) situated on the Neckar, and Wimpfen am Berg (Upper Wimpfen/ literally Wimpfen on the hill) containing the town centre. Besides the town itself, the village Hohenstadt also belongs to Bad Wimpfen.
Көршілес муниципалитеттер
Бад-Вимпфеннің көршілес қалалары мен муниципалитеттері (оңтүстіктен бастап сағат тілімен): Хайльбронн, Бад-Раппенау, Оффенеу, Бад-Фридрихшалл, Унтерейзесхайм және Неккарсульм.
Neighbouring town and municipalities of Bad Wimpfen are (clockwise from the south): Heilbronn, Bad Rappenau, Offenau, Bad Friedrichshall, Untereisesheim and Neckarsulm.
Кельттер тұңғыш қоныстанған
Бад-Вимпфендегі алғашқы қоныс іздері неолит және қола дәуірлеріне дейін жетеді. Франциядан Нюрнберг және Оэрингенге қарай Дунайға жалғасатын ежелгі сауда жолы осы жерде тармақталады. Археологиялық қазбалардың бірнешесі бұл жолдың тарихқа дейінгі заманнан бері бар екенін көрсетеді. Шамамен 450 жылға дейін б.з. Кельт тайпасы Гельветийлер Некар, Кохер және Ягст өзендерінің бойында, соның ішінде Бад-Вимпфен орналасқан жерге қоныстанған. Көрсетілген өзендерге қазіргі аттарды олар берген болуы мүмкін. Wimpfen атауы "uimpe" (umwallt) = "қоршалған" және "bin" (Berg) = "тау" сөздерінен туындаған болуы ықтимал.
The first traces of settlement at Bad Wimpfen date from the Neolithic and the Bronze Age. An old trade road running from France forks here towards Nürnberg and Öhringen linking to the Danube. Several archaeological finds demonstrate that the route has existed since prehistoric times. Around 450 B. C. the Celtic tribe of Helvetii settled around the Neckar, Kocher and Jagst, including the site of Bad Wimpfen. Presumably the Celts had given names to the rivers as they are today. Wimpfen presumably comes from "uimpe" (umwallt) = "surrounded" and "bin" (Berg) = "mountain".
Рим уақыты
98 жылы римдіктер Домицианның оңтүстік-батыс Германиядағы жаулап алынған жерін (Агри Декуматтар деп аталады) Жоғарғы германдық-ретиан лимесімен қорғаған деп саналады – бұл Ягст өзенінің сағасының қарсы жағында салынған кастеллалар жүйесі. Сол сияқты, Вимпфен-им-Тал кастелласының төңірегінде көптеген саудагерлер мен жұмысшылардың қоныстанған азаматтық елді мекен пайда болды. 138-161 жылдары император Антонин Пийдің басқаруымен Рим империясы Ягштаузен маңындағы лимесқа дейін кеңейгеннен кейін, кастелланың әскери маңызы азайды. Сол себепті Вимпфен-им-Тал азаматтық қала ретінде маңызға ие болды. Бұл қала Civitas Alisinensium деп аталатын ауданның орталығы болған және бүгінгі Оңтүстік Германиядағы сирек кездесетін римдік қалалар сияқты қала қабырғасымен қоршалған. Шамамен 19 гектар аумақты алып жатқан Вимпфен, қазіргі Баден-Вюртемберг аймағындағы ең ірі римдік қалалардың бірі болды. Осының өзіне қарамастан, қаланың латынша атауы бүгінге дейін белгісіз. Сонымен қатар, ерте орта ғасырларда қатты мұздың салдарынан қираған Некар өзені үстінде ағаштан жасалған көпір болған. 1957 жылы жүргізілген қазба жұмыстары кезінде табылған сәуле ескі көпірдің бөлігі екені анықталды, ал зерттеулер оның шамамен 85 жылы салынғанын көрсетті.
It is believed that around 98 A. D. the Romans secured the area in southwestern Germany conquered by Domitian (called the Agri Decumates) by the Upper Germanic Rhaetian Limes, a system of castella built every Opposite the Jagst mouth, the castellum of Wimpfen im Tal was created. As elsewhere, a civilian settlement formed around the castellum containing many traders and manual workers. After the expansion of the Roman Empire up to the limes near Jagsthausen arranged by emperor Antoninus Pius in 138–161 A. D., the castellum lost its military importance. All the more important was Wimpfen im Tal as a civilian town. It used to be the centre of a district called the Civitas Alisinensium and was surrounded by a city wall like only a few Roman towns in what is southern Germany today. With an area of about 19 hectares, Wimpfen was one of the biggest Roman towns in today's Baden Württemberg. Despite this importance, the Latin name of the town is unknown today. In addition, there was a wooden bridge above the Neckar which got destroyed by severe ice occurrence in the early Middle Ages. A beam salvaged during excavation works in 1957 was proved to have originated as part of the old bridge. A survey proved the origin to be around 85 A. D.
Орта ғасырларға дейінгі дамуы
Римдіктер кеткеннен кейін, алеманндар Некар аймағын 260 жылдан бастап биледі. Осы кезеңде көптеген римдік құрылыстар тозып, қирады, себебі алеманндар тас салу өнерінен және римдік инфрақұрылымды пайдаланудан бейхабар болды. 500 жылға таяу Уимпфен Франконияның құрамына кірді. Франктардың Клодвиг I басшылығымен қоныстануы кезінде христиан діні гүлденді, және қазіргі ең көне христиандық ғимараттар осы дәуірге жатады. 9 ғасырда Вимпфен Вормс епископтығының бір бөлігіне айналды; ол алғаш рет 829 жылы «Вимпина» деп құжатта тіркелді. Осы уақытта венгрлер аймаққа шабуыл жасап, Вимпфенді қоса көптеген елді мекендерді қиратты. Одан кейінгі қайта құру барысында жаңа Әулие Петр шіркеуі салынды. Үлкен ғимарат болғандықтан, ол Вормс епископтығының қасиетті қамқоршысына арналды. Жергілікті діни басқармалар үш ғасырдан астам уақыт бойы осы аймақта билік жүргізді.
After the withdrawal of the Romans, the Alamanni governed the Neckar area from 260 A. D. During that time, most Roman buildings became dilapidated, since the Alamanni did not know anything about stone building and how to use Roman infrastructure. Around 500, Wimpfen became part of Franconia. During the settlement of the Franks under Clovis I, Christianity was flourishing, and today's oldest Christian buildings originate from this time. In the 9th century, Wimpfen became part of the Bishopric of Worms; it was first mentioned documentary as Wimpina in 829. During that time the Hungarians attacked the region and devastated most settlements, including Wimpfen. Within the framework of the following reconstruction, the new parish church of St. Peter was built. Being a bigger building, it was dedicated to the patron of the Bishopric of Worms. During more than three centuries the local dioceses performed the jurisdiction there.
Сауда-саттық өсімі
965 жылы король Отто I-нің диктанты бойынша Вимпфенге базар құқығы берілді. Көлік және қоршаған аймақтарының тиімділігіне байланысты базар қарқынды дамыды. Вимпфеннің Тальмаркт (аңғар базар) 1000 жылдан астам тарихы бар және Германиядағы ең ұзақ дәстүрлі базарлардың бірі болып саналады. 1182 жылы Фредерик Барбаросса Вимпфенде болған деп есептеледі. Ол империясының басқаруын орталықтандырмады. Штауферлер империяның түкпір-түкпірінде Кайзерпфальцен (жергілікті қамалдар) салды. Бұл қамалдар жергілікті билеушілердің тұруына және сот істерін жүргізуіне арналған ірі құрылыстар еді. Вимпфен Пфальцы Некар өзені аңғарының таулы жерінде салынды. Пфальц және оның төңірегіндегі елді мекендер Некар жағалауындағы ескі елді мекеннен басып өтті. Шамамен 1200 жылға қарай Штауферлердің көптеген ғимараттары, соның ішінде Көк мұнара (Blauer Turm) салынды, ол қазір қаланың ең танымал белгісі болып саналады. Ол 20 ғасырға дейін қарауыл мұнарасы ретінде пайдаланылды. Вимпфендегі Штауфер Пфальцы Альп тауларынан солтүстікке қарай сақталған ең ірісі болып табылады. Оның бастапқы ұзындығы шамамен 15 метр, ені шамамен 6 метр болатын. Император Генрих VI онда кем дегенде үш рет, Фредерик II сегіз рет болды. 1235 жылы Фредерик II мен оның қарсыласы, ұлы Генрих арасында тарихи кездесу өтті. Сондай-ақ, 13 ғасырда Рихард фон Дейдесхайм епархиялық шіркеуді готикалық стильде қайта жаңартуды ұйымдастырды. Осы кезеңде аурухана мен доминикан монастыры да құрылды. Штауфер империясының әлсіреуіне байланысты Вимпфен императорлық қалаға айналды, көптеген жұмысшылар қоныстанды, халық саны өсіп, тұрғындардың тұғырлы қабаты қалыптасты. Қала конституциясы қабылданды, ол көптеген басқа қалаларға үлгі болды. Бүгінгі күнгі ғимараттардың көпшілігі осы кезеңде салынған. Император Фридрих III Тальмарктқа қосымша, жыл сайынғы екінші базар – Катариненмарктты өткізуге рұқсат берді. Рождествоға дейін өткізілетін бұл екінші базар да бүгінгі Рождество базарларында сақталған және оның даңқы Баден-Вюртемберг аймағына тараған.
In 965 a document dictated by King Otto I granted market rights to Wimpfen. Thanks to its good location in terms of transport and catchment area, the market developed significantly. Wimpfen's Talmarkt (valley market) has a history of more than 1000 years and is one of the longest running traditional market events in Germany. In 1182 Frederick Barbarossa is believed to have stayed in Wimpfen. He had decentralised the administration of his empire. The Staufers had built Kaiserpfalzen (local castles) across the empire. These were big castles where local lords stayed and gave rulings. The Pfalz of Wimpfen was built on a rocky hill above the settlement of the Neckar Valley. The Pfalz and its surrounding settlement grew so strong that it outstripped the older settlement on the Neckar bank. By around 1200 most of the Staufer buildings had been built, including the Blauer Turm (Blue Tower), which is now generally seen as the town's principal visual landmark. It served as a watch tower until the 20th century. The Stauferpfalz of Wimpfen is the largest to be preserved north of the Alps. Its original length was about , its width about Emperor Henry VI stayed there at least three times, Frederick II eight times. In 1235 there was a historical meeting between Frederick II and his rebellious son Henry. Also in the 13th century Richard von Deidesheim arranged a rebuilding of the diocesan church into the Gothic style. At the same time a hospital and a Dominican monastery was founded. Due to the decline of the Staufers' Empire, Wimpfen became an imperial city, many manual workers settled there, and the population grew, establishing a large core of citizens. A town constitution was established, setting an example to many other towns. Many of today's buildings originate from this time. Emperor Frederick III gave the right to hold a second annual market, the Katharinenmarkt, in addition to the established Talmarkt. This second market, held before Christmas, also survives in today's Christmas market, and its fame extends throughout the Baden Württemberg region.
Реформация кезеңдері
XVI ғасырда Уимпфен Реформацияның өзегіне айналды. 1523-1526 жылдары осы жерде уағыз айтқан Эрхард Шнепф ең ірі реформатор болды. Оның замандасы Генрих Вогтерр көптеген реформалық мақалалар мен гимндер жазды. Католиктер Реформацияға зор қарсылық көрсеткенімен, олардың ықпалы мен саны кеми түсті. 1588 жылға қарай, мұнда бар болғаны 30 католик тұрды. Католиктер соңында азаматтық құқықтарынан айырылып, олардың шіркеулері протестанттардың пайдалануына берілді.
In the 16th century Wimpfen was a focal point of the Reformation. Probably the most important reformer was Erhard Schnepf who preached here from 1523 to 1526. His contemporary Heinrich Vogtherr wrote many reforming essays and hymns. Although the Catholics offered huge resistance to the Reformation, their influence and number decreased. By 1588 there were only 30 Catholic inhabitants. Catholics eventually lost their civil rights and their churches were converted to Protestant use.
Отыз жылдық соғыс
Бұл діни қақтығыс көп ұзамай маңыздылығын жоғалтты, өйткені Тилли графының императорлық әскерлері 1622 жылы қаланың жанында Баден-Дурлах маркграфы Георг Фридрихтің әскерімен шайқасты. Бұл Уимпфен шайқасы – Отыз жылдық соғыс кезіндегі ең маңызды және қанды шайқастардың бірі болды. Осы кезеңде Уимпфен бірнеше рет тоналып, үйлер мен егістіктер өртеліп жанып кетті. Ауру мен обаға байланысты халық саны күрт азайды. Соғыс аяқталғаннан кейін, 1648 жылы, халық саны соғысқа дейінгі деңгейінің оннан бір бөлігіне дейін төмендеді. Бұл кезеңде көптеген маңызды ғимараттар қиратылды, ал жаңадан салу құрылыс материалдары үшін пайдаланылған қамалдың үлкен бөлігін жоғалтты. Қала 150 жылдан астам уақыт бойы Отыз жылдық соғыстың қасіретті салдарына ұшырады. Кельттер христиан діні пайда болғанға дейін тұз өндіргенімен, енді тұз өндіру мүмкін болмады. Халық арасында зор кедейлік болды. Осы уақытта қалаға Нюрнбергтен қаржылық көмек келді. 1783 жылы қаланың қаржылық жағдайын жақсарту үшін айналағы орманнан ағаш кесуге салық салынатыны жарияланды. Бірақ, азаматтар бұл төлемдерді көтере алмады. Осының салдарынан көптеген көтерілістер болды, бірақ олар жергілікті билік тарапынан басылды. Бастапқыда, әкімшілік тұрғысынан, Рейхсдепутацияхауптсхлюсс бойынша қала Баденнің құрамына кірді. Алайда, Вимпфен-им-Талдың рыцарьдық епархиясы Гессен-Дармштадтқа қарасты. Осылайша, Баден мен Гессен арасындағы еншілес қауымның егемендік құқықтарына байланысты даулар күшейді. Ақырында Баден аймақты беруге келісті, өйткені олардың өз территориясы алыс болды, сондықтан Вимпфен Гессен билігінде болды. Бұл өзгеріс 1803 жылдың 5 сәуірінде ресми түрде жарияланды. 1805–1806 жылдардан бастап Вимпфен Гессеннің бақылауындағы шеткі қалаға айналды. Бұл Вимпфен үшін өте қолайлы жағдай болды, өйткені ол өзін-өзі басқаруға мүмкіндік алды. 1919 жылы Гессен Халық мемлекеті құрылған кезде Вимпфен Хеппенхайм ауданының құрамына кірді. 1938 жылы Бенсхайм ауданымен біріктіріліп, Крейс Бергштрассе мәртебесі берілді. Барлығында, Вимпфен 140 жыл бойы Гессенге қарасты. 1945 жылы американдық әскери үкімет әкімшілік аймақтарды қайта ұйымдастырды, және Бад-Вимпфен қайтадан Баденге (Солтүстік Вюртемберг-Солтүстік Баден) қарады.
This religious conflict soon grew less important, as the imperial troops of the Count of Tilly fought against the army of Margrave Georg Friedrich of Baden Durlach in 1622 near the town. This Battle of Wimpfen was one of the most important and bloody ones during Thirty Years' War. During this period Wimpfen was sacked several times, and houses and fields were burned. The population decreased radically due to disease and pestilence. At the end of the war, in 1648, the population had been reduced to a tenth of its pre war size. Many important buildings were destroyed in this period, and redevelopment brought about loss of large parts of the castle which was used for building materials. The town suffered the devastating consequences of the Thirty Years' War for more than 150 years. Although the Celts had extracted salt since pre Christian times, there was now no possibility to produce salt. There was huge poverty within the population. During this time the town got financial aid from Nuremberg. In 1783 it was declared that the removal of wood from surrounding forests was to be taxed to improve the town's financial situation. However, the citizens could not afford these fees. Consequently, there were many riots, but ultimately these were suppressed by local orders. Originally, in terms of administration, by the Reichsdeputationshauptschluss the town was part of Baden. However, the knightly diocese of Wimpfen im Tal belonged to Hesse Darmstadt. Consequently, a conflict about sovereignty rights over the parish increased between Baden and Hesse. Finally Baden agreed to cede the area, since their own territory was far away – and so Wimpfen under Hessian rule. This change was officially proclaimed on April 5, 1803. Starting in 1805–1806 Wimpfen was an outlying town under the control of Hesse. For Wimpfen, this was a very comfortable situation as it was able to administer itself autonomously. At the time of the foundation of the People's State of Hesse in 1919, Wimpfen became part of the district of Heppenheim. It was merged with the district of Bensheim in 1938 and given the status of Kreis Bergstraße. In total, Wimpfen belonged to Hesse for 140 years. In 1945 the American military government reorganised administrational areas, and Bad Wimpfen came again under the reign of Baden (Nord Württemberg Nord Baden).
Тұз өндіру және суға шомылу
1752 жылы тұзды су үшін алғашқы тесіктер бұрғыланды. 1817 жылы тұз өндіруге арналған тұрақты кәсіпорын құрылды. Бұл тұзды су көбінесе емдік мақсатта қолданылатын, ал 1835 жылы алғашқы емдеушілік қонақ үй ашылды (Mathilden Spa Hotel). Жаңа экономикалық гүлдену басталды, және 1836 жылы жаңа қала әкімшілігі салынды. Осы кезеңде көптеген ескі Стауфер ғимараттары бұзылды немесе күйреп, қолданыстан шықты. 1860 жылдары Хайльброннан Хайдельбергке дейінгі жаңа теміржол ашылғаннан кейін, шипажай ісі зор өркендеді. Емдеу ванналары одан әрі кеңейтіліп, үлкен экономикалық өсімге алып келді. Тіпті Марк Твен 1867 жылы Еуропаға жасаған саяхаты туралы естеліктерінде осы фактіні атап өткен. 1930 жылдың 26 сәуірінде қала ресми түрде Bad атағын алды. Қала Екінші дүниежүзілік соғыстан дерлік зардапсыз өтті, және көптеген босқындар осында пана тапты.
In 1752 the first bore holes were drilled for salt water. In 1817 a permanent salt production works was established. The brine was usually able to be used therapeutically, and in 1835 the first therapeutic hotel opened (Mathilden Spa Hotel). A new economic prosperity began, and a new town hall was built in 1836. Many of the older Staufer buildings were destroyed at this time or fell into disrepair or disuse. After the opening of the new rail road, running from Heilbronn to Heidelberg, in the 1860s, the spa business increased greatly. Therapeutic baths were expanded more and more, resulting in a major economic growth. Even Mark Twain reported this fact within accounts of his journey through Europe in 1867. On April 26, 1930, the town got its prefix Bad officially. The town survived World War II almost undamaged, and many refugees came here for accommodation.
Гессен мен Баден-Вюртемберг арасында
1945 жылдың 19 қыркүйегінде американдық әскери үкімет Үлкен Гессен мен Вюртемберг-Баденнің құрылғанын жариялады. Енді бұл аймақ Вюртемберг-Баденмен толықтай қоршалған болатын, атап айтқанда Вюртембергтің Баден аймағына қарасты Синсхайм және Хайльбронн аудандарымен. 26 қарашада американдық оккупациялық шенеуніктер Вимпфенді Синсхайм ауданына беру туралы шешім қабылдады. Соңында қала заңды түрде Вюртемберг-Баденнің бір бөлігіне айналды, бұл 1951 жылдың 6 наурызында Штутгарттағы Жоғарғы Жер соттары (OLG) арқылы расталды. Жергілікті халық бұл шешімді жақсы қабылдамады. Тіпті Гессен өз анклавын қайтаруды талап етті. 1951 жылдың 29 сәуірінде өткізілген референдумда тұрғындардың бар болғаны 0,7% Синсхайм ауданында қалуға дауыс берді. Шамамен 41% Гессенге оралуға дауыс берді, бірақ көпшілік – 57% Хайльбронн ауданына өтуді шешті. Бұл өзгеріс 1952 жылдың 1 мамырында жүзеге асырылды. Осы нәтижеге қарамастан, Гессен Бад-Вимпфеннің гессендік қала екеніне сеніп келді. Дегенмен, ол жаңа құрылған Баден-Вюртемберг штатының қалаға басшылық етуіне келісті. Бұл кез келген тиесіліктің соңғы мәртебесінің тіпті бүгінгі күнге дейін белгісіз екенін білдіреді. Алайда, Бад-Вимпфен Баден-Вюртембергтің әкімшілік және сот жүйесіне толыққанды енгізілген. Гессендік тарихына байланысты католик шіркеуі әлі де Майнц діни округіне (Diocese of Mainz) қарасты эксклав болып табылады.
On September 19, 1945, the American military government proclaimed the foundation of Greater Hesse and Württemberg Baden. Now the area was completely surrounded by Württemberg Baden, namely by the districts of Sinsheim and Heilbronn belonging to Baden area of Württemberg. On November 26 the occupying American officials decided to transfer control of Wimpfen to the district of Sinsheim. Eventually the town legally became a part of Württemberg Baden, this being confirmed by the OLG in Stuttgart on March 6, 1951. Among local people, this decision was not well received. Even Hesse demanded a return of its enclave. In a plebiscite held on April 29, 1951, only 0.7% of the inhabitants voted to stay in the district of Sinsheim. Around 41% voted to return to Hesse, but a majority of 57% decided to change into the district of Heilbronn. This change to Heilbronn was carried out on May 1, 1952. Despite this result, Hesse persisted in its opinion that Bad Wimpfen was a Hessian town. However, it agreed that the newly founded state of Baden Württemberg should administer the town. This means that the final status of any affiliation remains unclear even today. However, Bad Wimpfen is completely integrated into the administration and jurisdiction of Baden Württemberg. Due to its Hessian past, the Catholic Church still belongs as an exclave to the Diocese of Mainz.
Қазіргі
Қазіргі Бад-Вимпфен қаласы әртүрлі емдеу орындарымен және көптеген әдемі тарихи ғимараттарымен әсерлі. Қаланың тарихи ескі бөлігі толыққанды сақталған. 1976 жылдан бері жүзеге асырылып келе жатқан кең ауқымды қайта жаңарту бағдарламасы көптеген ғимараттарды жақсартуға мүмкіндік берді. 1990 жылдардағы экономикалық төмендеуге байланысты жеке бастамалар бұрынғы мемлекеттік шаралардың орнын басты, бірақ жалпы даму қарқыны азайды және қалыптасты.
The present day town of Bad Wimpfen is impressive both due to its various spa institutions and its numerous fine historic buildings. The historical old part of the town is completely protected. Since 1976 a comprehensive program of redevelopment resulted in an important restoration of most buildings. Due to the recession of the 1990s, private initiatives have now superseded the earlier state interventions, but generally the pace of development has decreased and settled.
Діндер
Бад-Вимпфенде протестанттық және католик шіркеулерінен басқа, қалада Жаңа апостол шіркеуі және кейбір Ехоба куәгерлері бар. 1947 жылдан 2006 жылға дейін Әулие Петр католик шіркеуіне жақын ғимараттарда Грюссау абаттығы орналасқан. 2005 жылы тек үш монах болған Хайльбронн ауданындағы бұл бенедиктин монастыры 2006 жылдың күзінде жабылды. Қазір қалған монахтар Хайдельбергке жақын Нойбург абаттығында, Зигмарингенде, Келленрид абаттығында және Паннонхалма абаттығында тұрады. Бұрын қалада еврей қауымы да болған. Вимпфендегі ең ерте кездескен еврейлердің бірі – Александр бен Соломон, ол 14 ғасырдың басында Ротенбург раввині Меирдің денесін босатып берген. Екеуі де Вормста жерленген. Еврейлер 14, 15 және 16 ғасырларда Вимпфенде өмір сүргені белгілі. Шамамен 1550 жылы еврейлер қысқа мерзімге қуғынға ұшыраған. 17 ғасырдан бастап еврей отбасылары Бад-Вимпфенде кем дегенде бес үйде тұрды, бірақ 1598, 1630, 1756 және 1762 жылдары оларға қарсы кемсітушілік шаралар қолданылған бірнеше жарлықтар қабылданды. 1672 жылы тағы бір қуғын-сүргін болды, ол екі жылдан кейін тоқтатылды. Вимпфен еркін императорлық қала болған жылдары еврейлерге белгілі бір теңдік берілді, бірақ 1933 жылы Бад-Вимпфенде бар болғаны 22 еврей өмір сүрді және олар нацистік партияның кемсітуіне ұшырады. 1938 жылғы еврейлерге қарсы бүлік оларды үйлері мен бизнестерін тастап кетуге мәжбүр етті. Осы қуғын-сүргін кезінде кем дегенде төрт адам қаза болғаны белгілі.
Aside from a Protestant and Catholic parish in Bad Wimpfen, the town also has a New Apostolic Church and some Jehovah's Witnesses. From 1947 to 2006 the buildings adjacent to the Catholic Church of St. Peter housed Grüssau Abbey. This Benedictine monastery in the district of Heilbronn, which had only three monks in 2005, was eventually closed in the autumn of 2006. Now the remaining monks live in Neuburg Abbey near Heidelberg, Sigmaringen, Kellenried Abbey and Pannonhalma Archabbey. Formerly there also was a Jewish representation in the town. One of the earliest mentioned Jews in Wimpfen was Alexander ben Salomon, who released the remains of Rabbi Meir of Rothenburg in the early 14th century. Both are buried in Worms. Jews are known to have lived in Wimpfen in the 14th, 15th and 16th centuries. Around 1550 there was a brief expulsion of Jews. From the 17th century Jewish families lived in at least five houses in Bad Wimpfen, although several orders were passed that discriminated against them in 1598, 1630, 1756 and 1762. In 1672 there was another expulsion, cancelled two years later. Jews were given some equality in the years that Wimpfen was a free imperial city, but by 1933 only 22 Jews lived in Bad Wimpfen and they faced increasing discrimination by the Nazi party. The 1938 riots against Jews forced them to leave their homes and businesses. At least four deaths are known to have occurred during this persecution.
Елтаңба және ту
Блезон: Алтын түсті империяның қызыл бүркіті, оның тұмсығында көлденең күміс кілт бар. Қаланың түстері – қызыл, ақ және көк. Бүркіт пен кілттің гербі 1250 жылғы Уимпфен мөрінде бейнеленген, ол 1436 жылға дейін қолданылды. Бүркіт – Стауфер дәуірінде Уимпфеннің империяға тәуелділігінің бұрынғы символы. 14 ғасырдан бастап ол еркін императорлық қаланың символы болды. Кілт – әулие Петірдің және Вормс епископтығының елтаңбасы. Бұл кілттің Вормс қаласының жеріне салынғанын көрсетеді. Уақыт өте кілттің орны бірнеше рет өзгерді. Қала Гессен құрамында болған кезде басқа герб пайдаланылды. Бірақ, Баден басқармасына ауысқанда ол қолданудан шығарылды.
Blazon: In gold the red Eagle of Empire with a horizontal silver key in its beak. The town colours are red, white and blue. The coat of arms of Eagle and key already appear in Wimpfen's seal of 1250, used until 1436. The eagle was a former symbol of Wimpfen's dependency on the empire in the time of Staufer. Since the 14th century it was the symbol of the free imperial city. The key is both the emblem of Saint Peter and the coat of arms of the Bishopric of Worms. It indicates that the castle was built on communal land of Worms. Over the course of time the key position changed several times. During the time of the town's Hessian membership a different coat of arms was utilised. However, this was abandoned at the time of the change of administration to Baden.
Каизерпальц
Бад-Вимпфендегі ең маңызды ғимарат – Кайзерпфальц. Оның ең айқын қалған символы – шамамен 1170 жылы салынған Blauer Turm (Көк мұнара), ол 650 жыл бойы пайдаланылған. Мұнара келушілерге ашық және бүкіл қалаға керемет панораманы ұсынады. Пфальцтың екінші мұнарасы – шамамен 1200 жылы салынған Roter Turm (Қызыл мұнара).
The most important building in Bad Wimpfen is the Kaiserpfalz. Its most potent remaining symbol is the Blauer Turm (Blue Tower) of c.1170, which was occupied for 650 years. The tower is open to visitors and offers a spectacular panorama over the whole town. The Roter Turm (Red Tower) dating from c.1200 is a second tower of the Pfalz.
Тарихи шіркеулер
Протестанттық Штадткирхе 13 ғасырда салынды, бастапқыда роман стилінде, бірақ готика стилімен аяқталды. Шіркеудің қасында Голгофалық киелі орны бар. Доминикан шіркеуінің құрылысы шамамен 13 ғасырда басталды және 18 ғасырда аяқталды. Бұрынғы монастырь, көркемдік галереясымен бірге, қазір мектепке ие. Шіркеу католик приход шіркеуі ретінде пайдаланылады. Бұрынғы Иоганнскирхе 15 ғасырда салынды және 1778 жылы қайта жаңартылды. 1803 жылы ол секуляризацияланды. 1851 жылғы өрт салдарынан шіркеу өзінің мақсатын жоғалтты, содан бері ғимарат мейрамхана ретінде пайдаланылып келеді. Швиббогенгасседегі қамал ауданында 1580 жылғы бұрынғы еврей синагогы орналасқан. Ол 1930 жылдары тартылып алынып, пәтерлерге айналдырылды. 1947 жылдан 2004 жылға дейін Грюссау аббаттығының бақылауында болған Вимпфен-им-Талдағы Санкт-Петер епархиялық шіркеуі 7 ғасырға дейін салынған деп есептеледі. Қазіргі шіркеу және оның іргелес галереясы 13 және 14 ғасырларда салынған. 2006 жылы толыққанды жөндеу жұмыстары жүргізілді. Корнелиенкирхе Вимпфен-им-Талдың шығысында орналасқан. Ғимарат 1476 жылы готика стилінде салынған, қабырға суреттері бар әдемі порталы бар. Уимпфен шайқасы кезінде Тилли осы жерде лагерь құрған деп саналады. Жақын жердегі Хоэнштадт ауылында ескі протестанттық приход шіркеуі бар.
The Protestant Stadtkirche was built in the 13th century, initially in the style of Romanesque architecture but finishing with Gothic architecture. Next to the church is a calvary shrine. The construction of the Dominikanerkirche presumably started in the 13th and ended in the 18th century. The former monastery with artistic cloister houses a school today. The church is used as the Catholic parish church. The former Johanneskirche was built in the 15th century and rebuilt in 1778. It was secularized in 1803. As a result of a fire in 1851 the church lost its function, and since then the building served as a restaurant. In the castle quarter on Schwibbogengasse lies the former Jewish synagogue of 1580. This was seized in the 1930s and converted into flats. The diocesan church St. Peter in Wimpfen im Tal, under the control of Grüssau Abbey from 1947 to 2004, is thought to go back to the 7th century. Today's church with its bordering cloister was built in the 13th and 14th century. There was a comprehensive renovation in 2006. The Cornelienkirche lies east of the centre of Wimpfen im Tal. The building was built in 1476 in the Gothic style, and has a splendid portal with wall murals. It is believed that Tilly camped here during the Battle of Wimpfen. Nearby, the village of Hohenstadt contains an old Protestant parish church.
Мұражайлар
Қаланың тарихи ескі бөлігінде бірнеше мұражай орналасқан. Шіркеу тарихы мұражайы, шамамен 1200 жылы салынған Стауфен император сарайының шіркеуінде. Тарих мұражайы, Штайнхаус ішінде. Императорлық қала мұражайы, бұрынғы азаматтық ауруханада, Ланггассе көшесінде. Оденбург жергілікті орта мұражайы Ланггассе және Гауптштрассе көшелерінің арасында орналасқан.
There are several museums inside the historical old part of the town. Museum of Ecclesiastical History, within the Staufen Imperial Palace Chapel (c.1200). Museum of History, within the Steinhaus. Imperial Town Museum, within the former civic hospital on Langgasse. The Odenburg Local Environment Museum set between Langgasse and Hauptstrasse.
Театр
2003 жылдан бері Вимпфенде ашық аспан сахнасында қаланың тарихи ескі фон алдында спектакльдер қойылады.
Since 2003 the Wimpfen open air shows open air plays in front of the historical old scenery of the town.
Спорт және демалыс
Уимпфенде тұзды су ваннасы және ашық ауадағы бассейн бар. Қаланың ең сәтті спорт клубы – ескек клубы.
In Wimpfen there's a brine bath and an open air pool. The most successful sports club is the row club of the town.
Тұрақты оқиғалар
Талмарк 965 жылдан бері өткізіліп келеді. Сонымен қатар, танымал дәстүрлі Рождество жәрмеңкесі де бар.
The Talmarkt has taken place since 965. Additionally there is a famous traditional Christmas market.
Экономика және инфрақұрылым
Бад-Вимпфендегі ең ірі жұмыс берушілердің бірі – 350-ден астам қызметкері бар және фтор химиясы саласында түрлі өнімдер шығаратын Solvay Fluor GmbH, мысалы, тоңазытқыштар мен итергіш газдар. Ең ірі жұмыс беруші – Lidl AG, ол Германия мен Еуропадағы ірі супермаркеттер желілерінің бірінің бас кеңсесі. Оларда 2000-ға жуық қызметкер жұмыс істейді. Көптеген тұрғындар Некарсульмдағы AUDI AG-да еңбек етеді.
One of the biggest employers in Bad Wimpfen is Solvay Fluor GmbH containing more than 350 employees and producing different products in Fluorine chemistry, e. g. refrigerants and propellants. The biggest employer is “Lidl AG”, which is the main office of one of the biggest supermarket chains in Germany and Europe. They have about 2000 employees. Many inhabitants are working at the AUDI AG in Neckarsulm.
Көлік
Бад-Вимпфен станциясы – Хейдельбергке дейінгі Елсенц аңғары темір жолының (Elsenztalbahn) бойында орналасқан. 1868 жылдан бері сақталған бұл станция сирек кездесетін неоготика стилінде салынған, көптеген адамдар оның шотланд әсеріне ұқсас екенін айтады. Станицада пәтер және "Bad Wimpfen" атты коктейль бары бар. "Bad Wimpfen Im Tal" және "Bad Wimpfen Hohenstadt" аялдамалары да осы темір жол желісінде орналасқан. Heilbronn Stadtbahn S 42 желісі әр жарты сағат сайын осы үш станцияда да тоқтайды. Қала А 6 автожолының (Хейльбронн/Унтерейзесхайм қиылысы) жанында орналасқан.
Bad Wimpfen station is on the Elsenz Valley Railway (Elsenztalbahn) running from Heilbronn to Heidelberg. The station, dating from 1868 is a rare Neo Gothic style, which many consider to appear Scottish in influence. It contains an apartment and a cocktail bar Bad Wimpfen Im Tal and Bad Wimpfen Hohenstadt halts are on the same line in the municipality. Line S 42 of the Heilbronn Stadtbahn stops at all three stations every half hour. The town lies near the A 6 (junction Heilbronn/Untereisesheim).
Медиа
"Heilbronner Stimme" (солтүстік-орталық басылымы) және ресми газет "Wimpfener Heimat Bote" аймақта болып жатқан жаңалықтарды жариялайды.
The Heilbronner Stimme (edition north middle) and the official paper Wimpfener Heimat Bote report on the happenings of the area.
Білім
Бад-Вимпфенде бастауыш мектеп және Hauptschule, Werkrealschule кіретін мектеп бар, онда шамамен 380 оқушы оқиды. Сонымен қатар, Бад-Вимпфен мен оның төңірегіндегі муниципалитеттерден 900-ден астам студент оқитын Хоэнштауфен гимназиясы да бар.
In Bad Wimpfen there is a primary school, Hauptschule incl. Werkrealschule containing around 380 pupils. In addition, there is the Hohenstaufen Gymnasium which has more than 900 students from Bad Wimpfen and its surrounding municipalities.
Денсаулық
Бад-Вимпфен қалалық денсаулық сақтау орталығы (бұрынғы санаторий) 200-ге жуық қызметкермен 4800 пациентке көмек көрсетеді.
The urban health centre of Bad Wimpfen (former cure hospital) cares about 4800 patients by a staff of around 200.