Жаңа Зеландия саяхатшысы: Норман Джон Кірк өмірі мен қызметі
John Kirk (New Zealand politician)
Жаңа Зеландия саяхатшысы Джон Кірк: экс-парламент мүшесі, Норман Кірк ұлы. Өмірі, балалық шағы, денсаулық мәселелері туралы ақпарат. Жаңа Зеландия саясаты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жаңа Зеландия саясаткері
New Zealand politician
Норман Джон Кирк, көбінесе Джон Кирк деп аталады (27 маусым 1947 жылы туған), Оңтүстік аралдағы Сайденхэм сайлау округінен сайланған Жаңа Зеландия Парламентінің бұрынғы депутаты. Ол Лейбористік партияның танымал премьер-министрі болған Норман Кирктің ұлы.
Norman John Kirk, generally called John Kirk (born 27 June 1947), is a deceased former New Zealand Member of Parliament for Sydenham, in the South Island. He is the son of Norman Kirk, who was a popular Labour Party Prime Minister.
Ерте өмір
Джон Кирк 1947 жылғы 27 маусымда Катикати қаласында дүниеге келген. Ол ішек-қарын ақауымен туған, бастапқыда дұрыс диагноз қойылмаған, сондықтан бала кезінде бірнеше рет ауруханада ұзақ уақыт жатқан. Каяпоиде өскен (онда ол жергілікті қалалық мектепте оқыған), ол бос уақытында жүзуге және балық аулауға ұнатын. Ол баспагер мамандығын бітіріп, емтихандарын үздік бағамен тапсырған. Ол Крайстчерчтегі The Press таңғы газетінде және қысқа мерзімге кешкі The Star газетінде жұмыс істеді, содан кейін қайтадан The Press газетіне оралды. Оның жеңіп алған стипендиясы Австралияға саяхаттап, бірнеше баспаханада жұмыс істеуге мүмкіндік берді, онда ол баспа ісінің жаңа технологияларын үйренді. Ол Жаңа Зеландияға оралып, Вайкато Таймс газетінде жұмыс істеді, осылайша оның отбасы қызы ауыр сырқаттанғаннан (кейін қайтыс болғаннан) кейін Оклендтегі Грин-Лейн ауруханасына жақын тұруға мүмкіндік алды. Кейін Джон мен оның әйелі ұлдары болды. Ол баспа ісінен кәсіподақ қызметіне ауысып, қонақ үй қызметкерлерінің кәсіподағының хатшысы болды.
John Kirk was born in Katikati on 27 June 1947. He was born with a bowel disability, which was not properly diagnosed at first, and had several long stays in hospital as a child. Growing up in Kaiapoi (where he attended the local borough school) he liked swimming and fishing for leisure. He completed an apprenticeship as a printer, winning top marks in his examinations. He worked for The Press morning newspaper in Christchurch and briefly with the evening paper The Star before returning to The Press. The scholarship he had won enabled him to travel to Australia and work for several printing houses where he learnt more advanced printing techniques. He returned to New Zealand and worked with the Waikato Times so his family could live in close proximity to Green Lane Hospital in Auckland after his daughter became seriously ill (and later died). Kirk and his wife later had a son. He left printing to enter trade unionism and became secretary of the Hotel Workers' Union.
Парламент мүшесі
1974 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін Джон Кирк сол жылы өткен қосымша сайлауға қатысып, Сиденхэм округіндегі депутаттық мандатты иемденді. Ол Лейбористтік партияның ұсынуын жеңіп алып, жұмысынан кетіп, Напиерден Крайстчерчке көшіп, толық уақыт бойы кандидаттық науқанға белсенді қатысты. Ол 1984 жылға дейін он жыл бойы сайлау округін өкілдік етті. Әкесі бұрынғы шамалы әріптесі Уоррен Фриермен отбасы туралы ашық әңгімелескен еді және егер ұлдарының біреуі саяси мансапқа ұмтылса, Роберт немесе Филип болатынын тіледі, бірақ Джонды емес. Кирк депутаттық қызметін және сайлаушыларын ерекше көзге түспей атқарды, көптеген замандастары оны жалқау санады. Сиденхэмдегі сайлаушылар оның қоғамдық шараларға қатыспағанына және олардың алаңдаушылықтарына жауап бермегеніне шағымданып, ал басқа депутаттар оны өзімшіл және қатал мінезді деп есептеді. Дегенмен, ол екі маңызды жеке бастама көтерді: 1976 жылғы Такси жүргізушілерінің қауіпсіздік құрылғылары туралы заң және 1977 жылғы Есірткіге қатысты қылмыстық жазалау және зиянды әдеттен сақтану туралы заң. Ұлттық партияның лидері Роберт Малдун 1975 жылғы телеарнадағы сұхбатында Киркті парламенттегі жұмысына қатысты сынға ұшыратқандардан қорғап, оның өте ауыр жеке жағдайларда парламентке келгенін және болашақта "позитивті үлес қосатынын" болжады. Лейбористтік партия оппозицияда болған кезде (1975–84) ол бірнеше портфельді басқарды, соның ішінде Көлеңкелі пошта министрі, Көлеңкелі туризм министрі, Көлеңкелі теміржол министрі және Көлеңкелі азаматтық авиация және метеорологиялық қызметтер министрі. Оның ең жарқын сәттерінің бірі – Жаңа Зеландия Ұлттық әуе компаниясының Air New Zealand компаниясымен бірігуіне қарсы сынды жетекке алуы болды. Өткендегі жетістіктеріне байланысты Лейбористтік партияның лидері Билл Роулинг оны жоғары лауазымға тағайындаудан бас тартты. Керіксіген Кирк Роулингтің жалғыз сенімді қарсыласы Дэвид Лэнгке қолдау көрсетті. 1983 жылдың шілдесінде Джон Кирк 1984 жылғы сайлауда Сиденхэм округі үшін Лейбористтік партияның ұсынуын қабылдамайтынын мәлімдеді, себебі жергілікті сайлау комитеті оны қайта сайлауға қолдамайтынын хабарлады. Оның орнына Лейбористтік партия президенті Джим Андертонды сайлады, содан кейін Кирк (Дэвид Лэнгтің жақтасы) Андертонды Лейбористтік партияның ресми үміткері ретінде қолдамайтынын және Лейбористтік партия сол қанатқа қарай жылжуын тоқтатса ғана тәуелсіз кандидат болуға дайын екенін мәлімдеді. Андертонды сайлауға қарсылығы нәтижесінде Жаңа Зеландияның Лейбористтік партиясы кеңесі оны партия мүшелігінен шеттетуге мәжбүр болды. Кирк парламенттегі қалған мерзімін тәуелсіз депутат ретінде аяқтады, Лейбористтік партиямен ешқашан дауыс бермейтінін мәлімдеді. Ол 1984 жылғы жалпы сайлауда Веллингтондағы Мирамар сайлау округінен бақ сынады, бірақ жеңіліске ұшырады. Оның ағасы Роберт Миллер “Боб” Кирк 2024 жылдың 4 наурызында Крайстчерчте қайтыс болды. Некрологта оның інісі Джон Кирк қайтыс болғаны айтылды. Оның қайтыс болған күні мен себебі әлі белгісіз.
When his father died in office in 1974, John Kirk contested the resulting by election in the same year and succeeded him as MP for Sydenham. He won the Labour nomination and gave up his job and moved to Christchurch from Napier to be a candidate full time. He won the seat and held the electorate for ten years until 1984. His father had previously talked to his close colleague Warren Freer very frankly about his family, and made it quite clear that if any of his sons wished to have a political career, he hoped it would be Robert or Philip, but not John. Kirk served as an MP and his constituents without distinction with many contemporaries feeling he was lazy. Constituents in Sydenham complained that he did not show up for public functions and did not address their concerns while other MPs feeling he was self centred and opinionated. However, he did introduce two thoughtful private members bills, the 1976 Taxi Drivers' Safety Devices Act and the 1977 Drug Sentencing and Prevention of Misuse Bill. National Party leader, Robert Muldoon, defended Kirk from criticisms of his performance in Parliament by highlighting in a 1975 television interview that he had entered Parliament during very tragic personal circumstances and foresaw that he would yet have 'a positive contribution to make'. He held several portfolios while Labour was in opposition (1975–84) including Shadow Postmaster General, Shadow Minister of Tourism, Shadow Minister of Railways and Shadow Minister of Civil Aviation & Meteorological Services. One of the few high points he had was leading the criticism of the transition of the New Zealand National Airways Corporation merger with Air New Zealand. Due to concerns over his past performance, he was passed over for a promotion by Labour leader Bill Rowling. Feeling begrudged, Kirk threw his support behind Rowling's only convincing rival for the leadership, David Lange. In July 1983 John Kirk announced that he would not seek the Labour Party's nomination for Sydenham in the 1984 election, having been informed by his local electorate committee they would not be supporting him for re selection. In his place Labour selected Jim Anderton, the party president, whereupon Kirk (a strong David Lange supporter) declared that he did not support Anderton as the official Labour candidate and could become an independent if Labour did not cease what he perceived as moving to the left. His continuing opposition to Anderton's selection resulted in the Labour Party's New Zealand Council suspending him from membership of the Labour Party. Kirk served out the remainder of his parliamentary career as an Independent MP after declaring that he would never again vote with the Labour Party. He stood in the Wellington urban electorate of Miramar in the 1984 general election where he was unsuccessful. His older brother, Robert Miller “Bob” Kirk, died in Christchurch on 4 March 2024. In the obituary, it noted that his younger brother, John Kirk, was deceased. The date and cause of his death are unknown.
Төлемсіздік
1980 жылдардың басында Кирк жылжымайтын мүлікке қатысты спекуляциялармен айналыса бастады. Көптеген адамдар оның бұл шешімін сынады және оның "қанағаттандырмайтын жағдайдағы үйлердің иесі" рөлі Еңбек партиясының депутаты лауазымымен үйлеспейді деп есептеді. Оның жылжымайтын мүлікке жасаған көптеген мәмілелері қаржылық тұрғыдан сәтті болмады және ол көптеген қарызға батты. 1984 жылы ол әлі де депутаттығын сақтап тұрғанда, 280 000 доллардан астам қарызбен Жаңа Зеландияны қалдырды. 1985 жылдың маусым айында Техас штатының Даллас қаласында тұтқындалып, түрмеге қамалды, содан кейін Жаңа Зеландияға экстрадицияланды, онда ол 1985 жылғы банкроттық туралы заң бойынша айыпталды. Ол төрт айға үзілісті түрде қамауға алынды. Жазасын өтегеннен кейін ол Америка Құрама Штаттарына қайтып оралып, Чикаго қаласында қоныстанды.
By the early 1980s Kirk began to indulge in property speculation. Many were critical of his decision and thought his role as a "slum landlord" was incompatible with his role as a Labour Party MP. Many of his real estate dealings were not financially successful and he began to amass much debt. He left New Zealand in 1984 while still an MP, owing more than $280,000. He was arrested in June 1985 in Dallas, Texas, held in prison, and then extradited to New Zealand, where he was charged under the Insolvency Act 1985. He was sentenced to four months' periodic detention. Following his sentence he returned to the United States and settled in Chicago.