Бернард Робинсон: «Hammer» фильмдерінің декорация шебері

Кіріспе

Бернард Робинсон (1912 жылы Англияның Ливерпуль қаласында туған, 1970 жылы қайтыс болған) «Хаммер» студиясының өркендеген кезеңіндегі бірнеше фильміне декорациялар жасады, оның ішінде «Франкенштейн қарғысы» (1957), «Гималайдың қарлы адамдары» (1957), «Дракула» (1958), «Қасқырдың қарғысы» (1960), «Операның шайыры» (1962), «Горгона» (1964) және «Кватермасс және шұңқыр» (1968) фильмдері бар. Ол шектеулі бюджетте жұмыс істеген кезде «Хаммер» фильмдеріне сәнді, қымбат көрініс бергенімен белгілі болды. Оның 1970 жылы ерте қайтыс болуымен студиямен байланысы аяқталды.

Мансап

Бернард Робинсон «Хаммер» студиясының ең ұлы туындыларын жасады. Оның жесірі, қуыршақ шебері Маргарет Робинсон да көптеген «Хаммер» фильмдерінде жұмыс істеді. Бернардтың ерекше қабілеті – ол аз бюджетпен жұмыс істеп, «Хаммер» фильмдеріне өте сәнді көрініс беруге қол жеткізді. «Брей» студиясында орын да, материалдар да өте шектеулі болды. Робинсон бұған дейін қолданылған декорацияларды түрлі фильмдерде, тіпті бір фильм ішіндегі әртүрлі сахналарда шеберлікпен жасырып, қайта пайдаланды. Ол жобалаған көптеген декорациялар, мысалы, «Дракуланың қорқынышы» (1958, суретте) фильміндегі қамал дәліздері, Холмвудтың мазартас бөлмесі ретінде де қолданылды, ал сол жылы Дракуланың мазартасы «Франкенштейннің қаһары» фильмінде Франкенштейннің зертханасы ретінде қайта қолданылды. Оның ең үлкен қиындығы 1962 жылғы «Операның күйпері» фильмі болды, ол үшін күйперінің жер астындағы паналауына үлкен су резервуары салынуы керек еді. Ол тағы да аз қаражатпен керемет жұмыс істей алатынын дәлелдеді, «Хаммер» студиясының ең есте қаларлық және әсерлі декорацияларының бірін жасады. «Брей» студиясының арт жағындағы оның декорациялары әдетте екі-үш фильмге пайдаланылатын, содан кейін ауыстырылатын алып құрылыстар еді. Оның ең жақсы туындыларының арасында 1958 жылғы «Дракула» және «Баскервильдің иті» фильмдері үшін жасалған Дракула қамалы/Баскервиль залы, 1965 жылғы «Дракула, қараңғылық князі» және «Жынды монах Распутин» фильмдері үшін готикалық қамал, және, бәлкім, ең бастысы, 1966 жылғы «Зомбилердің обасы» және «Жорғалаушы» фильмдеріне тұрғын үй болған 19 ғасырғы Корнуолл ауылы болды. Бернардтың бос уақыты, ол өте шектеулі болғандықтан, көне жиһаз туралы жазумен және осы тақырыпта кітап дайындаумен өтті, бірақ өліміне дейін оны аяқтай алмады. Оның тағы бір құмарлығы – сурет салу, бірақ ол тек өзі үшін, әзіл-қалжың мен өзіне тән юмормен сурет салды. Оның «Салық инспекторлары» атты суретінде салық қызметкерлерінің майытты лупамен тексеріп, тексеру жүргізіп жатқанын көруге болады, мұнда Бернардтың юморы жарқырайды. Бернард Робинсонның суреттерінің стилі Пикассо мен Брак сияқты кезеңнің ұлы кубистерімен немесе абстрактілі суретшілерімен салыстырылуы мүмкін; оның бояуды қолдану шеберлігі оны өнерін жақсы білетін керемет суретші ретінде көрсетеді. Пикассоның күрделі повествосындай, ол да стильдің қатаңдығымен және майлы бояудың қанықтығымен берілген нәзік хабарлар арқылы әсер етеді, оның суреттерін қарағанда, адам бірден таңданып, ақпарат алады. Бұл суреттер осы жылдың соңында (2021) көрсетілетін жеке коллекцияның бір бөлігін құрайды. Бернард Робинсонның артында жесірі, суретші және «Хаммер» фильмдерінің маскаларын жасаушы Маргарет Робинсон қалды.

Bernard Robinson designed some of Hammer's greatest productions. His widow, the puppeteer Margaret Robinson, also worked on many Hammer films. The knack that Bernard possessed was that he managed to give Hammer's films a very expensive look working from a tiny budget. Both space and materials were extremely limited at Bray Studios. Robinson got over this by ingeniously disguising previously used sets for different films, sometimes even for different scenes within the same film. Many films set he designed such as the hallways of the castle in Horror of Dracula (1958, pictured), for instance, doubled as the Holmwood crypt, and Dracula's crypt from the same year was recycled as Frankenstein's laboratory in Revenge of Frankenstein. Perhaps his biggest challenge was the 1962 Phantom of the Opera, which required a huge water tank to be constructed for the Phantom's underground lair. Once again he proved his ability to work miracles out of the barest of resources, creating one of Hammer's most memorable and haunting set pieces. His sets on the Bray back lot were mammoth works of construction that would usually be employed for two or three films before being replaced. Among his best were the 1958 Castle Dracula/Baskerville Hall for Horror of Dracula and The Hound of the Baskervilles, respectively, the Gothic castle doubling for Dracula, Prince of Darkness and Rasputin, the Mad Monk in 1965, and perhaps supremely, the 19th century Cornish village that provided the setting for The Plague of the Zombies and The Reptile in 1966. In Bernard's spare time, which was very limited, he wrote about antique furniture and was preparing a book on the subject before his untimely death. Another passion was paintings but painting for himself and his particular sense of humour. In his painting the Tax Inspectors we see Bernard's humour bounce through with a crazed inspection in of tax officials going over a corpse with magnifying glass and probe. The style of Bernard Robinson's paintings could be associated with the great cubists or abstract painters of the period such as Picasso and Braque; his handling of paint bear him out as a phenomenal painter who knew his craft and, like Picasso's heavy narrative, he informs by subtle messages conveyed with a rigour of style and oil to canvas that its hard not to be impressed and informed at once. These paintings form part of a private collection of oils that will be shown later this year (2021). Bernard Robinson is survived by his widow, the artist and Hammer film mask maker, Margaret Robinson.