Кіріспе

Адольф Мейслингер (9 желтоқсан 1903 – 26 сәуір 1985) – неміс қарсыласының мүшесі және Дахау концлагерінен аман қалған адам.

Алғашқы жылдар

Мейслингер 1903 жылдың 9 желтоқсанында Мюнхен қаласында дүниеге келген. Ол әлеуметтік-демократиялық партия отбасында өскен. 14 жасында ол Социал-демократиялық партияның жастар ұйымы – Sozialistische Arbeiter Jugend-ке қосылды; кейіннен SPD-ге мүше болды. 1920 жылдары Мюнхенде ұлттық-социалистермен қақтығыстар күшейген кезде ол Рейхсбаннер Шварц Рот Голд қатарына қосылды. Осы кезеңде Мейслингер «қоңыр көйлектердің» шабуылынан Мюнхенер Пост кеңсесін қорғауға көмектесті. 1931 жылы Германия Коммунистік партиясына (КПД) қосылды. 1932 жылдың соңында, нацистер билікке келер алдында, КПД өкілдеріне мүмкіндігінше көп үйлерді анықтап, қажет жағдайда жасырынуға болатын жерлерді табуды тапсырды. Екі айдан кейін, 1933 жылдың ақпан айында Мейслингер достарынан пана сұрады. Ол «Бертль» деген лақап атымен курьер болып жұмыс істеді және Прага мен Цюрихтегі КПД мүшелерімен байланыс ұстады. Сонымен қатар, ол жасырынуға мұқтаж болған достарына да баспана берді. Ол түнде велосипедпен, күртешесінің астында пистолетімен достарымен кездесетін. Бір досы тұтқындалып, қатты соққыға ұшырағаннан кейін, ол бүкіл топты жасырып берді.

Басқыншылық және тұтқындалу

Мейзинглер Швейцарияға қашып кетті, бірақ 1934 жылы КПД оны Германияға қайтып, Рур аймағында партиялық жұмыс атқаруға бұйырды. Ол шекарада тұтқындалып, Мюнхенге, Еттштрасседегі полиция түрмесіне жіберілді. 1935 жылы ол және оның достары Volksgerichtshof-та 72 беттік құжат негізінде сотталды, онда айғақтар егжей-тегжейлі сипатталған. Үш күннен кейін Мейслингер "жоғары мемлекеттік қасақаналыққа дайындық" қылмысы үшін Зухтхауста сегіз жылға қатаң еңбекке кесілді. Бірақ бұл мерзім біткен соң, Гестапо 1942 жылдың 8 қыркүйегінде оны алдын ала ұстау үшін Дахауға жіберуге бұйрық берді. Оның Мюнхендегі бұрынғы достары да онда болды. Сол жерде Мюнхендегі коммунист серіктестер оған дезинфекция бөлімінде жұмыс табуға көмектесті. Бұл мүмкіндік оған қарсылық қозғалысына қайтадан белсенді қатысуға жол берді. Дахаудың босатылуы туралы Мейслингер былай деді:
"Бұл керемет те, соққы болды. Басқа тұтқындар, достарым маған келіп жақындады. Кейбіреулері жүгіріп келді, ал енділері тек сүйіріп келе алды. Бір кезде мен жүре бастадым, бірақ енді жүрмей, көкке ұшып бара жатқандай сезімде болдым. [ ]Мен терезе алдына шығып, жоғарыдан бәрін қарап, жыладым."

1945 жылдан кейін

Бостандыққа шыққаннан кейін Ади Мейслингер Мюнхенге оралды, онда ол американдық оккупациялық күштер құрған қалалық әкімшілікке орналасты. Бірақ бұл көп ұзаққа соқпады. 1946 жылдың 22 шілдесінде америкалықтар КПД-ның барлық белгілі мүшелерін, Мейслингерді де қоса, тұтқындады және ол бұл жолы Ландсберг түрмесіне қайта қамалды. 1946 жылдың 20 тамызында «Зюддойче Цайтунг» газеті Ландсбергтегі коммунистердің босатылуы туралы жариялап, «Оларды не үшін тұтқындағаны әлі анық емес» деді. Мейслингер өзінің концлагерьдегі тұтқын ретіндегі тәжірибесін жастармен бөлісуге, мектептерде және басқа да орындарда сөз сөйлеуге арнады. Ол Дахау ескерткішімен және Бейбітшілік үшін Әрекеттесу қызметімен (ARSP) тығыз жұмыс істеді, жылына шамамен 7000 жасқа жете алды. Сондай-ақ ол нацистік режимнің құрбандарының одағында да белсенді болды. Мейслингер 1985 жылдың 26 сәуірінде Мюнхенде дүниеден өтті.